U nas zapłacisz kartą
Siła po samoleczeniu - Odrodzenie po ciemnościach
Usuwanie blizn po samookaleczeniu przy pomocy zabiegów laserowych
Leczenie laserowe blizn po samookaleczeniu najczęściej zalecane jest w przypadku większych blizn i głębszego uszkodzenia skóry. Jednocześnie jest to bardzo skuteczna metoda na pozbycie się tych nieestetycznych niedoskonałości. Podczas zabiegów laserowych, które są całkowicie bezpieczne, wykorzystywany jest sprzęt najnowszej technologii, który pozwala maksymalnie precyzyjnie skierować wiązkę światła do skóry właściwej i tkanki podskórnej w miejscu, w którym znajduje się blizna. Pozwala to na regenerację i odbudowę uszkodzonej skóry.
W trakcie zabiegu w miejscu blizny dochodzi do ponownego uszkodzeń skóry, jednak uszkodzenia te są zdecydowanie mniejsze w porównaniu z pierwotnymi. Następnie dochodzi do stymulacji procesu odbudowy skóry, a ponadto do pobudzenia produkcji kolagenu, który naturalnie odpowiada za jędrność i elastyczność skóry. Już po pierwszym zabiegu z wykorzystaniem lasera blizny stają się mniej widoczne, natomiast ich całkowite usunięcie może wymagać serii składającej się z kilku lub kilkunastu zabiegów w zależności od grubości i głębokości blizny.
Usuwanie blizn powstałych na skutek samookaleczenia jest w zasadzie zabiegiem całkowicie bezinwazyjnym i niemal bezbolesnym. W trakcie zabiegu można odczuwać lekki dyskomfort spowodowany odczuwaniem pieczenia lub mrowienia w miejscu, na które kierowana jest wiązka światła emitowana przez laser. Dla zapewnienia sobie większego komfortu podczas zabiegu można poprosić o zastosowanie środka znieczulającego w postaci maści lub kremu. Najnowocześniejsze lasery posiadają również możliwość kierowania chłodnego powietrza w trakcie zabiegu na miejsce, na które skierowany jest laser.
Przed przystąpieniem do zabiegu należy skonsultować się z lekarzem, by przede wszystkim określić długość serii. Ponadto warto już wcześniej dowiedzieć się na jakie efekty można liczyć. Dodatkowo trzeba pamiętać, że całkowite usunięcie blizn lub zmniejszenie ich widoczności zależy od takich czynników jak wiek osoby poddającej się zabiegowi, głębokość i wielkość blizn, ich umiejscowienie, stopień starzenia się skóry oraz stopień starzenia się samej blizny, bowiem stare blizny są trudniejsze w leczeniu w porównaniu z bliznami stosunkowo świeżymi.
Funkcje samookaleczania się
Samookaleczanie się pełni szereg funkcji, jest to m.in.:
- forma radzenia sobie z trudnymi emocjami,
- chęć poczucia ulgi i obniżenia napięcia,
- odwrócenie uwagi od negatywnych emocji i trudnych sytuacji,
- chęć poczucia doznań fizycznych, głównie wtedy, gdy osoba ma wrażenie, że nic nie czuje,
- chęć by mieć poczucie kontroli nad własnym życiem,
- ukaranie siebie,
- wyrażenie emocji, które osoba wstydzi się przekazać,
- zapobieganie samobójstwu,
- narzędzie manipulacji np. uniknięcie porzucenia, wołanie o pomoc lub chęć bycia potraktowanym na poważnie,
- nawiązywanie więzi z innymi,
- poszukiwanie własnych granic,
- zapobieganie dysocjacji.
Blizny po samookaleczeniu – w jaki sposób usunąć blizny? Poznaj odpowiednie metody leczenia!
Blizny po samookaleczeniu są defektem estetycznym ale i pozostałością po poważnych problemach związanych z psychiką człowieka. Na szczęście istnieją skuteczne sposoby na pozbycie się ich. Poznaj je!
