U nas zapłacisz kartą
Wypadanie włosów a totalna biologia - przyczyny i rozwiązania
Potencjalne przyczyny
Oto kilka potencjalnych przyczyn zwiększonego wypadania włosów.
- zaburzenia hormonalne (po porodzie np. w wyniku spadającego poziomu estrogenów), a także np. niedobory hormonów żeńskich lub nadmiar hormonów męskich = łysienie androgenowe
- choroby m.in. choroby tarczycy czy niedokrwistość, a także przewlekłe infekcje, choroby metaboliczne, immunologiczne, zespół policystycznych jajników, choroby związane ze złym wchłanianiem i przyswajaniem substancji odżywczych
Niedoczynność tarczycy a włosy: niedoczynność tarczycy związana jest z ogólnoustrojowym spowolnieniem procesów metabolicznych, w tym także w obrębie komórek włosów. W przypadku niedoczynności często dochodzi do spowolnionego wzrostu włosów oraz wzmożonego ich wypadania. Najważniejszą kwestią w tym przypadku jest dobór i zastosowanie odpowiedniego leczenia, a także właściwa dieta bogata w składniki odżywcze szczególnie istotne w przypadku niedoczynności tarczycy (np. cynk, selen, żelazo).
*O niedoczynności i wypadaniu może kiedy indziej szerzej, bo jaka osoba z niedoczynnością chcę opowiedzieć więcej na ten temat. – Karolina
- zła dieta – niewłaściwy dobór produktów spożywczych, jak również stosowanie diet radykalnych o niskiej kaloryczności = niedobory składników odżywczych (żelazo, wit. B12, kw. foliowy, cynk)
- zły stan mikroflory jelitowej – zapomniany, ale bardzo ważny element naszego ciała – jelita! To tam wchłaniają się wszystkie substancje odżywcze, które potem trafiają do całego organizmu. Zwróć uwagę na stan swoich jelit, zaobserwuj czy dostarczasz im dobrych bakterii w postaci np. kefirów czy kiszonek. Temat jest dosyć obszerny, więc odsyłamy Cię do zgłębienia się np. TUTAJ.
- stres (wysoki poziom kortyzolu, prolaktyny)
- sezonowe wypadanie włosów – może wynikać m.in. z niedoborów witaminy D szczególnie w okresie jesienno-zimowym)
Pierwsze prawo natury – żelazna reguła chorób
Prawo to głosi, że wszystkie choroby, w tym nowotwory (o ile nie są spowodowane zatruciem, promieniowaniem czy innymi czynnikami zewnętrznymi), poprzedzone są wstrząsem emocjonalnym, który prowadzi do biologicznego konfliktu. Jeśli człowiek nie poradzi sobie z daną sytuacją w krótkim czasie, lub stres jest tak silny, że przekracza granicę bezpieczeństwa (pisałem o tym w artykule o czarnej dziurze), wówczas napięcie to przechodzi na poziom biologiczny – a bardziej po polsku – ciało zaczyna pomagać w trudnej sytuacji poprzez reakcję w ciele.
Żeby pojawiła się choroba, wstrząs ten musi spełniać kilka kryteriów. Dr Hamer podaje 3:
- Musi być to wydarzenie, którego się nie spodziewaliśmy. Spada na nas „jak grom z jasnego nieba”. Jednym słowem – nieoczekiwane.
- Wydarzenie, które jest dla nas dramatyczne i wywołuje dużo cierpienia/stresu.
- Wydarzenie przeżywane w izolacji – jestem z tym sam, nie mogę się nikomu wygadać, nikt mnie nie rozumie, nie ma ratunku dla mojej sytuacji.
W praktyce można też wymienić kilka innych reguł:
- Wydarzenie jest nie do przyjęcia, nie do zaakceptowania – „nie godzę się na taką kolej rzeczy”
- Bez trwałego i satysfakcjonującego rozwiązania – nie widzę wyjścia z tej sytuacji, żaden sposób nie wydaje się wystarczająco zadowalający.
- Czasami nie musi być to nagłe uderzenie. Stres może gromadzić się przez miesiące, czy nawet lata, aż nagle coś przeleje czarę goryczy, przepali się bezpiecznik, czy człowiek po prostu powie „mam dosyć, poddaję się”.
Konflikt pojawia się na trzech płaszczyznach:
- ORGAN – w momencie szoku ośrodek w mózgu, który steruje danym organem, wysyła informację o stresie do organu. Ten reaguje w odpowiedni dla danej tkanki sposób np. rozrost tkanki pęcherzyków płucnych w celu dostarczenia większej ilości tlenu z wdychanego powietrza (nowotwór płuc),
- PSYCHIKA – szok wpływa również na zachowanie danego człowieka, wprowadzając emocjonalny i mentalny stres,
- MÓZG – pojawienie się ogniska w części mózgu, która odpowiada za sterowanie danym organem. Następuje ubytek tkanki mózgu i rozpad neuronów w danym obszarze.
Drugie prawo natury – o dwufazowości wszystkich zachorowań
Prawo to głosi, że wszystkie choroby/programy biologiczne składają się z dwóch faz. Fazy aktywnej oraz fazy naprawczej. Każdy z nas codziennie przeżywa kilka faz aktywnych i naprawczych. Jednym z takich cykli, z którymi każdy z nas ma do czynienia, jest cykl dnia i nocy. W ciągu dnia jesteśmy aktywni, pracujemy, rozmawiamy z ludźmi, szukamy rozwiązań dla różnych sytuacji, uprawiamy sport (no może nie wszyscy 😉 ) i można to nazwać naszą codzienną fazą aktywną. Kiedy przychodzi noc, odprężamy się, kładziemy się do łóżka, a ciało ma czas na regenerację po aktywnym dniu – nazwijmy to fazą naprawczą. Kiedy mówimy o konfliktach, mamy do czynienia z podobną sytuacją:
Faza aktywna
Kiedy uderzy nas silny stres, trauma, szok opisany w pierwszym prawie natury, wówczas wpadamy w fazę aktywną (ciągłą aktywność organizmu), która charakteryzuje się:
- wzmożonym stresem,
- obsesyjnym szukaniem rozwiązania dla danej sytuacji, natrętne myśli,
- problemami ze snem i wykonywaniem codziennych czynności,
- poceniem,
- odczuciem ciągłego zimna w ciele, zwłaszcza dłoni i stóp – naczynia krwionośne zwężają się, a krew zostaje dostarczona do najważniejszych organów,
- brakiem apetytu,
Faza naprawcza
Kiedy rozwiążemy nasz konflikt, ciało przechodzi do fazy naprawczej. Konflikt rozwiązać można na wiele sposobów, czy to przez znalezienie nowej pracy, zmianę partnera, przepracowanie swoich przekonań i wzorców, zmianę życiowych postaw, odnalezienie w swoim życiu przyczyn swojej reakcji lub po prostu zaakceptowanie takiego stanu rzeczy (znika stres). Faza naprawcza objawia się:
- podwyższoną temperatura ciała,
- osłabieniem (energia przeznaczona jest na regenerację organizmu),
- pojawieniem się obrzęków,
- stanami zapalnymi,
- w połowie fazy naprawczej pojawić się może kryzys epileptyczny, czyli chwilowy nawrót fazy aktywnej. Ma to na celu „sprawdzenie” czy faktycznie poradziliśmy sobie z daną sytuacją, ot taka troska naszego organizmu o naszą przyszłość 😉
- pod koniec fazy naprawczej występuje: suchy kaszel, gęsty, ustający katar, zabliźnianie tkanek, stopniowy powrót do normy.