U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby na leczenie trudno gojących się pryszczy
Gojenie wtórne - przez ziarninowanie
Jeśli proces gojenia rany jest zaburzony przez dużą martwicę tkanek lub nasilony stan zapalny (zakażenie rany), na dnie rany pojawia się ziarnina - tkanka złożona z pączkujących naczyń krwionośnych, fibroblastów i kolagenu. Stanowi podłoże dla procesów regeneracyjnych. Gojenie przez ziarninowanie przebiega od brzegów rany do środka. Taki proces gojenia trwa dłużej, częściej narażony jest na powikłania (wtórne nadkażenie rany) i często zostawia nieestetyczne duże blizny przerostowe - nierówne, twarde i czerwone.
Możliwe powikłania ran to zapalenie przyranne, ropień (ograniczone ognisko ropy wywołane przez bakterie) lub ropowica (rozlane ropne zapalenie podskórnej tkanki łącznej).
Główne czynniki utrudniające gojenie się rany to:
- zakażenie rany drobnoustrojami, zwłaszcza trudnymi do pozbycia się,
- słabe ukrwienie okolic rany,
- zaburzenia metaboliczne organizmu, np. cukrzyca lub wyniszczenie.
Najczęstszymi trudno gojącymi się ranami są owrzodzenia na stopie w przebiegu cukrzycy (stopa cukrzycowa) i owrzodzenia podudzi w przewlekłej niewydolności żylnej lub tętniczej.
Leczenie trudno gojących się ran jest długotrwałe, skomplikowane i zawsze dostosowane do danego przypadku. U diabetyków wymaga wyrównania poziomu cukru, co jest bardzo trudne, ponieważ samo istnienie zakażonej rany destabilizuje poziom glukozy.
U osób z niewydolnością żylną czy tętniczą czasem udaje się poprawić dostęp gojących się tkanek do tlenu dzięki leczeniu w komorze hiperbarycznej. Natomiast osoby z niedożywieniem wymagają wyrównania niedoborów przez żywienie doustne lub dożylne.
Ważną rolę w terapii trudno gojących się ran odgrywa chirurg. Musi on usuwać tkanki martwicze, ponieważ do gojenia się niezbędne jest, by powierzchnię rany stanowiły tkanki żywe.
Przy ranach o dużej powierzchni stosuje się czasem terapię podciśnieniową - założenie szczelnego opatrunku na całą ranę i podłączenie go do źródła podciśnienia. Dzięki temu rana jest cały czas oczyszczana, a ziarnina wyciągana na powierzchnię.
Jak leczyć trudno gojące się rany? Jakie maści i opatrunki specjalistyczne stosować?
Trudno gojące się rany mogą poważnie zaburzyć prawidłowe funkcjonowanie organizmu oraz pogorszyć jakość życia pacjenta. Są także poważnym zagrożeniem dla zdrowia, ponieważ często dochodzi do ich zakażenia. Leczenie trudno gojących się ran jest skomplikowane i długotrwałe.
Gojenie się ran jest procesem, który zachodzi na zewnątrz (skóra i tkanka podskórna) i wewnątrz organizmu. Jeżeli przebiega on prawidłowo, trwa krótko i kończy się utworzeniem blizny w miejscu naruszenia powłok. Gojenie się rany może odbywać się przez rychłozrost, czyli złączenie się krawędzi rany i odtworzenie ciągłości skóry. Drugim sposobem jest gojenie przez ziarninowanie. Wówczas rana pokrywa się ziarniną. Stanowi ona podłoże do narastania naskórka z brzegów rany. Proces ten trwa długo. Niekiedy może zostać zaburzony przez różne czynniki. Trudno gojące się rany wymagają specjalistycznego leczenia i bardzo starannej pielęgnacji.
Przyczyny trudno gojących się ran
- ogólny stan organizmu pacjenta,
- wiek pacjenta,
- stopień odżywienia tkanek,
- miejsce na ciele, w którym powstała rana,
- ukrwienie tkanek w okolicy rany,
- obecność chorób przewlekłych.
Jeżeli któryś z czynników zostanie zaburzony, dochodzi do nieprawidłowego gojenia się ran. Może się to zdarzyć nawet wtedy, gdy uszkodzenie tkanek jest niewielkie. Takie rany określa się jako trudno gojące. W ich przypadku standardowe opatrunki i sposoby pielęgnacji są niewystarczające.
W trudno gojących się ranach nie zachodzi rychłozrost ani ziarninowanie. Dochodzi także do pojawienia się powikłań związanych z nieprawidłowym procesem gojenia się. Za trudno gojące się rany uznaje się przede wszystkim odleżyny, stopę cukrzycową oraz owrzodzenia kończyn dolnych spowodowane przewlekłą niewydolnością żylną.
Przyczyny trudno gojących się ran to przede wszystkim zaburzenia ukrwienia tkanek. Dostaje się do nich niewystarczająca ilość tlenu i substancji odżywczych. Wpływa na ten stan również wyniszczenie organizmu oraz zakażenie rany przez drobnoustroje (bakterie lub grzyby). Przyczyną trudno gojących się ran jest także ich lokalizacja, która powoduje, że są one stale narażone na dodatkowe uszkodzenia, otarcia, ucisk lub zanieczyszczenie (np. moczem i kałem).
Czym odkażać rany i zadrapania? Etapy gojenia rany
Mało osób wie, czym przemywać rany ropne i inne uszkodzenia skóry. Do tej pory bardzo często stosowana jest woda utleniona lub perfumy. Specjaliści wskazują, że najlepszym posunięciem jest wybór środków antyseptycznych, posiadających oktenidyny. Następnie warto stosować preparaty zawierające nanosrebro lub mleczan etakrydyny. Należy ograniczać ilość środków posiadających fenoksyetanol. W swojej domowej apteczce warto posiadać preparaty przeznaczone do walki z problemami skórnymi, które można zastosować w każdej sytuacji.
Przebieg gojenia rany składa się z czterech faz:
- fazy wysiękowej,
- fazy oczyszczania,
- fazy proliferacyjnej,
- fazy przebudowy.
W jaki sposób goją się rany?
W gojeniu się ran biorą udział krew, komórki skóry, układ odpornościowy, a także inne substancje znajdujące się w organizmie. W miejscu, które zostało narażone na uszkodzenie powstaje skrzep. Jego zadaniem jest sklejenie brzegów rany, co zmniejsza krwawienie. Kolejny krok to oczyszczenie rany z uszkodzonych tkanek i bakterii. Organizm zapobiega w ten sposób infekcji. Może wtedy dojść do syntezy kolagenu, który odbudowuje zranione miejsce. Następnie zaczyna się proces tworzenia blizny. Czynniki, które utrudniają gojenie się ran to m.in. zanieczyszczenie rany, infekcja, a także rozległy obszar, który obejmuje uraz. Stres, słabsza odporność oraz niedożywienie i zbyt mała ilość witamin to kolejne powody wpływające na przedłużone gojenia. W ten sposób działają też choroby takie jak cukrzyca i przyjmowane leki: sterydy, chemioterapia, a także leki zmniejszające krzepliwość krwi. Do tej ostatniej grupy należy głównie aspiryna.
Maść na rany może zawierać m.in. hialuronian cynku, który wspomaga nawilżenie naskórka i zmniejsza stan zapalny. Z kolei dializat z krwi cieląt może być nakładany na rany suche. Ułatwia on dostęp substancji odżywczych i tlenu do rany.