U nas zapłacisz kartą
Rak nabłonkowy skóry - przyczyny, objawy i leczenie
Gruczolakorak - co to takiego?
Gruczolakorak (inaczej rak gruczołowy) to rodzaj nowotworu złośliwego, który rozwija się z komórek nabłonków gruczołowych. W odróżnieniu od gruczolaka - łagodnego nowotworu nabłonków gruczołowych. - gruczolakorak to często dużo poważniejszy problem zdrowotny o gorszych rokowaniach.
Rak gruczołowy charakteryzuje się różnymi rodzajami choroby, w zależności od zajętego nią gruczołu w ciele człowieka. Z uwagi na to rak gruczołów posiada różnorodne objawy, czynniki ryzyka, sposoby diagnozowania i leczenia.
W przypadku raka prostaty, gruczolakorak rozwija się w gruczolakach stercza, wpływając na męską prostatę. Rak jelita grubego manifestuje się w komórkach jelitowych, prowadząc do zmiany struktury i funkcji jelita. Natomiast gruczolakorak płuca rozwija się z komórek gruczołowych w tkankach płucnych.
Diagnostyka opiera się na różnorodnych metodach, takich jak badanie histopatologiczne, tomografia komputerowa czy ultrasonografia. Leczenie obejmuje różne metody, m.in. chirurgiczne usunięcie guza, chemioterapię, radioterapię, a także nowoczesne podejścia, takie jak immunoterapia czy terapie ukierunkowane molekularnie.
Gruczolakorak to skomplikowane schorzenie, któremu warto przyjrzeć się nieco dokładniej, omawiając jego poszczególne rodzaje.
Rodzaje gruczolakoraka
Rak gruczołowy posiada wiele rodzajów, które różnią się między sobą między innymi objawami - ale w wielu przypadkach także skłonnością do przerzutów, powikłań czy sposobami leczenia. Spośród nich wymienić można na przykład:
Nowotwór jelita grubego to złożone schorzenie, rozwijające się z komórek nabłonka gruczołowego w jelicie grubym. Objawy mogą obejmować zmiany w rytmie wypróżnień, krwawienia z odbytu, utratę masy ciała i ból brzucha. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, takich jak kolonoskopia, a leczenie może obejmować chirurgiczne usunięcie guza, chemioterapię i radioterapię.
Gruczolakorak żołądka to nowotwór rozwijający się z komórek gruczołowych błony śluzowej żołądka. Objawy obejmują problemy z trawieniem, utratę apetytu i niezamierzone utraty masy ciała. Diagnostyka opiera się na endoskopii, badaniu histopatologicznym i badaniach obrazowych. Leczenie może obejmować operacyjne usunięcie guza, chemioterapię i radioterapię.
Rak płaskonabłonkowy (rak kolczystokomórkowy)- przyczyny
Przyczyny raka płaskonabłonkowego związane są najczęściej z nadmierną ekspozycją na promieniowanie UV. Długie przebywanie na słońcu, bez stosowania odpowiedniej ochrony, prowadzi do rozwoju nowotworu u starszych osób, ponieważ w ich organizmach następuje kumulacja uszkodzeń posłonecznych na skórze. Niestety, ale rak kolczystokomórkowy występuje też coraz częściej u młodych ludzi, co związane jest z nadmiernym opalaniem się albo korzystaniem z solarium.
Ponieważ nadmierna ekspozycja na promieniowanie UV jest przyczyną raka kolczystokomórkowego, duże ryzyko jego wystąpienia notuje się u osób zawodowo albo hobbistycznie przebywających na słońcu. Budowlańcy, działkowcy, rolnicy, rybacy czy drogowcy poddawani są długiemu promieniowaniu, a jeżeli nie stosują ochronnej odzieży oraz kremów z filtrem – zwiększa się prawdopodobieństwo zachorowania.
Rak kloczystokomórkowy może także wystąpić w wyniku przewlekłej styczności z substancjami chemicznymi, takimi jak azbest czy środki grzybobójcze. W niektórych przypadkach występują również skłonności genetyczne.
Kolejną grupą ryzyka są osoby poddawane immunosupresji lub sterydoterapii z powodu leczenia schorzeń takich jak HIV albo przyjmujące leki po przeszczepieniu narządów.
Również długo niegojące się rany na skórze, będące wynikiem uszkodzeń, oparzeń i chorób (na przykład zespół pozakrzepowy w nogach) mogą powodować stany przednowotworowe, na których podstawie rozwinie się rak płaskonabłonkowy.
