U nas zapłacisz kartą
Stan zapalny skóry - tajemnice i leczenie wyprysku
Jak objawia się wyprysk podudzi?
Wyprysk podudzi najczęściej można zaobserwować na skórze, w miejscach, gdzie wcześniej były widoczne żylaki. Zwykle jest to wewnętrzna część kończyn dolnych. Niekiedy zmiany skórne są rozległe, a stan zapalny bardzo nasilony. Wyprysk podudzi może obejmować jedną lub obie nogi jednocześnie.
Charakterystyczne objawy wyprysku podudzi to zaczerwienienie, obrzęk, nadmierne suchość i łuszczenie się naskórka oraz uporczywy świąd i pieczenie skóry. Mogą im towarzyszyć także bolesne pęcherzyki, owrzodzenia oraz wysięk. Często dochodzi do infekcji bakteryjnej tkanek. Zmiany skórne przy wyprysku podudzi są wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry.
Objawy wyprysku podudzi zwykle pojawiają się, kiedy dojdzie do urazu lub podrażnienia naskórka (także alergenami: niklem, substancjami zapachowymi, neomycyną). Utrzymują się przez długi czas. U części chorych obserwuje się zmiany skórne o charakterze drobnogrudkowej lub rumieniowej, osutki na twarzy, kończynach górnych, tułowiu i owłosionej skórze głowy.
Diagnostyka wyprysku podudzi
Osoby, u których pojawiły się objawy wskazujące na wyprysk podudzi, powinny zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu lub poradni dermatologicznej. Specjalista oceni stan skóry i zleci dodatkowe badania mikrobiologiczne. Wyprysk podudzi należy różnicować z grzybicą i łuszczycą. Brak obecności drożdżaków na skórze pozwala wykluczyć inną przyczynę zmian skórnych.
Leczenie wyprysku podudzi obejmuje stosowanie maści i kremów o działaniu przeciwzapalnym i przeciwhistaminowym. Niekiedy lekarz decyduje o zastosowaniu terapii glikokortykosteroidami. W przypadku infekcji bakteryjnej konieczna jest antybiotykoterapia miejscowa. Środki te nie leczą przyczyny problemu, jednak pozwalają złagodzić objawy. Można zastosować także leki na wyprysk podudzi, które poprawiają krążenie żylne i rozszerzają naczynia krwionośne. U części pacjentów konieczne jest wdrożenie terapii heparynami drobnocząsteczkowymi, które zmniejszają ryzyko zakrzepicy.
Leczenie wyprysku podudzi to także odpowiednia pielęgnacja skóry kończyn dolnych. Ze względu na to, że staje się ona bardzo sucha, cienka i podatna na uszkodzenia, należy intensywnie ją natłuszczać kremem lub balsamem. Czynność ta przyspiesza regenerację naskórka i chroni go przed działaniem szkodliwych czynników zewnętrznych. Kosmetyki do pielęgnacji powinny być hipoalergiczne, czyli pozbawione substancji zapachowych, sztucznych barwników i konserwantów.
Zobacz wideo: Budowa i funkcje skóry
Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry – leczenie domowe
Gdy w wyniku alergii dochodzi do powstania wyprysku kontaktowego, leczenie domowe nie zastąpi leków przeciwhistaminowych i przeciwzapalnych, ale jest w stanie przyspieszyć gojenie się skóry. Do najskuteczniejszych domowych metod radzenia sobie z wypryskiem kontaktowym należy robienie okładów z miąższu aloesu, które pozwalają złagodzić pieczenie i świąd oraz zredukować zaczerwienienie skóry. Doraźnie można też smarować obszar objęty wypryskiem naturalnym olejem, np. z wiesiołka wykazującego silne właściwości nawilżające. Olej z wiesiołka sprawia, że woda zatrzymuje się w skórze, dzięki czemu szybciej znika podrażnienie.
W przypadku kontaktowego zapalenia skóry z podrażnienia w procesie leczniczym najważniejsze jest ograniczenie lub wyeliminowanie jakiegokolwiek kontaktu z czynnikami drażniącymi – zarówno w miejscu pracy, jak i w domu. Leczenie wyprysku kontaktowego ma dwa cele: zażegnanie stanu zapalnego i stworzenie warunków do naturalnej odbudowy naskórka.
Kluczową rolę odgrywają tutaj preparaty do stosowania miejscowego. Tak samo jak przy alergii kontaktowej, lekami pierwszego rzutu są środki przeciwzapalne (kortykosteroidy), a jako leczenie wspomagające stosuje się fototerapię UVB.
Kiedy dojdzie do zapalenia kontaktowego skóry z podrażnienia, równolegle z lekami wygaszającymi stan zapalny najlepiej używać preparatów pielęgnacyjnych, które wspomagają regenerację bariery naskórkowej (z mocznikiem, kwasem mlekowym, gliceryną, pyrolidonowym kwasem karboksylowym oraz lipidami: wazeliną, ceramidami, kwasem linolenowym).
e -Konsultacja z Receptą Online Kontaktowe zapalenie skóryWypełnij formularz medyczny, aby
rozpocząć e-konsultację lekarską
bez wychodzenia z domu.
Wyprysk alergiczny
Niektórzy zastanawiają się, czy wyprysk kontaktowy i alergia kontaktowa to to samo. Wyprysk kontaktowy alergiczny i alergia kontaktowa nie są tymi samymi zjawiskami. Wyprysk kontaktowy alergiczny jest wynikiem istniejącej alergii kontaktowej (jej objawem), zatem osoba z alergią kontaktową może nie mieć objawów (wyprysku), jeśli zidentyfikuje dany alergen i skutecznie będzie go unikać, ale nadal mimo braku objawów „ma” alergię kontaktową na daną substancję.
Wyprysk alergiczny występuje u nawet 5% osób mających kontakt z niklem i u nawet 3% po kontakcie z różnorodnymi składnikami produktów kosmetycznych.
Alergiczny wyprysk kontaktowy manifestuje się u osób mających uczulenie na substancję, z którą ich skóra miała kontakt. Mechanizm wywołujący alergiczne kontaktowe zapalenie skóry polega na reakcji układu immunologicznego na alergen (dokładniej hapten), z którym już wcześniej miał do czynienia. Przyczyną pojawienia się wyprysku kontaktowego są zazwyczaj substancje, takie jak metale, lateks, detergenty, kosmetyki, leki czy rośliny.
W wyniku ponownego kontaktu z alergenem dochodzi do procesu zapalnego, który wywołuje wyprysk alergiczny. Alergeny przenikają, łączą się z białkami tkankowymi, a następnie są „prezentowane” komórkom układu odpornościowego. Przy następnym kontakcie z substancją układ odpornościowy je „pamięta” przez to szybko dochodzi do objawów choroby.
Najczęstsze alergeny to:
- chrom,
- nikiel,
- kobalt,
- składniki gumy,
- żywice epoksydowe,
- związki zawarte w kosmetykach,
- formaldehyd,
- substancje zapachowe,
- balsam peruwiański,
- konserwanty,
- przyspieszacze wulkanizacji,
- leki,
- barwniki,
- kalafonia,
- lanolina,
- monomery akrylu.
W przypadku niektórych profesji alergiczne kontaktowe zapalenie skóry można nazwać chorobą zawodową. Należą do nich m.in. fryzjerzy i kosmetolodzy, opieka zdrowotna, pracownicy budowlani, rolnicy, pracownicy gastronomi, przemysłu chemicznego, metalurgicznego czy tekstylnego.
