U nas zapłacisz kartą
Rak skóry na nosie - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Rak skóry - rak kolczystokomórkowy
Rak kolczystokomórkowy (ang. Squamous Cell Carcinoma – SCC) jest drugim najczęściej występującym nowotworem skóry. Ponad 80 proc. przypadków SCC dotyczy części ciała eksponowanych na światło słoneczne, najczęściej jest to głowa (okolica oczodołów, nosowo-wargowa, wargi, nos, policzki, uszy), szyja, grzbiety rąk. Wyróżnia się postać przedinwazyjną i inwazyjną raka kolczystokomórkowego. Postać przedinwazyjna (z której może się rozwinąć rak skóry) - choroba Bowena - to rumieniowe tarczki o ostro zaznaczonych granicach, o aksamitnej lub złuszczającej się powierzchni - erytroplazja Queyrata - widoczna jest jako czerwona gładka plama na żołędzi prącia u nieobrzezanych mężczyzn - erytroplakia - to wszelkiego rodzaju czerwone zmiany zlokalizowane na błonach śluzowych Postać inwazyjna (rak skóry) ma charakter brodawkujący lub wrzodziejący. Skóra wokół jest nacieczona, stwardniała, często obecne są wałowato wywinięte brzegi.
Rak brodawkujący - jest to nowotwór występujący na narządach płciowych, w jamie ustnej i w obrębie stóp. Wzrost raka brodawkującego jest bardzo powolny, jego powierzchnia jest pokryta masami rogowymi. Jego przyczyną może być m.in. wirusy brodawczaka ludzkiego HPV 6 i HPV 11.
Nowotwór skóry – profilaktyka i czynniki ryzyka
- Używaniu wodoodpornej emulsji z filtrem min. 30 SPF, przy czym warto aplikować ją kilka razy w ciągu dnia
- Przebywaniu w cieniu, szczególnie należy chronić swoją skórę między 11:00 a 15:00
- Noszeniu kapelusza, który ochroni głowę
- Zakładaniu okularów słonecznych z filtrem UV, zabezpieczających gałkę oczną, często atakowaną przez czerniaka
- Ponadto w grupie podwyższonego ryzyka znajdują się członkowie rodziny w której pojawił się przypadek raka skóry, osoby po 60-tym roku życia, w tym częściej panowie. Nowotwór może pojawić się również u dorosłych, którzy w dzieciństwie doznali poparzenia słonecznego, ponieważ choroba ta ujawnia się nawet po 20-30 latach. Wiadomo również, że korzystanie z solarium poważnie podnosi ryzyko zachorowania na nowotwór skóry.
Szacuje się, że dorosły człowiek posiada 10-50 znamion, tzw. pieprzyków. Średnio 1 na 200 000 zmienia się w najgroźniejszy nowotwór, czyli czerniaka. Każdą zatem nową zmianę skórną, która wyda się niepokojąca, należy pokazać lekarzowi pierwszego kontaktu lub dermatologowi. Cechy atypowych pieprzyków określa się za pomocą kryteriów ABCDE, (pochodzących od pierwszych liter angielskich słów: Asymmetry, Border, Color, Dimension i Evolution), co oznacza w praktyce: A – asymetria – nieproporcjonalność zmiany skórnej, gdy jedna jej połowa znacznie różni się od drugiej. Pieprzyki o regularnych, owalnych kształtach raczej nie są groźne dla zdrowia B – brzegi – poszarpane, ząbkowane, nierówne krawędzie, to znak, że należy je skonsultować C – czerwone i czarne – czerniak może przybrać różne kolory, w tym również błękitne i szare, szczególnie bacznie należy przyjrzeć się wszystkim, które są o wiele ciemniejsze od pozostałych, a na pewno wtedy, gdy otacza je czerwona obwódka D – duży rozmiar – wszystkie znamiona o średnicy większej niż 5 mm powinny być natychmiast skontrolowane przez lekarza. Można to sprawdzić prostym testem ołówka, czyli przyłożyć jego końcówkę do pieprzyka – jeśli wystaje poza obwód, należy natychmiast udać się do dermatologa E – ewolucja – czerniak stale się zmienia, rośnie, może mieć różne kolory i swędzieć. Często wyrasta poza powierzchnię skóry. Jeśli tak się dzieje, należy bezzwłocznie udać się do specjalisty
Chłoniak skóry typu T (ziarniniak grzybiasty, Mycosis fungoides)
To rzadki nowotwór skóry. występuje u osób między 40. a 60. rokiem życia, częściej u mężczyzn. Jest spowodowany niekontrolowanym rozrostem komórek T w skórze. Najczęstsze typy/rodzaje chłoniaka skórnego T-komórkowego to ziarniniak grzybiasty oraz Zespół Sezary'ego.
