U nas zapłacisz kartą
"Jak radzić sobie z wypryskiem na skórze - Praktyczne porady i skuteczne rozwiązania"
Bąble na skórze jak po oparzeniu
Najczęstszą przyczyną powstawania bąbli na skórze są oparzenia. Do oparzenia może dojść w wyniku kontaktu skóry z wysoką temperaturą, promieniowaniem lub substancją żrącą. Bąble powstałe na skórze w skutek oparzenia, zazwyczaj są wypełnione płynem surowiczym, który ma na celu ochronę organizmu przed rożnymi zakażeniami. Z tego powodu nie należy ich przebijać.
Często oparzenia powstają przy gotowaniu, a jeśli czynność ta powtarzana jest przez nas codziennie - trudno o to, by bąble szybko i sprawnie się wygoiły. Zazwyczaj ich leczenie na dłoniach może trwać do ok. 2. a nawet 3. tygodni.
Bąble po oparzeniu różnią się wyglądem w zależności od tego, jaki czynnik je spowodował. Zazwyczaj takie bąble mają kilka milimetrów średnicy.
Diagnostyka wyprysku podudzi
Osoby, u których pojawiły się objawy wskazujące na wyprysk podudzi, powinny zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu lub poradni dermatologicznej. Specjalista oceni stan skóry i zleci dodatkowe badania mikrobiologiczne. Wyprysk podudzi należy różnicować z grzybicą i łuszczycą. Brak obecności drożdżaków na skórze pozwala wykluczyć inną przyczynę zmian skórnych.
Leczenie wyprysku podudzi obejmuje stosowanie maści i kremów o działaniu przeciwzapalnym i przeciwhistaminowym. Niekiedy lekarz decyduje o zastosowaniu terapii glikokortykosteroidami. W przypadku infekcji bakteryjnej konieczna jest antybiotykoterapia miejscowa. Środki te nie leczą przyczyny problemu, jednak pozwalają złagodzić objawy. Można zastosować także leki na wyprysk podudzi, które poprawiają krążenie żylne i rozszerzają naczynia krwionośne. U części pacjentów konieczne jest wdrożenie terapii heparynami drobnocząsteczkowymi, które zmniejszają ryzyko zakrzepicy.
Leczenie wyprysku podudzi to także odpowiednia pielęgnacja skóry kończyn dolnych. Ze względu na to, że staje się ona bardzo sucha, cienka i podatna na uszkodzenia, należy intensywnie ją natłuszczać kremem lub balsamem. Czynność ta przyspiesza regenerację naskórka i chroni go przed działaniem szkodliwych czynników zewnętrznych. Kosmetyki do pielęgnacji powinny być hipoalergiczne, czyli pozbawione substancji zapachowych, sztucznych barwników i konserwantów.
Zobacz wideo: Budowa i funkcje skóry
Przyczyny alergii skórnej
Przyczyny alergii skórnej są bardzo zróżnicowane. Najczęściej nieprawidłową reakcję wywołuje bezpośredni kontakt ciała z metalami, chemikaliami, składnikami pożywienia oraz roślinami.
Dobrze obrazuje to zestawienie ICD10, gdzie w kolejnych podkategoriach wyróżnione są różne typy alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, występującego w odpowiedzi na:
- metale,
- substancje klejące,
- kosmetyki,
- leki
- barwniki
- inne środki chemiczne,
- pokarmy,
- rośliny.
W praktyce do czynników silnie alergizujących należą między innymi nikiel, chrom, cynk, kobalt, guma, lateks, terpentyna, formaldehyd oraz różne substancje znajdujące się w składzie kosmetyków.
Nie można zapominać, że na skórze objawiają się też czasem alergie wziewne (na przykład na pyłki roślin czy roztocza kurzu domowego) oraz pokarmowe (na białka określonych produktów spożywczych, takich jak truskawki, mleko, orzechy, kakao, jaja, zboża zawierające gluten).
U osób do tego predestynowanych, a więc alergików, układ odpornościowy wytwarza przeciwciała skierowane przeciw antygenom określonych alergenów. W następstwie tego uwalniane są różne substancje, takie jak histamina, które powodują reakcje zapalne - w tym przypadku reakcje skórne.
Skłonność do tego może być uwarunkowana genetycznie, istnieją też okoliczności zwiększające prawdopodobieństwo reakcji alergicznych oraz ich nasilenie, takie jak choćby silna i długotrwała ekspozycja na stres czy zmiany hormonalne w czasie ciąży i menopauzy.
Alergia skórna a tarczyca
Alergie skórne mogą współwystępować, a także być konsekwencją lub przyczyną innych schorzeń.
