U nas zapłacisz kartą
Sure, here's the heading in Polish -htmlCopy codeRóżyca - Choroba Skóry i Jej Objawy
Róża – jakie objawy powinny nas zaniepokoić?
Róża jest chorobą pojawiająca się nagle. W przebiegu występuje wysoka temperatura, nawet powyżej 40 stopni Celsjusza, rumień, obrzęk i stan zapalny. Bardzo szybko pojawiają się również bóle mięśni i stawów, dreszcze oraz złe samopoczucie.
Róża objawia się zmianami skórnymi- zaczerwienieniem i obrzękiem kończyn dolnych lub twarzy.
Choroba najczęściej objawia się na kończynach dolnych lub twarzy ze względu na większą podatność na urazy tych części ciała. Zmiany skórne mogą jednak wystąpić także na innych obszarach i zawsze mają nieregularny kształt, a obszary zapalne są wyraźnie wydzielone.
Objawy róży mogą przypominać inne schorzenia: toczeń układowy, półpasiec, ostry trądzik różowaty lub zakrzepowe zapalenie żył.
Róża jest chorobą o specyficznych objawach. Doświadczony dermatolog nie pomyli jej z innymi schorzeniami i zleci wykonanie niezbędnych badań, które potwierdzą lub wykluczą zakażenie.
Diagnostyka różycy
Rozpoznanie różycy skóry stawia się na podstawie objawów klinicznych, czyli występujących na skórze rąk zmian zapalno-obrzękowych. Ważne podczas rozpoznania jest niewystępowanie gorączki oraz charakterystyczny wywiad pacjenta – czyli potwierdzony przez niego kontakt z mięsem, czy rybami. Różycę można różnicować ze schorzeniem o podobnej nazwie, czyli z różą – w jej przypadku mamy do czynienia z obecnością silnie wyrażonych objawów ogólnych, takich jak wysoka gorączka i dreszcze. W przypadku różycy skóry, nie występują tego rodzaju objawy.
Typowo w leczeniu różycy stosuje się antybiotyki – gdyż jest to choroba spowodowana zakażeniem bakteryjnym.
Zapamiętaj: Przyczyną choroby jest zakażenie bakterią - włosowcem różycy. Do zakażenia dochodzi podczas kontaktu bezpośredniego uszkodzonej skóry z zakażonym mięsem lub rybami.
Zastosowanie znajduje tutaj penicylina prokainowa (antybiotyk z grupy beta-laktamów) oraz erytromycyna (antybiotyk z grupy makrolidów). Leczenie trwa około tygodnia. Miejscowo stosuje się okłady z 2% roztworu ichtiolu – czyli substancji, która posiada właściwości bakteriostatyczne (hamujące rozwój bakterii) i przeciwzapalne, co przyspiesza ustępowanie zmian skórnych.
Osoby pracujące z surowym mięsem, powinny odpowiednio chronić swoje dłonie przed uszkodzeniami, które mogą stać się wrotami zakażenia. Nie istnieje szczepionka chroniąca człowieka przed zachorowaniem na różycę. W przypadku wystąpienia objawów różycy warto skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub specjalistą dermatologiem, który po rozpoznaniu choroby zaleci odpowiednią terapią.
Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski. „Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową”. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2010, wyd 1.
https://www.mp.pl/pacjent/choroby-zakazne/choroby/zakazenia-bakteryjne/160619,rozyca
https://www.mp.pl/pacjent/dermatologia/choroby/chorobyskory/171069,rozyca-skory
Kimberly Werner, Brett David Gartrell, Scott A Norton, Erysipeloid (Erysipelothrix rhusiopathiae Infection) Acquired From a Dead Kakapo, December 2011, Archives of dermatology, 147(12):1456-8, DOI: 10.1001/archderm.147.12.1456-b, Source PubMed
Jak często występuje róża?
Róża jest stosunkowo często występującą chorobą. Zgodnie z danymi epidemiologicznymi w Polsce w 2013 r. odnotowano 5242 zachorowania na różę, w tym 44,8% przypadków związanych z pobytem w szpitalu.
Róża jest chorobą zapalną skóry i tkanki podskórnej o nagłym początku i szybkim przebiegu. Główne objawy róży to zmiany skórne.
Najczęstsza lokalizacja róży to podudzie (>80% przypadków), twarz oraz u kobiet po usunięciu piersi z powodu nowotworu kończyna górna. Skóra jest żywoczerwona, błyszcząca, obrzęknięta, wyraźnie odgraniczona od skóry zdrowej, bolesna przy dotyku, cieplejsza. Niekiedy zarówno w obrębie skóry zmienionej zapalnie, jak i na obrzeżu nacieku występują drobne wybroczyny. Mogą pojawić się też linijne zaczerwienienia skóry wzdłuż przebiegu naczyń chłonnych zmienionych zapalnie („smugi”, „pręgi”). Węzły chłonne położone najbliżej miejsca zakażenia mogą być powiększone i bolesne przy dotyku (np. w róży kończyny dolnej – węzły pachwinowe).
Naciekowi zapalnemu towarzyszą obrzęki, ponieważ paciorkowce rozsiewają się m.in. naczyniami chłonnymi. Oprócz zmian skórnych, chorobie często towarzyszą objawy ogólne: dreszcze, wysoka gorączka do 40–41°C, złe samopoczucie. Dochodzi do powiększenia okolicznych węzłów chłonnych.
Choroba nie pozostawia odporności na zakażenie, toteż często nawraca, zwłaszcza u osób predysponowanych. Powikłana róża może powodować poważne zaburzenia ogólnoustrojowe.
- różę pęcherzową – pojawiają się pęcherze wypełnione jasną, surowiczą treścią, ustępuje bez pozostawienia blizn
- różę krwotoczną – występują krwawe wylewy do tkanek, ustępuje bez pozostawienia blizn
- różę zgorzelinową – ciężka postać z powstaniem obszarów martwicy, po przebyciu tej postaci choroby najczęściej pozostają blizny
- różę pełzającą lub wędrującą – gdy zakażenie szerzy się drogami naczyń limfatycznych w postaci wypustek, czasami objawy choroby mogą pojawiać się też w odległych od siebie miejscach, np. na drugiej stopie albo dłoni
- różę nawrotową – najczęściej daje powikłania w postaci słoniowacizny kończyn spowodowanej zaburzeniami odpływu chłonki.