U nas zapłacisz kartą
Wypadanie włosów a insulina - Wpływ poziomu insuliny na kondycję włosów
W jaki sposób trycholog może pomóc w leczeniu łysienia palacza?
Trycholog odgrywa istotną rolę w leczeniu łysienia u palaczy, oferując specjalistyczną opiekę oraz szereg zabiegów mających na celu stymulację odrostu włosów. Pierwszym etapem leczenia trychologicznego jest dokładna analiza i badanie skóry głowy oraz włosów w trakcie badania trichoskopowego. Umożliwia ono dokładną ocenę stanu mieszków włosowych, struktury włosów, wszystkich warstw naskórka, skóry właściwej oraz tkanki podskórnej oraz wykrycie ewentualnych chorób lub stanów zapalnych. Otrzymany wynik pozwala na określenie konkretnej przyczyny łysienia oraz zaplanowanie odpowiedniego postępowania leczniczego.
Metod pomagających odzyskać dawną gęstość włosów na głowie jest kilka, charakteryzują się także różnym stopniem inwazyjności. Plan terapeutyczny jest zawsze dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości palacza.
Trycholog może zalecić także zażywanie różnych leków lub preparatów farmakologicznych, które złagodzą objawy łysienia i będą stymulować odrost włosów. Może to być m.in. minoksydyl lub finasteryd, które są stosowane miejscowo i działają w mieszkach włosowych. Takie specjalistyczne kuracje w połączeniu z zabiegami oraz odpowiednim odżywianiem mogą przynieść zaskakujące rezultaty.
Objawy wypadania włosów
Dużo więcej włosów w wannie po kąpieli czy pod prysznicem. Dużo więcej włosów na szczotce po wyczesaniu. Przerzedzenia i prześwity na głowie w niektórych miejscach lub na całości głowy. Wszędzie w domu , na podłodze walające się włosy.
Są wskaźnikiem jakości odżywienia, niektórych chorób, zatrucia pokarmowego, przyjmowanych leków, zaburzeń hormonalnych, a więc czynników, które mogą wpłynąć negatywnie na ich wzrost. O istnieniu patologii w organizmie poza nadmiernym wypadaniem, świadczy również zmiana grubości, struktury i zabarwienia łodygi włosa.
Czym tak naprawdę jest włos? Dlaczego włosy nadmiernie wypadają? Warto przyjrzeć się czym tak naprawdę jest włos, co pozwoli na lepsze zrozumienie tematyki problemu nadmiernego wypadania włosów oraz zasadności wdrażania odpowiednich kuracji trychologicznych.
Włos jest umieszczony w mieszku włosowym. To żywy twór, połączony z układem krwionośnym, w związku z czym wszystko co jest we krwi lub czego nie ma, trafia do żywych komórek włosa, z których powstaje włos. Ponadto mieszek włosowy to najwrażliwszy miniorgan naszego organizmu. Właśnie dlatego jakość i ilość włosów jest uzależniona od tego co się dzieje w naszym organizmie oraz podkreśla się istotność przeprowadzania szczegółowego wywiadu medycznego podczas tego schorzenia celem zdiagnozowania i eliminacji przyczyny.
Dlaczego wypadają włosy?
Przerzedzenie lub dziedziczne łysienie (zwane także łysieniem androgenowym) jest jedną z głównych przyczyn wypadania włosów i dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Łysienie plackowate, będące chorobą autoimmunologiczną, to kolejny przykład. W tym przypadku to organizm atakuje własne komórki włosowe.
Zmniejszanie się objętości fryzury może być wczesnym sygnałem choroby tarczycy lub niedokrwistości. Dzięki prawidłowemu leczeniu łysienie często zostaje zatrzymane i odwrócone. Utrata włosów po długotrwałej chorobie jak przeziębienie, narkoza przedoperacyjna, wysoka gorączka, zakażenie lub grypa są również znaczącymi przyczynami tego problemu.
Radioterapia i chemioterapia często prowadzą do czasowego wyłysienia, podobnie jak trichotilomania – zaburzenie, gdzie osoba nieświadomie wyrywa swoje włosy. Nadmierna utrata kosmyków po porodzie lub w okresie menopauzy jest związana ze spadkiem poziomu estrogenów. Problem ten może być częściowo odwrócony, lecz objętość włosów rzadko wraca do stanu sprzed przekwitania.
Stres i traumatyczne wydarzenia życiowe także nasilają utratę włosów. Podobnie jak radykalna dieta oraz znaczny spadek masy ciała. Problem nadmiernego wypadania włosów często ujawnia się od 3 do 6 miesięcy po zmianie nawyków żywieniowych.
