Sen o pryszczach z ropą - Objaw czy przesłanie?
Czym jest podskórny pryszcz?
Pojawiający się na skórze pryszcz to nic innego, jak wykwit skórny, który zawiera w sobie treść ropną. Nadkażenie bakteryjne może być powodem pojawienia się krosty, która jest widoczna i niekiedy powoduje nieprzyjemny dyskomfort.
Wyciskanie pryszczy w nieumiejętny sposób może być nawet niebezpieczne. To najprostsza droga do tego, by uszkodzić zainfekowany mieszek włosowy i w najgorszym przypadku – zaostrzyć stan zapalny. Wyciskanie może prowadzić także do uszkodzenia skóry, a co za tym idzie – pozostawienia trudnej do zagojenia rany, w następstwie nawet blizny. Może także wystąpić nieestetyczne zaczerwienienie, które będzie utrzymywało się znacznie dłużej niż wtedy, kiedy zabieg oczyszczania wykonuje kosmetyczka.
Pryszcze – Krosty
Jak wyglądają krosty?
Jeśli można mówić o istnieniu typowego pryszcza, to takim typowym pryszczem jest krostka. Moi znajomi często mówili o tym „zjawisku” – dioda. Też czasem je tak nazywam. Krosty są dość mocno zaczerwienione a w ich punkcie centralnym tkwi biały łepek, pod którym, blisko pod powierzchnią czai się ropa.
Wygląda to tak, że aż trudno powstrzymać się przed wyciśnięciem, ale … mimo wszystko radzę się powstrzymać, bo nigdy nie wiadomo, jakie paskudztwa przy wyciskaniu krosty dostaną się do środka i jakiego bałaganu mogą narobić.
Jak powstają krosty?
To również efekt nagromadzenia się pod skórą zanieczyszczeń (z łojem i różnymi innymi organicznymi śmieciami) oraz działalności bakterii. Tyle tylko, że krostka tworzy się już wtedy, gdy do boju przystąpią białe krwinki. W efekcie ich działalności (i wcześniejszej działalności bakterii) tworzy się ropa, która zbiera się w skórze, jest wypychana ku górze i widać ją tuż pod powierzchnią często bardzo cieniutkiego w tym miejscu, obumarłego naskórka.
Jak postępować z krostami?
Gdy widzę krostę muszę wykazać się ogromną siłą woli, by jej nie wycisnąć. Większość osób tak ma.A wyciskanie naprawdę nie jest wskazane, bo może uszkadzać skórę, mogą po tym pozostać nieładne blizny i przebarwienia (dorobiłam się takich, a jakże), a poza tym otwiera ono drogę bakteriom, które mogą powodować poważniejsze problemy niż zwykłe pryszcze.
Krosty najlepiej traktować płynami przeciwbakteryjnymi, kremami o takim działaniu lub wspomnianym już wyżej olejkiem herbacianym – on też je ładnie wysusza.
Przy dużej ilości krost wskazane jest typowe trądzikowe leczenie, czyli … warto odwiedzić dermatologa.
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
Dlaczego na skórze pojawił się pryszcz podskórny?
Trądzik grudkowy, który nazywany jest także trądzikiem grudkowo-krostkowym, to najczęstsza przyczyna występowania się na skórze widocznych zmian. Powodów pojawiających się niedoskonałości jest naprawdę wiele. Jednym z nich – bardzo częstym i spotykanym nie tylko u kobiet – są zaburzenia hormonalne, które wpływają na pracę całego organizmu. Źle funkcjonująca gospodarka hormonalna wpływa m.in. na pracę gruczołów łojowych, które zaczynają produkować nadmierną ilość sebum. Wydzielanie dużej ilości łoju – niekoniecznie spowodowane nieodpowiednią pracą hormonów – to główna przyczyna wykwitów skórnych. Oprócz tego, do listy warto dopisać też takie przypadłości jak nadpotliwość, alergie czy nadmiar kortyzolu produkowany podczas stresu. Aby nasza cera pozostawała w dobrym stanie, trzeba również zadbać o kondycję naszego ciała. Bez codziennego ruchu i przy nieodpowiedniej diecie łatwo o nowe pryszcze podskórne – bolące, nie do wyciśnięcia i powodujące stany zapalne.
Dermatolodzy od dawna analizują, co może mieć wpływ na powstawanie stanów zapalnych na skórze. Nie od dziś wiadomo, że wyciskanie pryszczy jest często odradzane i żaden dermatolog nie namawia do praktykowania tej czynności w domu. Nie doświadczymy tego również podczas oczyszczania manualnego oferowanego przez salony kosmetyczne. W tym przypadku osoba wykonująca zabieg skupia się głównie na usunięciu zaskórników, w których także gromadzi się wydzielina. Z wykwitami skórnymi, w których znajduje się ropa postępuje się inaczej.
Jeżeli cały proces zostanie przeprowadzony poprawnie – nie pojawi się tutaj żaden stan zapalny, ponieważ wszystko odbywa się w sterylnych warunkach. Na koniec nakładany jest specjalny kosmetyk przeciwzapalny i łagodzący. Najwięcej problemów związanych jest jednak z pryszczami ropnymi. Trądzik może pojawić się na policzkach, czole, nosie czy brodzie – ale nie tylko. Twarz jest jednak miejscem, gdzie najczęściej powstają podskórne pryszcze i sprawiają najwięcej problemów.
Jak odróżnić pryszcz od opryszczki penisa?
Opryszczka różni się od pryszczy na penisie objawami, przyczyną powstawania i postępowaniem. Opryszczka penisa jest zawsze wywołana wirusem HSV (Herpes simplex virus), tym samym, który odpowiada za występowanie opryszczki na wargach lub błonie śluzowej jamy ustnej. Do zakażenia opryszczką narządów płciowych dochodzi podczas stosunku płciowego bez zabezpieczenia z osobą, która jest nosicielem tego wirusa, także podczas seksu oralnego.
Objawy opryszczki na penisie pojawiają się po pewnym czasie od odbycia stosunku płciowego. Na początku mężczyzna odczuwa świąd, pieczenie i lekki ból na skórze prącia. Po kilku dniach pojawiają się bolesne, tkliwe i piekące pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym, które w ostatecznej fazie przekształcają się w owrzodzenia. Opryszczka narządów płciowych pojawia się najczęściej na żołędzi penisa, trzonie prącia i w okolicy odbytu. Zmianom skórnym może towarzyszyć gorączka, osłabienie, powiększenie się węzłów chłonnych.
Opryszczka prącia wymaga leczenia objawowego, ponieważ wirusa HSV nie można trwale usunąć z organizmu. Leczenie polega na przyjmowaniu miejscowym i doustnym leków przeciwwirusowych. Opryszczki nie wolno dotykać, aby nie rozsiewać jej na inne miejsca, np. oczy lub usta. Należy unikać przemęczenia i osłabienia organizmu, ponieważ wtedy opryszczka ma skłonności do nawrotów. Opryszczka prącia jest bezwzględnym wskazaniem do zachowania wstrzemięźliwości seksualnej do momentu ustąpienia zmian skórnych oraz do stosowania zabezpieczenia w postaci prezerwatywy.
Zobacz film: Wzrost zachorowań na choroby weneryczne. Źródło: Dzień Dobry TVN.Autor: Redakcja Dzień Dobry TVN
U nas zapłacisz kartą