U nas zapłacisz kartą
Wyprysk na prąciu - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Pryszcz na prąciu - leczenie
Pryszcz na penisie jest traktowany jako niegroźny defekt kosmetyczny, który po pewnym czasie znika samoistnie i nie wymaga leczenia. Nie ma leku, maści, płynu, który pomógłby poradzić sobie z tym problemem, zmniejszył ilość i wygląd zmian skórnych. Najlepszym rozwiązaniem jest zadbanie o prawidłową higienę - stosowanie mydła przeciwtrądzikowego i łagodnego płynu do higieny intymnej. Pryszczy na prąciu nie wolno wyciskać, wyduszać, ani przekłuwać. Może to spowodować zainfekowanie zmiany skórnej i rozsianie stanu zapalnego. Wtedy pryszcz się powiększy, podbiegnie ropą, pojawi się obrzęk, zaczerwienienie i ból. Taki stan najczęściej wymaga konsultacji z lekarzem i zastosowania miejscowego antybiotyku.
Pryszcz na penisie nie jest groźny ani zaraźliwy. Niepowikłany prosak nie jest także przeciwwskazaniem do podejmowania aktywności seksualnej.
Prosaki na penisie
Nieco innego rodzaju krostami występującymi na narządach płciowych są prosaki. Czym są te wykwity? To torbiele zastoinowe związane z nadaktywnością gruczołów łojowych, będące efektem niewłaściwego, nadmiernego rogowacenia ujść mieszków włosowych.
Prosaki na prąciu, jądrach i w innych miejscach ciała mogą powstawać spontanicznie i bez wyraźnej przyczyny, ale też pojawiają się:
- po ustąpieniu ran pęcherzykowych,
- po zabiegach dermabrazji (mechanicznego ścierania skóry) i radioterapii,
- w wyniku długotrwałego leczenia środkami sterydowymi oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Dzielą się na pierwotne, które są niemal powszechne u noworodków (występują u około 40-50 procent maluchów, głównie na twarzy ale też na narządach płciowych - dane: D. Berk i S.J. Bayliss) oraz wtórne, pojawiające się w późniejszych latach życia.
W pierwszym z wymienionych przypadków podłoże najprawdopodobniej jest genetyczne.
Jak wyglądają prosaki? Są podobnie do plamek Fordyce'a. Zbierający się pod skórą łój powoduje niewielkie uwypuklenia w kolorze białym. Po mocniejszym naciśnięciu albo przebiciu, tłusta i kleista wydzielina powinna uchodzić na zewnątrz. Ich średnica z reguły wynosi 1-2 mm.
Prosaki na członku także nie są związane z żadnym zakażeniem, alergią czy kwestiami natury higienicznej. Nie bolą, nie swędzą, nie szczypią, nie utrudniają też współżycia seksualnego, przynajmniej w czysto technicznym aspekcie.
Czy są zaraźliwe? Nie, nie ma możliwości przenoszenia ich, aczkolwiek tak, jak większość zmian chorobowych występujących w strefach intymnych, mogą budzić nie najlepsze skojarzenia i obawy.
Z tego też powodu dotknięte nimi osoby często powstrzymują się od aktywności seksualnej lub też spotykają z niechęcią ze strony partnerów. Stąd liczne zapytania o diagnostykę i metody leczenia.
Jak leczyć białe krostki na penisie?
Jak leczyć białe krostki na żołędzi, napletku, trzonie członka czy jądrach? O dostępnych metodach terapii prosaków zostało powiedziane wyżej.
Jeśli chodzi o plamki Fordyce'a, leczenia nie zaleca się w ogóle, a jeśli już, to wyłącznie z przyczyn estetycznych. W grę wchodzą zabiegi elektrokoagulacji oraz wysuszania prądem, może też być zastosowany laser CO2, który wywołuje kontrolowany uraz fototermiczny wybranych tkanek.
Jest to metoda skuteczna, ale droga, dlatego zasadność jej stosowania w leczeniu całkowicie niegroźnych zmian bywa kwestionowana.
