U nas zapłacisz kartą
Rany na twarzy - Jak skutecznie je leczyć i zapobiegać?
Gojenie rany po szyciu - powikłania związane z raną
Coraz rzadziej występują powikłania po szyciu ran, co wynika m.in. z działania aseptycznego i antyseptycznego. Równolegle dochodzi do stałego udoskonalania stosowanych technik operacyjnych i wykorzystywanych nici chirurgicznych. Jednak pomimo zachowywania jak najwyższych standardów, nadal występują powikłania po szyciu.
Do najczęściej występujących powikłań po szyciu rany można zaliczyć:
- występowanie krwawienia z rany,
- powstanie krwiaka w ranie,
- rozejście rany i powstanie przepukliny pooperacyjnej,
- wytrzewienie,
- zakażenie,
- powstanie rany przewlekłej,
- wytworzenie bliznowca.
Mało osób wie jak wygląda zakażenie rany. Jest to stan, który wymaga szybkiej interwencji. W pierwszej kolejności pojawia się swąd, a następnie występuje zaczerwienienie, pieczenie lub pulsowanie. Równolegle zaczyna rozwijać się obrzęk i ból. Dostrzegalna jest treść ropna o nieprzyjemnym zapachu. Zdarza się, że występuje gorączką i powiększenie węzłów chłonnych. Szczególną uwagą powinna być otoczona rana otwarta, a także rany na stopach lub na nogach z cieknąca woda, ponieważ są one o wiele częściej lekceważone ze względu na lokalizację.
Zdarta skóra do mięsa. Jak leczyć sączące się rany - postępowanie
Zdarta skóra do mięsa może być powodem powstania sączącej rany. W przypadku naruszenia wielu warstw skóry warto udać się do specjalisty, który zapewni właściwy opatrunek. W rezultacie często pada pytanie: rana z ropa jak leczyć? Po konsultacji ze specjalistą należy otoczyć ją odpowiednią opieką. Koniecznie warto zaopatrzyć się w maść na otwarte rany i stosować ją zgodnie z zaleceniami. W przypadku np. rany na nogach z cieknąca wodą pomocne są żele hydrokoloidowe.
Dlaczego rana swędzi podczas gojenia?
W procesie gojenia się ran organizm wydziela substancje, które rzutują na tempo procesu. Jedną z takich substancji chemicznych jest m.in. histamina, którą organizm produkuje po urazie. Histamina odpowiada za wsparcie w procesie odnowy komórek skóry, dlatego jej obecność jest nieoceniona. Równolegle jest także druga, mniej przyjemna, strona działania. Histamina potrafi wywoływać niepożądane reakcje organizmu, np. swędzenie.
Witaminy odpowiadające za gojenie się ran
W procesie gojenia ran bardzo istotna jest dieta, w szczególności, gdy posiadane są trudno gojące się rany. W tym okresie powinna być przeważająca ilość witamin, które oddziałują korzystnie na regenerację tkanek, a także wywierają wpływ na ich kondycję. Do tej grupy zaliczają się przede wszystkim Witamina A i Witamina E. Równolegle należy zadbać o obecność Witaminy C, która jest potrzebna w procesie powstawania kolagenu, którzy rzutuje na elastyczność i sprężystość skóry. W rezultacie, niejedna maść na trudno gojące się rany w swoim składzie posiada również te substancje.
Długie gojenie ran – z czego wynika?
Powodem do zmartwień nie powinna być wyłącznie niegojąca się rana na twarzy, czy boląca rana na nodze utrudniająca chodzenie. Troską powinna zostać objęta każda rana, która posiada wydłużony proces gojenia. Najczęściej przyczyna jest upatrywana w występowaniu innych schorzeń. Dostrzegalne to jest w przypadku osób zmagających się m.in. z cukrzycą, miażdżycą, niedokrwistością, czy też niewydolnością nerek. Zdarza się to również w przypadku osób chorujących na hipoalbuminemię. Dla chorych na cukrzycę powstała specjalna maść na trudno gojące się rany cukrzycowe.
Jak przyspieszyć regenerację skóry?
