U nas zapłacisz kartą
SIBO a wypadanie włosów - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Co to jest zespół SIBO?
SIBO (ang. small intestinal bacterial overgrowth) to stan, w którym jelito cienkie jest kolonizowane przez nadmierną liczbę bakterii (Escherichia, Shigella, Pseudomonas, Aeromonas, Klebsiella, Proteus), zwykle bytujących w okrężnicy (część jelita grubego). Te mikroorganizmy nie są patogenne dla człowieka, jeżeli zasiedlają odpowiedni odcinek przewodu pokarmowego. Ich obecność w innych miejscach, niż w tych, w których występują zwyczajowo, może być szkodliwa.
W warunkach fizjologicznych w jelicie cienkim znajduje się niewiele bakterii, głównie tlenowych i względnie beztlenowych, np. Lactobacillus lub Enterococcus. Przed pojawieniem się nieprawidłowej mikroflory zapobiegają mechanizmy obronne. Należą do nich m.in.: perystaltyka, zastawka krętniczo-kątniczamiędzy grubym i cienkim jelitem, wydzielanie kwasu żołądkowego, żółci oraz trzustkowych enzymów proteolitycznych i lipolitycznych, a także immunoglobulina IgA.
Wiele czynników zaburza funkcjonowanie wymienionych barier ochronnych, co w rezultacie zwiększa ryzyko występowania choroby.
Co robić jak wypadają włosy?
Z tego względu jedną z istotnych kwestii w problemach dermatologicznych czy problemach z wypadaniem włosów coraz częściej podejmuje się próby modyfikacji mikrobiomu jelitowego, w celu regulacji osi jelito – skóra. Przytoczyć można choćby doświadczenia Levkovicha i wsp. na myszach. U zwierząt suplementowanych szczepem bakterii Lactobacillus reuterii obserwowano zwiększenie grubości skóry, nasiloną folikulogenezę, poprawę produkcji łoju, a w konsekwencji grubsze i jaśniejsze futro. W końcu zdrowa skóra to istotny element pięknego owłosienia.
Od wielu lat prowadzone są także analizy oceniające wpływu suplementacji probiotycznej na stan skóry pacjentów z atopowym zapaleniem skóry, trądzikiem czy innymi problemami dermatologicznymi z nierzadko dobrymi rezultatami.
Diagnoza zespołu rozrostu bakteryjnego
Symptomy zespołu rozrostu bakterii w jelicie cienkim są niespecyficzne i mogą świadczyć o innych chorobach w obrębie przewodu pokarmowego. Dlatego bardzo ważne jest niezwłoczne zgłoszenie się do lekarza po zaobserwowaniu u siebie różnych niepokojących oznak. Lekarz po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu zleci wykonanie innych badań niezbędnych do postawienia trafnej diagnozy.
Za złoty standard w diagnostyce SIBO uznaje się badanie mikrobiologiczne treści pobranej z jelita cienkiego (najczęściej z dwunastnicy lub jelita czczego). Z uwagi na czasochłonność, brak wystandaryzowanych metod, inwazyjność, wysokie koszty wykonania badania oraz inne niedociągnięcia, nie wykonuje się go rutynowo.
Preferowanym badaniem diagnostycznym jest wykonanie u osoby chorej wodorowego testu oddechowego. Jest ono nieinwazyjne i bardziej komfortowe dla pacjenta, a także łatwo dostępne. Wymaga jednak specjalnego przygotowania.
Przygotowanie do badania mierzącego ilość wodoru w wydychanym powietrzu
Na 4 tygodnie przed wykonaniem testu należy odstawić antybiotyki. W dniu poprzedzającym badanie ograniczyć konsumpcję produktów, które mogą podlegać fermentacji (np. węglowodanów złożonych), a w dniu badania trzeba być na czczo (8–12 godzin), zrezygnować z palenia tytoniu oraz ograniczyć aktywność fizyczną.
Testy te opierają się na zdolności drobnoustrojów jelitowych do wytwarzania wodoru lub metanu, których pomiaru dokonuje się w wydychanym powietrzu badanej osoby, po wcześniejszym spożyciu roztworu glukozy lub laktulozy. Dodatkowo w celach diagnostycznych lekarz może zlecić m.in. wykonanie badań laboratoryjnych (np. morfologia, witamina B12, albuminy) oraz RTG przewodu pokarmowego.
Jak leczyć wypadanie włosów?
Aby leczenie wypadania włosów było skuteczne, należy znaleźć jego przyczynę. W większości przypadków jej wyeliminowanie sprawia, że włosy z czasem przestają wypadać i odrastają. Są jednak sytuacje, w których nie sposób zapo zapobiec utracie włosów, jak w przebiegu chorób zakaźnych, czy nowotworowych.
Zwykle zależy nam, by przyspieszyć proces regeneracji włosów. Można to osiągnąć sięgając po odpowiednie szampony i odżywki (jak np. seria dermokosmetyków DELPOS) przeznaczone do pielęgnacji włosów osłabionych i skłonnych do wypadania. Jeżeli wyniki badań pokazały, że cierpimy na niedobory pewnych witamin i minerałów, warto skonsultować się z dietetykiem, który ułoży nam dietę zawierającą wszystkie niezbędne składniki. Trzeba pamiętać, że taka terapia wymaga czasu, a poprawa może nastąpić dopiero po kilku tygodniach.
W uzasadnionych przypadkach dermatolog może wprowadzić terapię farmakologiczną. Zwykle są to środki do stosowania miejscowego na bazie minoksydylu, który stymuluje mieszki włosowe lub preparaty steroidowe. Jeżeli przyczyna utraty włosów u mężczyzny jest łysienie androgenowe, wprowadza się leczenia finasterydem, który hamuje proces wypadania włosów. U kobiet łysienie leczy się lekami antyandrogenowymi.
Zdarzają się przypadki, gdy mimo stosowania terapii lekami i wprowadzenia zmian w diecie i pielęgnacji, włosy nie chcą odrosnąć. W ten sposób na skórze głowy tworza się przerzedzone, nieestetyczne placki. Wówczas pacjent może zdecydować się na zabieg zagęszczania włosów lub przeszczep.
