Wysypka na nadgarstku - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Ból nadgarstka - co robić?
Początkowo należy zastanowić się nad przyczyną problemu. Jeśli doszło do urazu mechanicznego, a w konsekwencji istnieje duża trudność z ruchem, należy niezwłocznie udać się do lekarza – zgłosić do przychodni lub do izby przyjęć. Może być to skręcenie lub złamanie, co wskazuje na pilną konsultację lekarską.
Jeśli jednak objawy są umiarkowane, występują głównie po pracy lub po przeciążeniu, należy przeanalizować charakter swojej pracy oraz spróbować odciążyć stawy ręki jeśli jest to możliwe. Wówczas, na parę dni zrezygnować z ćwiczeń siłowych angażujących ręce, zrezygnować z ćwiczeń ze sztangą lub w podporze. Jeśli sytuacja pojawia się u pracownika wykonującego pracę manualna lub biuową, należy rozważyć wizytę u lekarza w celu zastosowania terapii przeciwbólowej i przeciwzapalnej.
Ganglion - objawy
Ganglion to zmiana w kształcie guzka położona pod skórą – w zależności od wielkości może być ledwo wyczuwalna albo wyraźnie widoczna. Wielkość ganglionu może się zmieniać – okresowo albo np. po wysiłku może się zwiększyć.
Zmiana jest dość spoista, nieco przesuwalna pod skórą. Najczęściej mamy do czynienia z ganglionami położonym na grzbiecie nadgarstka. W większości przypadków zmiana jest zupełnie niebolesna. Dla takich pacjentów jej obecność jest jedynie defektem kosmetycznym, bo zmiana sama w sobie jest niegroźna.
U niektórych pacjentów ganglion może powodować ból, szczególnie w czasie ruchu, gdy może uciskać sąsiednie struktury. Duża zmiana może nawet ograniczać ruchomość. Jeśli ganglion leży w pobliżu gałązki nerwowej może spowodować jej ucisk. Wówczas może dojść do miejscowych zaburzeń czucia, ból może być stały, może pojawić się też osłabienie siły mięśni.
Ganglion - diagnostyka
Obraz ganglionu jest dość typowy i postawienie rozpoznania dla doświadczonego ortopedy nie jest problemem. Jednak celem wykluczenia innych zmian (np. nerwiaka, guza pochewki) oraz w poszukiwaniu towarzyszących uszkodzeń (np. niestabilności łódeczkowato-księżycowatej) może być konieczne wykonanie badań obrazowych. W zależności od potrzeb lekarz może zlecić:
Jeśli potwierdzono diagnozę ganglionu, zmiana jest niewielka i nie sprawia pacjentowi dolegliwości, można nie podejmować żadnego leczenia. Wystarczy obserwacja. Wiele spośród takich zmian ustępuje samoistnie - szacuje się, że w ciągu dwóch lat od pojawianie się ganglionu, 90% znika.
Jeśli jednak zmiana pacjentowi przeszkadza - ze względów kosmetycznych lub daje dolegliwości – należy podjąć leczenie. Mniej inwazyjną, ale skuteczną w mniej niż 50% przypadków metodą jest nakłucie torbieli, usunięcie wypełniającego ją płynu i podanie w to miejsce leku przeciwzapalnego - kortykosteroidu. U niektórych pacjentów daje to poprawę, jednak trzeba się liczyć z tym, że ryzyko nawrotu jest bardzo duże.
Skuteczniejsza metodą jest operacyjne wycięcie ganglionu. Można to zrobić tak zwaną metodą otwartą, wykonując cięcie na skórze bezpośrednio nad ganglionem. W części przypadków możliwe jest leczenie metodą artroskopową. Wówczas na skórze wykonuje się jedynie niewielkie, półcentymetrowe nacięcia, a zmianę usuwa się "od środka". Rehabilitacja rzadko przynosi rezultaty w leczenie ganglionów. Może doraźnie łagodzić objawy, ale nie rozwiązuje problemu.
Czytaj też:
- Uraz nadgarstka: objawy i leczenie
- Ból nadgarstka - przyczyny
- Zespół cieśni nadgarstka: objawy, leczenie i rehabilitacja
U nas zapłacisz kartą