Rak płaskonabłonkowy (rak kolczystokomórkowy) – objawy przerzutów
Rak płaskonabłonkowy w zaawansowanej fazie ma tendencje do rozpadów i tworzenia przerzutów. Wraz ze wzrostem namnażania się komórek nowotworowych dochodzi do niszczenia otaczających tkanek, tworzenia nacieków, a po przedostaniu się komórek rakowych do krwi i naczyń chłonnych – do wystąpienia przerzutów w regionalnych węzłach chłonnych oraz w dalej położonych narządach. Przerzuty raka kolczystokomórkowego dają symptomy zależne od lokalizacji:
- Przerzuty do węzłów chłonnych – pojawia się ból przy dotyku, węzły są powiększone i przytwierdzone do powierzchni, nieruchliwe, zbijają się w większe grupy
- Przerzuty do płuc – wywołują duszność i ból klatki piersiowej. Może również wystąpić krwioplucie
- Przerzuty do mózgu – objawiają się bólami głowy, napadami padaczkowymi, wymiotami i nudnościami. Chory może nawet doświadczać halucynacji i omamów
- Przerzuty do kości – manifestują się bólem oraz powstawaniem patologicznych złamań w obrębie ud, miednicy, kręgosłupa i żeber
Rak płaskonabłonkowy skóry
- ekspozycja na promieniowanie słoneczne, zwłaszcza w wieku dziecięcym,
- uwarunkowania genetyczne,
- podeszły wiek,
- jasna karnacja skóry,
- stosowanie leczenia zmniejszającego odporność,
- obecność rozległych blizn lub niegojących się ran.
Na raka płaskonabłonkowego skóry częściej chorują mężczyźni.
Rak płaskonabłonkowy skóry zwykle występuje na odsłoniętych częściach ciała, np. na górnej wardze, plecach, twarzy czy ramionach. Może przybrać postać łuszczącej się, rogowaciejącej zmiany, niekiedy pokrytej strupem i owrzodzonej, a także guzka, grudki, wyniosłego lub płaskiego nacieku.
Leczenie raka płaskonabłonkowego skóry polega na chirurgicznym wycięciu zmian i zbadaniu ich pod mikroskopem. Przy zaawansowanym nowotworze wykonywana jest także biopsja cienkoigłowa największych węzłów chłonnych. Jeśli istnieją przerzuty, to niezbędna jest chemioterapia. Rak płaskonabłonkowy skóry rokuje dobrze – ponad 90% chorych przeżywa co najmniej 5 lat od rozpoznania choroby.
Zobacz film: Pani Sylwia, dzięki bliskości i wsparciu swojej córki, wygrała walkę z rakiem. Źródło: Nationale Nederlanden
Rak płaskonabłonkowy płuc
Ponad 25% wszystkich przypadków złośliwych nowotworów płuc dotyczy raka płaskonabłonkowego. Rak płaskonabłonkowy płuc występuje najczęściej u osób starszych i u mężczyzn. Rokowania przy tym typie nowotworu są złe – zaledwie 20 % chorych przeżywa rok od postawienia diagnozy. Przyczyną jest późne rozpoznawanie nowotworu, co znacznie utrudnia leczenie.
Objawy są niecharakterystyczne i większość chorych trafia do lekarza w bardzo zaawansowanym stadium nowotworu i z licznymi przerzutami. Rak płaskonabłonkowy płuc nieoperacyjny chemioterapii paliatywnej. Wczesne rozpoznanie pozwala na operacyjne usunięcie zmian, a jeśli nowotwór jest zlokalizowany (nie utworzył przerzutów) to szanse wyleczenia sięgają 70%.
Rak płaskonabłonkowy szyjki macicy
Rak płaskonabłonkowy szyjki macicy to nowotwór złośliwy rozwijający się w błonie śluzowej. Co roku na ten typ nowotworu choruje nawet 500 000 kobiet, przy czym u wielu z nich choroba wykrywana jest w ostatnim stadium. Wcześnie wykryty rak płaskonabłonkowy szyjki macicy jest w pełni uleczalny, dlatego tak ważna jest profilaktyczna cytologia. W trakcie badania lekarz pobiera próbkę nabłonka, który analizowany jest pod kątem obecności komórek nowotworowych.
Czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia raka płaskonabłonkowego szyjki macicy to:
- zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego, opryszczką, chlamydiami, kiłą, rzeżączką, HIV,
- palenie papierosów,
- wczesne rozpoczęcie współżycia seksualnego,
- współżycie z wieloma partnerami
- osłabiony układ odpornościowy.
Leczenie obejmuje chirurgiczne usunięcie zmian, radioterapię i chemioterapię.
