U nas zapłacisz kartą
Walka z Chorobą - Siła i Piękno w Fotografii
Nowotwory złośliwe skóry – co warto wiedzieć?
Nie każda zmiana skórna, która występuje przewlekle, jest zmianą nowotworową. Istnieją jednak pewne cechy charakterystyczne raka skóry, które powinien znać każdy z nas, co pozwoli na rozpoznanie choroby we wczesnym stadium oraz wdrożenie skutecznego leczenia.
Raka skóry kojarzymy przede wszystkim z czerniakiem skóry, jednak istnieją także inne nowotwory złośliwe skóry. Na drugim miejscu pod względem występowania jest rak płaskonabłonkowy skóry, pierwsze miejsce zajmuje rak podstawnokomórkowy (BCC).
W przypadku czerniaka mamy do czynienia z nowotworem, który wywodzi się z komórek barwnikowych skóry. Rak płaskonabłonkowy to nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek nabłonkowych i komórek ulegających rogowaceniu, co powoduje, że związane z nim zmiany, bywają mylnie brane za objawy alergii lub częste dermatozy.
Rak płaskonabłonkowy i rak podstawnokomórkowy to najczęściej diagnozowane nowotwory złośliwe skóry u osób z jasną karnacją. Zauważalna jest szybko rosnąca zachorowalność na te typy nowotworów, co ma związek z działaniem m.in. czynników środowiskowych. W przypadku raka płaskonabłonkowego mamy do czynienia ze zmianą niebarwnikową, co wpływa na jej wygląd. Rak płaskonabłonkowy skóry powoduje przerzuty w okolicznych węzłach chłonnych oraz przerzuty odległe np. do mózgu, płuc i kości. W początkowym stadium rozwoju jest w niemal 100% uleczalny, dlatego powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na każdą niegojącą i powiększającą się zmianę, która powstaje na skórze oraz na granicy skóry i błon śluzowych.
Na rozwój raka kolczystokomórkowego skóry wpływają pewne czynniki ryzyka. Większości z nich możemy uniknąć, redukując w ten sposób związane z wystąpieniem zmian nowotworowych zagrożenie. Usunięcie zmiany nie gwarantuje, że choroba nie ulegnie wznowieniu. Tak jest w przypadku raka płaskonabłonkowego, dlatego po usunięciu zmian chorobowych, konieczne jest systematyczne kontrolowanie stanu zdrowia oraz unikanie czynników, które mogą doprowadzić do ponownego pojawienia się zmian o charakterze nowotworowym.
Raki skóry - objawy
Rozpoznanie raka kolczystokomórkowego można ustalić na podstawie obecności rozwijającego się powoli pojedynczego guza lub owrzodzenia o nacieczonej podstawie i wyniosłych brzegach. Może też być wykwitem przypominającym bliznę. Owrzodzenie i krwawienie zmiany to objawy późne, które występują w zmianach nowotworowych o znacznym zaawansowaniu. Objawem świadczącym o zaawansowaniu choroby mogą być również stwierdzone przerzuty w węzłach chłonnych regionalnych (w okolicy pachowej – przy zmianach na kończynach górnych, w okolicy pachwinowej – przy zmianach na kończynach dolnych, w węzłach chłonnych szyjnych – przy zmianach w obrębie głowy i szyi).
W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy się zgłosić do lekarza rodzinnego, dermatologa w miejscu zamieszkania lub do Regionalnego Centrum Onkologicznego w mieście wojewódzkim.
Rak skóry - objawy i rodzaje [ZDJĘCIA]
Rak skóry to nie tylko czerniak. Różne mogą być nie tylko rodzaje, lecz także objawy raka skóry. Sprawdź jakie są rodzaje raka skóry, jak rozpoznać ich objawy i jak wyglądają.
Spis treści
- Rak skóry - rak podstawnokomórkowy
- Rak skóry - rak płaskonabłonkowy
- Rak skóry - rak kolczystokomórkowy
- Rak skóry - rak brodawkujący
- Rak neuroendokrynny Merkla
- Czerniak
- Mięsak Kaposiego
- Chłoniak skóry typu T (ziarniniak grzybiasty, Mycosis fungoides)
- Choroba Pageta (rak skóry Pageta)
- Jak rozpoznać raka skóry?