Choroba Pageta - we wczesnym etapie choroby na skórze pojawiają się plamy rumieniowe, które wywołują świąd i uczucie pieczenia. Może z nich sączyć się wydzielina. Następnie mogą się pojawić nadżerki (często krwawiące).Zmiany występują zwykle w okolicy zewnętrznych narządów płciowych: srom, odbyt, prącie i worek mosznowy - są to okolice bogate w gruczoły apokrynowe i ekrynowe. Rzadziej nowotwór obejmuje górną część ud, pośladki, pachy i okolicę pępka. Znane są pojedyncze przypadki lokalizacji zmian nowotworowych w obszarach skóry pozbawionych gruczołów apokrynowych np.: w przewodach słuchowych zewnętrznych, na powiekach, w przełyku, w cewce moczowej.
Spis treści:
Rak skóry jest tzw. złośliwą formą nowotworu. Oznacza to przede wszystkim, że ma skłonność do przerzutów, a jego leczenie nie zawsze bywa możliwe. Zanim rozwinie się złośliwa postać raka skóry, pojawiają się łagodne zmiany, dlatego znaczenie ma uważna obserwacja własnego ciała i konsultowanie wszelkich niepokojących zmian na skórze. Dotyczy to szczególnie nowych plam czy narośli.
Sam rozwój raka skóry jest procesem rozłożonym w czasie, etapowym i dość powolnym. Jednak w momencie gdy choroba znajdzie się w zaawansowanym stadium, jej przebieg może (choć nie musi) być gwałtowny i dynamiczny.
Wykrycie raka skóry w stadium złośliwym znacznie zmniejsza szanse na leczenie. Przy wszystkich nowotworach sprawdza się zasada, że im wcześniej zostanie podjęte leczenie, tym lepsze są rokowania. Największe szanse na wyleczenie choroby istnieją w łagodnych stadiach schorzenia.
Rak skóry – rodzaje, diagnoza, leczenie
Rak skóry może przybrać dwie postaci – łagodną i złośliwą. Ta pierwsza nie stanowi zagrożenia dla życia – po usunięciu przeważnie nowotwór nie pojawia się kolejny raz, a jego tkanki nie rozprzestrzeniają się też na inne części ciała. Z kolei drugi, złośliwy rodzaj raka, niesie już ze sobą realne zagrożenie życia. Najczęściej pojawia się na twarzy, głowie, szyi, dłoniach i rękach.
Typy nowotworów złośliwych skóry i ich leczenie:
- Rak podstawnokomórkowy – najczęściej występujący, jednak o niskim stopniu złośliwości. Rozwija się powoli, rzadko powoduje przerzuty. Leczy się go usunięciem chirurgicznym wraz z niewielkim marginesem zdrowiej skóry lub radioterapią. Radioterapia polega na niszczeniu komórek rakowych poprzez precyzyjne dotarcie do nich promieni o wysokiej energii. Stosuje się ją wtedy, kiedy znamię występuje w trudnym do operacji miejscu lub blizna po zabiegu mogłaby okazać się zbyt poważna. Tą metodą usuwa się zatem nowotwory powiek, uszu lub nosa. Radioterapię wykorzystuje się również przy leczeniu nawrotów choroby.
- Rak kolczystokomórkowy – rozwija się na styku skóry i błon śluzowych, czyli np. na wardze dolnej, języku, nosie, narządach płciowych. Ma postać guzka lub owrzodzenia, może mu towarzyszyć ból, swędzenie lub również krwawienie. Leczenie jest podobne jak w przypadku raka podstawnokmórkowego, czyli poprzez wycięcie lub radioterapię.
- Czerniak – najbardziej niebezpieczna postać nowotworu. Pojawia się wtedy, gdy komórki produkujące pigment (melanocyty) stają się nietypowe, dzielą się bez kontroli i określonego porządku. Czerniak może pojawić się zarówno w skórze, jak i oku. Bardzo szybko się rozwija, jest dość odporny na leki i często skutkuje przerzutami do innych organów. Najgroźniejsze są pieprzyki o czarnym kolorze, zupełnie płaskie, pozbawione włosów. Ryzyko niosą jednak również wszelkie zgrubienia, owrzodzenia, znamiona o zmiennym kształcie i barwie, powodujące ból i krwawienie. Czerniaka leczy się chirurgicznie, za pomocą chemioterapii i radioterapii a niekiedy kombinacją tych metod.
