U nas zapłacisz kartą
Rany na twarzy po wyciskaniu - Jak skutecznie zapobiegać i leczyć
Fazy gojenia rany
Gojenie się rany to proces, który ma na celu zamknięcie rany i wytworzenie w jej miejscu blizny. Gojenie może przebiegać poprzez:
- rychłozrost – inaczej gojenie pierwotne, dotyczy ran czystych, które zostały prawidłowo zszyte. Zbliżone do siebie brzegi rany zaczynają się ze sobą zrastać,
- ziarninowanie – inaczej gojenie wtórne – proces ten ma miejsce, gdy rana jest niezszyta. Gojenie przez ziarninowanie wymaga starannej pielęgnacji i regularnych zmian opatrunków. W trakcie gojenia na powierzchni rany narasta tkanka łączna z siecią naczyń włosowatych, tzw. ziarnina. Wytwór ten wypełnia ubytki i przekształca się w tkankę bliznowatą. Z czasem dochodzi do regeneracji skóry i wytworzenia nowego naskórka.
Wyróżniamy następujące fazy gojenia rany:
- faza oczyszczania – podczas tego etapu dochodzi do rozpadu uszkodzonych tkanek. Obumarłe pozostałości ulegają upłynnieniu i zostają wydzielone na zewnątrz,
- faza odbudowy – drugi etap gojenia to wypełnienie rany ziarniną i stopniowe zmniejszanie jej powierzchni. Następnie ziarnina ulega zwłóknieniu i przekształca się w bliznę.
Gojenie rany po szyciu - powikłania związane z raną
Coraz rzadziej występują powikłania po szyciu ran, co wynika m.in. z działania aseptycznego i antyseptycznego. Równolegle dochodzi do stałego udoskonalania stosowanych technik operacyjnych i wykorzystywanych nici chirurgicznych. Jednak pomimo zachowywania jak najwyższych standardów, nadal występują powikłania po szyciu.
Do najczęściej występujących powikłań po szyciu rany można zaliczyć:
- występowanie krwawienia z rany,
- powstanie krwiaka w ranie,
- rozejście rany i powstanie przepukliny pooperacyjnej,
- wytrzewienie,
- zakażenie,
- powstanie rany przewlekłej,
- wytworzenie bliznowca.
Mało osób wie jak wygląda zakażenie rany. Jest to stan, który wymaga szybkiej interwencji. W pierwszej kolejności pojawia się swąd, a następnie występuje zaczerwienienie, pieczenie lub pulsowanie. Równolegle zaczyna rozwijać się obrzęk i ból. Dostrzegalna jest treść ropna o nieprzyjemnym zapachu. Zdarza się, że występuje gorączką i powiększenie węzłów chłonnych. Szczególną uwagą powinna być otoczona rana otwarta, a także rany na stopach lub na nogach z cieknąca woda, ponieważ są one o wiele częściej lekceważone ze względu na lokalizację.
Zdarta skóra do mięsa. Jak leczyć sączące się rany - postępowanie
Zdarta skóra do mięsa może być powodem powstania sączącej rany. W przypadku naruszenia wielu warstw skóry warto udać się do specjalisty, który zapewni właściwy opatrunek. W rezultacie często pada pytanie: rana z ropa jak leczyć? Po konsultacji ze specjalistą należy otoczyć ją odpowiednią opieką. Koniecznie warto zaopatrzyć się w maść na otwarte rany i stosować ją zgodnie z zaleceniami. W przypadku np. rany na nogach z cieknąca wodą pomocne są żele hydrokoloidowe.
Kiedy wysięk z rany powinien zaniepokoić?
Niepokojący powinien być zarówno brak wysięku, jak i jego nadmiar. W obu tych przypadkach zwiększa się bowiem znacznie prawdopodobieństwo wydłużenia procesu gojenia i rozwoju zakażenia.
