U nas zapłacisz kartą
Włos wbity w stopę - Tajemnicza Przysłowia i Ich Znaczenie
Jak zapobiec wbiciu się kłosa w łapę zwierzęcia?
Czy można jakoś zniwelować ryzyko, że nasz zwierzak będzie cierpiał przez wbity kłos w łapie? Przede wszystkim warto wybierać miejsca na spacery, w których nie ma ostrych źdźbeł traw czy kłosów, jak i przekwitniętych ostów czy innej roślinności stanowiącej potencjalne zagrożenie dla naszego pupila. Aby zminimalizować ryzyko przyczepienia się i wbicia kłosa w skórę, warto także zadbać o to, aby sierść wokół łap nie była zbyt długa. Ponadto, obejrzenie psa po każdym spacerze, rozczesanie jego sierści i usunięcie wszelkich elementów roślin także pomoże zmniejszyć prawdopodobieństwo wbicia się kłosa.
Kłosy trawy po przyczepieniu się do futra, przedostają się w kierunku samej łapy, z łatwością wbijając się w cienką skórę psa, aby następnie sukcesywnie przedostawać się głębiej, powodując u zwierzęcia ból i dyskomfort. Jeśli spotka to naszego pupila, prawdopodobnie będziemy mogli zauważyć kilka objawów wskazujących na ten problem.
Kłos trawy w łapie psa powoduje, że w tej okolicy pojawia się obrzęk oraz zaczerwienienie. Najczęściej pies kuleje lub wylizuje lub podgryza łapę, podnosi ją również w trakcie spoczynku. Ponadto, alarmującym sygnałem jest pojawienie się wysięku krwistego płynu bądź ropy.
Profilaktyka u diabetyków
Utrzymywanie zdrowych stóp u diabetyka ma kluczowe znaczenie. Osoby chorujące na cukrzycę powinny zachować czujność w kwestii ich higieny. Aby uniknąć powikłań, muszą być one pod stałą opieką podologa. Specjalista oceni stan stóp, między innymi pod kątem czucia, odczuwania ciepła zimna, deformacji stóp oraz stanu skóry, m.in. suchości, obecności pęknięć, odcisków, modzeli, osłabionego lub zniesionego tętna na grzbiecie stopy, opóźnionego wypełniania włośniczek (badane przez ucisk płytki paznokciowej) oraz infekcji. Bardzo ważna jest również ocena biomechaniczna – położenie, wygląd i ruchomość stawów stóp, obciążanie stóp przez pacjenta, występowanie deformacji oraz zwyrodnień, które są główną przyczyną powstawania hiperkeratoz. W przypadku ich wystąpienia, podolog dobierze odpowiednie wkładki do butów czy ortozy międzypalcowe.
Dzięki systematycznym wizytom w gabinecie podologicznym, zapobiec można powstawaniu niebezpiecznym dla diabetyka wymienionym powyżej objawom. Skóra stopy cukrzyka jest dużo delikatniejsza i mniej odporna. Narażona jest ona na obciążenia, wyraźnie traci elastyczność i sprężystość, co prowadzi do przesuszenia się oraz łuszczenia. Chorzy na cukrzycę mają obniżoną odporność i są wyjątkowo narażeni na infekcje grzybicze, po rozpoznaniu których podolog będzie w stanie wdrożyć odpowiednią terapię.
Nie usuwanie modzeli doprowadzić może do bardzo groźnych powikłań, jakimi są odciski, stany zapalne, rany, owrzodzenia oraz pęknięcia. Należy pamiętać o tym, że każda zmiana na stopie musi być usuwana w profesjonalnym gabinecie podologicznym. Nawet najmniejsza rana powinna zostać dokładnie oczyszczona i zaopatrzona. „Ratowaniem się” na własną rękę można sobie tylko zaszkodzić. Ze względu na to, że skóra cukrzyka jest bardzo wrażliwa i delikatna, usuwanie odcisków preparatami dostępnymi w aptekach często prowadzą do tworzenia się maceracji, które mogą sprzyjać powstawaniu. ran. Diabetycy muszą unikać preparatów z wysokim stężeniem mocznika oraz preparatów kwasowych.
Kłos wbity w łapę psa — jak temu zapobiegać?
Staraj się zabierać psa na spacer w miejsca, w których nie ma żadnych niebezpiecznych elementów, o które pies mógłby się zranić. Dotyczy to także kłosów, ostrych źdźbeł traw i innych ostrych elementów pochodzenia roślinnego – np. przekwitniętych ostów. W czasie żniw możesz też zakładać czworonogowi specjalne buty dla psa z grubą, antypoślizgową podeszwą.
Oglądaj łapy pupila po każdym spacerze. Szczególną uwagę poświęć na wszystkie wszystkie przestrzenie międzypalcowe przednich i tylnych łap.
Jeśli twój pies ma długą sierść lub włosy, to koniecznie rozczesuj je codziennie, np. po wieczornym spacerze. Ta wieczorna rutyna jest bardzo ważna, ponieważ pozwala na usunięcie kłosa jeszcze zanim wbije się w skórę.
Raz w tygodniu (lub częściej, jeśli twój pies ma zwisające uszy lub ma nawracające infekcje uszu) zaglądaj do uszu psa. Sprawdź, czy są czyste, czy nie są cieplejsze niż zwykle lub zaczerwienione. Zwróć uwagę, czy pupil zachowuje się inaczej, gdy próbujesz dotknąć jego uszu.
Jeśli w uchu znajduje się ciało obce, pupil może instynktownie się wyrywać, nie pozwalając ci wykonanie tej czynności. Musisz wiedzieć, że już samo omacywanie tej okolicy może go po prostu boleć.