U nas zapłacisz kartą
Włos wbity w stopę - Tajemnicza Przysłowia i Ich Znaczenie
Stopy diabetyka wymagają szczególnej pielęgnacji także w domu.
W trakcie wizyty w gabinecie podologicznym, specjalista nie tylko zadba o stan stóp, ale także da cenne wskazówki odnośnie tego jak je pielęgnować w domu oraz jak dobrać odpowiednie obuwie. Nie wszystkie zmiany na stopach jesteśmy w stanie rozpoznać w domu. Podolog pod lampą z lupą zauważy choćby najmniejszy włos wbity w naszą skórę, który może stanowić zagrożenie. Badania wskazują, że aż 70% amputacji na świecie spowodowanych jest powikłaniami cukrzycy. Co 30 sekund dochodzi do amputacji nogi u chorego na cukrzycę pacjenta. Aż 85% tych zabiegów można było zapobiec przez wdrożenie odpowiedniej profilaktyki.
Przewlekła hiperglikemia, czyli podwyższony poziom glukozy we krwi, wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych oraz inne, rzadziej występujące typy.
Cukrzyca typu 1: znana również jako cukrzyca młodzieńcza. Ten typ występuje wówczas, gdy organizm nie wytwarza insuliny . Osoby z cukrzycą typu 1 są zależne od insuliny, co oznacza, że muszą codziennie przyjmować sztuczną insulinę, aby utrzymać się przy życiu.
Cukrzyca typu 2: wpływa na sposób wykorzystania insuliny przez organizm. Podczas gdy ciało nadal wytwarza insulinę, w przeciwieństwie do typu 1, komórki w organizmie nie reagują na nią tak skutecznie, jak kiedyś. Jest to najczęstszy typ cukrzycy, według Narodowego Instytutu Cukrzycy i Chorób Trawiennych i Nerek i ma silne powiązania z otyłością.
Cukrzyca ciążowa: Ten typ występuje u kobiet w czasie ciąży, gdy organizm może stać się mniej wrażliwy na insulinę. Cukrzyca ciążowa nie dotyka wszystkich kobiet i zwykle ustępuje po porodzie.
Mniej powszechne typy cukrzycy obejmują cukrzycę monogenową i cukrzycę związaną z mukowiscydozą.
Czy wbicie się kłosa to poważny problem?
Być może zastanawiasz się, czy warto przejmować się czymś tak małym. Kłosy traw wyglądają niegroźnie – to jednak tylko pozory, gdyż po wbiciu się przemieszczają się tylko w jedną stronę, dostając się do coraz głębszych warstw tkanki. Mogą się one wbić w łapę, a następnie migrować. Co istotne, obecność ciała obcego w łapie nie tylko powoduje dyskomfort, ale i może skutkować przedostaniem się do organizmu szeregu bakterii oraz powstaniem infekcji.
Gdy zauważysz, że kłosy utknęły w sierści psa, najlepiej je natychmiast usunąć – możesz wykorzystać do tego odpowiednią szczotkę do futra bądź uczynić to ręcznie. Jeśli jednak kwiatostan przebił skórę i utknął w psiej łapie, należy udać się do weterynarza.
Nie należy próbować wyciągać kłosów trawy z łapy zwierzęcia samodzielnie! Posiadają one haczyki, które mocno się przyczepiają, a ponadto łatwo się rozpadają – nawet jeśli spróbujesz usunąć ciało obce bardzo delikatnie, istnieje ryzyko, że jego kawałki pozostaną w skórze psa, potem stopniowo się przemieszczając i prowadząc do poważnych problemów zdrowotnych.
Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest udanie się do weterynarza – specjalista posiada odpowiednie doświadczenie oraz narzędzia, aby oczyścić okolicę i następnie skutecznie usunąć kłosa z łapy psa. A jeśli wystąpi taka konieczność, zostaną podane leki przeciwbólowe czy przeciwzapalne, a w niektórych przypadkach antybiotyk działający ogólnoustrojowo bądź miejscowo.
Jeśli zauważysz kłos trawy w łapie psa, pamiętaj, że im szybciej zainterweniujesz i zabierzesz pupila do weterynarza, tym sprawniejsze będzie gojenie oraz powrót zwierzęcia do pełni sił!
