Wyprysk atopowy u dorosłych - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia

Wyprysk atopowy ‒ przyczyny

Przyczyny atopowego zapalenia skóry nie są do końca znane. Uważa się, że to skutek wrodzonej nieprawidłowej reakcji układu odpornościowego, który polega na uszkodzeniu właściwości ochronnych skóry. Zalicza się do nich między innymi zaburzenia działania białka ‒ filagryny, która odpowiada za prawidłową budowę komórek skóry. W wyniku uszkodzenia właściwości ochronnych skóry, które polegają na rozluźnieniu połączeń miedzy komórkami oraz zaburzenia jej nawodnienia, następuje rozwój wyprysku atopowego.
Alergeny, poprzez kontakt z komórkami obronnymi skóry, doprowadzają do rozwoju uczulenia poprzez pobudzenie do działania komórek zwanych limfocytami. Powtórny kontakt z takim alergenem powoduje powstawanie zmian skórnych takich jak zaczerwienienie, a nawet małe rany.

Do najczęstszych objawów wyprysku atopowego zalicza się uporczywy świąd prowadzący do ciągłego drapania się, które w znacznym stopniu pogarsza stan naszej skóry. Ponadto występuje zaczerwienienie oraz suchość skóry. Zmiany na skórze mogą przybierać postać grudek, pęcherzyków a czasem nawet sączących się ran. Częstym objawem towarzyszącym atopowemu zapaleniu skóry jest wyprysk opryszczkowy. Z czasem, w szczególności u starszych dzieci i dorosłych, skóra w zmienionych chorobowo miejscach staje się grubsza, bardzo sucha oraz uwidaczniają się na niej bruzdy.
Oczywiście to, jaką formę przyjmie wyprysk atopowy, zależy w dużej mierze od naszego wieku. W przypadku niemowląt oraz dzieci poniżej 2 roku życia charakterystyczne są wspomniane już grudki, pęcherzyki i strupki, zlokalizowane głównie na policzkach i w mniejszym stopniu na czole. Dzieci starsze (do 12 roku życia) posiadają objawy takie jak łuszczące i suche grudki na skórze kolan, łokci czy nadgarstków. Sytuacja wygląda podobnie w przypadku osób dorosłych, u których typową lokalizacją powstawanie wyprysku atopowego są szyja, twarz, a także zgięcia łokciowe i kolanowe

Leczenie AZS – leki

Podczas leczenia pod kontrolą lekarza przez krótki okres stosuje się sterydy o słabej lub średniej mocy. Wybór postaci leku zależy od charakteru zmian: mogą być to maści, kremy, emulsje, roztwory, aerozole. Leki są całkowicie bezpieczne pod warunkiem ścisłego stosowania się do zaleceń.

W razie wystąpienia ostrego stanu zapalnego należy zastosować wydawane na receptę miejscowe glikokortykosterydy. Druga grupa leków miejscowych na receptę to tzw. inhibitory kalcyneuryny – leki immunomodulujące, które stanowią skuteczną i dobrze tolerowaną alternatywę dla miejscowych sterydów.

Popularnymi lekami antyalergicznymi są leki przeciwhistaminowe I i II generacji. Należą do nich:

• hydroksyzyna,
• loratadyna,
• desloratadyna,
• cetyryzyna,
• lewocetyryzyna,
• rupatadyna,
• feksofenadyna,
• bilastyna.

Niektóre z tych leków są dostępne bez recepty.

Wśród innych metod terapii można wymienić:

• wet wrap treatment – mokre opatrunki, czyli specjalna technika bandażowania z opatrunków nawilżających,
• fototerapię – najczęściej światłem UVB 311,
• suplementację witaminy D3,
• cyclosporynę,
• metotreksat, AZT, mykofenolan mofetylu,
• leki biologiczne.

Dermoplasmine – balsam roślinny do skóry wrażliwej

Jednym z leków wykorzystywanym w pielęgnacji skóry wrażliwej jest Dermoplasmine:

WŁAŚCIWOŚCI BALSAMU ROŚLINNEGO DERMOPLASMINE

Balsam roślinny Dermoplasmine to 100%* składników pochodzenia naturalnego i roślinnego.

• regeneruje i chroni podrażnioną, zniszczoną i/lub popękaną skórę,
• przyczynia się do odbudowy bariery skórnej,
• łagodzi uczucie dyskomfortu (zaczerwienienie, swędzenie i napięcie towarzyszące wysuszonej skórze).

Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) – przyczyny

1. Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry
   • nikiel, np. biżuteria, wykończenia odzieży (zamki, guziki), okulary
   • chrom (metale, cement, skóra garbowana)
   • kobalt (metale, cement)
   • formaldehyd (odzież, lakier do paznokci, tworzywa sztuczne)
   • substancje zapachowe (perfumy, olejki eteryczne, kosmetyki)
   • balsam peruwiański (perfumy)
   • konserwanty (podłoże leków stosowanych miejscowo, kosmetyki)
   • przyśpieszacze wulkanizacji i przeciwutleniacze gumy (rękawiczki lateksowe, bielizna, buty, lycra, oleje techniczne)
   • leki (neomycyna, benzokaina)
   • barwniki (farby do włosów i tkanin)
   • kalafonia (kleje, papier, pokosty)
   • lanolina (kremy)
   • monomery akrylu (cement ortopedyczny).
     Czynniki ryzyka rozwoju alergicznego kontaktowego zapalenie skóry nie są znane, ale wydaje się, że duże znaczenie ma predyspozycja genetyczna.
2. Kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia
   Powstaje w wyniku kontaktu skóry ze stężoną substancją drażniącą (np. silne kwasy albo zasady, wybielacze) albo w wyniku przewlekłego działania mniej stężonej substancji powodującej wysuszenie skóry i uszkodzenie naskórka.
   Substancje drażniące:
   • mydła i detergenty
   • alkohole i środki odkażające
   • kwasy i ługi
   • rozpuszczalniki organiczne, smary, oleje techniczne, benzyna, olej napędowy
   • żywice i kleje
   • farby, tusze i werniksy
   • cement, beton, gips
   • środki owadobójcze i grzybobójcze
   • nawozy sztuczne
   • włókna szklane.
3. Fotoalergiczne lub fototoksyczne kontaktowe zapalenie skóry
   Przyczyny fototoksycznego kontaktowego zapalenie skóry, to np. dziegieć, furokumaryny (np. psolareny stosowane leczniczo lub zawarte w owocach, zwłaszcza w limonkach i jarzynach), czerwień bengalska (stosowana w okulistyce), niesteroidowe leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, pochodne kwasu propionowego (np. ibuprofen).
   Przyczyny fotoalergicznego kontaktowego zapalenia skóry, to np. kosmetyki z filtrem UV, substancje zapachowe, środki odkażające, leki przeciwgrzybicze.

Kontaktowe zapalenie skóry (wyprysk kontaktowy) - leczenie

Zasadnicze znaczenie ma wyeliminowanie kontaktu z alergenem lub czynnikiem drażniącym.

Podstawę leczenia przeciwzapalnego kontaktowego zapalenia skóry alergicznego i z podrażnienia stanowią glikokortykosteroidy stosowane miejscowo (np. w maści, kremie) zazwyczaj od kilku do kilkunastu dni. Bardzo suche zmiany na dłoniach lub stopach w ostrym okresie zapalenia mogą wymagać stosowania glikokortykosteroidów pod opatrunkiem. Czasem lekarz może zalecić także stosowanie glikokortykosteroidów doustnie w ciężkich przypadkach ostrego zapalenia lub w przypadku zajęcia dużej powierzchni skóry.

W ostrym zapaleniu z pęcherzykami i wysiękiem (zbieraniem się płynu) oprócz glikokortykosteroidów stosuje się okłady ściągające – z samej wody, z 0,9-procentowym roztworem NaCl lub z octanowinianem glinu. Okłady wysuszają skórę i łagodzą świąd. Stosuje się je kilka razy dziennie – wilgotną bawełnianą tkaninę nakłada się na skórę i zmienia 1–4 razy co 15–30 min.

W przypadku przewlekłego zapalenia i pogrubienia i szorstkości skóry w następstwie zapalenia, szczególnie w kontaktowym zapaleniu skory z podrażnienia, skuteczne są środki nawilżające z dużą zawartością tłuszczów, środki keratolityczne, czyli rozpuszczające zrogowaciałą warstwę naskórka (kremy zawierające polidokanol i mocznik) oraz wazelina.

Świąd można opanować, stosując doustnie leki przeciwhistaminowe lub leki przeciwświądowe (mentol 0,1–2%, kamfora 0,1–3%) miejscowo.

Fototerapię UVA lub UVB, czyli naświetlanie zmian, lekarz może zalecić u chorych, u których inne sposoby leczenia okazały się nieskuteczne albo są przeciwwskazane. Chorzy narażeni na alergeny zawodowe, którzy nie mogą stosować rękawic lub kremów ochronnych, mogą odnieść korzyść z przewlekłego stosowania fototerapii.

W fotoalergicznym i fototoksycznym kontaktowym zapaleniu skóry stosuje się preparaty zawierające filtry promieniowania UVB i UVA.

---

wyprysk dorosłych