Wysypka na skórze a nerwowe tło - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Przewlekła pokrzywka idiopatyczna
Zdecydowana większość pacjentów, zwłaszcza młodych, przechodzi pokrzywkę idiopatyczną w postaci ostrej, trwającej od kilkunastu godzin do maksymalnie 6 tygodni.
Rzadsze, ale bardziej uciążliwe są zachorowania na samoistną pokrzywkę o charakterze przewlekłym. W takim przypadku objawy utrzymują się przynajmniej 1,5 miesiąca.
Co ważne, nawet po zniknięciu z powierzchni skóry, mogą one powrócić w identycznej formie po okresie wielomiesięcznego wyciszenia.
Postępy w nauce sprawiają, że w przypadku wielu pokrzywek przewlekłych do niedawna uznawanych za idiopatyczne, udaje się ustalić czynnik sprawczy.
Jak podaje Clive Grattan (Pokrzywka: patofizjologia i leczenie), badania wykazały, że u około 30 procent pacjentów identyfikowane są przeciwciała, które w warunkach in vitro stymulują bazofile (rodzaj białych krwinek) i komórki tuczne zdrowych dawców do uwalniania histaminy, czyli hormonu biorącego aktywny udział w reakcjach zapalnych.
Postuluje się, by tego typu przypadki klasyfikować jako chorobę autoimmunologiczną.
Leczenie pokrzywki idiopatycznej
Jak leczyć pokrzywkę idiopatyczną? Ogólna zasada dotycząca terapii tego typu dermatoz nakazuje trzytorowe działania. Pierwszym z nich jest unikanie źródła stanowiącego podłoże występowania objawów.
Ze względu na idiopatyczny charakter może to jednak być niewykonalne - z samej definicji przyczyna pozostaje bowiem nieznana.
To samo zastrzeżenie dotyczy drugiego zalecenia dotyczącego konieczności leczenia chorób współistniejących. Ze względu na trudności diagnostyczne, wielu pacjentom pozostaje ścieżka trzecia, a więc farmakologia.
Jakie leki wykazują największą skuteczność na tym polu, co lekarze przepisują najczęściej?
- Leki przeciwhistaminowe II generacji, takie jak: bilastyna, cetyryzyna, desloratadyna, feksofenadyna, lewocetyryzyna, loratadyna oraz rupatadyna. Ich działanie polega na blokowaniu receptorów histaminowych. Tym samym hamują one aktywność histaminy, ważnego mediatora reakcji zapalnych. W odróżnieniu od preparatów tego samego typu, ale należących do generacji pierwszej, mają one wysoki profil bezpieczeństwa, dlatego mogą być stosowane w długotrwałym leczeniu przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Należy jednak mieć na uwadze, iż nie zawsze są one skuteczne. W przypadku gdy efekty nie są satysfakcjonujące, zaleca się zamianę substancji czynnej na inną z tej samej grupy, bądź zwiększenie dawki, albo też zastosowanie zupełnie innego preparatu.
- Omalizumab – przeciwciało wiążące się z immunoglobulinami klasy IgE i hamujące uwalnianie się histaminy z bazofilów. Ten nowoczesny lek biologiczny wcześniej był używany głównie w terapii astmy alergicznej, od niedawna jednak znajduje szersze zastosowanie. Od stycznia 2020 roku w Polsce jest możliwe korzystanie z programu lekowego Leczenie przewlekłej pokrzywki spontanicznej, co umożliwia dostęp do tego preparatu pacjentom z ciężką postacią choroby. Specjaliści podkreślają, że w terapii często przynosi on spektakularne efekty (Roman J. Nowicki i inni)
- Cyklosporyna A - lek immunosupresyjny, a więc tonujący działanie układu odpornościowego. Hamuje on uwalnianie mediatorów prozapalnych z komórek tucznych. Zaleca się łączenie go z wymienionymi preparatami antyhistaminowymi. Należy jednak pamiętać, że długotrwałe stosowanie tej substancji wiąże się ze znacznym ryzykiem wystąpienia niepożądanych skutków ubocznych.
- Glikokortykosteroidy – leki hormonalne o silnym działaniu przeciwzapalnym. Przeznaczone są jedynie do krótkiego stosowania w przypadku znacznych zaostrzeń choroby, powodują bowiem silne i częste efekty niepożądane.
Wysypka alergiczna - co ją powoduje?
Wysypkę o podłożu alergicznym powodują najczęściej:
- kosmetyki,
- środki chemiczne i czyszczące,
- leki,
- farby,
- rośliny,
- biżuteria,
- guziki i inne elementy odzieży,
- jad owadów,
- pokarmy.
Po kontakcie ze skórą często uczulają: nikiel (składnik metalowych części ubrań, biżuterii, zegarków), konserwanty w kosmetykach i chemii (np. parabeny, formaldehyd, metyloizotiazolinon) oraz substancje zapachowe, parafenylenodiamina (np. farby do włosów, do ubrań, tusz do rzęs, henna), guma (rękawice, ubrania) czy chrom (np. proszek do prania, skóra garbowana, barwniki do tkanin, cement).
Wysypka alergiczna wywołana pokarmem zazwyczaj dotyczy spożywania: orzechów, mleka, jaj, skorupiaków, ryb, soi, pszenicy i niektórych owoców.
Wysypkę alergiczną mogą wywoływać również alergeny wziewne, takie jak pyłki roślin lub roztocza kurzu domowego.
Jak wygląda pokrzywka ze stresu?
Pokrzywka ze stresu występuje w postaci wykwitów na skórze. Bąble mogą być małe (o wielkości 1-3 mm), lekko wypukłe, z zewnątrz ograniczone czerwoną obwódką. Wysypka stresowa może także przybrać postać bąbli o większym rozmiarze. Zmiany pokrzywkowe pojawiają się na niedużych fragmentach skóry lub obejmują większe obszary ciała – mogą być zlokalizowane w następujących miejscach:
- klatka piersiowa,
- plecy,
- pachwiny i pachy,
- boczna powierzchnia palców u rąk,
- najczęściej zmiany znajdują się w górnej części tułowia, ale mogą być również rozsiane na całym ciele.
Wysypka stresowa może wyglądać w następujący sposób:
U nas zapłacisz kartą