U nas zapłacisz kartą
Walka z Chorobą - Siła i Piękno w Fotografii
Objawy raka sromu
W początkowym stadium rozwoju raka sromu choroba przebiega bezobjawowo. Często dochodzi do sytuacji, w której nowotwór jest już mocno zaawansowany i trudny do wyleczenia.
Wczesne objawy raka sromu nie zawsze skłaniają pacjentkę do wizyty u lekarza. Pojawia się świąd i pieczenie, które przypisywane są niegroźnym infekcjom.
Do objawów nowotworu sromu zaliczane są:
- świąd i pieczenie,
- przesuszenie pochwy,
- pękanie skóry wokół warg sromowych,
- ból sromu, przechodzący często w ból pachwiny,
- zaburzenia oddawania moczu,
- zaburzenia defekacji, przy naciekaniu odbytu,
- krwawienie,
- wyczuwalne guzki na wargach sromowych, które przyjmują postać narośli, zgrubień lub krostek,
- przerzuty nieprzyjemnych dolegliwości do węzłów chłonnych.
Objawy raka sromu często nie przypominają klasycznych symptomów chorób nowotworowych.
Należy jednak pamiętać, iż każde owrzodzenie warg sromowych czy nawet niewielki guzek wymagają konsultacji medycznej.
Czym jest rak sromu?
Rak sromu to stosunkowo rzadka choroba, która zajmuje 19 miejsce wśród nowotworów złośliwych kobiet. To oznacza, iż stanowi kilka procent z całej liczby złośliwych nowotworów, które są zlokalizowane w narządach rodnych kobiety.
Nowotwór sromu to nieprawidłowy rozrost komórek nowotworowych, które wywodzą się z komórek nabłonka sromu. Komórki te niestety rozrastają się nieustannie.
Choroba jest podstępna i u większości pacjentek rozpoznawana jest już w znacznym stopniu zaawansowania. Spora część chorób sromu dotyczy kobiet po 60 roku życia.
Rak sromu bardzo często przyjmuje na początku postać drobnego owrzodzenia lub guzka. Te zmiany są wyczuwalne nawet podczas codziennych czynności higienicznych.
Jakie mogą być przyczyny raka sromu? Główną przyczyną jest nieprawidłowy rozrost komórek rakowych z komórek nabłonka sromu.
Niektóre czynniki sprzyjają rozwojowi choroby. Pierwszym z nich jest wiek i to właśnie z wiekiem rośnie liczba zachorowań. Drugą bardzo istotną przyczyną jest podłoże infekcyjne. Czynnikiem, który sprzyja rozwojowi choroby jest przebyte zakażenie wirusowe. Dotyczy to dwóch rodzajów infekcji – zakażenia wirusem opryszczki (HSV) typu 2 oraz wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) typu 16 i 18. Często do rozwoju raka sromu przyczynia się przebyta wcześniej kiła, ziarniniak pachwin lub chlamydia. Kolejnymi przyczynami są:
- infekcje przenoszone drogą płciową,
- duża liczba partnerów seksualnych,
- nierództwo,
- liszaj twardzinowy.
U niektórych kobiet pojawiają się wcześniej stany przednowotworowe sromu. Do takich należą:
- śródnabłonkowa neoplazja sromu, która powoduje długotrwały ból, świąd i dysfunkcję psychoseksualną,
- choroba pageta sromu, która wywodzi się ze zmian śródnabłonkowych sromu i objawia się świądem, pieczeniem oraz krwawieniem z dróg rodnych.
Profilaktyka raka prącia
Ze względu na wspomniane wyżej czynniki ryzyka, profilaktyka raka prącia może polegać na takich działaniach, jak:
- obrzezanie, a więc chirurgiczne usunięcie całego lub części napletka - w wielu kręgach cywilizacyjnych zabieg ten wykonywany jest rutynowo ze względów religijnych, w Polsce natomiast jest to procedura medyczna, której z reguły poddawani są chłopcy mający stulejkę. Istnieje wiele naukowych opracowań wskazujących na mniejsze ryzyko nowotworu penisa i mężczyzn obrzezanych,
- dbałość o prawidłową higienę prącia - penis należy regularnie myć ciepłą wodą i mydłem, nie zaniedbując zakamarków kryjących się pod napletkiem, skutecznie usuwając wszelkie zalegające tam osady i wydzieliny,
- unikanie przypadkowych kontaktów seksualnych, wierność partnerska, stosowanie prezerwatyw.
- wykonywanie regularnych badań kontrolnych u urologa, pozwalających na wykrycie niepokojących zmian przedrakowych lub raka na bardzo wczesnym etapie.