U nas zapłacisz kartą
Włos wbity w stopę - Tajemnicza Przysłowia i Ich Znaczenie
Gdzie najczęściej wbijają się kłosy trawy?
Kłos trawy charakteryzuje się zwróconymi ku tyłowi, ostro zakończonymi wąsami. Ta budowa uniemożliwia jego cofanie się, dlatego po wbiciu w skórę, kłos migruje w głąb tkanek podczas ruchów pupila. Może on się wbić wszędzie, jednak wśród obszarów ciała psa, które są najbardziej narażone wymienia się:
- przestrzenie międzypalcowe,
- pachwiny,
- okolice brzucha,
- okolice uszu,
- okolice pod ogonem.
Ten problem dotyczy w szczególności psów z długą sierścią, jak i tych nieposiadających podszerstka czy mających długie uszy. Powinniśmy także uważać, jeśli nasz pupil podczas spacerów chętnie tarza się w trawie. Warto jednak pamiętać, że kłosy stanowią zagrożenie dla wszystkich psów!
Profilaktyka u diabetyków
Utrzymywanie zdrowych stóp u diabetyka ma kluczowe znaczenie. Osoby chorujące na cukrzycę powinny zachować czujność w kwestii ich higieny. Aby uniknąć powikłań, muszą być one pod stałą opieką podologa. Specjalista oceni stan stóp, między innymi pod kątem czucia, odczuwania ciepła zimna, deformacji stóp oraz stanu skóry, m.in. suchości, obecności pęknięć, odcisków, modzeli, osłabionego lub zniesionego tętna na grzbiecie stopy, opóźnionego wypełniania włośniczek (badane przez ucisk płytki paznokciowej) oraz infekcji. Bardzo ważna jest również ocena biomechaniczna – położenie, wygląd i ruchomość stawów stóp, obciążanie stóp przez pacjenta, występowanie deformacji oraz zwyrodnień, które są główną przyczyną powstawania hiperkeratoz. W przypadku ich wystąpienia, podolog dobierze odpowiednie wkładki do butów czy ortozy międzypalcowe.
Dzięki systematycznym wizytom w gabinecie podologicznym, zapobiec można powstawaniu niebezpiecznym dla diabetyka wymienionym powyżej objawom. Skóra stopy cukrzyka jest dużo delikatniejsza i mniej odporna. Narażona jest ona na obciążenia, wyraźnie traci elastyczność i sprężystość, co prowadzi do przesuszenia się oraz łuszczenia. Chorzy na cukrzycę mają obniżoną odporność i są wyjątkowo narażeni na infekcje grzybicze, po rozpoznaniu których podolog będzie w stanie wdrożyć odpowiednią terapię.
Nie usuwanie modzeli doprowadzić może do bardzo groźnych powikłań, jakimi są odciski, stany zapalne, rany, owrzodzenia oraz pęknięcia. Należy pamiętać o tym, że każda zmiana na stopie musi być usuwana w profesjonalnym gabinecie podologicznym. Nawet najmniejsza rana powinna zostać dokładnie oczyszczona i zaopatrzona. „Ratowaniem się” na własną rękę można sobie tylko zaszkodzić. Ze względu na to, że skóra cukrzyka jest bardzo wrażliwa i delikatna, usuwanie odcisków preparatami dostępnymi w aptekach często prowadzą do tworzenia się maceracji, które mogą sprzyjać powstawaniu. ran. Diabetycy muszą unikać preparatów z wysokim stężeniem mocznika oraz preparatów kwasowych.
Czy wbicie się kłosa to poważny problem?
Być może zastanawiasz się, czy warto przejmować się czymś tak małym. Kłosy traw wyglądają niegroźnie – to jednak tylko pozory, gdyż po wbiciu się przemieszczają się tylko w jedną stronę, dostając się do coraz głębszych warstw tkanki. Mogą się one wbić w łapę, a następnie migrować. Co istotne, obecność ciała obcego w łapie nie tylko powoduje dyskomfort, ale i może skutkować przedostaniem się do organizmu szeregu bakterii oraz powstaniem infekcji.
