U nas zapłacisz kartą
Włos wbity w stopę - Tajemnicza Przysłowia i Ich Znaczenie
Czy wbicie się kłosa to poważny problem?
Być może zastanawiasz się, czy warto przejmować się czymś tak małym. Kłosy traw wyglądają niegroźnie – to jednak tylko pozory, gdyż po wbiciu się przemieszczają się tylko w jedną stronę, dostając się do coraz głębszych warstw tkanki. Mogą się one wbić w łapę, a następnie migrować. Co istotne, obecność ciała obcego w łapie nie tylko powoduje dyskomfort, ale i może skutkować przedostaniem się do organizmu szeregu bakterii oraz powstaniem infekcji.
Gdy zauważysz, że kłosy utknęły w sierści psa, najlepiej je natychmiast usunąć – możesz wykorzystać do tego odpowiednią szczotkę do futra bądź uczynić to ręcznie. Jeśli jednak kwiatostan przebił skórę i utknął w psiej łapie, należy udać się do weterynarza.
Nie należy próbować wyciągać kłosów trawy z łapy zwierzęcia samodzielnie! Posiadają one haczyki, które mocno się przyczepiają, a ponadto łatwo się rozpadają – nawet jeśli spróbujesz usunąć ciało obce bardzo delikatnie, istnieje ryzyko, że jego kawałki pozostaną w skórze psa, potem stopniowo się przemieszczając i prowadząc do poważnych problemów zdrowotnych.
Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest udanie się do weterynarza – specjalista posiada odpowiednie doświadczenie oraz narzędzia, aby oczyścić okolicę i następnie skutecznie usunąć kłosa z łapy psa. A jeśli wystąpi taka konieczność, zostaną podane leki przeciwbólowe czy przeciwzapalne, a w niektórych przypadkach antybiotyk działający ogólnoustrojowo bądź miejscowo.
Jeśli zauważysz kłos trawy w łapie psa, pamiętaj, że im szybciej zainterweniujesz i zabierzesz pupila do weterynarza, tym sprawniejsze będzie gojenie oraz powrót zwierzęcia do pełni sił!
W jaki sposób kłosy dostają się do organizmu psa?
Źdźbła trawy i inne materiały pochodzenia roślinnego dostają się do organizmu psa podczas węszenia, tropienia lub łapczywego jedzenia trawy.
Ciało obce zostaje przez przypadek zaaspirowane wraz z powietrzem do nozdrzy lub jamy ustnej pupila. Może przyczepić się do dziąseł, ale może też przemieścić się głębiej – do układu pokarmowego poprzez gardło lub może zostać zaaspirowane do oskrzeli.
Psy długowłose, np. yorkshire terrier, owczarek niemiecki, golden retriever, owczarek szkocki, papillon czy chin japoński często przynoszą ze spacerów różnego rodzaju źdźbła i kłosy, które z łatwością przyczepiają się do ich sierści lub włosów.
Jak wyciągnąć wbity włos?
Teraz przejdźmy do najważniejszej części – jak wyciągnąć wbity włos. Oto kilka skutecznych metod, które możesz wypróbować:
1. Stosowanie ciepłego kompresu
Stosowanie ciepłego kompresu na obszarze, gdzie znajduje się wbity włos, może pomóc w rozluźnieniu skóry i ułatwić wyciągnięcie włosa. Oto jak to zrobić:
- Przygotuj ciepłą wodę i namocz w niej czystą ściereczkę.
- Delikatnie odciskaj ściereczkę, aby pozbyć się nadmiaru wody.
- Nałóż ciepłą ściereczkę na obszarze z wbitym włosem i przytrzymaj przez około 10-15 minut.
- Po upływie czasu spróbuj delikatnie wyciągnąć włos pęsetą.
2. Używanie pęsety
Pęseta może być bardzo przydatna do wyciągania wbitych włosów. Oto jak jej używać:
- Przygotuj czystą pęsetę.
- Delikatnie złap wbity włos pęsetą jak najbliżej skóry.
- Delikatnie wyciągnij włos, starając się nie uszkodzić skóry.
3. Unikanie dalszego podrażniania skóry
Po wyciągnięciu wbitego włosa ważne jest, aby unikać dalszego podrażniania skóry. Oto kilka wskazówek, które mogą Ci pomóc:
- Unikaj golenia lub depilowania obszaru, w którym znajdował się wbity włos, dopóki skóra nie zagoi się całkowicie.
- Unikaj noszenia obcisłej odzieży, która może ocierać się o skórę i powodować podrażnienia.
- Stosuj łagodne produkty do pielęgnacji skóry, które nie zawierają drażniących substancji chemicznych.
Kłos u psa. Jakie zagrożenia wiążą się z wbitym lub zaaspirowanym kłosem?
Kłosy i inne ostre ciała obce to nie tylko problem kosmetyczny, a duże zagrożenie dla zdrowia i życia zwierząt. Wąsy kłosów, po wbiciu się w skórę, nabłonki oddechowe lub błonę śluzową przewodu pokarmowego, wywołują miejscowy stan zapalny, ale nie to jest najgorsze.
Taka sytuacja to doskonała okazja dla bakterii do kolonizacji okolicy z otwartą, wciąż pogłębiającą się raną. Jeśli pies nie otrzyma pomocy weterynaryjnej, miejscowe zakażenie bakteryjne może przybrać charakter uogólniony. Bakterie można podzielić na ropotwórcze i nieropotwórcze. Infekcja wywołana tymi pierwszymi wiąże się z powstaniem ropnia.
Kłos w układzie oddechowym psa
Kłos, w zależności od jego budowy, może przedostać się poprzez gardło, krtań, tchawicę, aż do oskrzeli. Pies może też zaaspirować fragment kłosa do nozdrzy podczas węszenia. Taka sytuacja zdarza się niestety często.
Wędrujący kłos u psa (w układzie oddechowym) wymaga od opiekuna szybkiej reakcji.
W wyniku mechanicznego drażnienia nabłonka oddechowego pies może chrapać, ale przede wszystkim rozwija się lokalny proces zapalny, który może przybrać charakter ogólny, doprowadzając do zapalenia płuc u psa. Uszkodzenie mechaniczne nabłonków oddechowych to doskonała okazja dla drobnoustrojów – bakterii, wirusów i grzybów do kolonizacji. Jeśli pies nie otrzyma szybko pomocy, to stan zapalny (powikłany infekcją) będzie postępować.
Jakie są objawy kłosa w układzie oddechowym psa?
Kłos lub inne ciało obce zaaspirowane do oskrzeli wywołuje odruchowy kaszel u psa. Zwierzę ma trudności z oddychaniem, może przyjmować postawę odbarczającą – kładzie nisko głowę i jednocześnie wychyla do przodu szyję. Jego błony śluzowe mogą być blade lub wręcz sine. Zwierzę potrzebuje natychmiastowej pomocy lekarza weterynarii.
Jakie psy są narażone na aspirację kłosa (do układu oddechowego lub pokarmowego)?
- psy myśliwskie,
- psy sportowe,
- psy bardzo aktywne,
- psy tropiące.
