U nas zapłacisz kartą
Rany na twarzy po wyciskaniu - Jak skutecznie zapobiegać i leczyć
Strupki w nosie – jak leczyć?
Dość powszechnym problemem są też strupki w nosie. Tworzą się one podczas kataru, po usuwaniu owłosienia w nosie oraz w wyniku przesuszenia śluzówki nosa. W tym przypadku ich zdrapywanie jest szczególnie niebezpieczne, bo zakażenia bakteryjne w obrębie błony śluzowej nosa mogą doprowadzić m.in. do utworzenia się ropni w mózgu. Dzieje się tak z powodu połączenia okolicy nosa i mózgu wspólnymi naczyniami krwionośnymi, którymi bakterie swobodnie przemieszczają się wraz z krwią, kolonizując kolejne obszary ciała.
Podsumowując, szybie pozbycie się strupa nie jest najlepszym pomysłem. Pełni on ważną funkcję i pozwala na szybkie gojenie się ran, otarć i zadrapań. Jeżeli ciągle zdrapujemy strupy, to musimy liczyć się z tym, że będą one uporczywie nawracać, bo odkryta powierzchnia uszkodzonej skóry znowu pokryje się krwią lub płynem surowiczym.
W przypadku strupów na twarzy, w nosie, strupów po opryszczce i innych uszkodzeniach skóry o różnym podłożu, nie powinniśmy w żaden sposób przyśpieszać ich odpadania. Kiedy rana się wygoi, strup sam odpadnie, odsłaniając odbudowaną skórę.
Ważne: z ogromnym zagrożeniem dla zdrowia może wiązać się usuwanie strupów na ranach operacyjnych i oparzeniach. W tym przypadku proces gojenia jest znacznie dłuższy, a usunięcie strupa może doprowadzić do poważnych powikłań.
Co to jest wysięk z rany?
Proces gojenia się rany jest bardziej skomplikowany, niż mogłoby się wydawać. Zachodzi wówczas wiele zjawisk fizycznych i chemicznych, które m.in. zwiększają elastyczność skóry, sprzyjając jej szybkiej regeneracji. Natychmiast po przerwaniu ciągłości skóry zainicjowane zostają procesy: krzepnięcia, a następnie stanu zapalnego aż wreszcie gojenia. Niezwykle istotny w tym procesie jest płytkowy czynnik wzrostu. Przyciąga on do rany neutrofile, fibroblasty i monocyty. Zainicjowany zostaje wówczas krótkotrwały proces zapalny i bliznowacenie rany. Nie sposób nie wspomnieć też o histaminie, serotoninie i heparynie, które są istotne na każdym etapie regeneracji uszkodzonych tkanek.
Sam wysięk z rany jest pożądany w początkowym etapie gojenia. Usprawnia bowiem ten proces.
Wyciek z rany po operacji czy uszkodzeniu ciała nie zawsze jest jednak prawidłowy. Niekiedy proces gojenia przebiega z powikłaniami. O powikłanym gojeniu mowa jest, gdy trwa ono dłużej niż osiem tygodni. Utrzymany zostaje wówczas stan zapalny i zaczyna tworzyć się ziarnina. Pojawiająca się wówczas wydzielina stanowi mieszaninę cytokin zapalnych, enzymów proteolitycznych (kontrolują syntezę i degradację białek) oraz czynników wzrostu. Uniemożliwiają one zagojenie się rany. Jeśli przy takim wysięku nie zdecydujesz się skorzystać z pomocy lekarza, rana może regenerować się przez wiele tygodni a niekiedy i lat. Ryzykujesz również rozwojem zakażenia, które może bezpośrednio zagrażać twojemu zdrowiu, a nawet życiu.
Ziarnina – leczenie, występowanie oraz powikłania gojenia poprzez ziarninowanie
Ile trwa proces gojenia?
Proces gojenia rany może trwać od 10 dni do nawet kilku miesięcy, w zależności od typu rany. Jeśli nie ma komplikacji, ziarnina powstaje po około 4 dniach od zranienia, natomiast do zabliźniania dochodzi między 6 a 10 dniem od zranienia. W przypadku ran głębokich i pooperacyjnych proces zabliźniania może potrwać miesiąc, a nawet dłużej.