Wyciek z rany nie powinien trwać zbyt długo. Jeśli po ośmiu tygodniach od operacji czy skaleczenia wciąż zauważasz płyn wydobywający się z miejsca przerwania ciągłości skóry – oznacza to, że gojenie ma charakter przewlekły. W takiej sytuacji skontaktuj się z lekarzem, który zaleci odpowiednie środki wspomagające regenerację, a być może także wdroży antybiotyki.
Wysięk powinien być bezwonny. Jeśli ma nieprzyjemny zapach, a do tego zauważysz sączenie się ropy z rany – są to objawy zakażenia. Nie myśl jednak, że tylko zielony kolor wydzieliny z rany jest powodem do niepokoju. Nic bardziej mylnego! Jeśli z rany otwartej wydobywa się biała wydzielina, może to wskazywać na zakażenie lub bardziej zaawansowany stan zapalny. A co, jeśli gojenie rany po szyciu czy nakłuciu odbywa się w towarzystwie żółtawego wysięku? To sugeruje, że w miejscu, gdzie przerwana została ciągłość skóry, znajduje się martwa tkanka.
Każdy więc wygląd wysięku odbiegający od normalnego wymaga kontaktu z lekarzem, który oceni jakiego wsparcia potrzebuje twój organizm.
Zakażenie rany może być niebezpieczne, ale jak je rozpoznać?
Rany na twarzy po wyciskaniu – ODKAŻANIE TO PODSTAWA!
- Jeśli już totalnie rozdłubałeś pryszcza, zdezynfekuj pole bitwy! Do tego możesz użyć zwykłego spirytusu (drastyczne), psiknąć Octeniseptem lub przetrzeć skórę wacikiem nasączonym odkażającym tonikiem. Ideałem byłoby również każdorazowe mycie rąk przed sesją skubania, ale sam wiesz, jak to jest … Zwłaszcza na nudnym wykładzie, przy pracy nad projektem lub przy nauce do egzaminu.
- Niegojące się rany po pryszczach potrafią zepsuć humor na dłuuugie miesiące. O ile u nastolatków proces gojenia się ran po pryszczach przebiega znacznie szybciej, to u osób koło 30stki (a nawet już po 25 r.ż.) skóra nie regeneruje się już tak szybko. Dobrze sprawdzi się tu maść z antybiotykiem (np. Tribiotic), maść cynkowa, maść z witaminą A. Część osób poleca również Sudocream oraz strasznie śmierdzący olej tamanu.
Co to jest strup?
Strup to reakcja naskórka na uszkodzenie. Kiedy człowiek się zrani, a ciągłość skóry zostaje przerwana, pojawia się otwarta rana, która sygnalizuje uszkodzenie skóry. Gdy krwawienie ustanie, rana się zaczyna zasklepiać i w ten sposób powstaje strup - w miejscu rany widnieje zaschnięty płyn surowiczy. Takich strupów nie należy zdrapywać, by sobie nie zaszkodzić, bo naruszając zamkniętą ranę, możemy narazić się na infekcję bakteryjną. Dodatkowo, stanowi to przeszkodę w procesie gojenia rany.
Kiedy skóra zostaje uszkodzona, rozpoczyna się proces zapalny, który ma na celu pobudzenie produkcji i migracji komórek do miejsca zranienia. W przypadku np. otarcia skóry, które nie powoduje krwawienia, na powierzchni uszkodzonego obszaru zaczyna wydzielać się płyn surowiczy, który pełni funkcję „opatrunku”, w przypadku głębszych uszkodzeń skóry, które powodują krwawienie, rana zasklepia się dzięki procesowi krzepnięcia. Tak właśnie tworzą się na skórze strupy, które często traktujemy z wrogością, zdrapując zasklepiony płyn surowiczy lub krew. Takie rany mogą być trudno gojące, ale tym bardziej nie należy ich rozdrapywać, bo takie zachowanie niszczy procesy naprawcze. Może również wywołać zakażenie rany.
Strupy mogą tworzyć się także na błonach śluzowych np. w nosie. Powstają wskutek mechanicznych uszkodzeń nabłonka oraz stanów zapalnych, które mogą być powodowane m.in. przez wrastające włosy w nosie.
