U nas zapłacisz kartą
SIBO a wypadanie włosów - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
5 tips for healing SIBO.
Part of the SIBO treatment plan is taking on a low-FODMAP diet, which limits easily fermentable carbohydrates—in other words, your bacteria's favorite foods. These were some of the foods that, in the absence of knowing about my SIBO, I added to my plate night after night in the name of good gut health.
Heal With Food
With SIBO, I quickly learned there are numerous contradictions and unknowns. But as I hopped down the rabbit hole and began honing a game plan—even starting a podcast on the subject!—I learned some best practices that helped me inevitably kick this complex condition.
Now that I'm SIBO-free, I want to share some of the tips I've learned from interviewing the leading SIBO experts across the world on my podcast, SIBO Made Simple. These are the things I wish I'd known when I was first diagnosed and advice that you should keep in mind when designing a SIBO diet adventure of your own:
Przyczyny przerostu bakteryjnego SIBO
Zespół przerostu flory bakteryjnej jelita cienkiego to dość powszechny problem. Za rozwój tego schorzenia odpowiadają bakterie należące do własnej mikroflory osoby z tą dolegliwością. Nie ma ryzyka zarażenia od drugiego człowieka.
Zespół diagnozowany jest u około 20 proc. osób zdrowych, a niektóre stany chorobowe zwiększają ryzyko jego wystąpienia. Wywołać go mogą m.in.: choroby, nieprawidłowości w budowie anatomicznej, zaburzenia pracy układu pokarmowego czy stosowane leki. Ponadto zaobserwowano, że częściej występuje u osób w wieku podeszłym.
- Zaburzenia czynnościowe i motoryczne przewodu pokarmowego występujące m.in przy zespole jelita drażliwego (IBS), popromiennym zapaleniu jelit, niedrożności oraz uchyłkowatości jelit.
- Nieprawidłowości w budowie anatomicznej będące skutkiem stanów zapalnych, zwężeń, przetok i zrostów jelit po zabiegach operacyjnych, a także usunięcie zastawki krętniczo-kątniczej, oddzielającej jelito cienkie od grubego.
- Współwystępujące choroby: cukrzyca, twardzina układowa, choroba Leśniowskiego–Crohna, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, choroba Parkinsona, trądzik różowaty, fibromialgia, niewydolność nerek, mukowiscydoza, przewlekłe zapalenie trzustki, śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego, przewlekłe zapaleniem gruczołu krokowego, nowotwory jelit. Wykazano również, że u pacjentów z celiakią, u których występuje SIBO, objawy choroby utrzymują się mimo stosowania diety bezglutenowej (poprawa następuje dopiero po eradykacji bakterii).
- Leki, takie jak opioidy, inhibitory pompy protonowej, blokery receptora H2 oraz leki hamujące wydzielanie żołądkowe i powodujące niedokwaśność soku żołądkowego,
- Niedobory odporności wrodzone oraz nabyte, np. HIV, niedobór immunoglobuliny IgA.
Niezwykle istotne jest rozpoznanie przyczyny zaburzonej mikroflory. Prawidłowa diagnoza i wdrożenie skutecznego leczenia choroby podstawowej umożliwia zapobieganie nawrotom zespołu.
Objawy SIBO
Zespół rozrostu flory bakteryjnej jelita cienkiego nie daje specyficznych objawów. Występujące dolegliwości są zależne od liczby oraz rodzaju, a także lokalizacji bakterii kolonizujących narząd. U części osób dolegliwość może mieć przebieg bezobjawowy. Zwykle jednak chorzy zgłaszają różne problemy, które z reguły występują lub nasilają się około 1–2 godzin po zjedzonym posiłku.
Najczęstszym symptomem zaburzonej mikroflory są wzdęcia brzucha, którym mogą towarzyszyć zaparcia, bóle brzucha, uczucie pełności oraz nadmierne gromadzenie i oddawanie gazów. Z powodu utrudnionego trawienia tłuszczów może wystąpić biegunka tłuszczowa. Objawem alarmowym, który powinien skłonić do diagnostyki, jest również nieuzasadniona utrata masy ciała. Niekiedy można zaobserwować powiększony obwód brzucha.
W bardziej zaawansowanych postaciach schorzenia mogą pojawić się nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych. Dotyczą one przede wszystkim niedoboru witaminy B12, białka oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. W skrajnych przypadkach istnieje ryzyko wystąpienia zaburzeń trawienia i wchłaniania, a nawet niedożywienia.
Leczenie SIBO
Ponieważ SIBO ma tendencję do nawracania, niezwykle istotne jest rozpoznanie jego przyczyny i leczenie choroby podstawowej bądź, jeśli to możliwe, usunięcie czynnika sprawczego (np. nieprawidłowości w budowie anatomicznej).
Podstawą leczenia jest antybiotykoterapia. U osób zmagających się z rozrostem bakteryjnym antybiotyki mają na celu zmniejszenie populacji mikroorganizmów w tym odcinku przewodu pokarmowego, a także złagodzenie występujących objawów. Do najbardziej skutecznych należą m.in. tetracykliny, amoksycylina z kwasem klawulanowym, metronidazol, doksycyklina.
Przy występujących niedoborach, zwłaszcza witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i witaminy B12 oraz składników mineralnych, zalecane jest wprowadzenie suplementacji. Nie stwierdzono pozytywnego wpływu stosowania probiotyków w leczeniu SIBO.
