U nas zapłacisz kartą
Rak nabłonkowy skóry - przyczyny, objawy i leczenie
Rak płaskonabłonkowy (rak kolczystokomórkowy)– objawy
Jak wygląda rak płaskonabłonkowy (rak kolczystokomórkowy) na skórze? Zmiany przybierają postać rogowaciejącą albo wrzodziejącą. Pojawia się:
- Rogowaciejący, łuszczący się guzek pokryty strupkiem, jest wyniosły ponad powierzchnię skóry (typ rogowaciejący rzadko nacieka wgłąb skóry)
- Owrzodzenia albo brodawki o twardych nacieczonych brzegach (typ wrzodziejący zazwyczaj nacieka w głab skóry)
Rak płaskonabłonkowy, zwłaszcza na wczesnych etapach, jest przez pacjentów mylony ze zmianą kosmetyczną i traktowany jako defekt estetyczny. Tym bardziej, że w początkowej fazie może nie dawać innych objawów. Chorzy często myślą, że na przykład zacięli się podczas golenia albo depilacji, i ranka nie chce się zagoić. Nierzadkim określeniem jest, że ranka albo oparzenie „ babrze się”. Z czasem pojawia się jednak swędzenie, ból oraz krwawienie.
Zmiany nowotworowe najczęściej umiejscawiają się na odsłoniętych częściach ciała : pod włosami na głowie, na uchu, nosie, policzku, na dolnej wardze lub języku oraz tułowiu.
Gruczolakoraki - rokowania, przerzuty, powikłania
Rokowania w przypadku gruczolakoraków są złożone i zależą od wielu czynników, takich jak lokalizacja nowotworu, jego stopień zaawansowania, skuteczność leczenia, a także ogólny stan zdrowia pacjenta.
W wielu przypadkach wczesna detekcja gruczolakoraka i odpowiednie leczenie znacznie poprawiają prognozy. Jednakże, ze względu na specyficzność każdego przypadku, rokowania mogą być bardzo zróżnicowane.
Przerzuty, czyli przenoszenie komórek nowotworowych do innych obszarów ciała, stanowią istotne zagrożenie dla pacjentów z gruczolakorakiem. Szczególnie ważne jest monitorowanie potencjalnych przerzutów, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz długoterminowe rokowania.
Przerzuty odległe, czyli przeniesienie komórek nowotworowych do odległych narządów lub tkanki, są częstym wyzwaniem w leczeniu gruczolakoraków. Mogą one wpływać na skuteczność terapii, a także determinować stopień zaawansowania choroby. Skuteczne leczenie przerzutów odległych wymaga zazwyczaj zindywidualizowanego podejścia, często łączącego różne metody terapeutyczne.
Ważnym aspektem rokowań jest także ogólny stan zdrowia pacjenta. Zdolność organizmu do tolerowania leczenia, regeneracja po operacjach czy ogólna odporność mają wpływ na długość życia i jakość życia pacjenta po diagnozie gruczolakoraka.
Dodać należy, że postępy w dziedzinie badań nad nowotworami, nowe terapie i coraz bardziej personalizowane podejścia do leczenia przyczyniają się do poprawy rokowań w przypadku gruczolakoraków.
Podsumowanie
Podsumowując, gruczolakoraki to złożone nowotwory złośliwe, rozwijające się z komórek gruczołowych w różnych częściach ciała. Rokowania są w ich przypadku zróżnicowane, zależne od lokalizacji, stopnia zaawansowania choroby i skuteczności leczenia.
Wczesna diagnoza, skuteczne leczenie, regularne badania przesiewowe oraz postępy w metodach terapii istotnie wpływają na poprawę prognoz. Przerzuty, zarówno regionalne, jak i odległe, stanowią istotne wyzwanie, wymagające kompleksowego podejścia terapeutycznego.
Jakie są czynniki ryzyka rozwoju raka płaskonabłonkowego skóry?
Do najważniejszych czynników sprzyjających zachorowaniu na raka płaskonabłonkowego skóry należą: uwarunkowania genetyczne (mutacje niektórych genów oraz związane z nimi zespoły przebiegające ze zwiększoną skłonnością do występowania różnych nowotworów złośliwych), promieniowanie ultrafioletowe (głównie UVB), ekspozycja na promieniowanie słoneczne (zwłaszcza w dzieciństwie), podeszły wiek (ponieważ uszkadzające działania wielu czynników kumuluje się przez wiele lat życia), płeć męska, jasna karnacja skóry (tzw. fototyp I i II skóry wg WHO), przewlekłe leczenie zmniejszające odporność (stosowane np. u osób, którym przeszczepiono narządy) lub choroby przebiegające z upośledzeniem odporności (np. zakażenie HIV), obecność przez wiele lat rozległych blizn (zwłaszcza po oparzeniach) lub niegojących się ran (np. w przebiegu zespołu pozakrzepowego w nogach).
Rak płaskonabłonkowy skóry występuje najczęściej na odsłoniętych okolicach ciała: na twarzy, plecach, ramionach lub górnej wardze. Nowotwór ten może przypominać rogowaciejącą, łuszczącą się zmianę, często owrzodzoną i pokrytą strupem, może też przybierać postać guzka, owrzodzenia, grudki, płaskiego lub wyniosłego nacieku itp. Czasem może być źródłem mniej lub bardziej intensywnego krwawienia albo w jego obrębie może sączyć się płyn (jasny, klarowny lub mętny).
W przypadku podejrzenia raka płaskonabłonkowego skóry należy całą zmianę wyciąć chirurgicznie i zbadać pod mikroskopem (jeśli jej wielkość na to pozwala). Jeśli podejrzana zmiana jest duża, lekarz zazwyczaj pobiera wycinek (tj. wycina w znieczuleniu miejscowym fragment z pogranicza nowotworu i zdrowej skóry).
Jeśli istnieje podejrzenie zajęcia regionalnych węzłów chłonnych, należy wykonać USG tej grupy węzłów i ewentualnie biopsję cienkoigłową największych węzłów, aby w ten sposób potwierdzić zaawansowanie choroby.
Ponadto, tak jak w przypadku innych nowotworów złośliwych, w razie potwierdzenia rozpoznania raka należy przeprowadzić odpowiednią diagnostykę obrazową w poszukiwaniu przerzutów odległych.