U nas zapłacisz kartą
Włos wbity w stopę - Tajemnicza Przysłowia i Ich Znaczenie
Wbity kłos u psa – co zrobić?
Niezależnie od lokalizacji kłosa, nie próbuj go wyciągać samodzielnie. Jego budowa sprzyja rozpadaniu się na kawałki. Jeden lub kilka z nich mogą zostać w skórze, nawet jeśli będziesz usuwać go delikatnie.
Dlatego zabierz psa do lekarza weterynarii. Specjalista dokładnie oczyści okolicę, w której utkwiło ciało obce, poda antybiotyk działający miejscowo lub ogólnoustrojowo oraz leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, jeśli będzie taka konieczność.
- Kiedy można spuścić psa ze smyczy?
- Dlaczego pies gryzie smycz? Jak oduczyć tego zachowania szczeniaka i dorosłego psa?
- Spacery z psem
Lek. wet. Natalia Ciszewska
Ukończyłam Wydział Medycyny Weterynaryjnej we Wrocławiu w 2019 roku. Lecze.
Co sądzisz o tym artykule?
Czy wbicie się kłosa to poważny problem?
Być może zastanawiasz się, czy warto przejmować się czymś tak małym. Kłosy traw wyglądają niegroźnie – to jednak tylko pozory, gdyż po wbiciu się przemieszczają się tylko w jedną stronę, dostając się do coraz głębszych warstw tkanki. Mogą się one wbić w łapę, a następnie migrować. Co istotne, obecność ciała obcego w łapie nie tylko powoduje dyskomfort, ale i może skutkować przedostaniem się do organizmu szeregu bakterii oraz powstaniem infekcji.
Gdy zauważysz, że kłosy utknęły w sierści psa, najlepiej je natychmiast usunąć – możesz wykorzystać do tego odpowiednią szczotkę do futra bądź uczynić to ręcznie. Jeśli jednak kwiatostan przebił skórę i utknął w psiej łapie, należy udać się do weterynarza.
Nie należy próbować wyciągać kłosów trawy z łapy zwierzęcia samodzielnie! Posiadają one haczyki, które mocno się przyczepiają, a ponadto łatwo się rozpadają – nawet jeśli spróbujesz usunąć ciało obce bardzo delikatnie, istnieje ryzyko, że jego kawałki pozostaną w skórze psa, potem stopniowo się przemieszczając i prowadząc do poważnych problemów zdrowotnych.
Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest udanie się do weterynarza – specjalista posiada odpowiednie doświadczenie oraz narzędzia, aby oczyścić okolicę i następnie skutecznie usunąć kłosa z łapy psa. A jeśli wystąpi taka konieczność, zostaną podane leki przeciwbólowe czy przeciwzapalne, a w niektórych przypadkach antybiotyk działający ogólnoustrojowo bądź miejscowo.
Jeśli zauważysz kłos trawy w łapie psa, pamiętaj, że im szybciej zainterweniujesz i zabierzesz pupila do weterynarza, tym sprawniejsze będzie gojenie oraz powrót zwierzęcia do pełni sił!
Profilaktyka u diabetyków
Utrzymywanie zdrowych stóp u diabetyka ma kluczowe znaczenie. Osoby chorujące na cukrzycę powinny zachować czujność w kwestii ich higieny. Aby uniknąć powikłań, muszą być one pod stałą opieką podologa. Specjalista oceni stan stóp, między innymi pod kątem czucia, odczuwania ciepła zimna, deformacji stóp oraz stanu skóry, m.in. suchości, obecności pęknięć, odcisków, modzeli, osłabionego lub zniesionego tętna na grzbiecie stopy, opóźnionego wypełniania włośniczek (badane przez ucisk płytki paznokciowej) oraz infekcji. Bardzo ważna jest również ocena biomechaniczna – położenie, wygląd i ruchomość stawów stóp, obciążanie stóp przez pacjenta, występowanie deformacji oraz zwyrodnień, które są główną przyczyną powstawania hiperkeratoz. W przypadku ich wystąpienia, podolog dobierze odpowiednie wkładki do butów czy ortozy międzypalcowe.
Dzięki systematycznym wizytom w gabinecie podologicznym, zapobiec można powstawaniu niebezpiecznym dla diabetyka wymienionym powyżej objawom. Skóra stopy cukrzyka jest dużo delikatniejsza i mniej odporna. Narażona jest ona na obciążenia, wyraźnie traci elastyczność i sprężystość, co prowadzi do przesuszenia się oraz łuszczenia. Chorzy na cukrzycę mają obniżoną odporność i są wyjątkowo narażeni na infekcje grzybicze, po rozpoznaniu których podolog będzie w stanie wdrożyć odpowiednią terapię.
