U nas zapłacisz kartą
Badania krwi przy wypadaniu włosów - Klucz do diagnozy i leczenia
Nadczynność i niedoczynność tarczycy a wypadanie włosów
Po zdiagnozowaniu choroby tarczycy najważniejsze jest unormowanie jej funkcjonalności i ustabilizowanie poziomu hormonów. To jedyny i skuteczny sposób na zahamowanie wypadania włosów. Stosowanie wszelakich odżywek, wcierek i ziołowych suplementów nie przyniesie poprawy kondycji włosów, jeśli nie zadbamy o zdrowie tarczycy. Warto również pamiętać, że wszelkie choroby organu, również przejściowe stany zapalne (np. podostre zapalenie tarczycy), wpływają na osłabienie metabolizmu i spadek odporności organizmu. Skutkiem ubocznym jest niedobór witamin, który wpływa na kondycję włosów. Dlatego warto zadbać o kompleksową suplementację wzmacniającą organizm, która ponadto dostarczy składników odżywczych stymulujących wzrost nowych, zdrowych pukli. Stan zdrowia tarczycy należy skonsultować z endokrynologiem. Suplementację witamin wspomagającą pracę tarczycy również powinien pacjentowi dostosować lekarz.
Witaminy niezbędne dla zdrowia włosów i tarczycy to:
- cynk – bierze udział w syntezie hormonów tarczycy i reguluje pracę narządu. Jest również niezbędny w procesie tworzenia keratyny, czyli podstawowego budulca włosów. Niedobór cynku skutkuje ich osłabieniem i nadmiernym wypadaniem,
- selen – to składnik, który obok cynku jest jednym z najważniejszych dla zdrowia tarczycy, gdyż wpływa na konwersję tyroksyny do trijodotyroniny. Niedobór selenu przyczynia się do osłabienia i łamliwości włosów,
- witamina D – reguluje cykl odnowy skóry, w tym naskórka głowy, zwiększa odporność organizmu i wspomaga prawidłową pracę tarczycy. Niedobór witaminy D zaburza cykl wzrostu włosów, przyczyniając się do ich przedwczesnego obumierania i wypadania,
- witaminy z grupy B – na spadek ich stężenia szczególnie narażone są osoby chorujące na niedoczynność lub Hashimoto. Niedobór witamin z grupy B przyczynia się do wypadania i przerzedzania włosów,
- żelazo – jego niedobór sprzyja rozwojowi anemii. Do spadku stężenia żelaza dochodzi szczególnie przy niedoczynności tarczycy. Brak minerału sprzyja matowieniu i łamliwości włosów.
Wypadanie włosów – łysienie plackowate
Łysienie plackowate jest dość tajemniczą chorobą, która polega na powstawaniu plackowatych łysin i bardzo często dotyka młode osoby. Przyczyny tej choroby nie zostały do końca poznane, ale podejrzewa się, że może ona mieć podłoże autoimmunologiczne. Choćby dlatego, że obecność łysienia plackowatego często współistnieje z takim chorobami jak toczeń rumieniowaty układowy.
W takim przypadku warto wykonać markery laboratoryjne wskazujące na proces autoimmunologiczny:
- OB,
- białko CRP,
- przeciwciała przeciwjądrowe (ANA),
- przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofili (ANCA).
Pamiętaj, że nadmierne wypadanie włosów nie jest tylko defektem kosmetycznym, ale może świadczyć o poważnej chorobie. Dlatego najlepiej skontaktuj się z dermatologiem i/lub trychologiem w celu dokładniejszej diagnostyki.
Dlaczego wypadają włosy?
Przerzedzenie lub dziedziczne łysienie (zwane także łysieniem androgenowym) jest jedną z głównych przyczyn wypadania włosów i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Łysienie plackowate, będące chorobą autoimmunologiczną, to kolejny przykład. W tym przypadku to organizm atakuje własne komórki włosowe.
Zmniejszanie się objętości fryzury może być wczesnym sygnałem choroby tarczycy lub niedokrwistości. Dzięki prawidłowemu leczeniu łysienie często zostaje zatrzymane i odwrócone. Utrata włosów po długotrwałej chorobie jak przeziębienie, narkoza przedoperacyjna, wysoka gorączka, zakażenie lub grypa są również znaczącymi przyczynami tego problemu.
Radioterapia i chemioterapia często prowadzą do czasowego wyłysienia, podobnie jak trichotilomania – zaburzenie, gdzie osoba nieświadomie wyrywa swoje włosy. Nadmierna utrata kosmyków po porodzie lub w okresie menopauzy jest związana ze spadkiem poziomu estrogenów. Problem ten może być częściowo odwrócony, lecz objętość włosów rzadko wraca do stanu sprzed przekwitania.
Stres i traumatyczne wydarzenia życiowe także nasilają utratę włosów. Podobnie jak radykalna dieta oraz znaczny spadek masy ciała. Problem nadmiernego wypadania włosów często ujawnia się od 3 do 6 miesięcy po zmianie nawyków żywieniowych.
Utrata włosów często jest spowodowana niewłaściwym poziomem witamin i minerałów, takich jak nadmiar witaminy A, niedobór witamin z grupy B, D3 czy niedobór białka i żelaza w diecie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowej kondycji włosów.
