U nas zapłacisz kartą
Witamina D a łuszczyca - Kluczowe Zależności i Rozwiązania
Witamina D w leczeniu łuszczycy
Cała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną.
Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć.
Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter.
- Klasyfikacja ATC
- Składniki aktywne
- Grupa farmakologiczna
- Efekt farmakologiczny
- Wskazania
- Formularz zwolnienia
- Farmakodynamika
- Farmakokinetyka
- Stosuj podczas ciąży
- Przeciwwskazania
- Skutki uboczne
- Dawkowanie i administracja
- Przedawkować
- Interakcje z innymi lekami
- Warunki przechowywania
- Okres przydatności do spożycia
Witamina D w łuszczycy pomaga zmniejszyć szybkość proliferacji komórek skóry, spowalniając w ten sposób patologiczne zmiany w naskórku, które są charakterystyczne dla tej choroby.
Konwencjonalne zabiegi
Podstawą leczenia łuszczycy jest profilaktyka. Unikanie niektórych czynników wyzwalających może zapobiec łuszczeniu się łuszczycy. Może to pomóc zmniejszyć zależność od leków dostępnych bez recepty i leków farmaceutycznych.
Oto kilka wskazówek dotyczących zapobiegania, które należy uwzględnić:
- Utrzymywanie niskiego poziomu stresu
- Utrzymywanie nawilżonej skóry, ponieważ epidemie są bardziej prawdopodobne, gdy skóra jest sucha
- Pozostań w środku jak najwięcej podczas zimy, ponieważ zimna pogoda może wysuszyć skórę
- Używanie nawilżacza podczas chłodniejszych miesięcy, aby chronić skórę przed wilgocią i zapobiegać epidemiom
Preparaty do stosowania miejscowego są powszechnie stosowane w leczeniu. Kremy zawierające określone sterydy mogą pomóc zmniejszyć związane z nimi stany zapalne, zminimalizować swędzenie i powstrzymać nadprodukcję komórek skóry.
Kremy retinoidowe zawierające witaminę A są również zwykle stosowane w łuszczycy.
Terapia światłem i leki doustne mogą być częścią leczenia.
Farmakologiczne metody leczenia łuszczycy
Dermatologiczne leczenie łuszczycy opiera się na stosowaniu leczenia miejscowego, fototerapii, a w bardziej zaawansowanych stadiach choroby włącza się leczenie ogólne. Co istotne, łuszczyca skóry jest chorobą, której nie można trwale wyleczyć. Terapie mają na celu zmniejszenie objawów i poprawę komfortu codziennego życia pacjenta.
Leczenie miejscowe
Leczenie miejscowe opiera się na zahamowaniu nadmiernej proliferacji naskórka i zmniejszeniu stanu zapalnego. W tym rodzaju leczenia stosuje się najczęściej
- preparaty keratolityczne: pomagają w delikatnym usunięciu łusek, zmniejszają ich ilość, dzięki czemu ułatwiają przenikanie innym substancjom (mocznik, kwas salicylowy w stężeniu 5–30%),
- kortykosteroidy: działają silnie przeciwzapalnie, hamują proliferację naskórka, wpływają na przebieg reakcji odpornościowych,
- analogi witaminy D3: zmniejszają stan zapalny, regulują podziały keratynocytów (kalcypotriol, takalcytol),
- preparaty dziegciowe: działają złuszczająco, przeciwzapalnie i przeciwświądowo, poleca się je szczególnie w szamponach i żelach do mycia skóry łuszczycowej.
Terapia ogólnoustrojowa
W bardziej zaawansowanych stadiach lekarze zalecają fototerapię, czyli naświetlanie zmian promieniowaniem UVA lub UVB. Leczenie ogólnoustrojowe wykorzystuje leki immunosupresyjne i cytostatyczne oraz retinoidy:
- leki immunosupresyjne: zmniejszają odpowiedź immunologiczną układu odpornościowego (cyklosporyny),
- leki cytostatyczne: hamują podział i rozwój komórek (metotreksat),
- retinoidy: hamują stan zapalny, normalizują proliferację naskórka.
Leki stosowane ogólnoustrojowo muszą być przyjmowane zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarza, z uwagi na ryzyko wystąpienia skutków ubocznych.