U nas zapłacisz kartą
Wysypka czerwone plamy - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Czerwone plamy na rękach – objaw płonicy
Zaczerwienienie całych dłoniowych powierzchni rąk, w zgięciach łokci i pod kolanami to objaw towarzyszący płonicy, zwanej również szkarlatyną. To choroba zakaźna, wywoływana przez bakterie z gatunku Streptococcus pyogenes, czyli paciorkowca grupy A. Poza zaczerwienieniem dłoni na obraz kliniczny szkarlatyny składają się: ból gardła, podwyższona temperatura ciała, ból głowy, wysypka, która przypomina papier ścierny (lokalizuje się przeważnie na klatce piersiowej, choć może zająć całe ciało z wyjątkiem dłoni i podeszew stóp), obrzęk węzłów chłonnych, biały lub żółtawy nalot na języku.
Szkarlatyna to przeważnie powikłanie paciorkowcowego zapalenia gardła lub paciorkowcowego zakażenia skóry. Najczęściej dotyka dzieci w wieku od 5 do 15 lat. Leczenie szkarlatyny, a tym samym czerwonych plam na rękach, polega na antybiotykoterapii. Lekami pierwszego rzutu są penicylina, cefalosporyny, a w przypadku uczulenia na nie stosuje się makrolidy. Jednocześnie choremu podawane są leki łagodzące objawy chorobowe, w tym m.in. o działaniu przeciwgorączkowym, przeciwbólowym.
Czerwone plamy na ciele – jakie mogą być ich przyczyny?
Plama to zmiana skórna (wykwit) niewyczuwalna w dotyku i różniąca się od otaczającej skóry wyłącznie zabarwieniem. Jeśli plamy występują na całym ciele, określa się je mianem wysypki (inaczej osutki).
Do możliwych przyczyn czerwonych plam na ciele należą:
- choroby zakaźne (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze),
- choroby alergiczne (atopowe zapalenie skóry, wyprysk alergiczny, reakcje alergiczne na leki),
- oparzenia słoneczne i odczyny fototoksyczne i fotoalergiczne,
- skazy krwotoczne,
- łuszczyca i zmiany łuszczycopodobne,
- choroby rumieniowe skóry (np. rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty),
- choroby tkanki łącznej (np. toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie skórno-mięśniowe),
- choroby metaboliczne (np. cukrzyca),
- urazy mechaniczne (sińce, podbiegnięcia krwawe).
Czerwone plamy na ciele ze względu na mechanizm powstania można podzielić na:
Jak powstają czerwone plamy na twarzy?
Czerwone plamy na twarzy są widoczną oznaką przekrwienia skóry wskutek rozszerzenia się drobnych naczyń tętniczych. Zwiększony napływ krwi powoduje przebarwienie powłok. Przyczyną może być działanie ciepła albo bezpośrednie działanie na skórę czynnika o wysokiej toksyczności. Paradoksalnie powodem może też być nadmierne wyziębienie – na przykład przy mroźnej i wietrznej pogodzie. Naczynia początkowo zwężają się, zabezpieczając organizm przed utratą ciepła, ale w późniejszej fazie – gdy twarz owiewa już cieplejsze powietrze – rozszerzają się gwałtownie, by przyspieszyć regenerację tkanek. Efektem są czerwone plamy na twarzy. Powstawanie czerwonych plam na twarzy może być związane z przegrzaniem organizmu towarzyszącym gorączce. Mechanizmy regulacyjne doprowadzają przy znacznie podwyższonej temperaturze do rozszerzenia powierzchownych naczyń, aby większa ilość ciepła była wypromieniowywana z ciała przez powłoki. Chwilowe zaczerwienienie może też być rezultatem silnych emocji. Normalnie nie mają one wpływu na zabarwienie twarzy, ale u osób znerwicowanych lub mających układ wegetatywny o zwiększonej reaktywności często dochodzi do wzmożenia gry naczyniowej pod wpływem wstydu, stresu czy nawet radości. Objawem są czerwone plamy na twarzy, szyi, w górnej części klatki piersiowej czy też zaczerwienienie i pieczenie uszu. Do powstania czerwonych plam na twarzy często doprowadzają zmiany chorobowe, którym towarzyszy stan zapalny. Jeśli powierzchnia zaczerwienienia jest duża, poszczególne plamy zlewają się, a skóra jest przy tym obrzmiała, nadwrażliwa na dotyk lub bolesna i ma zwiększone ucieplenie, można mówić o intensywnym, pełnoobjawowym zapaleniu skóry. Utrzymywanie się przekrwienia i zaczerwienienia jest wtedy związane z miejscowym wydzielaniem się mediatorów zapalenia, takich jak histamina, białko CRP, kininy czy interleukiny.
- oparzenia promieniami słonecznymi lub promieniowaniem UV innego pochodzenia,
- przechłodzenia,
- stosowania niedopasowanych, zbyt agresywnych kosmetyków,
- wpływu środków chemicznych stosowanych w pracy lub w domu,
- kontaktu z kwasami lub zasadami albo innymi drażniącymi substancjami i ich oparami, np. lakierami czy farbami,
- choroby zakaźnej lub układowej.
Pokrzywka
Bąbel pokrzywkowy to wykwit wyniosły ponad powierzchnię skóry, różnorodnej wielkości oraz barwy od różowej do porcelanowej, często przypominający poparzenie pokrzywą, któremu zwykle towarzyszy świąd. Za powstawanie zmian pokrzywkowych mogą odpowiadać zarówno mechanizmy alergiczne, jak i niealergiczne, co sprawia, że przyczyna występowania zmian niejednokrotnie jest bardzo trudna do ustalenia.
Pokrzywka może pojawić się po spożyciu uczulającego pokarmu, ukąszeniu przez owada, zażyciu leku. Ten rodzaj wysypki towarzyszy także często wewnątrzustrojowym ogniskom zapalnym, infekcjom pasożytniczym, czy też chorobom autoimmunologicznym. Może wystąpić na skutek zimna, pod wpływem ucisku, promieni słonecznych, wibracji, czy też po wysiłku fizycznym. Typowo zmiany ustępują w ciągu kilku godzin, jednak gdy utrzymują się ponad 24 godziny, wymagają wykluczenia poważniejszych chorób, zwykle o podłożu immunologicznym
– dodaje dr Joanna Sułowicz.
U około połowy osób chorych na pokrzywkę może wystąpić obrzęk naczynioruchowy, czyli obrzęk głębszych warstw skóry lub błon śluzowych.
Obrzęk pojawia się nagle i może utrzymywać się nawet kilka dni. Zazwyczaj lokalizuje się w obrębie twarzy: usta, powieki, ale także w obrębie rąk, stóp czy narządów płciowych. Umiejscowienie w obrębie krtani może powodować duszność i z uwagi na zagrożenie życia wymaga bezzwłocznej interwencji lekarskiej.
Pokrzywka, fot. Adobe Stock
Warto uważnie obserwować skórę i pojawiające się na niej zmiany. Odpowiednio wcześnie podjęte leczenie ułatwi zwalczanie wysypki, i może ograniczyć jej negatywne skutki (np. blizny, przebarwienia). Jest to szczególnie ważne w przypadku wysypki u dzieci, których delikatna skóra jest narażona na powstawanie blizn i przebarwień.
Treść artykułu została pierwotnie opublikowana 03.10.2013.
