U nas zapłacisz kartą
Skuteczne sposoby na leczenie trudno gojących się pryszczy
Dlaczego rana swędzi podczas gojenia?
W procesie gojenia się ran organizm wydziela substancje, które rzutują na tempo procesu. Jedną z takich substancji chemicznych jest m.in. histamina, którą organizm produkuje po urazie. Histamina odpowiada za wsparcie w procesie odnowy komórek skóry, dlatego jej obecność jest nieoceniona. Równolegle jest także druga, mniej przyjemna, strona działania. Histamina potrafi wywoływać niepożądane reakcje organizmu, np. swędzenie.
Witaminy odpowiadające za gojenie się ran
W procesie gojenia ran bardzo istotna jest dieta, w szczególności, gdy posiadane są trudno gojące się rany. W tym okresie powinna być przeważająca ilość witamin, które oddziałują korzystnie na regenerację tkanek, a także wywierają wpływ na ich kondycję. Do tej grupy zaliczają się przede wszystkim Witamina A i Witamina E. Równolegle należy zadbać o obecność Witaminy C, która jest potrzebna w procesie powstawania kolagenu, którzy rzutuje na elastyczność i sprężystość skóry. W rezultacie, niejedna maść na trudno gojące się rany w swoim składzie posiada również te substancje.
Długie gojenie ran – z czego wynika?
Powodem do zmartwień nie powinna być wyłącznie niegojąca się rana na twarzy, czy boląca rana na nodze utrudniająca chodzenie. Troską powinna zostać objęta każda rana, która posiada wydłużony proces gojenia. Najczęściej przyczyna jest upatrywana w występowaniu innych schorzeń. Dostrzegalne to jest w przypadku osób zmagających się m.in. z cukrzycą, miażdżycą, niedokrwistością, czy też niewydolnością nerek. Zdarza się to również w przypadku osób chorujących na hipoalbuminemię. Dla chorych na cukrzycę powstała specjalna maść na trudno gojące się rany cukrzycowe.
Jak przyspieszyć gojenie ran? Domowe sposoby na gojenie ran. Czym jest rychłozrost i ziarninowanie?
Gojenie się rany jest złożonym procesem, a czas trwania uzależniony jest od indywidualnych predyspozycji. Każda rana, bez względu na lokalizację, zasługuje na szczególną uwagę i pielęgnację. Często zdarza się, że gojenie się rany bywa zaburzone i wówczas zalecana jest konsultacja z lekarzem. W skrajnych przypadkach może dojść nawet do zakażenia rany.
Z naszego artykułu dowiesz się:
- Jak przebiega proces gojenia się rany,
- Czym różni się ziarnowanie rany od rychłozrostu,
- Czym spowodowane są komplikacje w gojeniu i jak można przyśpieszyć ten proces,
- Jak właściwie zadbać o ranę.
Zobacz także nasz artykuł: Problemy skórne
Co to jest rana?
Rana to przerwanie ciągłości tkanek przy udziale czynnika uszkadzającego, penetrującego lub niepenetrującego. Mechanizm uszkodzenia może być mechaniczny, chemiczny, termiczny lub radioaktywny.
Rodzaje ran
Istnieje kilka podziałów ran.
Ze względu na głębokość rany wyróżniamy:
- otarcia i zadrapania – uszkodzony jest tylko naskórek i ewentualnie górna warstwa skóry właściwej,
- rany powierzchowne – nie sięgają dalej niż podskórna warstwa tkanki tłuszczowej,
- rany głębokie – sięgające głębiej niż podskórna warstwa tkanki tłuszczowej,
- rany drążące – sięgające w głąb, do organów lub jam ciała.
Ze względu na sposób powstania rany rozróżnia się m.in.:
- otarcia – powstałe w wyniku tarcia skóry o jakąś powierzchnię, zwłaszcza szorstką,
- rany kłute – zadane ostro zakończonym narzędziem (igła, widły, gwóźdź, bagnet), składają się z otworu wkłucia, kanału, a jeśli rana przeszyła ciało na wylot, także otworu wykłucia, czasem przechodzą przez organy wewnętrzne, co wiąże się z krwotokiem wewnętrznym, generalnie goją się szybko, ale wymagają obserwacji ze względu na duże ryzyko zakażenia,
- rany cięte – także zadane ostrym narzędziem, mają równe i gładkie brzegi, co ułatwia gojenie po złożeniu brzegów, mogą obficie krwawić, wiążą się z niskim ryzykiem zakażenia,
- rany tłuczone – wynikają z uderzenia tępym narzędziem, o podłoże lub o przedmiot, powodują stłuczenie i obrzęk tkanek, krwawienie jest niewielkie lub go nie ma, przy dużej sile uderzenia mówimy o ranach miażdżonych, które powodują większe uszkodzenia tkanek, łącznie ze złamaniami kości, brzegi takich ran są nierówne, stłuczone tkanki ulegają z czasem martwicy,
- rany płatowe – zadane uderzeniem ukośnym do powierzchni skóry, w wyniku czego jej tkanki się odwarstwiają i płat skóry może luźno zwisać,
- rany szarpane – zadane przedmiotem o ostrych i nierównych brzegach (drut kolczasty, hak, piła tarczowa), mają poszarpane, nierówne krawędzie, często występuje w nich ubytek skóry i tkanek podskórnych,
- rany kąsane – spowodowane przez ugryzienie, mają charakter ran tłuczonych i szarpanych, źle się goją i mogą wiązać się z zakażeniem, w przypadku pokąsania przez zwierzę należy zgłosić się do lekarza w celu oszacowania ryzyka zarażenia się wścieklizną i podjęcia odpowiedniego leczenia,
- rany postrzałowe – spowodowane pociskiem z broni palnej, wybuchem miny lub odłamkiem bomby, mają otwór wlotowy, przeważnie mały, kanał, i jeśli pocisk opuścił ciało, otwór wylotowy, większy i o poszarpanych brzegach, powodują duże uszkodzenia otaczających tkanek, najgroźniejsze są rany wywołane pociskami wybuchającymi - są większe i wiążą się z ryzykiem zakażenia bakteriami beztlenowymi,
- rany amputacyjne – spowodowane ubytkiem całej części ciała, np. nosa, ucha lub kończyny,
- rany chemiczne – spowodowane czynnikami chemicznymi, np. ługiem lub kwasem,
- rany termiczne – oparzenia lub odmrożenia,
- rany popromienne – przeważnie są efektem ubocznym leczenia nowotworu za pomocą radioterapii.