1. Preparaty stosowane miejscowo
Klasyczny plaster może być zastąpiony przez hydrokoloidy. Stwarzają one optymalne warunki do gojenia się rany: zapewniają odpowiednią wilgotność w przypadku ran suchych, pochłaniają nadmierny wysięk w przypadku ran mokrych oraz chronią rany przed czynnikami zewnętrznymi. Dzięki tym właściwościom opatrunki hydrokoloidowe przyspieszają odbudowę tkanki i zmniejszają ryzyko powstawania blizn . Tego rodzaju opatrunki mogą być stosowane na rany powierzchniowe, takie jak drobne otarcia, skaleczenia oraz na rany głębokie, np. na odleżyny czy owrzodzenia. Nie znajdują one zastosowania w przypadku ran nadkażonych i ropiejących.
W przypadku ran poważniejszych należy przede wszystkim zadbać o odpowiedni dostęp tlenu i substancji odżywczych do komórek w obrębie zranienia. Należy dbać także o odpowiednie nawilżenie środowiska rany. W tym celu można stosować przeróżne kremy nawilżające, np. z allantoiną, z witaminami. Na trudno gojące się rany można nakładać preparaty, które przyspieszają oczyszczanie [1-5]. Nie każda rana musi być jednocześnie raną trudno gojącą się.
2. Dieta i preparaty witaminowe
W przypadku większych ran, np. ran operacyjnych ważne jest uzupełnienie w organizmie ilości witaminy C. Witamina ta uczestniczy w powstawaniu kolagenu, który stanowi swego rodzaju rusztowanie dla komórek. Bez witaminy C tworzenie nowej tkanki łącznej między komórkami jest utrudnione, a brak kolagenu pozbawia skórę sprężystości i elastyczności. Witaminę C można dostarczyć z dietą lub suplementować w postaci specjalnych preparatów.
Ponadto przed operacjami warto wzbogacić dietę o kwasy omega-3, olej lniany, witaminę A i E oraz witaminę B5 [1-5].
Powiązane artykuły:
Dr n.med. Oliwia Jakubowicz
specjalista dermatologii i wenerologii
- Jan Fibak: Chirurgia. Warszawa: PZWL, 2010.
- Wojciech Noszczyk. Chirurgia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007.
- W.H.C. Burgdorf, G. Plewig, H.H. Wolff, M. Landthaler. Braun-Falco Dermatologia. Lublin: Wydawnictwo Czelej, 2011.
- Guidelines for the best care of chronic wounds, 2006, Wound Rep Reg 14:645-711.
- Eming SA, Smola H, Krieg T. 2002. Treatment of chronic wounds: state of the art and future concepts. Cell Tissues Organs172: 105-117.
Postępowanie z raną
Prawidłowo zaopatrzona rana goi się szybciej, a ewentualnie powstająca blizna jest mniej widoczna. Dlatego tak ważne jest aby z każdą raną postępować według następującego schematu:
- Oczyszczenie rany – w tym celu należy przepłukać miejsce zranienia wodą lub solą fizjologiczną.
- Dezynfekcja – zabicie drobnoustrojów, które dostały się do rany to podstawa prawidłowego gojenia, najlepiej w tym celu użyć specjalnych płynów odkażających. Nie zaleca się przemywania ran środkami zawierającymi alkohol oraz jodynę, gdyż ich dodatek może działać drażniąco i powodować powiększenie się rany. Ponadto może to wysuszyć powierzchnię rany, co opóźnia proces gojenia.
- Założenie opatrunku – w przypadku drobnych ran wystarczy plaster lub jałowy opatrunek. W przypadku ran z wysiękiem , np. owrzodzeń najlepiej nałożyć opatrunki chłonne, na rany suche – opatrunki hydrożelowe, z kolei na rany zakażone – opatrunki ze srebrem. Zbyt częsta zmiana opatrunku utrudnia gojenie się ran. W przypadku ran z dużym wysiękiem opatrunki powinny być zmieniane co 2-3 dni, w przypadku ran przewlekłych nawet raz na tydzień. Częsta zmiana opatrunków działa drażniąco na nowe, delikatne tkanki i niszczy procesy naprawcze. Nie wolno zdrapywać tworzącego się strupa, ponieważ stanowi on naturalny, biologiczny opatrunek, który zapewnia odpowiednie warunki do gojenia i chroni ranę przed czynnikami zewnętrznymi [1-5].
