Wyprysk na prąciu - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Wyprysk drobnoustrojów: leczenie maściami, leki alternatywne, antybiotyki
Cała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną.
Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć.
Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter.
- Epidemiologia
- Przyczyny
- Czynniki ryzyka
- Patogeneza
- Objawy
- Gradacja
- Formularze
- Komplikacje i konsekwencje
- Diagnostyka
- Co trzeba zbadać?
- Jak zbadać?
- Diagnostyka różnicowa
- Leczenie
- Z kim się skontaktować?
- Więcej informacji o leczeniu
- Leki
- Zapobieganie
- Prognoza
Egzema jest jedną z najczęstszych chorób skóry, które nie mają żadnych preferencji seksualnych lub wiekowych. Oznacza to, że każdy z nas może zmierzyć się z tą patologią przynajmniej raz w życiu. Najczęściej choroba, wraz z zaczerwienieniem skóry, łuszczeniem się, wysypką i swędzeniem na niej, wywołanymi przez procesy zapalne w naskórku, ma charakter alergiczny. Istnieje jednak pewien rodzaj choroby, która występuje na tle już istniejących patologii skóry i ma charakter bakteryjny. Ponadto, wyprysk drobnoustrojów rozwija się w wyniku zaburzeń układu odpornościowego, które są spowodowane nawrotami innych typów zapalnych chorób skóry.
Krostki na penisie – leczenie
Leczenie zmian skórnych na prąciu zależy przede wszystkim od postawionej diagnozy.
W przypadku kandydozy żołędzi i napletka stosuje się leki przeciwgrzybicze – najczęściej w formie kremów. Terapia przynosi w większości przypadków pełne wyleczenie. W razie niepowodzenia włącza się kremy z nystatyną , a w przypadku towarzyszącego stanu zapalnego – steryd.
W leczeniu łuszczycy stosuje się sterydy w maści, a przy opryszczce narządów płciowych włącza się acyklowir (lek przeciwwirusowy), doustnie lub dożylnie w zależności od stanu pacjenta.
Trwają badania kliniczne nad szczepionką chroniącą przed infekcją HSV. Wrzód miękki zwalcza się antybiotykoterapią ogólnoustrojową, przy czym niezbędne jest również objęcie leczeniem partnera seksualnego. Gdy lekarz stwierdzi zakażenie kiłą, zaleci terapię penicyliną benzatynową.
Czasami w przypadku krostek na penisie wystarczy zmiana kosmetyku do higieny intymnej lub środka piorącego na delikatniejszy, hipoalergiczny.
Gradacja
Podobnie jak wszelkie wypryskowe zmiany skórne, wyprysk drobnoustrojów ma kilka etapów rozwoju procesu:
- Stadium 1 (początek choroby lub wyprysk rumieniowaty) charakteryzuje się zaczerwienieniem ograniczonej powierzchni skóry i pojawieniem się swędzenia na niej.
- Etap 2 (rozwój choroby lub stadium grudkowo-opuszkowe) charakteryzuje się pojawieniem się na niedokrwistych obszarach obrzęku i erupcji (grudek), które ostatecznie wypełniają się płynem.
- Etap 3 (wysokość choroby lub wyprysk mokry): spontaniczne otwieranie się pęcherzyków z uwolnieniem surowiczych treści, podczas gdy w miejscu grudek znajdują się wgłębienia, w których gromadzi się ropa.
- Etap 4 (osłabienie choroby lub sucha egzema) obserwuje się po tym, jak obszar objęty stanem zapalnym jest pokryty żółtozieloną lub szaro-żółtą suchą skorupą.
Rozwój choroby, zwłaszcza endogennej, na dowolnym etapie może towarzyszyć pojawieniu się nowych zmian.
Istnieje również ostry i przewlekły przebieg choroby.
Ostry wyprysk drobnoustrojów to choroba trwająca nie dłużej niż 3 miesiące. Ośrodki zapalenia różnią się więc jasnością, nasyceniem lub nasyceniem cyjanowo-czerwonym odcieniem, stałym przydziałem wilgoci i silnym świądem.
Jeśli patologia nie minie w ciągu pół roku, porozmawiaj o podostrym stadium choroby (od 4 do 6 miesięcy włącznie). W tym przypadku dotknięty obszar ma mniej nasycony kolor, gęstszą strukturę i jest ciągle łukowaty.