Gdy zauważysz, że kłosy utknęły w sierści psa, najlepiej je natychmiast usunąć – możesz wykorzystać do tego odpowiednią szczotkę do futra bądź uczynić to ręcznie. Jeśli jednak kwiatostan przebił skórę i utknął w psiej łapie, należy udać się do weterynarza.
Nie należy próbować wyciągać kłosów trawy z łapy zwierzęcia samodzielnie! Posiadają one haczyki, które mocno się przyczepiają, a ponadto łatwo się rozpadają – nawet jeśli spróbujesz usunąć ciało obce bardzo delikatnie, istnieje ryzyko, że jego kawałki pozostaną w skórze psa, potem stopniowo się przemieszczając i prowadząc do poważnych problemów zdrowotnych.
Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest udanie się do weterynarza – specjalista posiada odpowiednie doświadczenie oraz narzędzia, aby oczyścić okolicę i następnie skutecznie usunąć kłosa z łapy psa. A jeśli wystąpi taka konieczność, zostaną podane leki przeciwbólowe czy przeciwzapalne, a w niektórych przypadkach antybiotyk działający ogólnoustrojowo bądź miejscowo.
Jeśli zauważysz kłos trawy w łapie psa, pamiętaj, że im szybciej zainterweniujesz i zabierzesz pupila do weterynarza, tym sprawniejsze będzie gojenie oraz powrót zwierzęcia do pełni sił!
Włos wbity w stopę
Kłos u psa: niebezpieczeństwo, które grozi psom latem na łąkach i polachaktualizacja dnia 09.07.2024
Wbity kłos u psa? To zdarza się częściej, niż myślisz. Sprawdź, co zrobić, gdy kłos wbił się w skórę psa i jakie zagrożenia wynikają z przedostania się kłosa do układu oddechowego.
- W jaki sposób kłosy dostają się do organizmu psa?
- Kłos u psa. Jakie zagrożenia wiążą się z wbitym lub zaaspirowanym kłosem?
- Kłos wbity w łapę psa — jak temu zapobiegać?
- Kłos w uchu psa
- Kłos w nosie psa
- Wbity kłos u psa – co zrobić?
Źdźbła traw i kłosy to częste pamiątki, które psy przynoszą do domu w swojej sierści ze spacerów. Sprzyja to powstawaniu kołtunów, ale nie tylko.
Jeśli nie zostaną w porę usunięte, mogą sprzyjać powstawaniu kołtunów, ale mogą też podrażniać skórę i być przyczyną jej miejscowego zapalenia. Kłosy mają ostro zakończone wąsy, które nie dość, że uniemożliwiają jego cofanie się, to jeszcze sprzyjają głębszej penetracji tkanek.
Kłos w uchu psa
Kłosy, przekwitnięte osty i inne ostre, roślinne elementy często przyczepiają się do długiej sierści na obwisłych uszach zwierząt. Jeśli nie zostaną szybko usunięte, mogą ranić małżowinę uszną (przechodzić przez nią na wylot) i wędrować aż do kanału słuchowego.
Kłosy wbijają się też często w uszy psów z krótką sierścią i z małymi, sterczącymi uszami. Z tą różnicą, że ranią wówczas zewnętrzny przewód słuchowy, a nie samą małżowinę.
Objawy kłosa w uchu psa
Objawy są takie same, jak przy infekcji ucha u psa:
- okolica narządu słuchu jest obrzęknięta,
- zaczerwieniona skóra i widoczna rana, z której może sączyć się surowiczo-krwisty lub ropny płyn,
- pupil może nie pozwalać sobie na omacywanie tej okolicy, bo wbity kłos w ucho psa jest przyczyną dużej bolesności.
Objawy dotyczą zazwyczaj tylko jednego ucha, rzadziej dwóch.