Zauważono na przykład, że alergie pokarmowe często nasilają objawy AZS. Innym przykładem złożonych zależności w tej materii jest związek alergii skórnej z tarczycą, a konkretnie chorobami autoimmunologicznymi (wywoływanymi autoagresją układu odpornościowego) tego gruczołu.
Czy kąpiele wybielające na wyprysk działają?
Kąpiele z wybielaczem są używane przez niektóre osoby z egzemą, aby pomóc w radzeniu sobie z objawami. Ale eksperci są podzieleni co do skuteczności tej opcji leczenia.
National Egzema Association twierdzi, że kąpiel wybielająca dwa do trzech razy w tygodniu może pomóc zmniejszyć objawy i bakterie na skórze, które mogą prowadzić do infekcji.
Ale badanie z 2017 roku wykazało, że chociaż kąpiele wybielające mogą zmniejszyć nasilenie objawów egzemy, nie były one bardziej skuteczne niż kąpiel w samej wodzie.
Istnieją jednak ograniczenia obecnie dostępnych badań i potrzebne są większe randomizowane badania kontrolowane.
Możliwe korzyści
Według National Egzema Association kąpiele wybielające mogą przynieść wiele korzyści. Obejmują one:
- Zmniejszone stany zapalne
- Zmniejszone swędzenie
- Zmniejszona ilość bakterii Staphylococcus aureus na skórze
Kąpiel w ciepłej wannie z wodą może również pomóc skórze lepiej wchłaniać wilgoć, a także zrelaksować ciało i zmniejszyć stres.
Mieszane opinie
Naukowcy są podzieleni co do skuteczności kąpieli wybielających w przypadku egzemy.
W jednym z badań zauważono, że chociaż nasilenie objawów zostało zmniejszone dzięki kąpieli wybielającej, nie było różnicy w skuteczności między zwykłą kąpielą wodną a kąpielą wybielającą. To samo badanie nie wykazało różnicy w gęstości bakterii znajdujących się na skórze osób, które brały wybielacz lub zwykłą kąpiel wodną. Sugeruje to, że część skuteczności kąpieli wybielających można w rzeczywistości przypisać wodzie, a nie wybielaczu w wannie.
Przyczyny powstania wyprysków na skórze
Mówiąc najprościej, wyprysk jest reakcją zapalną, która powstaje w wyniku działania jakiegoś czynnika zewnętrznego. Wyprysk może przyjąć postać ostrą, podostrą lub przewlekłą. Warto wiedzieć, że zmiany skórne to nie zawsze wypryski – przyjmują bowiem bardzo różną postać i mogą mieć przyczyny niezwiązane z reakcją zapalną – ale szerzej opowiemy o tym w poniższym artykule.
Wyprysk kontaktowy
Powstaje poprzez kontakt z alergenami u osób uczulonych. Bardzo często substancją uczulającą jest nikiel, chemikalia stosowane w masowej produkcji lub składniki perfum. Jeżeli substancje drażniące bezpośrednio uszkodzą skórę, mamy wówczas do czynienia z wypryskiem kontaktowym z podrażnienia. Oznacza to, że wyprysk nie ma związku z uczuleniem, ale z działaniem samej substancji (na przykład z drażniącą farbą, smarem lub cementem). Wypryski kontaktowe pojawiają się raczej u osób dorosłych, częściej kobiet, które mają większą styczność z kosmetykami.
l Objawy wyprysków kontaktowych na skórze – przede wszystkim to silny świąd na skórze. Oprócz tego pojawiają się krostki, zaczerwienienie lub pęcherzyki. Skóra staje się również pogrubiała i może się łuszczyć.
Atopowe zapalenie skóry
To przewlekła choroba skórna, której towarzyszy świąd. Główną przyczyną AZS jest dysfunkcja bariery skórnej, która powoduje suchość, świąd i stan zapalny. Choroba może dotykać zarówno niemowlęta, starsze dzieci i osoby dorosłe. Źródłem AZS są geny, bo układ odpornościowy nieprawidłowo odpowiada na małe dawki antygenów, wytwarzając nadmiernie przeciwciała IgE, skierowane przeciwko alergenom. Właśnie przez to chory może reagować na bardzo różne alergeny środowiskowe, takie jak pyłki roślin, pokarmy czy sierść.
l Objawy AZS: zaczerwienienie, suchość skóry, świąd, powracające zakażenia bakteryjne. Zmiany skórne występują najczęściej w zgięciach łokciowych i kolanowych oraz na twarzy i szyi. Mogą pojawić się również na narządach płciowych.
