U nas zapłacisz kartą
Przyczyny i Rozwiązania - Jak Pozbyć Się Pryszczy
Przyczyny występowania pryszczy po peelingu
Dlaczego po peelingu wyskakują mi pryszcze?
Peeling jest jednym z najpopularniejszych zabiegów kosmetycznych, które mają na celu odnowę skóry i poprawę jej wyglądu. Jednak niektórzy ludzie doświadczają nieprzyjemnego efektu ubocznego po peelingu – pojawienia się pryszczy. Dlaczego tak się dzieje? Przeanalizujmy przyczyny występowania pryszczy po peelingu.
Po pierwsze, peelingu może prowadzić do zwiększonej produkcji sebum. Peeling usuwa martwe komórki skóry i odsłania nową warstwę skóry. Jednak ten proces może również prowadzić do pobudzenia gruczołów łojowych, które produkują sebum – naturalny olej skóry. Jeśli gruczoły łojowe są nadaktywne, może to prowadzić do nadmiernego wydzielania sebum, co z kolei może prowadzić do zatkania porów i powstawania pryszczy.
Po drugie, peelingu może prowadzić do podrażnienia skóry. Niektóre składniki używane w peelingu, takie jak kwasy owocowe czy retinoidy, mogą być zbyt agresywne dla niektórych skór. Podrażnienie skóry może prowadzić do zwiększonej produkcji sebum i zatkania porów, co z kolei może prowadzić do powstawania pryszczy.
Po trzecie, peelingu może prowadzić do rozprzestrzeniania się bakterii na skórze. Podczas peelingu, skóra jest delikatnie uszkadzana, co może stworzyć idealne warunki dla rozwoju bakterii. Jeśli nie zachowamy odpowiedniej higieny po peelingu, bakterie mogą się rozmnażać i prowadzić do powstawania pryszczy.
Jak więc uniknąć pojawienia się pryszczy po peelingu? Po pierwsze, warto skonsultować się z profesjonalistą przed przeprowadzeniem peelingu. Kosmetolog będzie w stanie ocenić rodzaj skóry i zalecić odpowiedni rodzaj peelingu, który nie będzie zbyt agresywny dla skóry.
Po drugie, należy zadbać o odpowiednią higienę po peelingu. Po zabiegu należy dokładnie umyć twarz delikatnym żelem lub mydłem oczyszczającym. Należy również unikać dotykania twarzy brudnymi rękami i stosować produkty do pielęgnacji skóry, które nie będą zatykać porów.
CZYM RÓŻNIĄ SIĘ PRYSZCZE NA PLECACH OD TYCH NA TWARZY?
Chociaż pryszcze na plecach mogą mieć podobny wygląd, istnieją trzy kluczowe różnice między nimi:
1. Rozmiar: pory skóry na plecach są większe niż na twarzy, co oznacza, że mogą łatwiej zatykać się nadmiarem sebum, martwymi komórkami skóry i bakteriami.
2. Nasilenie: pryszcze na plecach mogą być bardziej bolesne niż pryszcze na innych obszarach, ponieważ skóra pleców jest znacznie grubsza, co oznacza, że wypryski mogą tworzyć się głębiej pod powierzchnią.
3. Leczenie: skóra na plecach może być mniej wrażliwa na miejscowe leczenie trądziku ze względu na swoją grubość. Jednym z przykładów jest nadtlenek benzoilu, który może pomóc w zwalczaniu bakterii, które przyczyniają się do powstawania niektórych form pryszczy. Ponadto stosowanie zabiegów miejscowych może być kosztowne ze względu na dużą powierzchnię pleców, więc wybór leczenia doustnego może być bardziej opłacalny.
Chociaż NIVEA nie została stworzona do leczenia pryszczy na plecach, oferuje gamę specjalnie opracowaną do leczenia objawów trądziku na twarzy. Linia NIVEA Derma Skin Clear wykorzystuje silne składniki aktywne kwas salicylowy, niacynamid i kwas glikolowy, aby głęboko oczyścić i rozjaśnić pory, co może pomóc w walce z pryszczami.
Dlaczego po peelingu wyskakują mi pryszcze?
Po peelingu skóra może wykazywać reakcję, która objawia się pojawieniem się pryszczy. To zjawisko jest dość powszechne i nosi nazwę „reakcji na peelingu”. Wynika ono z kilku czynników, które warto wziąć pod uwagę. Po pierwsze, peeling usuwa martwe komórki skóry i oczyszcza pory, co może prowadzić do uwolnienia zablokowanych zanieczyszczeń i bakterii. Po drugie, peeling może prowadzić do zwiększonej produkcji sebum, co może zatykać pory i prowadzić do powstawania pryszczy. Ponadto, niektóre składniki peelingu mogą być drażniące dla skóry, co również może wywoływać reakcję w postaci pryszczy. Warto pamiętać, że reakcja na peelingu jest zazwyczaj tymczasowa i ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni. Jeśli jednak problem się nasila lub utrzymuje przez dłuższy czas, warto skonsultować się z dermatologiem.
Tak powstaje pryszcz
Bakterie uwalniają enzymy (lipazy) rozkładające obojętne tłuszcze łoju na mniejsze cząstki (wolne kwasy tłuszczowe). Właśnie te kwasy tłuszczowe powodują powstawanie stanów zapalnych. Wzrasta liczba zakażonych komórek i wydzieliny wypełnającej woreczek. Jest tam coraz mniej miejsca, przez co nasila się nacisk na ścianki mieszka włosowego zablokowanego czopem rogowym. W pewnym momencie ścianki nie wytrzymują nacisku, pękają, a zawartość rozlewa się na otaczającą tkankę. Powstaje ostry stan zapalny, tworzą się krosty.
Trądzik pospolity może mieć różne etapy. Pierwsza odmiana trądziku charakteryzuje się zaskórnikami utrzymującymi się przez miesiące, a nawet lata, w okresie dojrzewania. Rozróżnia się zaskórniki otwarte i zamknięte. W zaskórnikach zamkniętych ujście mieszka jest zatkane, spod skóry prześwituje biaława grudka, czop łojowo-rogowy. Często dochodzi do zakażeń i nagromadzenia się ropy, ponieważ zawartość mieszka nie może się wydostać na zewnątrz. W zaskórnikach otwartych ujście się nie domyka, widoczny jest czarny punkt. Nie ma on nic wspólnego z brudem, jak się powszechnie uważa. Czarny kolor spowodowany jest utlenianiem się czopu rogowo-tłuszczowego. Kolejnym etapem trądziku jest jest acne papulopustolosa. W zaskórniku powstały już zmiany zapalne, grudki i krosty. Ten etap może ciągnąć się latami. Prawie każda krosta pozostawia wklęsłą (rzadziej także wypukłą) bliznę. Jeśli trądzik się pogarsza, rozwija się raczej rzaska forma acne conglobata. W wyniku stanu zapalnego wokół mieszka tworzą się guzkowate nacieki i ropne, a po ich ustąpieniu pozostają blizny wklęsłe i wypukłe.
