Wypadanie włosów a insulina - Wpływ poziomu insuliny na kondycję włosów

Dlaczego wypadają włosy?

Przerzedzenie lub dziedziczne łysienie (zwane także łysieniem androgenowym) jest jedną z głównych przyczyn wypadania włosów i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Łysienie plackowate, będące chorobą autoimmunologiczną, to kolejny przykład. W tym przypadku to organizm atakuje własne komórki włosowe.

Zmniejszanie się objętości fryzury może być wczesnym sygnałem choroby tarczycy lub niedokrwistości. Dzięki prawidłowemu leczeniu łysienie często zostaje zatrzymane i odwrócone. Utrata włosów po długotrwałej chorobie jak przeziębienie, narkoza przedoperacyjna, wysoka gorączka, zakażenie lub grypa są również znaczącymi przyczynami tego problemu.

Radioterapia i chemioterapia często prowadzą do czasowego wyłysienia, podobnie jak trichotilomania – zaburzenie, gdzie osoba nieświadomie wyrywa swoje włosy. Nadmierna utrata kosmyków po porodzie lub w okresie menopauzy jest związana ze spadkiem poziomu estrogenów. Problem ten może być częściowo odwrócony, lecz objętość włosów rzadko wraca do stanu sprzed przekwitania.

Stres i traumatyczne wydarzenia życiowe także nasilają utratę włosów. Podobnie jak radykalna dieta oraz znaczny spadek masy ciała. Problem nadmiernego wypadania włosów często ujawnia się od 3 do 6 miesięcy po zmianie nawyków żywieniowych.

Utrata włosów często jest spowodowana niewłaściwym poziomem witamin i minerałów, takich jak nadmiar witaminy A, niedobór witamin z grupy B, D3 czy niedobór białka i żelaza w diecie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowej kondycji włosów.

Przyjmowanie niektórych leków na receptę również może być przyczyną wypadania włosów, podobnie jak nieprawidłowa pielęgnacja pasm, w tym częste farbowanie, stosowanie silnych kosmetyków, suszenie gorącym powietrzem, używanie prostownicy, mocne upięcia czy ciasne warkoczyki, które przyczyniają się do uszkodzenia włókien włosowych oraz podrażnień skóry.

Pozostałe przyczyny nadmiernej utraty włosów

Przyczyny wypadania włosów mogą być bardziej złożone niż się wydaje. Oprócz wcześniej wymienionych czynników, takich jak stres, problemy z tarczycą czy dieta, istnieje kilka innych ważnych aspektów, które mogą nasilać ten problem:

W jaki sposób trycholog może pomóc w leczeniu łysienia palacza?

Trycholog odgrywa istotną rolę w leczeniu łysienia u palaczy, oferując specjalistyczną opiekę oraz szereg zabiegów mających na celu stymulację odrostu włosów. Pierwszym etapem leczenia trychologicznego jest dokładna analiza i badanie skóry głowy oraz włosów w trakcie badania trichoskopowego. Umożliwia ono dokładną ocenę stanu mieszków włosowych, struktury włosów, wszystkich warstw naskórka, skóry właściwej oraz tkanki podskórnej oraz wykrycie ewentualnych chorób lub stanów zapalnych. Otrzymany wynik pozwala na określenie konkretnej przyczyny łysienia oraz zaplanowanie odpowiedniego postępowania leczniczego.

Metod pomagających odzyskać dawną gęstość włosów na głowie jest kilka, charakteryzują się także różnym stopniem inwazyjności. Plan terapeutyczny jest zawsze dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości palacza.

Trycholog może zalecić także zażywanie różnych leków lub preparatów farmakologicznych, które złagodzą objawy łysienia i będą stymulować odrost włosów. Może to być m.in. minoksydyl lub finasteryd, które są stosowane miejscowo i działają w mieszkach włosowych. Takie specjalistyczne kuracje w połączeniu z zabiegami oraz odpowiednim odżywianiem mogą przynieść zaskakujące rezultaty.

Jakie hormony zbadać przy wypadaniu włosów?

W przypadku zaobserwowania nadmiernego wypadania włosów należy udać się do trychologa. Lekarz dokona diagnozy i wykryje przyczynę wystąpienia problemu. Przed wizytą u specjalisty warto wykonać badania, które ułatwią diagnozę. Do badań tych należą: TSH, FT3 i FT4, prolaktyna, testosteron, androstendion, progesteron, kortyzol i estradiol. Przyczyn łysienia może być wiele, dlatego istotne jest wykonanie kompleksowych badań.

Wypadanie włosów może być wywołane także przez zaburzenia niezwiązane z zaburzeniami hormonalnymi. Wówczas należy zbadać poziom ferrytyny, OB, witaminy B12, poziom glukozy i wykonać morfologię. Podczas wizyty lekarz przeprowadzi również wywiad z pacjentem, który będzie pomocny przy stawianiu diagnozy. W razie potrzeby lekarz skieruje na dodatkowe badania i konsultację z ginekologiem lub endokrynologiem.

