U nas zapłacisz kartą
Szkarlatyna - Objawy, Luszczenie się Skóry i Metody Leczenia
Zakażenie szkarlatyną. Jak można mu zapobiec?
Do zachorowania na szkarlatynę najczęściej dochodzi w miesiącach zimowych. Zarazić się można drogą kropelkową lub przez bezpośredni kontakt z osobą chorą. Czy da się uniknąć zachorowania? Ogromna rolę odgrywa tu rutynowe dbanie o odporność m.in. utrzymywanie zdrowego stylu życia oraz zrównoważonej diety. Pomocne mogą okazać się także suplementy i witaminy na odporność. Infekcja ta częściej przypisywana jest dzieciom także z tego względu, że ich odporność nie jest jeszcze w pełni wykształcona.
Okres wylęgania objawów wynosi 1–5 dni od zakażenia. W przypadku płonicy zastosowanie antybiotyku skraca okres zakaźności do 24 godzin od przyjęcia pierwszej dawki. Osoby nieleczone lub leczone w sposób nieprawidłowy mogą być zakaźne dla otoczenia nawet przez kilka tygodni.
Do zarażenia może dojść także poprzez przewód pokarmowy, choć obecnie jest to rzadka przyczyna. Źródłem może tu być na przykład zanieczyszczone i nieprzegotowane mleko.
Szacuje się, że około 20% społeczeństwa jest nosicielami Streptococcus pyogenes na migdałkach – najczęściej są to osoby w wieku 5–15 lat. Nosiciele nie mają objawów choroby, ale mogą zarazić osoby z otoczenia.
Diagnozowanie szkarlatyny
W przypadku skutecznego rozpoczęcia leczenia, kluczowym jest szybkie i właściwe zdiagnozowanie szkarlatyny, która w pierwszym etapie choroby, jeszcze przed wystąpieniem wysypki, jest bardzo często mylona ze zwykłą anginą.
Wysoka gorączka, zaczerwienione i bolące gardło może skierować niedoświadczonego lekarza w kierunku anginy, co jest niezwykle niebezpieczne, ponieważ źle zdiagnozowania i co za tym idzie, nieleczona szkarlatyna, doprowadza do wielu niebezpiecznych dla zdrowia i życia powikłań, takich jak zapalenie stawów, zapalenie węzłów chłonnych, czy zapalenie ucha środkowego.
Innymi chorobami z którymi na ogół mylona jest szkarlatyna, są odra i różyczka. Doświadczony lekarz z pewnością zleci wykonanie posiewu gardła, który zawsze daje pełne potwierdzenie obecności lub braku szkarlatyny.
Chorują dzieci w przedszkolach
Chorują najczęściej dzieci pomiędzy 2. a 10. rokiem życia, nie oznacza to jednak, że starsze dzieci i osoby dorosłe są zupełnie bezpieczni. Niestety u dorosłych objawy są bardziej nasilone i uciążliwe oraz długotrwałe. Nie ma też konkretnych danych mówiących o możliwych wadach płodu, jeśli zarażona zostanie kobieta w ciąży. Sugeruje to, że wirus nie zagraża ciężarnym, zalecana jest jednak dodatkowa ostrożność przy kontakcie z osobą zarażoną.
Przebieg choroby zwykle rozpoczyna się ogólnym rozbiciem, bólami mięśni i stanem podgorączkowym lub gorączką trwającą 1-2 dni, może też wystąpić bardzo wysoka temperatura ciała, utrzymująca się dłużej niż dwa dni. Rzadko obserwowane są biegunka i wymioty. Następnie pojawia się ból gardła i pęcherzyki otoczone czerwoną obwódką na łukach podniebiennych (herpangina).
Pęcherzyki mogą być wypełnione przezroczystym lub mlecznym płynem, łatwo pękają i pozostawiają po sobie zmiany przypominające afty. Wysypka ma postać plamek, grudek i pęcherzyków wypełnionych płynem (analogicznie do zmian w jamie ustnej). Może występować na całym ciele, ale przede wszystkim zajmuje dłonie, stopy i usta. U niemowląt często pojawia się w okolicy okołopieluszkowej. W zasadzie im bliżej tułowia i głowy, tym mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia wysypki, a skóra owłosiona głowy niemal nigdy nie jest zajęta, inaczej niż w przypadku ospy wietrznej, kiedy to pęcherzyki pojawiają się często na głowie i całym tułowiu.
Wysypka zwykle ustępuje do tygodnia, czasem po 10 dniach. Zmiany mogą być swędzące, choć nie jest to zbyt częste, niekiedy są niestety bardzo bolesne – szczególnie na skórze w okolicy opuszków palców i pod paznokciami. Charakterystyczne dla choroby jest łuszczenie się skóry na dłoniach i stopach oraz zmiany na paznokciach, łącznie z ich rozwarstwianiem i łuszczeniem się całych płytek paznokciowych. Objawy te pojawiają się dość późno, średnio ok 1,5 miesiąca po infekcji, kiedy to wszyscy zdążyli już zapomnieć o nieprzyjemnym wirusie.
Bostonka – objawy i leczenie
Zakażenie powodują enterowirusy, najczęściej Coxsackie A16, 6, 7, 9, 10, enterowirus 71. W naszym klimacie widoczna jest wyraźna sezonowość zachorowań przypadająca na okres letnio-jesienny. Niestety niejeden rodzic doświadczył infekcji u swojej pociechy również zima i na wiosnę. Nazwa wysypka bostońska czy „bostonka” nie są prawidłowe, poprawnie nazwana jednostka chorobowa to choroba dłoni, stóp i jamy ustnej.
Duża część zakażeń przebiega bezobjawowo. Czas inkubacji to kilka dni, najczęściej od 3 do 5. Do zakażenia dochodzi przez bezpośredni kontakt, branie do ust zanieczyszczonych przedmiotów, drogą kropelkową. Ze względu na różnorodność wirusów, które mogą powodować zachorowanie, infekcja może zawitać niestety więcej niż jeden raz do domu (nabiera się odporności na konkretny patogen), a jej przebieg może się trochę różnić od poprzedniego.
Cechą wspólną jest wysypka na wewnętrznej części dłoni, na podeszwach stóp i w jamie ustnej na łukach podniebiennych, czyli dokładnie tam, gdzie wskazuje na to nazwa choroby. Dzięki tym objawom odróżniamy HFMD od innych chorób objawiających się wysypką. Wirusy jeszcze długo po zakażeniu są obecne w kale (6-10 tygodni) i wydzielinach z jamy ustnej oraz dróg oddechowych (4-5 tygodni). Jednak do zarażenia może dojść najczęściej w ciągu 7 pierwszych dni choroby, czyli w czasie ostrych objawów infekcji.
