U nas zapłacisz kartą
Wypadanie włosów a insulina - Wpływ poziomu insuliny na kondycję włosów
Wpływ hormonów na włosy
Największym problemem dla włosów są męskie hormony płciowe. Nadmiar androgenów zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn doprowadza do utraty włosów. Problem dotyczy zazwyczaj mężczyzn i objawia się łysieniem w okolicach skroni i na czubku głowy. Kobietom ten problem doskwiera najczęściej w okresie menopauzy, ponieważ znacznie obniża się wtedy poziom żeńskich hormonów płciowych. Zagrożeniem dla kondycji włosów jest również progesteron, który zwiększa przetłuszczenie włosów.
Również prolaktyna może działać na włosy niekorzystnie i nasili ich wypadanie. Niektóre zaburzenia hormonalne mogą natomiast nasilić występowanie owłosienia. Mowa o okresie dojrzewania oraz menopauzy u kobiet. Nadmierne owłosienie występuje wówczas w na różnych partiach ciała i czasem przyjmuje postać tzw. wąsika. Nadmierne owłosienie może występować również na brzuchu, plecach czy klatce piersiowej.
W jaki sposób trycholog może pomóc w leczeniu łysienia palacza?
Trycholog odgrywa istotną rolę w leczeniu łysienia u palaczy, oferując specjalistyczną opiekę oraz szereg zabiegów mających na celu stymulację odrostu włosów. Pierwszym etapem leczenia trychologicznego jest dokładna analiza i badanie skóry głowy oraz włosów w trakcie badania trichoskopowego. Umożliwia ono dokładną ocenę stanu mieszków włosowych, struktury włosów, wszystkich warstw naskórka, skóry właściwej oraz tkanki podskórnej oraz wykrycie ewentualnych chorób lub stanów zapalnych. Otrzymany wynik pozwala na określenie konkretnej przyczyny łysienia oraz zaplanowanie odpowiedniego postępowania leczniczego.
Metod pomagających odzyskać dawną gęstość włosów na głowie jest kilka, charakteryzują się także różnym stopniem inwazyjności. Plan terapeutyczny jest zawsze dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości palacza.
Trycholog może zalecić także zażywanie różnych leków lub preparatów farmakologicznych, które złagodzą objawy łysienia i będą stymulować odrost włosów. Może to być m.in. minoksydyl lub finasteryd, które są stosowane miejscowo i działają w mieszkach włosowych. Takie specjalistyczne kuracje w połączeniu z zabiegami oraz odpowiednim odżywianiem mogą przynieść zaskakujące rezultaty.
Czy w takim razie insulinooporność równa się cukrzycy typu 2?
I tak, i nie. Mianowicie, insulinooporność nazywana jest euglikemicznym stanem przedcukrzycowym. Oznacza to, iż ten patomechanizm bardzo często charakteryzuje się utrzymaniem prawidłowego lub nieznacznie podwyższonego stężenia glukozy we krwi. Jak to się dzieje? Nasza trzustka na początku rozwoju choroby wciąż posiada zdolności kompensacyjne. Wytwarza ona coraz więcej insuliny, a więc „klucza”, aby glukoza zamiast krążyć w surowicy krwi, dotarła do wnętrza naszych komórek. Problem rozpoczyna się w momencie, gdy trzustka traci tę siłę kompensacyjną. Z czasem rozwoju insulinooporności, nawet dodatkowa ilość „kluczy” nie jest w stanie dostarczyć glukozy do komórek. W tym przypadku obserwuje się wysokie stężenia nie tylko insuliny, ale również glukozy. Wtedy na tle insulinooporności może rozwijać się cukrzyca typu 2, dlatego niezwykle ważna jest diagnoza oraz próba jej leczenia.
Etiopatogeneza każdego rodzaju łysienia jest niezwykle złożona. W przypadku wystąpienia insulinooporności obserwuje się miniaturyzację mieszków włosowych, charakterystyczną dla łysienia androgenowego. Insulinooporność wpływa za zmiany stężeń substancji naczynioruchowych. Co to oznacza dla naszych włosów? Naczynia odżywiające nasze mieszki nie dostarczają odpowiedniej ilości substancji odżywczych, w tym tlenu, potrzebnych do wzrostu włosa. Dodatkowo, przy wysokich stężeniach insuliny obserwuje się lokalne powstawanie androgenów z cholesterolu bądź poprzez konwersję męskiego hormonu do DHT. DHT, jest jego aktywniejszą formą. Wpływa on na skrócenie fazy anagenowej, a więc odpowiedzialnej za wzrost włosa. Właśnie dlatego u osób, u których obserwuje się objawy łysienia androgenowego, a zwłaszcza wczesnego łysienia androgenowego, zaleca się badania w kierunku insulinooporności.
Dlaczego wypadają włosy?
Przerzedzenie lub dziedziczne łysienie (zwane także łysieniem androgenowym) jest jedną z głównych przyczyn wypadania włosów i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Łysienie plackowate, będące chorobą autoimmunologiczną, to kolejny przykład. W tym przypadku to organizm atakuje własne komórki włosowe.
Zmniejszanie się objętości fryzury może być wczesnym sygnałem choroby tarczycy lub niedokrwistości. Dzięki prawidłowemu leczeniu łysienie często zostaje zatrzymane i odwrócone. Utrata włosów po długotrwałej chorobie jak przeziębienie, narkoza przedoperacyjna, wysoka gorączka, zakażenie lub grypa są również znaczącymi przyczynami tego problemu.
Radioterapia i chemioterapia często prowadzą do czasowego wyłysienia, podobnie jak trichotilomania – zaburzenie, gdzie osoba nieświadomie wyrywa swoje włosy. Nadmierna utrata kosmyków po porodzie lub w okresie menopauzy jest związana ze spadkiem poziomu estrogenów. Problem ten może być częściowo odwrócony, lecz objętość włosów rzadko wraca do stanu sprzed przekwitania.
Stres i traumatyczne wydarzenia życiowe także nasilają utratę włosów. Podobnie jak radykalna dieta oraz znaczny spadek masy ciała. Problem nadmiernego wypadania włosów często ujawnia się od 3 do 6 miesięcy po zmianie nawyków żywieniowych.
Utrata włosów często jest spowodowana niewłaściwym poziomem witamin i minerałów, takich jak nadmiar witaminy A, niedobór witamin z grupy B, D3 czy niedobór białka i żelaza w diecie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowej kondycji włosów.
Przyjmowanie niektórych leków na receptę również może być przyczyną wypadania włosów, podobnie jak nieprawidłowa pielęgnacja pasm, w tym częste farbowanie, stosowanie silnych kosmetyków, suszenie gorącym powietrzem, używanie prostownicy, mocne upięcia czy ciasne warkoczyki, które przyczyniają się do uszkodzenia włókien włosowych oraz podrażnień skóry.
Pozostałe przyczyny nadmiernej utraty włosów
Przyczyny wypadania włosów mogą być bardziej złożone niż się wydaje. Oprócz wcześniej wymienionych czynników, takich jak stres, problemy z tarczycą czy dieta, istnieje kilka innych ważnych aspektów, które mogą nasilać ten problem:
