U nas zapłacisz kartą
Swędzenie i łuszczenie się skóry - Przyczyny, Leczenie i Porady
Łojotokowe zapalenie skóry
Swędzenie skóry głowy bardzo często wynika z łojotokowego zapalenia skóry. Szacuje się, że problem dotyczy nawet 16% ludzi. Inne objawy, oprócz świądu, to:
- pieczenie skóry,
- ból,
- uczucie kłucia lub ucisku skóry,
- zmniejszenie swędzenia po umyciu głowy szamponem.
Objawy łojotokowego zapalenia skóry mogą być mylące i przypominać inne schorzenia, np. łuszczycę, dlatego konieczne jest wykonanie trichoskopii. Jest to badanie skóry głowy i włosa, które pozwala obejrzeć zmiany w bardzo dużym powiększeniu.
W leczeniu swędzenia głowy i pozostałych symptomów stosuje się łagodne kosmetyki zawierające selen lub pyrytionian cynku oraz środki keratolityczne (usuwające martwy naskórek), zaś w poważniejszych przypadkach przepisane przez dermatologa preparaty przeciwgrzybicze (np. ketokonazol, cyklopiroksolamina ) i przeciwzapalne .
Łuszczyca
Świąd głowy występuje w niektórych przypadkach łuszczycy. Łuszczyca skóry głowy jest jedną z najczęstszych postaci tej choroby. Charakteryzuje się występowaniem zmian na obszarach granicznych skóry gładkiej i owłosionej (tzw. korona łuszczycowa). W rozwoju łuszczycy skóry głowy biorą udział mechanizmy immunologiczne i genetyczne. Nie jest ona chorobą zaraźliwą.
Łuszczyca skóry głowy, fot. Adobe Stock
Aby powstrzymać swędzenie głowy, najlepiej użyć preparatów w postaci olejów, żeli lub lotionów z kwasem salicylowym i mocznikiem w celu usunięcia martwego naskórka. Następnie zastosować przepisane przez dermatologa leki przeciwzapalne, a także preparaty dziegciowe. Czasami konieczne jest używanie szamponu sterydowego, który jest dostępny na receptę.
Z domowych metod na swędzenie skóry głowy przy łuszczycy warto sięgnąć po emolienty przeznaczone do głowy, kąpiele w słonej wodzie, wystawić głowę na działanie promieni słonecznych. Polecane zioła to np. rumianek, skrzyp lub ostropest plamisty.
Dlaczego łojotokowe zapalenie skóry powoduje świąd?
Jest to stan zapalny, którego objawy dotyczą miejsca z dużą ilością gruczołów łojowych – skóra głowy, klatka piersiowa czy plecy. Uważa się, że podobnie jak w przypadku łupieżu, dużą rolę w rozwoju schorzenia odgrywają grzyby Malassezia, nadmierna produkcja łoju oraz nieprawidłowy proces odbudowy komórkowej naskórka, co prowadzi do przyspieszonego rogowacenia. ŁZS występuje też często równocześnie z łupieżem tłustym, mając charakter nawracający i przewlekły.
Schorzenie to pojawia się w okresie dojrzewania, kiedy gruczoły łojowe są nadmiernie aktywne. Kolejny szczyt zachorowań przypada z kolei po 50. roku życia. Zmiany chorobowe można poznać po zaczerwienionej skórze, złuszczaniu naskórka oraz świądzie nasilającym się np. podczas stresu i potu. W trakcie leczenia również stosuje się głównie szampony i leki przeciwgrzybicze.