Przewlekły wyprysk mikrobowy charakteryzuje się dłuższym przebiegiem. Choroby charakteryzują się okresami remisji i zaostrzeń. Podczas remisji, uszkodzona skóra nie różni się kolorem od zdrowej skóry, ale ma bardziej gęsta strukturę ze względu na zmiany patologiczne w skórze. W przypadku zaostrzeń można zaobserwować objawy ostrego egzema.
Jak odróżnić pryszcz od opryszczki penisa?
Opryszczka różni się od pryszczy na penisie objawami, przyczyną powstawania i postępowaniem. Opryszczka penisa jest zawsze wywołana wirusem HSV (Herpes simplex virus), tym samym, który odpowiada za występowanie opryszczki na wargach lub błonie śluzowej jamy ustnej. Do zakażenia opryszczką narządów płciowych dochodzi podczas stosunku płciowego bez zabezpieczenia z osobą, która jest nosicielem tego wirusa, także podczas seksu oralnego.
Objawy opryszczki na penisie pojawiają się po pewnym czasie od odbycia stosunku płciowego. Na początku mężczyzna odczuwa świąd, pieczenie i lekki ból na skórze prącia. Po kilku dniach pojawiają się bolesne, tkliwe i piekące pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym, które w ostatecznej fazie przekształcają się w owrzodzenia. Opryszczka narządów płciowych pojawia się najczęściej na żołędzi penisa, trzonie prącia i w okolicy odbytu. Zmianom skórnym może towarzyszyć gorączka, osłabienie, powiększenie się węzłów chłonnych.
Opryszczka prącia wymaga leczenia objawowego, ponieważ wirusa HSV nie można trwale usunąć z organizmu. Leczenie polega na przyjmowaniu miejscowym i doustnym leków przeciwwirusowych. Opryszczki nie wolno dotykać, aby nie rozsiewać jej na inne miejsca, np. oczy lub usta. Należy unikać przemęczenia i osłabienia organizmu, ponieważ wtedy opryszczka ma skłonności do nawrotów. Opryszczka prącia jest bezwzględnym wskazaniem do zachowania wstrzemięźliwości seksualnej do momentu ustąpienia zmian skórnych oraz do stosowania zabezpieczenia w postaci prezerwatywy.
Zobacz film: Wzrost zachorowań na choroby weneryczne. Źródło: Dzień Dobry TVN.Autor: Redakcja Dzień Dobry TVN
Prosaki na penisie
Nieco innego rodzaju krostami występującymi na narządach płciowych są prosaki. Czym są te wykwity? To torbiele zastoinowe związane z nadaktywnością gruczołów łojowych, będące efektem niewłaściwego, nadmiernego rogowacenia ujść mieszków włosowych.
Prosaki na prąciu, jądrach i w innych miejscach ciała mogą powstawać spontanicznie i bez wyraźnej przyczyny, ale też pojawiają się:
- po ustąpieniu ran pęcherzykowych,
- po zabiegach dermabrazji (mechanicznego ścierania skóry) i radioterapii,
- w wyniku długotrwałego leczenia środkami sterydowymi oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Dzielą się na pierwotne, które są niemal powszechne u noworodków (występują u około 40-50 procent maluchów, głównie na twarzy ale też na narządach płciowych - dane: D. Berk i S.J. Bayliss) oraz wtórne, pojawiające się w późniejszych latach życia.
W pierwszym z wymienionych przypadków podłoże najprawdopodobniej jest genetyczne.
Jak wyglądają prosaki? Są podobnie do plamek Fordyce'a. Zbierający się pod skórą łój powoduje niewielkie uwypuklenia w kolorze białym. Po mocniejszym naciśnięciu albo przebiciu, tłusta i kleista wydzielina powinna uchodzić na zewnątrz. Ich średnica z reguły wynosi 1-2 mm.
Prosaki na członku także nie są związane z żadnym zakażeniem, alergią czy kwestiami natury higienicznej. Nie bolą, nie swędzą, nie szczypią, nie utrudniają też współżycia seksualnego, przynajmniej w czysto technicznym aspekcie.
Czy są zaraźliwe? Nie, nie ma możliwości przenoszenia ich, aczkolwiek tak, jak większość zmian chorobowych występujących w strefach intymnych, mogą budzić nie najlepsze skojarzenia i obawy.
Z tego też powodu dotknięte nimi osoby często powstrzymują się od aktywności seksualnej lub też spotykają z niechęcią ze strony partnerów. Stąd liczne zapytania o diagnostykę i metody leczenia.
U nas zapłacisz kartą