U nas zapłacisz kartą
Rana po pryszczu - Jak radzić sobie z blizną?
Rana
Rana to przerwanie ciągłości skóry lub skóry i tkanek pod nią położonych. Rana powstaje zazwyczaj na skutek urazu mechanicznego, ale urazem, czyli raną może być też np. oparzenie. Uraz może być mechaniczny, termiczny lub chemiczny. W zależności od mechanizmu powstania rany wyróżniamy, m.in. rany tłuczone, szarpane, cięte, kąsane.
Rany ze względu na przyczyny i specyficzne cechy dzieli się na kilka rodzajów.
- Otarcia to rany powstające, gdy uraz działa stycznie do powierzchni skóry, u dzieci przy pośliźnięciu się może dojść do otarcia skóry, np. na kolanie. Często rana taka jest zanieczyszczona (np. ziemią), może krwawić umiarkowanie, ale jest bolesna ze względu na uszkodzenie zakończeń nerwowych.
- Rana cięta to skutek zranienia ostrym przedmiotem (szkło, nóż). Głębokość rany zależy od nacisku przedmiotu raniącego, rana taka zwykle mocno krwawi.
- Rana płatowa powstaje, gdy czynnik raniący ustawiony jest skośnie, stycznie do powierzchni skóry - pojawia się wtedy oderwany fragment skóry mogący luźno zwisać.
- Rana rąbana jest skutkiem urazu ciężkiego i ostrego przedmiotu (tasak, siekiera, szabla) i może prowadzić nawet do częściowej lub pełnej amputacji fragmentu ciała (np. palca).
- Rany kłute powstają w wyniku działania ostrego przedmiotu (szpada, sztylet, bagnet, gwóźdź). Otwór rany może być niewielki, ale uszkodzenia wewnątrz mogą być głębokie i nieprzewidywalne.
- Rany tłuczone są spowodowane działaniem przedmiotu o tępych krawędziach. Brzegi rany są zgniecione i nierówne, a krwawienie może występować wokół rany.
- Rany miażdżone występują po działaniu tępego narzędzia działającego z dużą siłą i sąsiadujące z raną tkanki także mogą być uszkodzone.
- Rany szarpane stanowią skutek działania zakrzywionych przedmiotów szarpiących skórę (np. zahaczenie o hak, sęk).
- Rany postrzałowe są spowodowane postrzeleniem z broni palnej, w wyniku wybuchu bomby czy miny. Rana wlotowa może być niewielka, ale znaczne uszkodzenia wewnętrzne.
- Rany kąsane to rezultat ugryzienia, są zakażone bakteriami znajdującymi się w ślinie i z tego powodu często trudno się goją.
Gojenie ran
Gojenie rany rozpoczyna się wkrótce po jej powstaniu. Na początku dochodzi do obkurczenia się naczyń krwionośnych wokół rany, a płytki krwi gromadzą się i dzięki temu dochodzi do zatrzymania wypływu krwi. Z kolei uaktywnia się tzw. proces fibrynogenezy. Powstaje galaretowaty czop działający jak klej łączący brzegi rany. W ranie pojawiają się fibroblasty i makrofagi oczyszczające ranę z bakterii i martwych tkanek. Jest to proces zapalny towarzyszący zawsze urazom, a będący odpowiedzią obronną organizmu.
Kiedy proces zapalny zaczyna ustępować, w ranie pojawiają się makrofagi, które dokonują dalszego oczyszczenia rany z martwych komórek oraz uwalniają tzw. czynniki wzrostu potrzebne do prawidłowego gojenia rany. Następnie w ranie pojawiają się fibroblasty dające początek gojeniu rany. Jednocześnie dochodzi do pobudzenia i namnażania się naczyń krwionośnych wrastających w ranę. Elementem gojenia się rany jest też pokrywanie jej nabłonkiem, narastającym od brzegów.
Po około 3 tygodniach od urazu rana powinna być prawidłowo zagojona i tworzyć bliznę, która jeszcze długo będzie się samoistnie przebudowywać.
Opisane powyżej prawidłowe gojenie rany nazywamy gojeniem pierwotnym, czyli przez rychłozrost.
Procesy gojenia mogą ulec zakłóceniu, na przykład wskutek rozległej martwicy rany lub jej brzegów bądź rozwoju stanu zapalnego. To powoduje zaburzenia gojenia i przedłużenie się prawidłowych procesów naprawczych. Wtedy w dnie rany powstaje ziarnina, w którą wrastają naczynia krwionośne. Ziarnina staje się podłożem procesów przebudowy, a gojenie postępuje od brzegów rany. Ten sposób gojenia nazywamy wtórnym albo przez ziarninowanie.
Na szybkość gojenia się ran mają wpływ różne czynniki, a między innymi: umiejscowienie rany, ukrwienie okolicy rany, jałowość rany lub jej zanieczyszczenie, czynnik raniący, czas od zranienia i sposób zaopatrzenia rany, choroby towarzyszące.
Mogą też wystąpić większe problemy z gojeniem ran, wymagające innych rozwiązań. W przypadku powikłań gojenia się rany stosuje się różne środki wspomagające gojenie i działające przeciwzapalnie. Niekiedy też wskazane może być dodatkowe leczenie operacyjne, od najprostszego, polegającego na oczyszczeniu rany, okrojenia jej brzegów i zbliżenia ich do siebie szwami chirurgicznymi, aż do przeszczepów skórnych i zabiegów plastycznych.
