U nas zapłacisz kartą
Badanie wypadania włosów - Przyczyny, Diagnoza i Rozwiązania
Wpływ hormonów na włosy
Największym problemem dla włosów są męskie hormony płciowe. Nadmiar androgenów zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn doprowadza do utraty włosów. Problem dotyczy zazwyczaj mężczyzn i objawia się łysieniem w okolicach skroni i na czubku głowy. Kobietom ten problem doskwiera najczęściej w okresie menopauzy, ponieważ znacznie obniża się wtedy poziom żeńskich hormonów płciowych. Zagrożeniem dla kondycji włosów jest również progesteron, który zwiększa przetłuszczenie włosów.
Również prolaktyna może działać na włosy niekorzystnie i nasili ich wypadanie. Niektóre zaburzenia hormonalne mogą natomiast nasilić występowanie owłosienia. Mowa o okresie dojrzewania oraz menopauzy u kobiet. Nadmierne owłosienie występuje wówczas w na różnych partiach ciała i czasem przyjmuje postać tzw. wąsika. Nadmierne owłosienie może występować również na brzuchu, plecach czy klatce piersiowej.
Poziom ferrytyny a wypadanie włosów – na co uważać?
Aby zapobiec wypadaniu włosów, musisz dostarczyć swojemu organizmowi odpowiednią, ale w żadnym wypadku nie zbyt dużą, dawkę żelaza. Składniki mineralne można przedawkować, a efekty mogą okazać się bardzo kłopotliwe.
Do skutków ubocznych nadmiaru żelaza w organizmie należą m.in.:
- nudności i wymioty,
- brak apetytu i związana z tym utrata wagi,
- zaburzenia miesiączkowania u kobiet,
- problemy z erekcją u mężczyzn,
- zmieniony koloryt skór (szary odcień),
- niewydolność wątroby (gdy nadmiar żelaza ma charakter przewlekły),
- sucha skóra,
- senność i przewlekłe zmęczenie,
- kłopoty ze snem,
- ból stawów,
- rozdwajanie paznokci.
Co ciekawe, wśród konsekwencji przedawkowania żelaza wymienia się również wypadanie włosów. Pamiętaj, że żelazo dostarczane wraz z pożywieniem dość trudno przedawkować. O tym zjawisku mówimy wtedy, gdy ktoś suplementuje ten składnik w nieprawidłowy sposób.
Autor: Marta Drzazga
Weryfikacja merytoryczna: lek. Agnieszka Żędzian
Bibliografia
- D.R. Ferrier, Biochemia , tłum. D. Chlubek, Wydawnictwo Edra Urban & Partner, Wrocław 2018, s. 465–467.
- E. Kosiorowska, M. Hartleb, Ferrytyna – strategia diagnostyczna dla wysokich stężeń osoczowych , „Gastroenterologia Praktyczna” 2016, nr 4, s. 37–45.
- U. Demkow i in., Diagnostyka laboratoryjna , Oficyna Wydawnicza Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, Warszawa 2015, s. 48–54.
- C. Musiał, Trychologia kosmetyczna i lekarska , PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2022.
Oceń artykuł
Ferrytyna – co to takiego?
Ferrytyna to białko, które odgrywa główną rolę w gospodarce żelaza. Jego najważniejsze zadanie to tworzenie „magazynów” tego pierwiastka w postaci nietoksycznych dla organizmu związków. Znajdują się one przede wszystkim w wątrobie, śledzionie, szpiku kostnym i osoczu krwi. W niewielkich ilościach występują także w mieszkach włosowych. Żelazo, którego zawartość w organizmie wynosi około 3–4 g, to składnik hemoglobiny biorącej udział w transporcie tlenu oraz element budulcowy białek enzymatycznych. Codzienna dieta zawiera średnio 15 mg żelaza, a gdy zaczynają powstawać niedobory, organizm może w każdej chwili sięgnąć do swoich „magazynów”, czyli ferrytyny, i natychmiast rozpocząć syntezę.
Zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom ferrytyny nie jest dobrym objawem. Niskie stężenie świadczy często o anemii, zbliżającej się menopauzie lub towarzyszy niedoczynności tarczycy i chorobie Hashimoto. Niekiedy świadczy też o zaburzeniach wchłaniania, które mają miejsce np. w chorobie Leśniowskiego-Crohna. Może być też efektem dużej utraty krwi, np. przewlekłego krwawienia z różnych układów, lub efektem niedoboru witaminy C, która odpowiada za przyswajanie żelaza.
Podwyższony poziom ferrytyny może świadczyć o:
- stanie zapalnym, który rozwija się w organizmie (ferrytyna zaliczana jest do tzw. białek ostrej fazy),
- chorobach wątroby, np. wirusowym zapaleniu wątroby typu B (WZW B) czy wirusowym zapaleniu wątroby typu C (WZW C),
- schorzeniach o charakterze autoimmunologicznym,
- obecności nowotworów w organizmie – podwyższony poziom ferrytyny obserwuje się także w trakcie leczenia,
- chorobach przewlekłych dotyczących różnych narządów.
Nieprawidłowy poziom (niedobór lub nadmiar) ferrytyny obserwuje się często u kobiet w ciąży, ale w tej sytuacji ma on charakter przejściowy i – o ile nie towarzyszą mu dodatkowe objawy – powinien wrócić do normy po porodzie.
