Włosy na odbycie - Przyczyny, Leczenie i Porady

Jak leczyć nadmierne owłosienie?

Hirsutyzm - jak się pozbyć? Podstawą diagnostyki jest wywiad lekarski. Niezmiernie istotna jest także obserwacja objawów, która nierzadko wiąże się z dodatkowymi badaniami, np. oznaczeniem hormonu DHEA. Lekarze posługują się w tym przypadku skalą punktową tj. skalą Ferrimana-Gallwaya. Jeżeli hirsutyzm ma łagodną postać i nie pojawiają się żadne inne objawy związane z nadprodukcją androgenów, to raczej nie zaleca się wykonywania kolejnych badań.

Co w przypadku kobiet z obfitym i uciążliwym owłosieniem? Przy ostrym hirsutyzmie zaleca się zbadanie poziomu hormonów. Nierzadko wykorzystuje się też tomograf komputerowy, USG czy inne narzędzia diagnostyczne, aby potwierdzić lub wykluczyć dolegliwości, które doprowadziły do wystąpienia nadmiernego owłosienia.

Jak leczyć hirsutyzm? Kompleksowo. Warto usunąć włosy (np. za pomocą depilacji laserowej, o tym więcej poniżej) oraz zastosować zaleconą przez lekarza farmakoterapię. Oczywiście kluczowe jest rozpoznanie przyczyny hirsutyzmu, aby w przypadku choroby – zacząć jej efektywne leczenie. Może się okazać, że za nadmierne owłosienie odpowiada guz. Wówczas konieczne jest przeprowadzenie zabiegu operacyjnego. Czasem wystarczy odstawienie leku.

Zobacz też [ edytuj | edytuj kod ]

1. ↑ abSzybowska 2016 ↓ , s. 123.
2. ↑Morgan 2010 ↓ , s. 77-87.
3. ↑Wong 2014 ↓ , s. 45.
4. ↑Begun 2017 ↓ , s. 292.
5. ↑Sorokowski 2009 ↓ , s. 223-224.
6. ↑Sorokowski 2009 ↓ , s. 224.

• Antonina Szybowska. Włosy. Kulturowe reprezentacje owłosienia nagiej małpy. „Teksty z Ulicy. Zeszyt memetyczny”. 17, 2016. ISSN2081-397X .
• Elaine Morgan: Blizny po ewolucji. Co nasze ciała mówią nam o pochodzeniu człowieka. Warszawa: Anadiomene, 2010. ISBN 978-83-926391-1-4 .
• Piotr Sorokowski: Pigmentacja ciała i owłosienie a atrakcyjność fizyczna. W: Biologia atrakcyjności człowieka. Bogusław Pawłowski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2009. ISBN 978-83-235-0487-0 .
• Kate Wong. Człowiek największy drapieżnik. „Świat Nauki”. nr 4 (272), kwiecień 2014. Prószyński Media. ISSN0867-6380 .

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Utrata owłosienia w procesie ewolucji [ edytuj | edytuj kod ]

W odróżnieniu od innych naczelnych człowiek stał się prawie nagi w procesie ewolucji. Wskazuje się na kilka hipotez dotyczących utraty włosów [1] [2] :

• lepsze radzenie sobie z pasożytami, co brał pod uwagę, ale ostatecznie odrzucił Charles Darwin,
• gładka skóra mogła być efektem działania doboru płciowego (seksualnego), na co również wskazywał Darwin,
• wyraźniejsze podkreślenie cech neotenicznych u człowieka jako przedstawiciela naczelnych (koncepcja Lodewijka Louisa Bolka),
• hipotezy dotyczące termoregulacji:
  • usprawnienie termoregulacji przydatne ze względu na długodystansowe biegi podczas polowań: mechanizm termoregulacji poprzez wzmożone pocenie się podczas pogoni u nieowłosionych przedstawicieli Homo pojawił się według Niny Jablonski u gatunku Homo erectus, 1,8 mln lat temu [3] ,
  • usprawnienie perspiracji ze względu na aktywność żerowania w gorących porach dnia,
  • pozbycie się włosów jako skutek allometrii polegającej na tym, że w procesie ewolucji wzrost ciała nie przekłada się na równoległe zwiększanie się liczby narządów, przez co przy większej powierzchni ciała liczba mieszków włosowych jest taka sama. Przy rzadszych włosach następowało ich pozbywanie się w celu lepszego systemu chłodzenia w warunkach życia na sawannie.

  Część badaczy zakładała, że utrata owłosienia, która pojawiła się wraz z częstszym przebywaniem na terenach otwartych, mogła doprowadzić do rozwinięcia dwunożności, ponieważ wyprostowana postawa lepiej chroniła przed promieniowaniem słonecznym. Pozwalało to na utrzymanie stałej temperatury ciała z wykorzystaniem mechanizmu sprawniejszego parowania potu na gołej skórze, co sprzyjało pokonywaniu dłuższych dystansów przy tropieniu zwierzyny. Dwunożność jednak pojawiła się znacznie wcześniej niż długotrwały bieg i chód [4] .

  Owłosienie ciała

  Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
  Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
  Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
  Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon > z tego artykułu.

  Owłosienie ciała – pokrycie ciała człowieka włosami rozumiane jako ogół wszystkich włosów na ciele lub w ograniczeniu do włosów dojrzałych rozwijających się w okresie dojrzewania i po nim nie wliczając mało widocznych włosów meszkowych.

  

  Jak leczyć ropień u psa?

  Ropień u psa wymaga leczenia, w którym bardzo ważną rolę odgrywa nie tylko weterynarz, ale również i opiekun. Leczenie ropnia polega na nakłuciu lub naciśnięciu go, aby wypłynęła ropna zawartość. Następnie lekarz dokładnie czyści jamę ropnia.

  Może być do tego konieczne znieczulenie miejscowe albo ogólne. W niektórych przypadkach zdarza się nawet, że weterynarz zaleca zabieg chirurgiczny.

  Oczywiście zależy to od stanu ogólnego zwierzęcia, rozmiar ropnia, a także wcześniejszego leczenia. Oczyszczając ropień u psa, weterynarz zalec również antybiotykoterapię .

  Jeśli dodatkowo pojawi się stan zapalny z obrzękiem, psu zostaną podane także leki przeciwzapalne. Po oczyszczeniu ropnia, miejsce rany musi być kontrolowane przez lekarza weterynarii. Czeka Cię kilka wizyt w gabinecie.

  

  ---