Przyjmowanie niektórych leków na receptę również może być przyczyną wypadania włosów, podobnie jak nieprawidłowa pielęgnacja pasm, w tym częste farbowanie, stosowanie silnych kosmetyków, suszenie gorącym powietrzem, używanie prostownicy, mocne upięcia czy ciasne warkoczyki, które przyczyniają się do uszkodzenia włókien włosowych oraz podrażnień skóry.
Pozostałe przyczyny nadmiernej utraty włosów
Przyczyny wypadania włosów mogą być bardziej złożone niż się wydaje. Oprócz wcześniej wymienionych czynników, takich jak stres, problemy z tarczycą czy dieta, istnieje kilka innych ważnych aspektów, które mogą nasilać ten problem:
Zapobieganie wypadaniu włosów
Wypadanie włosów to bardzo powszechne zjawisko zarazem u mężczyzn jak i u kobiet. Przyczyny jak i przebieg jest różny w zalezności od wielu czynników.
Co zrobić gdy wypadają włosy?
Na to pytanie odpowiedź jest jedna, należy udać się do specjalisty od włosów jakim jest trycholog. Po wykonaniu badania trychologicznego oraz wywiadu przeprowadzonego przez trychologa należy zastosować się do zaleceń .
Stosowanie preparatów z apteki bez właściwej diagnozy trychologicznej może często powodować większy problem! Powodów może być wiele. W przypadku wypadania spowodowanego zaczopowaniem mieszków, silne wcieranie preparatów przeciw wypadaniu spowoduje jeszcze większe wypadanie włosów. W takim przypadku należy oczyścić zaczopowane mieszki i ułatwić dostęp mikrokrążenia do macierzy zarodkowej mieszków.
W wielu innych przypadkach należy regulować enzymy, które doprowadzają do reakcji miniaturyzacji mieszków. Wtedy wystarczy terapia szokowa regulująca produkcję enzymów.
Każdy przypadek wymaga diagnozy. Właściwa diagnoza gwarantuje 100% zatrzymanie każdego wypadania włosów oraz odrost włosów, które wypadły.
Prawidłowa diagnoza wypadania włosów
Ponieważ tak wiele czynników może być przyczyną problemu, trycholog podczas konsultacji zadaje szereg dokładnych pytań, by udzielić odpowiedź na pytanie jak powstrzymać wypadanie włosów. Specjalista musi dowiedzieć się czy problem pojawił się nagle, czy też postępuje od dawna, czy pacjent długotrwale przyjmuje leki, cierpi na alergie, jaką stosuje dietę itd. Kobiety mogą być proszone o podanie informacji na temat miesiączki, ciąży czy menopauzy.
Trycholog uważnie bada skórę głowy i włosy używając do tego specjalnego trychoskopu – urządzenia powiększającego dany obszar ponad 200 razy. Często konieczne jest wyrwanie kilku z nich w celu zbadania cebulek. Niezbędne jest pytanie na temat owłosienia w innych obszarach ciała.
Ferrytyna – co to takiego?
Ferrytyna to białko, które odgrywa główną rolę w gospodarce żelaza. Jego najważniejsze zadanie to tworzenie „magazynów” tego pierwiastka w postaci nietoksycznych dla organizmu związków. Znajdują się one przede wszystkim w wątrobie, śledzionie, szpiku kostnym i osoczu krwi. W niewielkich ilościach występują także w mieszkach włosowych. Żelazo, którego zawartość w organizmie wynosi około 3–4 g, to składnik hemoglobiny biorącej udział w transporcie tlenu oraz element budulcowy białek enzymatycznych. Codzienna dieta zawiera średnio 15 mg żelaza, a gdy zaczynają powstawać niedobory, organizm może w każdej chwili sięgnąć do swoich „magazynów”, czyli ferrytyny, i natychmiast rozpocząć syntezę.
Zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom ferrytyny nie jest dobrym objawem. Niskie stężenie świadczy często o anemii, zbliżającej się menopauzie lub towarzyszy niedoczynności tarczycy i chorobie Hashimoto. Niekiedy świadczy też o zaburzeniach wchłaniania, które mają miejsce np. w chorobie Leśniowskiego-Crohna. Może być też efektem dużej utraty krwi, np. przewlekłego krwawienia z różnych układów, lub efektem niedoboru witaminy C, która odpowiada za przyswajanie żelaza.
Podwyższony poziom ferrytyny może świadczyć o:
- stanie zapalnym, który rozwija się w organizmie (ferrytyna zaliczana jest do tzw. białek ostrej fazy),
- chorobach wątroby, np. wirusowym zapaleniu wątroby typu B (WZW B) czy wirusowym zapaleniu wątroby typu C (WZW C),
- schorzeniach o charakterze autoimmunologicznym,
- obecności nowotworów w organizmie – podwyższony poziom ferrytyny obserwuje się także w trakcie leczenia,
- chorobach przewlekłych dotyczących różnych narządów.
Nieprawidłowy poziom (niedobór lub nadmiar) ferrytyny obserwuje się często u kobiet w ciąży, ale w tej sytuacji ma on charakter przejściowy i – o ile nie towarzyszą mu dodatkowe objawy – powinien wrócić do normy po porodzie.