Nie usuwanie modzeli doprowadzić może do bardzo groźnych powikłań, jakimi są odciski, stany zapalne, rany, owrzodzenia oraz pęknięcia. Należy pamiętać o tym, że każda zmiana na stopie musi być usuwana w profesjonalnym gabinecie podologicznym. Nawet najmniejsza rana powinna zostać dokładnie oczyszczona i zaopatrzona. „Ratowaniem się” na własną rękę można sobie tylko zaszkodzić. Ze względu na to, że skóra cukrzyka jest bardzo wrażliwa i delikatna, usuwanie odcisków preparatami dostępnymi w aptekach często prowadzą do tworzenia się maceracji, które mogą sprzyjać powstawaniu. ran. Diabetycy muszą unikać preparatów z wysokim stężeniem mocznika oraz preparatów kwasowych.
W jaki sposób kłosy dostają się do organizmu psa?
Źdźbła trawy i inne materiały pochodzenia roślinnego dostają się do organizmu psa podczas węszenia, tropienia lub łapczywego jedzenia trawy.
Ciało obce zostaje przez przypadek zaaspirowane wraz z powietrzem do nozdrzy lub jamy ustnej pupila. Może przyczepić się do dziąseł, ale może też przemieścić się głębiej – do układu pokarmowego poprzez gardło lub może zostać zaaspirowane do oskrzeli.
Psy długowłose, np. yorkshire terrier, owczarek niemiecki, golden retriever, owczarek szkocki, papillon czy chin japoński często przynoszą ze spacerów różnego rodzaju źdźbła i kłosy, które z łatwością przyczepiają się do ich sierści lub włosów.
Kłos u psa. Jakie zagrożenia wiążą się z wbitym lub zaaspirowanym kłosem?
Kłosy i inne ostre ciała obce to nie tylko problem kosmetyczny, a duże zagrożenie dla zdrowia i życia zwierząt. Wąsy kłosów, po wbiciu się w skórę, nabłonki oddechowe lub błonę śluzową przewodu pokarmowego, wywołują miejscowy stan zapalny, ale nie to jest najgorsze.
Taka sytuacja to doskonała okazja dla bakterii do kolonizacji okolicy z otwartą, wciąż pogłębiającą się raną. Jeśli pies nie otrzyma pomocy weterynaryjnej, miejscowe zakażenie bakteryjne może przybrać charakter uogólniony. Bakterie można podzielić na ropotwórcze i nieropotwórcze. Infekcja wywołana tymi pierwszymi wiąże się z powstaniem ropnia.
Kłos w układzie oddechowym psa
Kłos, w zależności od jego budowy, może przedostać się poprzez gardło, krtań, tchawicę, aż do oskrzeli. Pies może też zaaspirować fragment kłosa do nozdrzy podczas węszenia. Taka sytuacja zdarza się niestety często.
Wędrujący kłos u psa (w układzie oddechowym) wymaga od opiekuna szybkiej reakcji.
W wyniku mechanicznego drażnienia nabłonka oddechowego pies może chrapać, ale przede wszystkim rozwija się lokalny proces zapalny, który może przybrać charakter ogólny, doprowadzając do zapalenia płuc u psa. Uszkodzenie mechaniczne nabłonków oddechowych to doskonała okazja dla drobnoustrojów – bakterii, wirusów i grzybów do kolonizacji. Jeśli pies nie otrzyma szybko pomocy, to stan zapalny (powikłany infekcją) będzie postępować.
Jakie są objawy kłosa w układzie oddechowym psa?
Kłos lub inne ciało obce zaaspirowane do oskrzeli wywołuje odruchowy kaszel u psa. Zwierzę ma trudności z oddychaniem, może przyjmować postawę odbarczającą – kładzie nisko głowę i jednocześnie wychyla do przodu szyję. Jego błony śluzowe mogą być blade lub wręcz sine. Zwierzę potrzebuje natychmiastowej pomocy lekarza weterynarii.
Jakie psy są narażone na aspirację kłosa (do układu oddechowego lub pokarmowego)?
- psy myśliwskie,
- psy sportowe,
- psy bardzo aktywne,
- psy tropiące.
