U nas zapłacisz kartą
Siła po samoleczeniu - Odrodzenie po ciemnościach
Skutki samookaleczenia
Osoba, która samookalecza się ponosi skutki w każdej strefie życia: fizycznej, emocjonalnej i społecznej.
- w strefie fizycznej:
- pozostają ślady na ciele pod postacią blizn,
- może wystąpić niekontrolowany krwotok,
- może wystąpić infekcja,
- w sferze emocjonalnej:
- poczucie wstydu i winy, samotność
- obniżone poczucie samooceny,
- poczucie beznadziejności,
- uzależnienie od samookaleczenia,
- w sferze społecznej:
- unikanie bliskich osób,
- krytyka i brak wsparcia ze strony innych osób, które nie rozumieją sytuacji,
- trudności w relacjach ze względu na kłamanie o uszkadzaniu ciała.
Blizny po samookaleczeniu – w jaki sposób usunąć blizny? Poznaj odpowiednie metody leczenia!
Blizny po samookaleczeniu są defektem estetycznym ale i pozostałością po poważnych problemach związanych z psychiką człowieka. Na szczęście istnieją skuteczne sposoby na pozbycie się ich. Poznaj je!
Blizny po samookaleczeniu nie zawsze łatwo ukryć pod ubraniem. Rozpoczęcie terapii psychologicznej lub psychiatrycznej pozwoli uporać się z problemem samookaleczania się, natomiast pozostają jeszcze blizny, które zazwyczaj wiążą się z bolesnymi wspomnieniami. Do samookaleczeń najczęściej dochodzi u dzieci i młodzieży. Osoby młode często nie są bowiem w stanie poradzić sobie z otaczającymi ich problemami. Tego rodzaju zachowania niosą za sobą nie tylko poważne problemy psychiczne ale również blizny po samookaleczeniu, które mogą oszpecać ciało. Warto się ich pozbyć nie tylko ze względów estetycznych ale również po to, by zupełnie pozostawić za sobą te przykre i bolesne doświadczenia.
Samookaleczenia u dzieci i młodzieży
Samookaleczanie jest najbardziej powszechne wśród nastolatków i młodych dorosłych, choć mogą to robić ludzie w każdym wieku. Przyczyny samookaleczeń są różne. Oto niektóre z powodów, które dzieci lub młodzież wskazują jako czynniki prowadzące ich do samookaleczenia:
- nagła zmiana w życiu, np. śmierć, rozwód lub przeprowadzka
- stres egzaminacyjny, poczucie ogromnej presji lub strach przed porażką
- bycie świadkiem przemocy lub doświadczanie przemocy w szkole, domu lub w związku
- bycie świadkiem lub doświadczenie bardzo przykrego lub traumatycznego incydentu
- samotność, poczucie winy lub bycie niekochanym
- niska samoocena lub problemy z postrzeganiem własnego ciała
- krytyka ze strony rodziny, przyjaciół lub nauczycieli
- przemoc wśród rówieśników
Kiedy kilka z tych problemów się nawarstwia, mogą stać się zbyt przytłaczające i zbyt trudne, aby jedna osoba mogła sobie z nimi poradzić. Zamiast znaleźć sposób na wyrażenie uczuć światu, niektóre dzieci zaczynają wyładowywać ból i złość na sobie.
Młodzi ludzie opisywali samookaleczenia jako sposób na „pozbycie się poczucia krzywdy, złości i bólu” spowodowanych presją w ich życiu. Krzywdzili się, ponieważ nie wiedzieli, co innego mogliby zrobić i nie czuli, że mają inne opcje.
Dzieci, które dokonują samookaleczeń, robią to nie tylko po to, aby sobie jakoś poradzić, ale by uwolnić się od stresu, nazwać ból, odwrócić uwagę od wspomnień traumatycznych doświadczeń. W niektórych przypadkach jest to sposób na ukaranie siebie z powodu poczucia winy.
Czym jest samookaleczanie się?
Samookaleczanie się to intencjonalne uszkadzanie powierzchni własnego ciała – bardzo często można się spotkać z nacinaniem skóry ostrym narzędziem, które może wywoływać krwawienie, ale samookaleczanie się to także wyrywanie sobie włosów, przesadne szorowanie skóry, uderzanie głową lub rękami w ścianę lub inne twarde przedmioty, przypalanie się (np. zapalniczką lub papierosem) czy podrażnianie rany tak, aby się nie goiła. Autoagresywne zachowanie może mieć wiele form: to już także myślenie o tym, jak sobie zrobić krzywdę.
Do aktu samookaleczenia się dochodzi zazwyczaj pod wpływem emocji, z którymi Pacjent sobie nie radzi: nie potrafi znaleźć dla nich innego ujścia, niż poprzez zadawanie sobie bólu. Samookaleczanie wpływa bardzo negatywnie nie tylko na ciało, ale i na relacje z innymi ludźmi, bowiem chory często ukrywa blizny, unika sytuacji, w których ktoś mógłby zauważyć świeże rany, itp. Samookaleczanie nie jest chorobą psychiczną, ale zachowaniem, które pokazuje, że osoba nie radzi sobie z emocjami, żyje w stresie, pod presją. Bywa, że występuje przy takich chorobach jak depresja, zaburzenia odżywiania, zaburzenia na tle nerwowym, przy osobowości typu borderline oraz u osób, które przeżyły traumatyczne wydarzenie i zmagają się z zespołem stresu pourazowego (PTSD).
