U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Rozwiązania Wypadania Włosów u Dziecka
Kiedy przestanie być "łyse" i jaki będzie mieć kolor włosów? Ważne informacje o dziecięcych fryzurach
Włosy niemowlaka to ważna kwestia nie tylko dla jego rodziców. Ich brak, bądź przeciwnie, nadmiar, wzbudza wśród otoczenia szereg komentarzy. A to jest ich za mało, a to za dużo. Jak zatem powinny wyglądać włosy niemowlaka i czy rodzice bujnie lub skąpo owłosionych pociech mają się czym martwić?
O włosach niemowlaka należy wiedzieć przede wszystkim jedną podstawową rzecz: noworodki rodzą się z włosami płodowymi - tzw. meszkiem płodowym - które można porównać do zębów mlecznych. Te włosy nie zostaną z nimi na stałe i już po kilku miesiącach powinny ulec zatarciu. W rzadkich przypadkach zostają one z dziećmi na zawsze, jako włosy stałe.
Najczęściej w ciągu kilku miesięcy od porodu te pierwsze włosy zaczynają wypadać, nie ma więc się co martwić o to, że jedno dziecko ma ich więcej, drugie mniej, a jeszcze inne ma na głowie łyse "placki". Nic dziwnego, że się pojawiają, skoro dzieci często ruszają główką podczas snu, ocierają się o rodziców itp. Również to, jakiego koloru i jak mocne dziecko będzie miało włosy okaże się dopiero później.
Rodzicielski niepokój budzi również pojawiająca się na włosach niemowlaka i jego główce ciemieniucha, czyli żółty nalot, przypominający skorupkę. Również ona nie oznacza niczego złego - dziecko nie odczuwa na skutek jej pojawienia się bólu czy dyskomfortu. Jak się jej pozbyć? Warto codziennie myć włoski dziecka i masować główkę, używając oliwy z oliwek lub oleju kokosowego. Jeśli efektów nie będzie widać w ciągu pierwszych dni, trzeba kontynuować pielęgnację.
Spis treści
“Idealny tata? To mój mąż” - jak kobiety postrzegają partnerów jako ojcówRozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Wypadanie włosów u niemowlaka
Jak zostało już powiedziane, na początkowym etapie życia dziecka włosy mają charakter nietrwały i najczęściej następuje samoistne wypadanie włosów u niemowląt. Maluszek traci je również w sposób mechaniczny, kiedy np. ociera się o opiekuna albo o poduszkę w trakcie snu. To wszystko skutkuje “łysiną”, obserwowaną często w okolicach szóstego miesiąca od narodzin. Niedługo później zaczyna wyrastać mocniejsze, właściwe owłosienie.
Wielu rodziców martwi tzw. ciemieniucha, czyli żółty nalot na głowie niemowlęcia. Znamionuje ona łojotokowe zapalenie skóry, ale nie jest dla brzdąca ani groźna, ani bolesna. Na szczęście stosunkowo łatwo się jej też pozbyć, wystarczy regularnie natłuszczać główkę oliwką bądź olejem kokosowym. Dolegliwości powinny ustąpić szybko i bez problemu.
- schorzenie tarczycy – zarówno przy niedoczynności, jak i nadczynności tego narządu może dochodzić do wypadania włosów,
- łysienie plackowate – choroba o podłożu autoimmunologicznym, charakteryzująca się utratą włosów na ograniczonych obszarach głowy,
- grzybica skóry głowy – częste zakażenie u dzieci, przed wypadaniem włosów obserwujemy nasilone łuszczenie naskórka,
- stres i choroby psychiczne – m. in. trichotillomania, czyli patologiczne (i często niekontrolowane) wyrywanie sobie włosów z głowy.
Nadmierne wypadanie włosów u dziecka – jak leczyć?
W przypadku wypadania włosów u dziecka bardzo ważny jest wywiad lekarski – ustalenie: kiedy dokładnie włosy zaczęły wypadać, czy były jakieś objawy towarzyszące, choroby współistniejące, operacje, leki stosowane przez pacjenta. Niekiedy niezbędne jest wykonanie badań krwi celem wykluczenia na przykład zaburzeń hormonalnych i niedokrwistości oraz trichogramu (badania włosów, które polega na oglądania włosów i ich cebulek pod mikroskopem).
Na rozpoznanie grzybicy pozwala badanie mikologiczne skóry głowy, a w leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze.
Jeśli chodzi o trichotillomanię u dzieci najczęściej ustępuje ona samoistnie, a nieświadome wyrywanie włosów podczas oglądania bajki czy zasypiania można zwalczać, dając dziecku do ręki miękka piłeczkę czy ulubionego pluszaka.
Natomiast u nastolatków, zwłaszcza gdy zaburzenie to ma charakter natręctwa, niezbędna może okazać się porada psychologa lub psychiatry. W łysieniu plackowatym u dzieci stosuje się leki zalecone przez lekarza dermatologa.
Ten tekst został napisany przez Eksperta, który posiada kierunkowe wykształcenie oraz doświadczenie. Nawiązując współpracę z autorytetami w danej dziedzinie nauki serwis Mamazone.pl dba o najwyższą jakość i wiarygodność informacji publikowanych w serwisie. W Mamazone.pl opieramy się na EBM (Evidence Based Medicine) – medycynie opartej na faktach i wiarygodnych źródłach. ×
Włosy dziecka – kilka słów na ich temat
Bezpośrednio przed urodzeniem lub do czterech miesięcy po urodzeniu następuje nagła, szybka utrata włosów – owłosienie zmienia się wtedy z noworodkowego na dorosły. U blondynów i rudzielców może to nastąpić już przed urodzeniem i włosy po urodzeniu są rzadkie. U dzieci z ciemnymi włosami zachodzi to już po urodzeniu, najczęściej po kilku tygodniach. Lekarz powinien poinformować zaniepokojonych rodziców, że jest to proces fizjologiczny.
Fizjologicznie tracimy dziennie około 70-100 włosów. W przypadku mycia włosów raz na kilka dni może wydawać się, że jednorazowo podczas tej czynności wypada ich więcej.
Gęstość włosów również ulega wahaniom. Zwiększone wypadanie włosów obserwuje się jesienią i wiosną. Włosy rosną w tempie około 1 centymetra na miesiąc.
To też może Cię zainteresować: Niedoczynność tarczycy u dziecka
Czy trichotillomania może być przyczyną wypadania włosów u dzieci?
Trichotillomania jest rodzajem wypadania włosów spowodowanym przez ciągnięcie, wyrywanie, skręcanie lub pocieranie przez dziecko. Utrata włosów jest niepełna i charakteryzuje się ułamaniem włosów na różnej wysokości. Objawy są zazwyczaj widoczne po stronie dominującej ręki.
Czynnikiem wywołującym wypadanie włosów może być również zbyt mocne naciąganie włosów przy pleceniu warkocza lub upinaniu kucyka.
Trichotillomania może być wywołana przez stres lub lęki w życiu dziecka np. w domu (utrata dziadków, narodziny rodzeństwa lub rozwód) lub w szkole. Jeśli zauważysz dziecko ciągnące włosy, karcenie może nie być wystarczające. W takich sytuacjach pomocnym może być konsultacja psychologa dziecięcego, który pomoże ustalić czynnik wywołujący stres.