Gojenie się rany można przyspieszyć poprzez jej regularne przemywanie i dezynfekowanie. Bardzo istotne jest także, aby używać odpowiednich opatrunków. Na rynku medycznym jest dostępnych wiele produktów, które, po zaaplikowaniu w miejscu zranienia, chronią ranę przed zabrudzeniami i drobnoustrojami, a także izolują ją termicznie. Proces gojenia się rany można przyspieszyć poprzez stosowanie opatrunków, które utrzymują wilgotne środowisko sprzyjające zabliźnianiu.
Co stosować, aby przyspieszyć gojenie? Warto sprawdzić wyroby medyczne takie jak:
- opatrunki alginianowe – opatrunki z włókien alginianów wapnia stosuje się do opatrywania ran głębokich, szczelinowych, ostrych, przewlekłych oraz zakażonych. Opatrunek przekształca się w wilgotny żel – w jego strukturze zamykana jest nadmierna wydzielina, a także wszelkie bakterie, które mogłyby doprowadzić do zakażenia. Opatrunki alginianowe skutecznie oczyszczają ranę, nie doprowadzają także do jej wyschnięcia. Dzięki temu, że część klejąca nie przywiera do powierzchni rany, zmiana opatrunku na nowy przebiega bez większych trudności,
- opatrunki hydrokoloidowe. Opatrunek wyróżnia wysoka chłonność i izolacja termiczna oraz działanie bakteriobójcze. Opatrunki hydrokoloidowe są polecane do leczenia ran takich jak odleżyny czy też owrzodzenia. Na rany cukrzycowe stosuje się opatrunki specjalistyczne do trudno gojących się ran. Warto wybierać produkty z jonami srebra, ponieważ działają one przeciwgrzybiczo i antybakteryjnie i zabijają wszystkie patogenne mikroorganizmy. Przy ranach tego typu sprawdzą się dobrze np. hydrokoloidy – opatrunki te wspierają aktywność enzymów autolitycznych i dzięki temu usprawniają oczyszczanie rany. Opatrunki hydrokoloidowe stosuje się do ran, które nie zostały zainfekowane, np. z tkanką martwiczą, produkty te są dostępne w formie samoprzylepnych płytek, pasty lub żelu, ich zadaniem jest utrzymanie stałej temperatury oraz bakteriostatycznego środowiska.
- opatrunki z hydrofobową mikrosiatką – opatrunki hydrowłókniste służą do zabezpieczania ran z dużym wysiękiem, zagrożonych infekcją (np. odleżyn lub stopy cukrzycowej). Można je także stosować do opatrywania ran powierzchownych i wypełniania ran głębokich. Ten typ opatrunku cechuje wysoka chłonność oraz działanie wyściełające, zewnętrzna wodoodporna strona chroni ranę przed zabrudzeniem i infekcją. Opatrunek nie przykleja się do rany tylko do suchej skóry, która ją otacza – dzięki temu wymiana opatrunku na nowy jest bezbolesna,
- opatrunki ze srebrem – ten typ opatrunku jest, podobnie jak opatrunki hydrowłókniste, zalecany do leczenia trudno gojących się ran, zagrożonych infekcją lub nawet – już zakażonych. Jony srebra zostają wydzielone do rany pod wpływem wilgotnego środowiska. Cząsteczki te wykazują działanie bakteriobójcze, dzięki czemu rana zostaje dokładnie oczyszczona. Ich działanie utrzymuje się przez 7 dni, po tym czasie konieczna jest zmiana opatrunku na nowy,
- żele hydrożelowe – opatrunki w formie hydrożelu absorbują wysięk z rany i zatrzymują go wewnątrz swojej struktury. Ten typ opatrunku utrzymuje optymalnie wilgotne środowisko, które przyspiesza gojenie. Opatrunki hydrożelowe są zalecane w szczególności do stosowania na ranach powierzchownych, suchych odleżynach, oparzeniach oraz ranach z niewielkim wysiękiem.