Oprócz tego białe pryszcze na penisie można traktować maścią z retinoidami, na przykład tretinoiną albo retinolem, które ułatwiają złuszczanie naskórka i mogą w pewnym stopniu udrażniać kanaliki gruczołów łojowych.
Białe krosty na prąciu i jądrach będące kaszakami usuwa się podobnie, aczkolwiek ze względu na możliwe powikłania w postaci zmian zapalnych, niekiedy jest to nie obligatoryjne, a zalecane.
Najczęściej stosowany jest zabieg chirurgicznego nacinania, po którym znajdująca się wewnątrz treść swobodnie wypływa na zewnątrz. Jeśli jednak wdaje się zapalenie, lekarz powinien usunąć całą torebkę, a w razie konieczności, zaordynować także antybiotykoterapię.
Alternatywą dla działań chirurgicznych są zabiegi wykonywane w gabinetach medycyny estetycznej. Kaszaki można wypalać laserem CO2 lub też wymrażać (krioterapia).
Tak jak zostało już wspomniane wyżej, leczenie powinno być prowadzane przez specjalistów. Konsultacja ma charakter dermatologiczny, a usuwanie - chirurgiczny.
Nie należy podejmować działań na własną rękę, jako że są one nieefektywne, a w dodatku grożą powstawaniem ran lub zakażeń.
W procesie diagnostyki niezwykle ważne jest też różnicowanie z innymi potencjalnymi schorzeniami, które mogą być znacznie groźniejsze, a których pacjent nie jest w stanie samodzielnie rozpoznać.<
Objawy wyprysk mikrobowy
Wyprysk drobnoustrojowy jest jedną z odmian wypryskowatych zmian skórnych, co oznacza, że charakteryzuje się objawami obserwowanymi w rozwoju tej patologii: wysypką, swędzeniem, łuszczeniem, obrzękiem skóry. Ale te objawy są typowe dla wielu chorób skóry, w tym natury alergicznej. Jak rozpoznać drobnoustroje. Wyprysk za pomocą zewnętrznych objawów.
Pierwsze objawy egzemy mikrobiologiczna badanym rumień (zaczerwienienie skóry silny z powodu nadmiernego dopływu krwi w naczyniach włosowatych) w ściśle określonych granicach, obrzęk tkanek i wygląd chorego obszaru na nich grudkowa. Po pewnym czasie skóra w miejscu zaczerwienienia zaczyna pękać, zamiast grudek pojawiają się bąbelki z surową zawartością. Kilka dni później na skórze zmiany pojawiły się skorupy o barwie żółtawozielonej.
Wszystko to przypomina rozwój zapalenia skóry, który z natury jest wypryskiem drobnoustrojów.
Charakterystyczną cechą większości typów wyprysków drobnoustrojowych jest asymetria zmian. I oni sami często mają zły kształt. Wokół ogniska zapalnego można zaobserwować rodzaj krawężnika utworzonego przez złuszczone obszary górnej warstwy skóry. Na skraju dotkniętego obszaru znajdują się krosty o treści ropnej, które po otwarciu tworzą żółtawe, gęste skorupy.
Po usunięciu skorupy, pod nimi znajduje się ropa. Jeśli usuniesz ropę, zobaczysz błyszczącą powierzchnię o niebieskawo-czerwonym lub bordowym kolorze, na której zauważysz moknutie z ogniskami mikroskopijnych krwotoków.
Inną ważną cechą wyprysku drobnoustrojów, która odróżnia ją od prawdziwej postaci choroby, jest polimorfizm wysypki z przewagą ropnych elementów.
Najczęściej egzemy drobnoustrojowe dotykają górnych i dolnych kończyn, które są najbardziej podatne na obrażenia, a ich ogniska mogą być widoczne również na twarzy lub w okolicy sutków kobiet.
Wyprysk mikrobowy na rękach najczęściej powstaje w obszarze dłoni i palców. Występuje wyprysk szczotek, palców i przestrzeni międzyluktowej z lokalizacją ognisk w miejscach fałdów skóry w odpowiedniej części ramienia.