Oto tabela przedstawiająca hormony, ich normę oraz wpływ na wypadanie włosów:

Hormon Norma Wpływ na wypadanie włosów
Testosteron U mężczyzn: 300-1000 ng/dL
U kobiet: 15-70 ng/dL
W nadmiarze może powodować łysienie typu męskiego u mężczyzn i kobiet
Estrogeny U kobiet: zależne od fazy cyklu menstruacyjnego Ich niedobór może prowadzić do wypadania włosów
Progesteron U kobiet: zależne od fazy cyklu menstruacyjnego Ich niedobór może prowadzić do wypadania włosów
T3 (trójjodotyronina) 100-200 ng/dL W nadmiarze może powodować wypadanie włosów
T4 (tyroksyna) 4,5-12,5 μg/dL W nadmiarze może powodować wypadanie włosów
Prolaktyna U kobiet: 2-29 ng/mL
U mężczyzn: 2-18 ng/mL
W nadmiarze może powodować wypadanie włosów
Kortyzol Poranny poziom: 6-23 μg/dL
Wieczorny poziom: 2-12 μg/dL
W nadmiarze może powodować wypadanie włosów
Insulina 2,6-24,9 μIU/mL W nadmiarze może powodować wypadanie włosów
Wzrostowy hormon (GH) U dorosłych: U dzieci: zależne od wieku W nadmiarze może powodować wypadanie włosów

Przyczyny wypadania włosów

Przyczyny te są różnorodne i zależą od wielu czynników. Nagła utrata włosów może wynikać z takich problemów jak schorzenia wewnątrzustrojowe, choroby zakaźne związane z podwyższoną temperaturą, zaburzenia hormonalne, genetyka czy źle dobrana dieta. Ponadto często mają związek z restrykcyjną, wyniszczającą dietą, silnym stresem, stanem zapalnym organizmu, porodem, odstawieniem antykoncepcji, sezonowym wypadaniem włosów, anomalią skóry głowy, niewłaściwą pielęgnacją, nieleczonym łojotokowym zapaleniem skóry, lekami oraz poważnymi operacjami chirurgicznymi i chemioterapią.

Jeżeli wypadanie włosów jest stopniowe i nasila się z roku na rok, może to być wynik czynników dziedzicznych. Inne przyczyny to niewłaściwa pielęgnacja skóry głowy oraz zbyt intensywne zabiegi fryzjerskie, które mogą prowadzić do zauważalnych przerzedzeń.

Wypadanie włosów a hormony tarczycy

Jednym z objawów chorób tarczycy jest osłabienie i nadmierne wypadanie włosów. Niedoczynność i nadczynność tarczycy prowadzi bowiem do spowolnienia procesów metabolicznych i pogorszenia stanu skóry. Zaburzenia pracy tarczycy związane są z produkcją T3 i T4. Wspomniane hormony spełniają w organizmie wiele funkcji i stymulują procesy przemiany materii i energii. Niedoczynność i nadczynność tarczycy to dwa różne zaburzenia dające odmienne objawy.

Zmiany zachodzące w obrębie włosów i struktury skóry występują jednak w obu chorobach. Nieprawidłowe stężenie hormonów spowalnia procesy zachodzące w cebulkach włosowych. Ostateczna faza to zatrzymanie wzrostu włosów. Dojdzie również do zaburzeń w funkcjonowaniu gruczołów łojowych, a włosy mogą stać się suche i łamliwe. Po około 2-4 miesiącach od wystąpienia zaburzeń hormonalnych rozpoczną się problemy ze stanem włosów. Wypadanie włosów można powstrzymać za pomocą leczenia farmakologicznego, czyli przywracając równowagę hormonalną.

Wszelkie znaczne spadki poziomu progesteronu oraz poziomu estrogenów czy znaczny wzrost poziomu prolaktyny również potęguje przerzedzenie włosów u kobiet, a do tego typu skoków poziomu hormonów dochodzi szczególnie w okresie poporodowym i w okresie karmienia piersią.

Czytaj dalej...

Chemioterapia podawana dożylnie wiąże się z częstymi wkłuciami, dlatego zwłaszcza jeśli zwykłe pobieranie krwi jest u Ciebie problematyczne, koniecznie dwiedz się o możliwość założenia portu naczyniowego , dzięki któremu w wygodniejszy sposób aplikowane będą leki w formie kroplówki.

Czytaj dalej...

Czasami także odcień, kształt i faktura odrastających pukli może różnić się od tych pierwotnych, co uwarunkowane jest ogólną kondycją organizmu, czynnikami genetycznymi oraz rodzajem stosowanego leczenia.

Czytaj dalej...

Kluczowa może być również informacja, że przyjmujesz inne leki przeciwdepresyjne lub działające w jakikolwiek sposób na ośrodkowy układ nerwowy, a także w razie przyjmowania preparatów takich jak flekainid , metoprolol, omeprazol, cymetydyna, flekainid, propafenon.

Czytaj dalej...