U nas zapłacisz kartą
Włos wbity w stopę - Tajemnicza Przysłowia i Ich Znaczenie
Profilaktyka u diabetyków
Utrzymywanie zdrowych stóp u diabetyka ma kluczowe znaczenie. Osoby chorujące na cukrzycę powinny zachować czujność w kwestii ich higieny. Aby uniknąć powikłań, muszą być one pod stałą opieką podologa. Specjalista oceni stan stóp, między innymi pod kątem czucia, odczuwania ciepła zimna, deformacji stóp oraz stanu skóry, m.in. suchości, obecności pęknięć, odcisków, modzeli, osłabionego lub zniesionego tętna na grzbiecie stopy, opóźnionego wypełniania włośniczek (badane przez ucisk płytki paznokciowej) oraz infekcji. Bardzo ważna jest również ocena biomechaniczna – położenie, wygląd i ruchomość stawów stóp, obciążanie stóp przez pacjenta, występowanie deformacji oraz zwyrodnień, które są główną przyczyną powstawania hiperkeratoz. W przypadku ich wystąpienia, podolog dobierze odpowiednie wkładki do butów czy ortozy międzypalcowe.
Dzięki systematycznym wizytom w gabinecie podologicznym, zapobiec można powstawaniu niebezpiecznym dla diabetyka wymienionym powyżej objawom. Skóra stopy cukrzyka jest dużo delikatniejsza i mniej odporna. Narażona jest ona na obciążenia, wyraźnie traci elastyczność i sprężystość, co prowadzi do przesuszenia się oraz łuszczenia. Chorzy na cukrzycę mają obniżoną odporność i są wyjątkowo narażeni na infekcje grzybicze, po rozpoznaniu których podolog będzie w stanie wdrożyć odpowiednią terapię.
Nie usuwanie modzeli doprowadzić może do bardzo groźnych powikłań, jakimi są odciski, stany zapalne, rany, owrzodzenia oraz pęknięcia. Należy pamiętać o tym, że każda zmiana na stopie musi być usuwana w profesjonalnym gabinecie podologicznym. Nawet najmniejsza rana powinna zostać dokładnie oczyszczona i zaopatrzona. „Ratowaniem się” na własną rękę można sobie tylko zaszkodzić. Ze względu na to, że skóra cukrzyka jest bardzo wrażliwa i delikatna, usuwanie odcisków preparatami dostępnymi w aptekach często prowadzą do tworzenia się maceracji, które mogą sprzyjać powstawaniu. ran. Diabetycy muszą unikać preparatów z wysokim stężeniem mocznika oraz preparatów kwasowych.
Kłos w uchu psa
Kłosy, przekwitnięte osty i inne ostre, roślinne elementy często przyczepiają się do długiej sierści na obwisłych uszach zwierząt. Jeśli nie zostaną szybko usunięte, mogą ranić małżowinę uszną (przechodzić przez nią na wylot) i wędrować aż do kanału słuchowego.
Kłosy wbijają się też często w uszy psów z krótką sierścią i z małymi, sterczącymi uszami. Z tą różnicą, że ranią wówczas zewnętrzny przewód słuchowy, a nie samą małżowinę.
Objawy kłosa w uchu psa
Objawy są takie same, jak przy infekcji ucha u psa:
- okolica narządu słuchu jest obrzęknięta,
- zaczerwieniona skóra i widoczna rana, z której może sączyć się surowiczo-krwisty lub ropny płyn,
- pupil może nie pozwalać sobie na omacywanie tej okolicy, bo wbity kłos w ucho psa jest przyczyną dużej bolesności.
Objawy dotyczą zazwyczaj tylko jednego ucha, rzadziej dwóch.
Wbity kłos u psa – co zrobić?
Niezależnie od lokalizacji kłosa, nie próbuj go wyciągać samodzielnie. Jego budowa sprzyja rozpadaniu się na kawałki. Jeden lub kilka z nich mogą zostać w skórze, nawet jeśli będziesz usuwać go delikatnie.
Dlatego zabierz psa do lekarza weterynarii. Specjalista dokładnie oczyści okolicę, w której utkwiło ciało obce, poda antybiotyk działający miejscowo lub ogólnoustrojowo oraz leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, jeśli będzie taka konieczność.
- Kiedy można spuścić psa ze smyczy?
- Dlaczego pies gryzie smycz? Jak oduczyć tego zachowania szczeniaka i dorosłego psa?
- Spacery z psem
Lek. wet. Natalia Ciszewska
Ukończyłam Wydział Medycyny Weterynaryjnej we Wrocławiu w 2019 roku. Lecze.
Co sądzisz o tym artykule?