U nas zapłacisz kartą
Badania krwi przy wypadaniu włosów - Klucz do diagnozy i leczenia
Wypadanie włosów – hormony płciowe
Hormony płciowe regulują wiele procesów w naszym organizmie, w tym proces rozwoju i wzrostu włosów, a ich nadmiar lub niedobór będzie wpływał na wypadnie włosów. Podczas gdy u mężczyzn wypadanie włosów jest częściej związane z nadmiarem androgenów, to u kobiet występuje ono rzadziej.
Niezależnie u około 38% kobiet u których stwierdza się nadmierne wypadanie włosów występuje podwyższony poziom androgenów. Częstą przyczyną braku równowagi hormonalnej jest np. zespół policystycznych jajników (PCOS), który może prowadzić właśnie do łysienia o podłożu androgenowym.
Jakie hormony warto zbadać przy wypadaniu włosów?
- całkowity testosteron,
- dehydroepiandrosteron (DHEA),
- dihydrotestosteron (DHT),
- hormon luteinizujący (LH),
- hormonem folikulotropowy (FSH),
- estrogeny,
- progesteron,
- prolaktynę,
- białko wiążące hormony płciowe (SHBG).
Jakie badania wykonać, gdy wypadają ci włosy?
Nadmierne wypadanie włosów może prowadzić do dyskomfortu psychicznego i powodować zmniejszenie jakości życia, szczególnie u kobiet. Wypadania włosów nie należy absolutnie lekceważyć, gdyż może być ono oznaką choroby. Nadmierne wypadanie włosów ma wiele przyczyn i dlatego aby je zidentyfikować lekarz musi zebrać dokładny wywiad oraz zlecić szereg badań laboratoryjnych. Jakie zatem badania laboratoryjne wykonać, aby znaleźć przyczynę wypadania włosów?
Spis treści
- Przyczyny wypadania włosów
- Wypadanie włosów – niedobory składników pokarmowych
- Wypadanie włosów – zaburzenia tarczycy
- Wypadanie włosów – hormony płciowe
- Wypadanie włosów – stres i choroby nadnerczy
- Wypadanie włosów – zakażenia bakteryjne i grzybicze
- Wypadanie włosów – łysienie plackowate
Ludzka skóra głowy zawiera około 100 000 mieszków włosowych. Spośród nich 90% znajduje się w fazie anagenowej, czyli w fazie wzrostu. Nasze włosy wymagają wtedy niezbędnych składników odżywczych takich jak pełnowartościowe białko, witaminy i składniki mineralne, aby prawidłowo się rozwijać.
Zdrowy człowiek traci od 50 do 100 włosów dziennie, dlatego sam proces wypadania włosów jest czymś naturalnym. Jednak problem pojawia się kiedy liczba wypadających włosów przewyższa ich tempo wzrostu.
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Przyczyny wypadania włosów
- predyspozycje genetyczne,
- nieprawidłowa dieta i niedobory składników pokarmowych,
- choroby przewodu pokarmowego,
- zaburzenia hormonalne,
- leki,
- stres psychologiczny,
- choroby grzybicze, bakteryjne lub pasożytnicze skóry głowy,
- choroby autoimmunologiczne,
- nieprawidłowa pielęgnacja włosów.
Jedną z podstawowych przyczyn, na którą powinniśmy zwrócić uwagę, to odpowiednio zbilansowana dieta oraz prawidłowe wchłanianie. Włos do wzrostu potrzebuje określonych składników budulcowych np. aminokwasów oraz substancji, które pośrednio przyczyniają się do ich wzrostu np. witamin i składników mineralnych.
Szczególnie narażone na niedobory niektórych witamin i pierwiastków są osoby na restrykcyjnych dietach. W celu oceny stanu odżywienia organizmu warto wykonać oznaczenie we krwi:
Bardzo powszechne, szczególnie u kobiet w wieku rozrodczym, są niedobory żelaza, dlatego w celu sprawdzenia zasobów tego pierwiastka w organizmie warto wykonać:
- morfologię krwi,
- wolne żelazo,
- ferrytynę,
- całkowitą zdolność wiązania żelaza (TIBC),
- stężenie transferryny.
Inne pierwiastki, które warto zbadać we krwi, to:
Kiedy nadmiernie wypadają nam włosy przyczyną mogą być również niedobory witamin kluczowych dla wzrostu i rozwoju włosów jak:
Nie tylko niedobór, ale także nadmiar niektórych składników jest przyczyną wypadania włosów np. nadmiar witaminy A. Chociaż najczęściej jest on spowodowany nadmierną suplementacją, niektóre choroby, takie jak przewlekła choroba nerek, mogą również przyczyniać się do za wysokiego stężenia tej witaminy.