Gdzie najczęściej wbijają się kłosy trawy?
Kłos trawy charakteryzuje się zwróconymi ku tyłowi, ostro zakończonymi wąsami. Ta budowa uniemożliwia jego cofanie się, dlatego po wbiciu w skórę, kłos migruje w głąb tkanek podczas ruchów pupila. Może on się wbić wszędzie, jednak wśród obszarów ciała psa, które są najbardziej narażone wymienia się:
- przestrzenie międzypalcowe,
- pachwiny,
- okolice brzucha,
- okolice uszu,
- okolice pod ogonem.
Ten problem dotyczy w szczególności psów z długą sierścią, jak i tych nieposiadających podszerstka czy mających długie uszy. Powinniśmy także uważać, jeśli nasz pupil podczas spacerów chętnie tarza się w trawie. Warto jednak pamiętać, że kłosy stanowią zagrożenie dla wszystkich psów!
Jak wyciągnąć wbity włos?
Teraz przejdźmy do najważniejszej części – jak wyciągnąć wbity włos. Oto kilka skutecznych metod, które możesz wypróbować:
1. Stosowanie ciepłego kompresu
Stosowanie ciepłego kompresu na obszarze, gdzie znajduje się wbity włos, może pomóc w rozluźnieniu skóry i ułatwić wyciągnięcie włosa. Oto jak to zrobić:
- Przygotuj ciepłą wodę i namocz w niej czystą ściereczkę.
- Delikatnie odciskaj ściereczkę, aby pozbyć się nadmiaru wody.
- Nałóż ciepłą ściereczkę na obszarze z wbitym włosem i przytrzymaj przez około 10-15 minut.
- Po upływie czasu spróbuj delikatnie wyciągnąć włos pęsetą.
2. Używanie pęsety
Pęseta może być bardzo przydatna do wyciągania wbitych włosów. Oto jak jej używać:
- Przygotuj czystą pęsetę.
- Delikatnie złap wbity włos pęsetą jak najbliżej skóry.
- Delikatnie wyciągnij włos, starając się nie uszkodzić skóry.
3. Unikanie dalszego podrażniania skóry
Po wyciągnięciu wbitego włosa ważne jest, aby unikać dalszego podrażniania skóry. Oto kilka wskazówek, które mogą Ci pomóc:
- Unikaj golenia lub depilowania obszaru, w którym znajdował się wbity włos, dopóki skóra nie zagoi się całkowicie.
- Unikaj noszenia obcisłej odzieży, która może ocierać się o skórę i powodować podrażnienia.
- Stosuj łagodne produkty do pielęgnacji skóry, które nie zawierają drażniących substancji chemicznych.
Kłos wbity w łapę psa — jak temu zapobiegać?
Staraj się zabierać psa na spacer w miejsca, w których nie ma żadnych niebezpiecznych elementów, o które pies mógłby się zranić. Dotyczy to także kłosów, ostrych źdźbeł traw i innych ostrych elementów pochodzenia roślinnego – np. przekwitniętych ostów. W czasie żniw możesz też zakładać czworonogowi specjalne buty dla psa z grubą, antypoślizgową podeszwą.
Oglądaj łapy pupila po każdym spacerze. Szczególną uwagę poświęć na wszystkie wszystkie przestrzenie międzypalcowe przednich i tylnych łap.
Jeśli twój pies ma długą sierść lub włosy, to koniecznie rozczesuj je codziennie, np. po wieczornym spacerze. Ta wieczorna rutyna jest bardzo ważna, ponieważ pozwala na usunięcie kłosa jeszcze zanim wbije się w skórę.
Raz w tygodniu (lub częściej, jeśli twój pies ma zwisające uszy lub ma nawracające infekcje uszu) zaglądaj do uszu psa. Sprawdź, czy są czyste, czy nie są cieplejsze niż zwykle lub zaczerwienione. Zwróć uwagę, czy pupil zachowuje się inaczej, gdy próbujesz dotknąć jego uszu.
Jeśli w uchu znajduje się ciało obce, pupil może instynktownie się wyrywać, nie pozwalając ci wykonanie tej czynności. Musisz wiedzieć, że już samo omacywanie tej okolicy może go po prostu boleć.
