U nas zapłacisz kartą
Wypadanie włosów i ciągłe zmęczenie - Jak radzić sobie z tymi problemami?
Czy wpadanie włosów powinno niepokoić?
To, jak wyglądają nasze włosy uzależnione jest od wielu czynników, takich jak odziedziczone geny, stan naszego zdrowia, styl życia oraz tego, w jaki sposób dbamy o swoją fryzurę. Warto mieć świadomość, że wypadanie włosów to zupełnie naturalne zjawisko. Zwykle w ciągu każdego dnia tracimy od kilkunastu do nawet kilkudziesięciu włosów. To niewiele, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że na naszej głowie znajduje się ich od 100 do nawet 150 tysięcy. Gdy jednak tracimy więcej niż sto włosów dziennie, a na szczotce pojawia się ich coraz więcej, powinniśmy poszukać przyczyny tej sytuacji.
Włosy mogą wypadać z różnych powodów. Bardzo często przyczyną jest ich zła pielęgnacja. Mogą im szkodzić niektóre kosmetyki, szczególnie te zawierające silne detergenty lub silikony, które mocno obciążają włosy. Nie bez winy jest także stylizowanie włosów, częste farbowanie, traktowanie ich prostownicą, upinanie ich w fryzury, które mocno napinają włosy, jak kok, czy koński ogon.
Na kondycję włosów wpływają również warunki pogodowe. Latem narażone są na mocne słońce i promieniowanie UV, często również na kąpiele w morzu czy basenie z chlorowaną wodą. Zimą smagane są przez zimy wiatr, deszcz i śnieg. Chowanie ich pod czapką chroni je wprawdzie przed wiatrem, jednak często się przez to elektryzują i szybciej przetłuszczają.
Są jednak czynniki, na które nie mamy wpływu, a które mają znaczący wpływ na kondycję włosów. Ich wypadanie może być wywołane:
- czynnikami psychogennymi, jak silny stres, nerwica,
- przebyciem choroby zakaźnej,
- niedożywieniem i związanym z nim niedoborami białka i aminokwasów,
- niedoborami niektórych minerałów np. żelaza, cynku,
- niedoczynnością lub nadczynnością tarczycy,
- niektórymi lekami np. immunosupresyjnymi, przeciwtarczycowymi, przeciwzakrzepowymi,
- niektóre choroby skóry np. grzybica, łupież, łuszczyca,
- zatruciem np. rtęcią lub arsenem.
Zapobieganie wypadaniu włosów
Wypadanie włosów to bardzo powszechne zjawisko zarazem u mężczyzn jak i u kobiet. Przyczyny jak i przebieg jest różny w zalezności od wielu czynników.
Co zrobić gdy wypadają włosy?
Na to pytanie odpowiedź jest jedna, należy udać się do specjalisty od włosów jakim jest trycholog. Po wykonaniu badania trychologicznego oraz wywiadu przeprowadzonego przez trychologa należy zastosować się do zaleceń .
Stosowanie preparatów z apteki bez właściwej diagnozy trychologicznej może często powodować większy problem! Powodów może być wiele. W przypadku wypadania spowodowanego zaczopowaniem mieszków, silne wcieranie preparatów przeciw wypadaniu spowoduje jeszcze większe wypadanie włosów. W takim przypadku należy oczyścić zaczopowane mieszki i ułatwić dostęp mikrokrążenia do macierzy zarodkowej mieszków.
W wielu innych przypadkach należy regulować enzymy, które doprowadzają do reakcji miniaturyzacji mieszków. Wtedy wystarczy terapia szokowa regulująca produkcję enzymów.
Każdy przypadek wymaga diagnozy. Właściwa diagnoza gwarantuje 100% zatrzymanie każdego wypadania włosów oraz odrost włosów, które wypadły.
Prawidłowa diagnoza wypadania włosów
Ponieważ tak wiele czynników może być przyczyną problemu, trycholog podczas konsultacji zadaje szereg dokładnych pytań, by udzielić odpowiedź na pytanie jak powstrzymać wypadanie włosów. Specjalista musi dowiedzieć się czy problem pojawił się nagle, czy też postępuje od dawna, czy pacjent długotrwale przyjmuje leki, cierpi na alergie, jaką stosuje dietę itd. Kobiety mogą być proszone o podanie informacji na temat miesiączki, ciąży czy menopauzy.
