U nas zapłacisz kartą
Wysypka pod nosem - Przyczyny, Objawy i Skuteczne Metody Leczenia
Wysypka alergiczna
Spowodowana jest ekspozycją na bardzo różnorodne alergeny i może mieć zróżnicowany obraz kliniczny. W przypadku zmian o charakterze ostrym zwykle spotykamy grudki, pęcherzyki, bąble pokrzywkowe . Podostre lub przewlekłe zmiany mają zwykle postać zmian rumieniowo-złuszczających.
Za powstawanie wysypki alergicznej mogą odpowiadać wielorakie substancje: pokarmy, leki, składniki kosmetyków, barwniki, lakiery, farby, środki czyszczące, kolczyki, składniki oprawek do okularów, guzików, monety
– mówi dr Joanna Sułowicz.
Wysypka alergiczna nasila się w miarę ekspozycji i działania alergenu, a łagodnieje, gdy kontakt z alergenem zostaje zerwany. Zmianom skórnym zwykle towarzyszy świąd , co prowadzi do drapania, powstawania nadżerek i przeczosów, a nawet do nadkażenia skóry.
Wysypka alergiczna, fot. Adobe Stock
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Uczulenie skórne – alergia kontaktowa (wyprysk alergiczny)
Do reakcji alergicznej może doprowadzić bezpośredni kontakt skóry z alergizującą substancją. Wówczas wysypka koncentruje się przede wszystkim w miejscu oddziaływania alergenu na powierzchnię skóry. Przykładem alergii kontaktowej może być np. uczulenie na nikiel, który znajduje się w metalowych guzikach, napach i sztucznej biżuterii. Już po krótkim kontakcie z alergizującym metalem na skórze pojawia się zaczerwienienie, swędzenie skóry, a także wysypka w postaci wypełnionych płynem surowiczym pęcherzyków. Dłuższy kontakt z alergenem prowadzi do powstawania nadżerek i owrzodzeń, które dodatkowo powodują dolegliwości bólowe.
Alergia kontaktowa może pojawić się również po zastosowaniu kosmetyków, na skutek kontaktu z detergentami obecnymi np. w płynach czyszczących, środkach piorących i płynach do płukania tkanin, po użyciu lateksowych prezerwatyw, a nawet po kąpieli w mocno chlorowanej wodzie. Niekiedy wysypka alergiczna pojawia się po kąpieli w zanieczyszczonych wodach np. w jeziorze lub w morzu.
Wysypka alergiczna bywa także objawem uczulenia na słońce, które powoduje promieniowanie UV. Objawy fotouczulenie pojawiają się także po zastosowaniu np. leków, ziół lub kosmetyków, w których składzie znajdują się fototoksyczne związki. Wchodzą one w reakcje z promieniowaniem UV, powodując zaczerwienienie skóry, drobną wysypkę, a nawet duże pęcherze, które są wypełnione płynem surowiczym. Fotouczulenie może wywołać np. stosowanie preparatów z dziurawcem, stosowanie niektórych antybiotyków, leków moczopędnych, leków na cukrzycę, a także leków antydepresyjnych.
Alergia kontaktowa, której objawem jest wysypka, powoduje najczęściej tzw. pokrzywkę, która swędzi i piecze. Na skutek przewlekłego kontaktu z alergenami może dojść do przesuszenia skóry oraz nadmiernego złuszczania się naskórka.
Jak rozpoznać wysypkę alergiczną? Badanie
Istnieje wiele chorób o podłożu wirusowym i bakteryjnym, które objawiają się plamami na skórze. Dlatego ciężko samemu stwierdzić co konkretnie wywołało problem czerwonych plam, bąbli czy grudek. Jak zatem rozpoznać wysypkę alergiczną? Należy udać się do lekarza alergologa, który oceni wygląd wysypki i na podstawie przeprowadzonego wywiadu zleci odpowiednie badania. Mogą być to:
- alergiczne testy skórne – iniekcyjne wprowadzenie niewielkiej ilości alergenu i obserwacja odczynu
- alergiczne testy z krwi – badania laboratoryjne mające na celu określenie stężenia swoistych przeciwciał IgE
- testy prowokacyjne – celowa ekspozycja na dany alergen i obserwacja reakcji skórnej
Wykonanie testów alergicznych pozwoli stwierdzić jakie substancje powodują dolegliwości skórne.
Wysypka alergiczna u dorosłych
Wysypka alergiczna u dorosłych często różni się od tej występującej u dzieci czy niemowląt – zarówno pod kątem objawów, jak i przyczyn. U dorosłych wysypka alergiczna często spowodowana jest alergenami kontaktowymi (alergia kontaktowa) – zwykle noszoną biżuterią z niklu, bądź farbami do koloryzacji włosów czy rękawiczkami lateksowymi wymaganymi w pracy – natomiast u dzieci częstą przyczyną występowania zmian są pokarmy.
Po jakim czasie znika wysypka alergiczna u dorosłych? W dużej mierze zależy to od przerwania ekspozycji na alergen, podjęcia dopasowanej kuracji i ogólnego stanu zdrowia. Biorąc pod uwagę wszystkie czynniki – wysypka u dorosłych może trwać od kilku dni do nawet kilku tygodni.
Wysypka alergiczna u dziecka
Z kolei wysypka alergiczna u dziecka spowodowana jest najczęściej alergenami pokarmowymi – mlekiem krowim, pszenicą czy jajami kurzymi, ale i często alergenami wziewnymi – pyłkami roślin, roztoczami kurzu domowego – oraz kontaktowymi – nowym proszkiem do prania czy środkami pielęgnacyjnymi.
