Sure, here's the heading in Polish -htmlCopy codeRóżyca - Choroba Skóry i Jej Objawy

Róża – profilaktyka

Prawdopodobieństwo zachorowania na różę wzrasta wraz z osłabieniem odporności organizmu. Dotyczy to przede wszystkim osób w podeszłym wieku, chorych na cukrzycę, jak również osób, które są podatne na infekcje bakteryjne i wirusowe.

  • Najprostszą metodą uniknięcia zachorowania na różę jest skuteczne leczenie wszelakich infekcji, szczególnie wywołanych przez paciorkowce, np. anginy.
  • Ponadto należy dbać o ogólną odporność organizmu przez stosowanie urozmaiconej diety bogatej w owoce i warzywa, unikanie nałogów oraz zwiększenie aktywności fizycznej.
  • Istotną kwestią jest regularne wykonywanie badań kontrolnych stężenia cholesterolu, ciśnienia tętniczego oraz stężenia glukozy we krwi. Wyniki tych badań mogą pomóc zdiagnozować choroby układu sercowo-naczyniowego, które sprzyjają zachorowaniom na różę.
  • Osoby z niewydolnością krążenia, szczególnie z żylakami oraz zaburzeniami odpływu chłonki, również stanowią grupę zagrożoną zwiększonym ryzykiem rozwoju róży. U takich osób nie należy lekceważyć nawet drobnych zmian skórnych, a przewlekłą niewydolność żylną i zakrzepicę w kończynach dolnych poddawać skutecznemu leczeniu.

Nie ma szczepienia przeciwko róży. Nie ma też trwałej odporności po przechorowaniu róży.

Zobacz także

Cukrzyca typu 2 Cukrzyca typu 2 to najczęściej występujący na świecie typ cukrzycy. Wyróżnia się dwie przyczyny cukrzycy typu 2: jedna to upośledzenie wydzielania insuliny, na które wpływ mają różne czynniki genetyczne, druga to oporność na działanie insuliny (insulinooporność), której przyczyną mogą być zarówno czynniki genetyczne, jak i otyłość.

Żylaki Żylakami określa się wydłużenie i poszerzenie żyły, w wyniku którego uzyskuje ona kręty przebieg. Tendencję do tworzenia żylaków mają głównie żyły na nogach.

Jak często występuje róża?

Róża jest stosunkowo często występującą chorobą. Zgodnie z danymi epidemiologicznymi w Polsce w 2013 r. odnotowano 5242 zachorowania na różę, w tym 44,8% przypadków związanych z pobytem w szpitalu.

Róża jest chorobą zapalną skóry i tkanki podskórnej o nagłym początku i szybkim przebiegu. Główne objawy róży to zmiany skórne.

Najczęstsza lokalizacja róży to podudzie (>80% przypadków), twarz oraz u kobiet po usunięciu piersi z powodu nowotworu kończyna górna. Skóra jest żywoczerwona, błyszcząca, obrzęknięta, wyraźnie odgraniczona od skóry zdrowej, bolesna przy dotyku, cieplejsza. Niekiedy zarówno w obrębie skóry zmienionej zapalnie, jak i na obrzeżu nacieku występują drobne wybroczyny. Mogą pojawić się też linijne zaczerwienienia skóry wzdłuż przebiegu naczyń chłonnych zmienionych zapalnie („smugi”, „pręgi”). Węzły chłonne położone najbliżej miejsca zakażenia mogą być powiększone i bolesne przy dotyku (np. w róży kończyny dolnej – węzły pachwinowe).

Naciekowi zapalnemu towarzyszą obrzęki, ponieważ paciorkowce rozsiewają się m.in. naczyniami chłonnymi. Oprócz zmian skórnych, chorobie często towarzyszą objawy ogólne: dreszcze, wysoka gorączka do 40–41°C, złe samopoczucie. Dochodzi do powiększenia okolicznych węzłów chłonnych.

Choroba nie pozostawia odporności na zakażenie, toteż często nawraca, zwłaszcza u osób predysponowanych. Powikłana róża może powodować poważne zaburzenia ogólnoustrojowe.

  • różę pęcherzową – pojawiają się pęcherze wypełnione jasną, surowiczą treścią, ustępuje bez pozostawienia blizn
  • różę krwotoczną – występują krwawe wylewy do tkanek, ustępuje bez pozostawienia blizn
  • różę zgorzelinową – ciężka postać z powstaniem obszarów martwicy, po przebyciu tej postaci choroby najczęściej pozostają blizny
  • różę pełzającą lub wędrującą – gdy zakażenie szerzy się drogami naczyń limfatycznych w postaci wypustek, czasami objawy choroby mogą pojawiać się też w odległych od siebie miejscach, np. na drugiej stopie albo dłoni
  • różę nawrotową – najczęściej daje powikłania w postaci słoniowacizny kończyn spowodowanej zaburzeniami odpływu chłonki.