Trycholog uważnie bada skórę głowy i włosy używając do tego specjalnego trychoskopu – urządzenia powiększającego dany obszar ponad 200 razy. Często konieczne jest wyrwanie kilku z nich w celu zbadania cebulek. Niezbędne jest pytanie na temat owłosienia w innych obszarach ciała.
Przyczyna zmęczenia: utajone choroby serca
Zmęczenie, które towarzyszy prostym pracom domowym, np. odkurzeniu mieszkania, drobnym pracom w ogródku czy wyjściu na spacer może świadczyć o poważnych chorobach serca. Zdarza się też, że po niewłaściwie leczonej lub przechodzonej grypie rozwija się zapalenie mięśnia sercowego, które także manifestuje się przewlekłym zmęczeniem. Takich sytuacji nie wolno lekceważyć. Konieczna jest wizyta u lekarza i rozpoczęcie leczenia.
Wirusowe zapalenie wątroby typu C przenosi się przez kontakt z krwią osoby chorej. Pierwsze objawy zakażenia mogą przypominać przeziębienie, ale dość szybko ustępują. Gdy ostre zapalenie przekształci się w przewlekłe, nie ma spektakularnych objawów choroby. Często jednak pojawia się trudne do wyjaśnienia zmęczenie.
Poznaj przyczyny chronicznego zmęczenia!
Przyczyna zmęczenia: bezdech senny
Bezdech senny to zaburzenie oddychania, towarzyszące często osobom chrapiącym, sprawia, że na 10, czasem nawet 20 sekund przestaje się oddychać. Gwałtowne zaczerpnięcie powietrza wybudza chorego i przerywa naturalne fazy snu. Cierpiący na bezdech senny często nie zdają sobie z tego sprawy, a jedynym objawem dolegliwości jest stałe, poranne zmęczenie. O cierpiących na bezdech często się mówi, że kładą się i wstają zmęczeni. Rozpoznanie choroby wymaga wizyty u specjalisty i specjalnych badań. Często konieczna jest zmiana stylu życia, zrzucenie nadwagi i rzucenie palenia. Nieleczony bezdech zwiększa ryzyko udaru mózgu oraz zawału serca.
- nerwowego
- krwionośnego
- mięśniowego
- kostnego
oraz za temperaturę ciała.
Gdy tarczyca ulegnie znacznemu uszkodzeniu i w organizmie brakuje hormonów, pojawia się zmęczenie, ospałość i wahania nastroju. Trzeba oznaczyć z krwi poziom hormonów TSH, T3, T4 i – jeśli będzie taka potrzeba – przyjmować syntetyczne odpowiedniki hormonów. To pozwala przywrócić lepsze samopoczucie.
Witamina D ze słońca i suplementacja
W okresie wiosenno-letnim łatwiej utrzymać prawidłowy poziom witaminy D. Wchłaniamy witaminę D przede wszystkim przez ekspozycję na słońce, więc wystarczy każdego dnia wystawiać skórę na działanie promieni słonecznych. Gdy pogoda za oknem się psuje, zaczyna się jesień, o niedobór tej witaminy bardzo łatwo. Dlatego właśnie w tym okresie należy ją suplementować. Ale! We wszystkim trzeba zachować umiar, ponieważ nadmiar witaminy D również jest bardzo szkodliwy dla zdrowia.
Przyjmowanie bardzo wysokich dawek witaminy D3 przez długi czas może prowadzić do nadmiernego gromadzenia się w organizmie. Zatrucie witaminą D występuje, gdy stężenie we krwi wzrośnie powyżej 150 ng/ml (375 nmol/l). Ponieważ witamina jest magazynowana w tkance tłuszczowej i powoli uwalniana do krwiobiegu, skutki toksyczności mogą utrzymywać się przez kilka miesięcy po zaprzestaniu przyjmowania suplementów.
Badania wykazały, że każde dodatkowe 100 IU witaminy D3, spożywanych dziennie, podniesie poziom witaminy D we krwi średnio o 1 ng/ml (2,5 nmol/l). Dlatego też suplementacji nie należy rozpoczynać na własną rękę, a już na pewno ustalać sobie dawki „na oko”. Warto na jesieni wykonać badanie poziomu witaminy D i ustalić suplementację z lekarzem.
Poprzez ekspozycję na słońce i spożywanie produktów z witaminą D (występującą naturalnie), nie da się osiągnąć toksycznego poziomu. Można jednak do tego doprowadzić w wyniku suplementacji.
