U nas zapłacisz kartą
Witamina D a łuszczyca - Kluczowe Zależności i Rozwiązania
Stosuj magnez
Magnez jest pierwiastkiem życia i właściwie to jego suplementację poleciłbym każdemu. Również zgodzę się, że magnez wchłania się najlepiej przez skórę. Poszukajcie sobie więcej informacji o oliwie magnezowej. Może być też metoda zaproponowana przez Jerzego Ziębę. Oczywiście można też suplementować się spożywając doustnie magnez, tylko będzie się on gorzej wchłaniał. A te wszystkie magnezy reklamowane za „dyszkę” to wyrzucanie pieniędzy w błoto. Są to takie związki magnezu, które wchłaniają się poniżej 5%. Szybciej można znaleźć już dobry magnez w suplementach dla dzieci. Cena jest też odpowiednio wyższa.
Zgadza się. Obecnie ludzie najczęściej żyją na skraju odwodnienia. Praktycznie rzecz ujmując, gdy chce komuś się pić, to już w tym momencie organizm jest nieco odwodniony. Woda pełni ważną rolę w organizmie. Wprawdzie stanowi jakieś 60-70% masy człowieka.
Konwencjonalne zabiegi
Podstawą leczenia łuszczycy jest profilaktyka. Unikanie niektórych czynników wyzwalających może zapobiec łuszczeniu się łuszczycy. Może to pomóc zmniejszyć zależność od leków dostępnych bez recepty i leków farmaceutycznych.
Oto kilka wskazówek dotyczących zapobiegania, które należy uwzględnić:
- Utrzymywanie niskiego poziomu stresu
- Utrzymywanie nawilżonej skóry, ponieważ epidemie są bardziej prawdopodobne, gdy skóra jest sucha
- Pozostań w środku jak najwięcej podczas zimy, ponieważ zimna pogoda może wysuszyć skórę
- Używanie nawilżacza podczas chłodniejszych miesięcy, aby chronić skórę przed wilgocią i zapobiegać epidemiom
Preparaty do stosowania miejscowego są powszechnie stosowane w leczeniu. Kremy zawierające określone sterydy mogą pomóc zmniejszyć związane z nimi stany zapalne, zminimalizować swędzenie i powstrzymać nadprodukcję komórek skóry.
Kremy retinoidowe zawierające witaminę A są również zwykle stosowane w łuszczycy.
Terapia światłem i leki doustne mogą być częścią leczenia.
Farmakologiczne metody leczenia łuszczycy
Dermatologiczne leczenie łuszczycy opiera się na stosowaniu leczenia miejscowego, fototerapii, a w bardziej zaawansowanych stadiach choroby włącza się leczenie ogólne. Co istotne, łuszczyca skóry jest chorobą, której nie można trwale wyleczyć. Terapie mają na celu zmniejszenie objawów i poprawę komfortu codziennego życia pacjenta.
Leczenie miejscowe
Leczenie miejscowe opiera się na zahamowaniu nadmiernej proliferacji naskórka i zmniejszeniu stanu zapalnego. W tym rodzaju leczenia stosuje się najczęściej
- preparaty keratolityczne: pomagają w delikatnym usunięciu łusek, zmniejszają ich ilość, dzięki czemu ułatwiają przenikanie innym substancjom (mocznik, kwas salicylowy w stężeniu 5–30%),
- kortykosteroidy: działają silnie przeciwzapalnie, hamują proliferację naskórka, wpływają na przebieg reakcji odpornościowych,
- analogi witaminy D3: zmniejszają stan zapalny, regulują podziały keratynocytów (kalcypotriol, takalcytol),
- preparaty dziegciowe: działają złuszczająco, przeciwzapalnie i przeciwświądowo, poleca się je szczególnie w szamponach i żelach do mycia skóry łuszczycowej.
Terapia ogólnoustrojowa
W bardziej zaawansowanych stadiach lekarze zalecają fototerapię, czyli naświetlanie zmian promieniowaniem UVA lub UVB. Leczenie ogólnoustrojowe wykorzystuje leki immunosupresyjne i cytostatyczne oraz retinoidy:
- leki immunosupresyjne: zmniejszają odpowiedź immunologiczną układu odpornościowego (cyklosporyny),
- leki cytostatyczne: hamują podział i rozwój komórek (metotreksat),
- retinoidy: hamują stan zapalny, normalizują proliferację naskórka.
Leki stosowane ogólnoustrojowo muszą być przyjmowane zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarza, z uwagi na ryzyko wystąpienia skutków ubocznych.