Objawy choroby róży

Choroba róża charakteryzuje się nagłym początkiem oraz szybkim przebiegiem. Typowym objawem choroby jest rumień zapalny o intensywnie czerwonym zabarwieniu z towarzyszącym obrzękiem, który jest wyraźnie odgraniczony od zdrowych powłok skórnych. Zmiana najczęściej lokalizuje się na twarzy, np. na nosie lub policzku oraz w okolicy kończyn dolnych.

Rumień niekiedy pojawia się na dłoniach, stopach lub pośladkach. Zmiany skórne oraz skóra nad ogniskiem zapalnym są mocno napięte, lśniące oraz nadmiernie ciepłe i bolesne. W przypadku, gdy rumień umiejscawia się w okolicy twarzy dochodzi do obrzmienia tkanki oczodołowej, które jest wynikiem zaburzeń w krążeniu chłonki. U osoby chorej na różę pojawia się wysoka gorączka, która sięga nawet do 41 stopni Celsjusza, dreszcze, nudności, wymioty oraz powiększenie węzłów chłonnych położonych blisko odczynu zapalnego. W miejscach chorobowo zmienionych może wystąpić uczucie puchnięcia, swędzenie oraz pieczenie.

Objawy różycy

Zmiany skórne dotyczą głównie rąk, a więc miejsca, które miało kontakt z zakażonym mięsem. Są to przede wszystkim wyraźnie odgraniczone od otoczenia zmiany rumieniowo-obrzękowe.

Czy wiesz że: innym określeniem dla różycy jest “palec tranowy”? Nazwa ta wynika z rodzaju ekspozycji - do zakażenia włosowcem różycy dochodzi w tym przypadku podczas obróbki tłuszczu wielorybów i pozyskiwania z nich tranu.

Typowo dotyczą one grzbietowej powierzchni jednego lub kilku palców i mogą się rozszerzać na grzbiet ręki. Zmianom rumieniowym skóry może towarzyszyć niewielki świąd i pieczenie. Typowo nie obserwuje się objawów ogólnych, takich jak gorączka. Zmiany skórne utrzymują się kilka tygodni, nawet w przypadku braku leczenia. Warto mieć świadomość, że różyca może przyjąć także postać choroby narządowej, choć dzieje się to rzadko. Może dojść do zapalenia wsierdzia (warstwy wyściełającej od wewnątrz jamy serca), co objawia się nawracającą gorączką, kołataniem serca oraz pogorszeniem tolerancji wysiłku.

Ryc.1 Zmiany skórne w przebiegu różycy skóry.
Źródło obrazu: Kimberly Werner, Brett David Gartrell, Scott A Norton, Erysipeloid (Erysipelothrix rhusiopathiae Infection) Acquired From a Dead Kakapo, December 2011, Archives of dermatology, 147(12):1456-8, DOI: 10.1001/archderm.147.12.1456-b
Source PubMed.

Róża – jakie objawy powinny nas zaniepokoić?

Róża jest chorobą pojawiająca się nagle. W przebiegu występuje wysoka temperatura, nawet powyżej 40 stopni Celsjusza, rumień, obrzęk i stan zapalny. Bardzo szybko pojawiają się również bóle mięśni i stawów, dreszcze oraz złe samopoczucie.

Róża objawia się zmianami skórnymi- zaczerwienieniem i obrzękiem kończyn dolnych lub twarzy.

Choroba najczęściej objawia się na kończynach dolnych lub twarzy ze względu na większą podatność na urazy tych części ciała. Zmiany skórne mogą jednak wystąpić także na innych obszarach i zawsze mają nieregularny kształt, a obszary zapalne są wyraźnie wydzielone.

Objawy róży mogą przypominać inne schorzenia: toczeń układowy, półpasiec, ostry trądzik różowaty lub zakrzepowe zapalenie żył.

Róża jest chorobą o specyficznych objawach. Doświadczony dermatolog nie pomyli jej z innymi schorzeniami i zleci wykonanie niezbędnych badań, które potwierdzą lub wykluczą zakażenie.

Choroba Bowena to wczesna odmiana raka płaskonabłonkowego skóry, który obejmuje tylko naskórek i nie nacieka jeszcze głębszych warstw skóry, ale ma możliwość rozrośnięcia się na rozległe powierzchnie skóry.

Czytaj dalej...

O ile wykrycie alergenów wziewnych jako przyczyny dolegliwości jest stosunkowo łatwe, szczególnie gdy jednocześnie występują objawy ze strony dróg oddechowych, o tyle identyfikacja alergenu pokarmowego jest trudna i wymaga niekiedy długotrwałego stosowania diet , usuwających podejrzane produkty z jadłospisu.

Czytaj dalej...

Ostatecznie jednak zamiast działania na własną rękę lepiej stosować wskazaną przez lekarza, a dodatkowo dostarczać organizmowi wartościowych witamin i minerałów zawartych w odpowiednio zbilansowanej diecie oraz suplementach diety.

Czytaj dalej...

Miejscowe retinoidy, czyli pochodne witaminy A stosowane w celu ograniczenia rogowacenia skóry i namnażania komórek w miejscu zmian łuszczycowych; są przeciwwskazane w ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym, gdyż mają działanie teratogenne uszkadzające płód.

Czytaj dalej...