Rak skóry to nowotwór złośliwy, którego objawy pojawiają się w krótkim czasie. Rak skóry wzrasta bowiem zazwyczaj szybko, naciekając otaczające tkanki, może także dawać odległe przerzuty. W przeciwieństwie do nowotworów łagodnych skóry, które rozrastają się powoli, nie niszczą tkanek otaczających, od których są wyraźnie odgraniczone i nie dają przerzutów.
Rak skóry nie rozwija się od razu - jest to proces długotrwały i wieloetapowy. Raka skóry poprzedzają zmiany przedrakowe, które mogą przekształcić się w czerniaka lub nieczerniakowego raka skóry (np. rak kolczystokomórkowy). Główną przyczyną raka skóry jest nadmierna ekspozycja skóry na promieniowanie UV.
W leczeniu stosuje się różne metody, np. operację chirurgiczną, radioterapię. Jednak w przypadku zaawansowanej postaci choroby, może ona prowadzić do śmierci pacjenta.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Leczenie raka sromu
Operacja raka sromu to najczęstsza metoda leczenia. W sytuacji słabego zaawansowania choroby lekarze podejmują decyzję o wycięciu miejscowym z niewielkim marginesem tkanek zdrowych.
Bardziej zaawansowane postacie choroby wymagają usunięcia całego sromu z marginesem. Operacja, nazywana zabiegiem wulwektomii dotyczy wtedy warg mniejszych i większych, wzgórka łonowego i łechtaczki.
Często istnieje konieczność usunięcia węzłów chłonnych udowych i pachwinowych.
Sposobem leczenia raka sromu jest także radioterapia. Ten rodzaj terapii, stosowany jako leczenie przedoperacyjne ma na celu zmniejszenie zmiany pierwotnej.
Często radioterapia jest stosowana jako leczenie uzupełniające po zabiegu operacyjnym. Przy zmianach rozsianych najczęściej stosowana jest radioterapia w połączeniu z chemioterapią.
Bibliografia
- J. Didkowska, U. Wojciechowska, W. Tarkowski, W. Zatoński „Nowotwory złośliwe w Polsce w roku 2000”, Centrum Onkologii – Instytut. Warszawa 2003.
- J. Emerich, J. Sznurkowski „Leczenie chirurgiczne raka sromu”, Ginekologia Onkologiczna pod redakcją Janiny Markowskiej Tom 1, Wydanie 2 rozszerzone, Wyd. Med. Urban & Partner 2006.
- H. Kędzia, W. Kędzia „Nowotwory narządów płciowych kobiety”, Wydanie 2, Wydawnictwo MedPh, Wrocław 2009.
- Ł. Wicherek, Z. Kojs, G. Bręborowicz „Ginekologia onkologiczna”, Wydanie 1, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2016.
- Sznurkowski JJ: Leczenie operacyjne raka sromu. In: Markowska J, Mądry R (eds.): Zarys ginekologii onkologicznej. 2nd ed., Termedia Wydawnictwa Medyczne, Poznań 2015.
Absolwentka Prawa na Uniwersytecie Łódzkim. Pierwsze doświadczenie zawodowe zdobywała, jako pracownik Działu Penitencjarnego i Organizacyjno-Prawnego w Areszcie Śledczym w Łodzi. Od 2004 roku Zastępca Prezesa i Członek Zarządu w Miejskiej Spółdzielni Mieszkaniowej. Od kilku lat copywriterka, głównie w tematyce prawnej, ale i medycznej i parentingowej. Prywatnie miłośniczka dobrego kina.
Rak sromu a rokowania
Rokowania co do raka sromu zależą od indywidualnego przypadku i stopnia zaawansowania zmiany. Największe znaczenia ma wynik badania histopatologicznego, który określa typ zmiany.
W przypadku wcześnie wykrytych zmian i tym samym niewielkiego stadium zaawansowania choroby rokowania są raczej dobre i wynoszą około 90% dla pięcioletniej przeżywalności. Przerzuty do węzłów chłonnych skutkują gorszymi rokowaniami i obniżają odsetek przeżyć do 30%.
Czy rak sromu jest dziedziczny? Odpowiadając na to pytanie należy pamiętać, iż dziedziczeniu podlega predyspozycja do zachorowania, a nie sama choroba.
Diagnoza stawiana jest na podstawie informacji od członków rodziny, dotyczących częstotliwości zachorowania na określony typ nowotworu.
Czynniki dziedziczne, powiązane z genetyczną predyspozycją są przyczyną
10-30% rozwoju nowotworów. Przerzuty raka sromu następują najczęściej do węzłów chłonnych pachwin.
