U nas zapłacisz kartą
Walka z Chorobą - Siła i Piękno w Fotografii
Chłoniak skóry typu T (ziarniniak grzybiasty, Mycosis fungoides)
To rzadki nowotwór skóry. występuje u osób między 40. a 60. rokiem życia, częściej u mężczyzn. Jest spowodowany niekontrolowanym rozrostem komórek T w skórze. Najczęstsze typy/rodzaje chłoniaka skórnego T-komórkowego to ziarniniak grzybiasty oraz Zespół Sezary'ego.
Choroba Pageta - we wczesnym etapie choroby na skórze pojawiają się plamy rumieniowe, które wywołują świąd i uczucie pieczenia. Może z nich sączyć się wydzielina. Następnie mogą się pojawić nadżerki (często krwawiące).Zmiany występują zwykle w okolicy zewnętrznych narządów płciowych: srom, odbyt, prącie i worek mosznowy - są to okolice bogate w gruczoły apokrynowe i ekrynowe. Rzadziej nowotwór obejmuje górną część ud, pośladki, pachy i okolicę pępka. Znane są pojedyncze przypadki lokalizacji zmian nowotworowych w obszarach skóry pozbawionych gruczołów apokrynowych np.: w przewodach słuchowych zewnętrznych, na powiekach, w przełyku, w cewce moczowej.
Rak sromu, czyli podstępna i słabo rozpoznawalna choroba. Jak wygląda leczenie?
Rak sromu to rzadko występująca choroba nowotworowa. W początkowej fazie przebiega bezobjawowo, a jej pierwsze objawy mylone są z infekcją. Sprawdź, co przyczynia się do jej rozwoju.
- Rak sromu to rzadka choroba nowotworowa, dotykająca zewnętrzne narządy rodne kobiety. Najczęściej pojawia się u pań po 60 roku życia.
- W pierwszej fazie nowotwór przebiega bezobjawowo. Pierwsze objawy są niespecyficzne i często myli się je z klasyczną infekcją dróg rodnych. Choroba rozpoznawana jest, gdy pojawi się guz lub mocne zgrubienie w okolicach sromu.
- Ten rodzaj nowotworu wymaga leczenia operacyjnego. Od stopnia zaawansowania choroby operacja jest niewielkim miejscowym wycięciem lub bardziej rozległym zabiegiem. Często stosowaną techniką terapeutyczną jest także radioterapia, w niektórych przypadkach połączona z chemioterapią.
- Czym jest rak sromu?
- Wygląd raka sromu
- Objawy raka sromu
- Jak szybko rozwija się rak sromu?
- Cytologia a rak sromu?
- Rak sromu a rokowania
- Leczenie raka sromu
Profilaktyka raka prącia
Ze względu na wspomniane wyżej czynniki ryzyka, profilaktyka raka prącia może polegać na takich działaniach, jak:
- obrzezanie, a więc chirurgiczne usunięcie całego lub części napletka - w wielu kręgach cywilizacyjnych zabieg ten wykonywany jest rutynowo ze względów religijnych, w Polsce natomiast jest to procedura medyczna, której z reguły poddawani są chłopcy mający stulejkę. Istnieje wiele naukowych opracowań wskazujących na mniejsze ryzyko nowotworu penisa i mężczyzn obrzezanych,
- dbałość o prawidłową higienę prącia - penis należy regularnie myć ciepłą wodą i mydłem, nie zaniedbując zakamarków kryjących się pod napletkiem, skutecznie usuwając wszelkie zalegające tam osady i wydzieliny,
- unikanie przypadkowych kontaktów seksualnych, wierność partnerska, stosowanie prezerwatyw.
- wykonywanie regularnych badań kontrolnych u urologa, pozwalających na wykrycie niepokojących zmian przedrakowych lub raka na bardzo wczesnym etapie.
Jak rozpoznać raka prącia? Badania
Jak rozpoznać raka prącia? Wstępną diagnozę lekarz stawia już na podstawie występujących objawów i uwarunkowań. Oceniane są widoczne zmiany skórne, a także czynniki ryzyka (występowanie stulejki, przebyte zakażenie HPV i inne).
Aby wykonać różnicowanie nowotworu inwazyjnego ze stanami przedrakowymi czy innymi schorzeniami, wykonuje się biopsję gruboigłową lub wycinek chirurgiczny. Pobrany w ten sposób materiał poddawany jest analizie histologicznej pod mikroskopem.
Biopsję, tyle że cienkoigłową, lekarz może zlecić także w przypadku podejrzenia przerzutów do pachwinowych i biodrowych węzłów chłonnych. Węzły można też zobrazować podczas badania USG.
Przerzuty odległe wstępnie wyszukuje się za pomocą USG jamy brzusznej oraz RTG klatki piersiowej. Czasem, jeśli istnieje taka konieczność, niezbędna jest też tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny określonych narządów.
Rak skóry – rokowanie
Rokowanie uzależnione jest od umiejscowienia, grubości, wielkości oraz stopnia zróżnicowania nowotworu. W przypadku raka podstawnokomórkowego wyleczenie jest możliwe w ponad 95% przypadków. Większość miejscowych nawrotów choroby można usunąć bez większych problemów. Chociaż zwykle ten typ nowotworu prawie nigdy nie ulega uogólnieniu (nie daje przerzutów), to należy zwrócić uwagę na fakt, że istnieje możliwość, choć niezwykle rzadko, agresywnego przebiegu tej choroby nawet z przerzutami.
W przypadku raka kolczystokomórkowego rozwijającego się na podłożu rogowacenia świetlnego w obrębie skóry narażonej na promieniowanie słoneczne rokowanie jest dobre. Najwyższy stopień złośliwości występuje w przypadku rozwoju raka kolczystokomórkowego na podłożu blizn, przewlekłych stanów zapalnych, w miejscach drażnionych. Przy zajęciu okolicznych węzłów chłonnych 5-letnie przeżycie notuje się u 20–25% pacjentów. Gorzej rokują również zmiany występujące na czerwieni wargowej, na prąciu lub sromie, chociaż za najgorszą lokalizację uważa się błonę śluzową jamy ustnej.