Utrata włosów często jest spowodowana niewłaściwym poziomem witamin i minerałów, takich jak nadmiar witaminy A, niedobór witamin z grupy B, D3 czy niedobór białka i żelaza w diecie, co jest szczególnie ważne dla prawidłowej kondycji włosów.
Przyjmowanie niektórych leków na receptę również może być przyczyną wypadania włosów, podobnie jak nieprawidłowa pielęgnacja pasm, w tym częste farbowanie, stosowanie silnych kosmetyków, suszenie gorącym powietrzem, używanie prostownicy, mocne upięcia czy ciasne warkoczyki, które przyczyniają się do uszkodzenia włókien włosowych oraz podrażnień skóry.
Pozostałe przyczyny nadmiernej utraty włosów
Przyczyny wypadania włosów mogą być bardziej złożone niż się wydaje. Oprócz wcześniej wymienionych czynników, takich jak stres, problemy z tarczycą czy dieta, istnieje kilka innych ważnych aspektów, które mogą nasilać ten problem:
Wypadanie włosów a hormony tarczycy
Jednym z objawów chorób tarczycy jest osłabienie i nadmierne wypadanie włosów. Niedoczynność i nadczynność tarczycy prowadzi bowiem do spowolnienia procesów metabolicznych i pogorszenia stanu skóry. Zaburzenia pracy tarczycy związane są z produkcją T3 i T4. Wspomniane hormony spełniają w organizmie wiele funkcji i stymulują procesy przemiany materii i energii. Niedoczynność i nadczynność tarczycy to dwa różne zaburzenia dające odmienne objawy.
Zmiany zachodzące w obrębie włosów i struktury skóry występują jednak w obu chorobach. Nieprawidłowe stężenie hormonów spowalnia procesy zachodzące w cebulkach włosowych. Ostateczna faza to zatrzymanie wzrostu włosów. Dojdzie również do zaburzeń w funkcjonowaniu gruczołów łojowych, a włosy mogą stać się suche i łamliwe. Po około 2-4 miesiącach od wystąpienia zaburzeń hormonalnych rozpoczną się problemy ze stanem włosów. Wypadanie włosów można powstrzymać za pomocą leczenia farmakologicznego, czyli przywracając równowagę hormonalną.
Czy w takim razie insulinooporność równa się cukrzycy typu 2?
I tak, i nie. Mianowicie, insulinooporność nazywana jest euglikemicznym stanem przedcukrzycowym. Oznacza to, iż ten patomechanizm bardzo często charakteryzuje się utrzymaniem prawidłowego lub nieznacznie podwyższonego stężenia glukozy we krwi. Jak to się dzieje? Nasza trzustka na początku rozwoju choroby wciąż posiada zdolności kompensacyjne. Wytwarza ona coraz więcej insuliny, a więc „klucza”, aby glukoza zamiast krążyć w surowicy krwi, dotarła do wnętrza naszych komórek. Problem rozpoczyna się w momencie, gdy trzustka traci tę siłę kompensacyjną. Z czasem rozwoju insulinooporności, nawet dodatkowa ilość „kluczy” nie jest w stanie dostarczyć glukozy do komórek. W tym przypadku obserwuje się wysokie stężenia nie tylko insuliny, ale również glukozy. Wtedy na tle insulinooporności może rozwijać się cukrzyca typu 2, dlatego niezwykle ważna jest diagnoza oraz próba jej leczenia.
Etiopatogeneza każdego rodzaju łysienia jest niezwykle złożona. W przypadku wystąpienia insulinooporności obserwuje się miniaturyzację mieszków włosowych, charakterystyczną dla łysienia androgenowego. Insulinooporność wpływa za zmiany stężeń substancji naczynioruchowych. Co to oznacza dla naszych włosów? Naczynia odżywiające nasze mieszki nie dostarczają odpowiedniej ilości substancji odżywczych, w tym tlenu, potrzebnych do wzrostu włosa. Dodatkowo, przy wysokich stężeniach insuliny obserwuje się lokalne powstawanie androgenów z cholesterolu bądź poprzez konwersję męskiego hormonu do DHT. DHT, jest jego aktywniejszą formą. Wpływa on na skrócenie fazy anagenowej, a więc odpowiedzialnej za wzrost włosa. Właśnie dlatego u osób, u których obserwuje się objawy łysienia androgenowego, a zwłaszcza wczesnego łysienia androgenowego, zaleca się badania w kierunku insulinooporności.