Blizny po samookaleczeniu nie zawsze łatwo ukryć pod ubraniem. Rozpoczęcie terapii psychologicznej lub psychiatrycznej pozwoli uporać się z problemem samookaleczania się, natomiast pozostają jeszcze blizny, które zazwyczaj wiążą się z bolesnymi wspomnieniami. Do samookaleczeń najczęściej dochodzi u dzieci i młodzieży. Osoby młode często nie są bowiem w stanie poradzić sobie z otaczającymi ich problemami. Tego rodzaju zachowania niosą za sobą nie tylko poważne problemy psychiczne ale również blizny po samookaleczeniu, które mogą oszpecać ciało. Warto się ich pozbyć nie tylko ze względów estetycznych ale również po to, by zupełnie pozostawić za sobą te przykre i bolesne doświadczenia.
Skutki samouszkodzeń ciała
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że samookaleczanie się nie rozwiązuje problemów psychicznych. Jeśli przynosi ulgę, to na krótko, a skutki, jakie za sobą niesie, są poważne. Przede wszystkim na ciele powstają blizny, które mogą pozostać na całe życie. Może dojść także do infekcji ran, stanu zapalnego, który spowoduje konieczność wizyty u lekarza. Z tym wiąże się często dodatkowy wstyd dla Pacjenta. Dlatego w przypadku pojawienia się myśli o samookaleczaniu należy zasięgnąć jak najszybciej fachowej pomocy psychologa i psychiatry.
Samookaleczanie się jest w każdym przypadku wskazaniem do konsultacji z psychiatrą. Podczas pierwszej wizyty lekarz zbiera wywiad od Pacjenta i zazwyczaj zaleca terapię. W czasie psychoterapii terapeuta dąży do odkrycia przyczyny samookaleczania się i znalezienia rozwiązania dla sytuacji powodującej autoagresję. Przepracowanie problemu powodującego samookaleczanie się powoduje zaniechanie takich zachowań.
Jak pomóc dziecku?
W przypadku zaobserwowania samookaleczania się u nastolatka ważne jest wsparcie rodziców i próby dialogu. Nie wolno karać swojego dziecka za okaleczanie się, nie powinno się także przenosić cierpienia na siebie (pytania typu: Dlaczego mi to robisz?). Nie wolno krytykować, ani straszyć konsekwencjami takiego zachowania (np. komentarze: Czy wiesz, jak będziesz wyglądać z tymi bliznami za kilka lat?). Jeśli rodzic nie wie, jak poradzić sobie z problemem, powinien zasięgnąć pomocy doświadczonego psychologa.
Metody wsparcia
W przypadku zaobserwowania u nastolatka lub młodego dorosłego ran lub blizn wskazujących na to, że dochodzi do aktów samookaleczania się, należy jak najszybciej zasięgnąć porady fachowca – psychiatry lub psychologa. Można także udać się po wsparcie do ośrodka interwencji kryzysowej, gdzie doświadczony psycholog interwent udzieli pomocy. Zazwyczaj osoby, które okaleczają się, robią to w miejscach niewidocznych – na udach, czy na ramionach, zakrywając blizny ubraniami z długimi rękawami czy nogawkami. Jednak rodzice mogą zauważyć ślady i wtedy powinni zasięgnąć fachowej pomocy, bowiem nie zawsze potrafią rozmawiać z dzieckiem tak, jak jest to wskazane w takich sytuacjach.
Skutki samookaleczenia
Osoba, która samookalecza się ponosi skutki w każdej strefie życia: fizycznej, emocjonalnej i społecznej.
- w strefie fizycznej:
- pozostają ślady na ciele pod postacią blizn,
- może wystąpić niekontrolowany krwotok,
- może wystąpić infekcja,
- w sferze emocjonalnej:
- poczucie wstydu i winy, samotność
- obniżone poczucie samooceny,
- poczucie beznadziejności,
- uzależnienie od samookaleczenia,
- w sferze społecznej:
- unikanie bliskich osób,
- krytyka i brak wsparcia ze strony innych osób, które nie rozumieją sytuacji,
- trudności w relacjach ze względu na kłamanie o uszkadzaniu ciała.