Liečivé masti na hojenie rán
Či ste už prekonali úraz alebo sa hojíte po operácii, môžete si pomôcť aj voľne dostupnými či domácimi prípravkami. Samozrejme, po konzultácii s lekárom alebo lekárnikom. Ktoré krémy a na čo presne sa najčastejšie používajú? Čo môžete od nich očakávať?
Predpísal vám lekár Framykoin?
Známa masť – Framykoin je na lekársky predpis. Obsahuje kombináciu antibiotík bacitracín a neomycín, ktoré majú široké spektrum účinku. Masť zaberá na väčšinu pôvodcov kožných ochorení spôsobených baktériami. Lekár vám ju môže predpísať v týchto prípadoch:
- kožné infekcie spôsobené baktériami,
- hnisavý zápal vlasových vačkov,
- infikované vredy,
- rôzne menšie poranenia a popáleniny,
- infikované ekzémy a preležaniny.
Na čo slúži Heparoid?
Ďalším často používaným pomocníkom pri liečbe a hojení rôznych je masť Heparoid. Tento kožný krém je voľnopredajný, takže naň nepotrebujete recept od lekára. Obsahuje liečivo heparinoid a je vhodný aj pre deti. Vždy sa však pridŕžajte odporučení lekára alebo lekárnika.
Heparoid je vhodný na lokálnu liečbu týchto stavov:
- povrchové zápaly žíl sprevádzané tvorbou krvných zrazenín,
- zápal žíl, ktorý sa postupne objavuje na rôznych miestach žily (migrujúca flebitída),
- zápal okolia žily pri vrede predkolenia,
- zápaly žíl sprevádzané tvorbou krvných zrazenín, ktoré sa vyskytujú pri kŕčových žilách,
- zväzivovatenie kože pri chronickej žilovej nedostatočnosti,
- čerstvé hypertrofické a keloidné jazvy,
- lokálne komplikácie po skleroterapii,
- zápal šliach a ich puzdier,
- poúrazové krvné výrony,
- pomliaždeniny,
- podvrtnutie mäkkých častí.
Ile goi się rana po szwach?
Czas gojenia rany po szyciu zależy od wielu czynników, takich jak lokalizacja rany, wielkość i głębokość uszkodzenia, a także ogólny stan zdrowia pacjenta. Zazwyczaj, rany po szyciu na skórze goją się szybciej niż te, które znajdują się w innych miejscach, takich jak mięśnie czy ścięgna. Również mniejsze rany, które wymagają mniej szwów, będą się goić szybciej niż większe. W przypadku zdrowych pacjentów bez powikłań, rana po szyciu powinna się goić w ciągu 7-14 dni. Jednakże, u osób starszych, palących papierosy lub mających problemy z układem immunologicznym proces gojenia się może trwać dłużej. Ważne jest, aby pamiętać, że rana powinna być odpowiednio pielęgnowana, aby proces gojenia przebiegał sprawnie i bez powikłań. Jeśli rana nie goi się w oczekiwanym tempie lub pojawiają się niepokojące objawy, takie jak zaczerwienienie, ból, obrzęk lub wydzielina, należy skontaktować się z lekarzem, aby ocenił stan rany i zalecił dalsze leczenie.
Prawidłowa opieka nad raną po szyciu jest kluczowa dla zapewnienia szybkiego i skutecznego procesu gojenia. W pierwszych kilku dniach po zabiegu ważne jest, aby utrzymać ranę czystą i suchą. Wskazane jest, aby przemywać ranę łagodnym mydłem i wodą pitną, a następnie delikatnie osuszać ją czystą ściereczką lub gazą. Należy unikać moczenia rany w wodzie oraz stosowania produktów chemicznych, takich jak perhydrol czy jodyna, które mogą podrażnić skórę i opóźnić proces gojenia.
Po kilku dniach, gdy rana się zagoi, można stosować specjalne kremy lub maści, które pomagają utrzymać ją wilgotną i zwiększyć elastyczność skóry wokół rany. Również ważne jest, aby chronić ranę przed otarciami, uderzeniami lub innymi czynnikami zewnętrznymi, które mogą zwiększyć ryzyko pęknięcia szwów lub zakażenia.
Jeśli pacjent odczuwa ból lub dyskomfort, można stosować leki przeciwbólowe lub przeciwzapalne, zawsze jednak zgodnie z zaleceniami lekarza. Ważne jest, aby nie zdejmować szwów samodzielnie, chyba że jest to wyraźnie zalecone przez lekarza, ponieważ może to prowadzić do uszkodzenia tkanek i opóźnienia procesu gojenia.
Czym odkażać rany i zadrapania? Etapy gojenia rany
Mało osób wie, czym przemywać rany ropne i inne uszkodzenia skóry. Do tej pory bardzo często stosowana jest woda utleniona lub perfumy. Specjaliści wskazują, że najlepszym posunięciem jest wybór środków antyseptycznych, posiadających oktenidyny. Następnie warto stosować preparaty zawierające nanosrebro lub mleczan etakrydyny. Należy ograniczać ilość środków posiadających fenoksyetanol. W swojej domowej apteczce warto posiadać preparaty przeznaczone do walki z problemami skórnymi, które można zastosować w każdej sytuacji.
Przebieg gojenia rany składa się z czterech faz:
- fazy wysiękowej,
- fazy oczyszczania,
- fazy proliferacyjnej,
- fazy przebudowy.
