U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Rozwiązania Swędzenia Głowy po Przedłużaniu Włosów
Domowe sposoby na swędzenie skóry głowy
Jeśli masz dobrze zaopatrzoną kuchnię i apteczkę – nie wahaj się i wypróbuj w praktyce poniższe domowe sposoby na swędzenie skóry głowy! Swędząca i piekąca skóra głowy lubi się z bardzo tanimi i szeroko dostępnymi specyfikami, w które możesz zaopatrzyć się w sklepie spożywczym albo w aptece. Gwarantujemy, że dość szybko podrażniona skóra głowy odczuje ulgę!
Swędzenie skóry głowy – OCET JABŁKOWY
Ocet jabłkowy na swędzenie skóry głowy jest niezastąpiony! Rozcieńcz go z wodą w stosunku 1:1 i następnie polej nim skalp. Zostaw na ok. 5 minut, spłucz. Taką płukankę stosuj przy każdym myciu, potem stopniowo zmniejszaj częstotliwość. Po swędzeniu i podrażnieniu skóry głowy nie zostanie nawet ślad!
Nie znosisz zapachu octu i boisz się, że włosy będą nim śmierdzieć? Umyj włosy szamponem, później zastosuj płukankę, odczekaj chwilkę i znowu umyj włosy. Po octowym zapachu nic nie zostanie!
Swędzenie skóry głowy – PEELING SKÓRY GŁOWY
Peeling stosowany na swędzenie skóry głowy usunie zalegający, martwy naskórek, odblokuje pory skóry i odczuwalnie zmniejszy swędzenie i pieczenie skóry głowy. Przepisów na domowej dobory peeling do skóry głowy jest naprawdę sporo i każdy znajdzie coś dla siebie. Nie musisz sięgać po drogeryjne peelingi do skóry głowy, które są nadal ciężko dostępne na naszym polskim rynku.
Natomiast jeśli cierpisz na świąd skalpu z bonusem czyli swędzenie skóry głowy i krostki – niestety z peelingiem mechanicznym musisz bardzo uważać lub zupełnie z niego zrezygnować! Krostki na głowie i swędzące strupki mogą zostać dodatkowo rozdrażnione i rozniesione na skórze głowy, co pogłębi swędzącą katastrofę.
Przed zastosowaniem peelingu nałóż na skalp zmiękczający skórę Cerkogel lub oliwkę z kwasem salicylowym Salicylol (to preparaty na swędzenie skóry głowy dostępne w każdej aptece). Taki zabieg lepiej przygotuje skórę do złuszczania, a skóra głowy będzie ultra-czysta!
Leczenie problemu
Aby pozbyć się problemu, należy odnaleźć jego przyczynę. Warto zacząć od zmiany kosmetyków pielęgnacyjnych do włosów. Być może szampon, który stosujemy, zbyt mocno przesusza skórę głowy, co powoduje swędzenie.
Równowagę skóry mogą zakłócać również agresywne zabiegi stylizacyjne, np. suszenie włosów zbyt gorącym powietrzem, farbowanie, prostowanie. W tej sytuacji kondycja skóry nie poprawi się, dopóki nie ograniczymy lub nie zaprzestaniemy wykonywania tych zabiegów.
Jeśli jednak to nie pomaga, konieczna jest wizyta u dermatologa. Lekarz oceni, czy pacjent nie zmaga się z chorobą skóry. Często może nią być łojotokowe zapalenie skóry, które powoduje uporczywy świąd i występowanie czerwonych, łuszczących się plam na ciele. Gdy zdiagnozuje problem, przepisze leki sterydowe, maści lub specjalne kosmetyki zawierające siarkę i selen, które pozwolą wyeliminować problem.
Wszy i świerzb
Przyczyną swędzenia głowy bywają choroby pasożytnicze: wszawica oraz świerzb.
Świąd głowy jest głównym objawem wszawicy, czyli zakażenia skóry spowodowanego działaniem wszy głowowej. Wszy rozmnażają się na owłosionej skórze głowy, a do włosów przymocowując swoje jaja.
Jaja wszy (gnidy), fot. Adobe Stock
Po ukłuciach owadów (wszy żywią się krwią) na skórze pojawiają się rumieniowe swędzące grudki. Najczęściej wszy i gnidy można znaleźć za małżowinami usznymi. Leczenie polega na zastosowaniu preparatów z:
- permetryną (szampon) - niszczy wszy i gnidy, preparat pozostawia się głowie na 10 minut, kurację należy powtórzyć po kilku dniach.
- dimetykonem - preparat zwalcza wszy i gnidy, należy pozostawić go na włosach przez 1 godzinę, a po kilku dniach kurację powtórzyć.
Świąd skóry głowy to również główny objaw świerzbu - zakaźnej choroby wywołanej świerzbowcem ludzkim. Oprócz swędzenia głowy (głównie nocą i wieczorem) występują zmiany skórne: grudki z charakterystyczną zmianą w postaci tunelu łączącego grudki. Świerzb może być rozpoznany tylko w badaniu mikroskopowym. Leczenie świądu głowy w tym przypadku polega na stosowaniu:
- permetryny (szampon),
- leków przeciwhistaminowych,
- emolientów.
Warto dodać, że o ile wszawica dotyczy przede wszystkim dzieci uczęszczających do żłobków, przedszkoli, mieszkających w domach dziecka, o tyle świerzb rozwija się głównie u osób nie zachowujących higieny (np. bezdomnych).