Dlatego dodatkowo warto sprawdzić funkcje naszych nerek wykonując następujące badania we krwi:
Oprócz podaży w diecie bardzo ważna jest zdolność przyswajania składników pokarmowych, dlatego niektóre choroby przewodu pokarmowego mogą być związane z niedoborami, a tym samy wpływać na nadmierne wypadanie włosów. Przykładami chorób, których objawem może być wypadanie włosów z powodu zaburzeń wchłaniana są:
Objawy wypadania włosów
Dużo więcej włosów w wannie po kąpieli czy pod prysznicem. Dużo więcej włosów na szczotce po wyczesaniu. Przerzedzenia i prześwity na głowie w niektórych miejscach lub na całości głowy. Wszędzie w domu , na podłodze walające się włosy.
Są wskaźnikiem jakości odżywienia, niektórych chorób, zatrucia pokarmowego, przyjmowanych leków, zaburzeń hormonalnych, a więc czynników, które mogą wpłynąć negatywnie na ich wzrost. O istnieniu patologii w organizmie poza nadmiernym wypadaniem, świadczy również zmiana grubości, struktury i zabarwienia łodygi włosa.
Czym tak naprawdę jest włos? Dlaczego włosy nadmiernie wypadają? Warto przyjrzeć się czym tak naprawdę jest włos, co pozwoli na lepsze zrozumienie tematyki problemu nadmiernego wypadania włosów oraz zasadności wdrażania odpowiednich kuracji trychologicznych.
Włos jest umieszczony w mieszku włosowym. To żywy twór, połączony z układem krwionośnym, w związku z czym wszystko co jest we krwi lub czego nie ma, trafia do żywych komórek włosa, z których powstaje włos. Ponadto mieszek włosowy to najwrażliwszy miniorgan naszego organizmu. Właśnie dlatego jakość i ilość włosów jest uzależniona od tego co się dzieje w naszym organizmie oraz podkreśla się istotność przeprowadzania szczegółowego wywiadu medycznego podczas tego schorzenia celem zdiagnozowania i eliminacji przyczyny.
Ferrytyna – co to takiego?
Ferrytyna to białko, które odgrywa główną rolę w gospodarce żelaza. Jego najważniejsze zadanie to tworzenie „magazynów” tego pierwiastka w postaci nietoksycznych dla organizmu związków. Znajdują się one przede wszystkim w wątrobie, śledzionie, szpiku kostnym i osoczu krwi. W niewielkich ilościach występują także w mieszkach włosowych. Żelazo, którego zawartość w organizmie wynosi około 3–4 g, to składnik hemoglobiny biorącej udział w transporcie tlenu oraz element budulcowy białek enzymatycznych. Codzienna dieta zawiera średnio 15 mg żelaza, a gdy zaczynają powstawać niedobory, organizm może w każdej chwili sięgnąć do swoich „magazynów”, czyli ferrytyny, i natychmiast rozpocząć syntezę.
Zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom ferrytyny nie jest dobrym objawem. Niskie stężenie świadczy często o anemii, zbliżającej się menopauzie lub towarzyszy niedoczynności tarczycy i chorobie Hashimoto. Niekiedy świadczy też o zaburzeniach wchłaniania, które mają miejsce np. w chorobie Leśniowskiego-Crohna. Może być też efektem dużej utraty krwi, np. przewlekłego krwawienia z różnych układów, lub efektem niedoboru witaminy C, która odpowiada za przyswajanie żelaza.
Podwyższony poziom ferrytyny może świadczyć o:
- stanie zapalnym, który rozwija się w organizmie (ferrytyna zaliczana jest do tzw. białek ostrej fazy),
- chorobach wątroby, np. wirusowym zapaleniu wątroby typu B (WZW B) czy wirusowym zapaleniu wątroby typu C (WZW C),
- schorzeniach o charakterze autoimmunologicznym,
- obecności nowotworów w organizmie – podwyższony poziom ferrytyny obserwuje się także w trakcie leczenia,
- chorobach przewlekłych dotyczących różnych narządów.
Nieprawidłowy poziom (niedobór lub nadmiar) ferrytyny obserwuje się często u kobiet w ciąży, ale w tej sytuacji ma on charakter przejściowy i – o ile nie towarzyszą mu dodatkowe objawy – powinien wrócić do normy po porodzie.
