U nas zapłacisz kartą
Zabiegi na łysienie - Skuteczne metody przywracania włosów
6) Zarządzanie stresem
Stres może odgrywać ważną rolę w wyzwalaniu epizodów łysienia plackowatego, wynika z badań opublikowanych w Journal of Dermatology w 1999 roku. Chociaż możliwe jest, że ćwiczenia technik radzenia sobie ze stresem mogą zapewnić pewną ochronę przed epizodami łysienia plackowatego, obecnie brak badań testowanie stosowania takich technik w leczeniu łysienia plackowatego.
Podczas gdy dalsze badania kliniczne są potrzebne, niektóre holistyczne terapie lub środki zaradcze mogą być w pewnym stopniu pomocne. Jeśli myślisz o spróbowaniu jakiegokolwiek naturalnego leczenia łysienia plackowatego, skonsultuj się najpierw z lekarzem, aby zważyć plusy i minusy i porozmawiaj o tym, czy jest to odpowiednie dla ciebie.
García-Hernández MJ, Ruiz-Doblado S, Rodriguez-Pichardo A, Camacho F. Alopecia areata, stres i zaburzenia psychiczne: przegląd. J Dermatol. 1999 Październik, 26 (10): 625-32.
Hay IC, Jamieson M, Ormerod AD. Losowa próba aromaterapii. Skuteczne leczenie łysienia plackowatego. Arch Dermatol. 1998 Nov, 134 (11): 1349-52.
> Maeda T, Taniguchi M, Matsuzaki S, Shingaki K, Kanazawa S, Miyata S. Przeciwzapalne działanie elektroakupunktury w mysim modelu łysienia C3H / HeJ. "Acupunct Med. 2013 Mar, 31 (1): 117- 9.
> Oh GN, Son SW. Skuteczność żeń-szenia koreańskiego czerwonego w leczeniu łysienia plackowatego. J Ginseng Res. 2012 Październik, 36 (4): 391-5.
Sharquie KE1, Al-Obaidi HK. Sok z cebuli (Allium cepa L.), nowe miejscowe leczenie łysienia plackowatego. J Dermatol. 2002 Jun, 29 (6): 343-6.
van den Biggelaar FJ1, Smolders J, Jansen JF. Medycyna komplementarna i alternatywna w łysieniu plackowatym. Am J Clin Dermatol. 2010, 11 (1): 11-20.
Oświadczenie: Informacje zawarte na tej stronie są przeznaczone wyłącznie do celów edukacyjnych i nie zastępują porady, diagnozy lub leczenia udzielanego przez licencjonowanego lekarza. Nie ma na celu objęcia wszystkich możliwych środków ostrożności, interakcji leków, okoliczności lub działań niepożądanych. Powinieneś poprosić o szybką opiekę medyczną w przypadku jakichkolwiek problemów zdrowotnych i skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem alternatywnej medycyny lub zmianą schematu leczenia.
Co może być przyczyną łysienia androgenowego?
Skłonność do nadmiernego wypadania włosów to problem genetyczny, często występujący rodzinnie. Odpowiedzialne za łysienie androgenowe uznaje się geny 5α-reduktazy, chromosomu Y, czynników wzrostowych oraz receptorów androgenowych i estrogenowych.
Wyjaśniając, czynnikiem uszkadzającym mieszek włosowy są androgeny, czyli hormony płciowe o budowie sterydowej. Występują u obu płci, ale u kobiet w mniejszej ilości. Za łysienie androgenowe odpowiada testosteron, a dokładniej związek, jaki z niego powstaje, czyli dihydrotestosteron (DHT). Do nadmiaru dihydrotestosteronu dochodzi m.in. przy udziale 5α-reduktazy.
Nieco bardziej złożone są przyczyny łysienia androgenowego u kobiet. W tym przypadku istotne znaczenie ma także aromataza cytochromu P-450, która przekształca testosteron w estradiol. Oznacza to, że łysienie androgenowe u kobiet może występować nawet pomimo prawidłowego poziomu testosteronu, gdy zostaną zaburzone proporcje pomiędzy testosteronem a estradiolem.
U kobiet testosteron wytwarzany jest głównie w jajnikach, natomiast u mężczyzn w jądrach. Łysienie androgenowe u kobiet jest więc konsekwencją zaburzeń hormonalnych. Może mieć związek z chorobami ogólnoustrojowymi, takimi jak np. zespół policystycznych jajników, schorzenia przysadki mózgowej, guzy jajników i nadnerczy, hiperandrogenizm idiopatyczny czy nawet otyłość.
Z kolei łysienie androgenowe u mężczyzn może mieć związek z chorobami zaburzającymi produkcję testosteronu, takimi jak np. przerost prostaty. Określono również związek z tym typem łysienia a chorobą niedokrwienną serca.
Jaką metodę leczenia łysienia wybrać?
Ponieważ uniwersalna metoda leczenia wypadania włosów nie istnieje, najkorzystniejsza jest terapia skojarzona, czyli łączenie różnych sposobów, szczególnie tych, które wykorzystują odmienne mechanizmy działania – np. osocze pobudza komórki macierzyste cebulki włosowej, a laser stymuluje jej pracę.
Na początku należy wykonać badania diagnostyczne, w tym trichogram, czyli ocenę stanu włosów pod mikroskopem, a także laboratoryjne badania krwi, które określą poziom hormonów, żelaza i ferrytyny. Strategię leczenia powinno się ustalić w zależności od przyczyny łysienia, stopnia zaawansowania, a także oczekiwań pacjenta. U osób, u których dopiero zaczyna się proces łysienia, najkorzystniejsze będą zabiegi laserowe. W bardziej zaawansowanych przypadkach warto łączyć laser, osocze bogatopłytkowe i preparaty do miejscowego wcierania. Leki doustne to ostateczność, gdyż mają one zbyt rozległe działania ogólnoustrojowe.
Wydaje się to oczywiste, niemniej jednak warto przypomnieć na koniec, że proces łysienia androgenowego trwa wiele lat, dlatego do lekarza należy się zwrócić o pomoc, gdy pojawiają się pierwsze jego symptomy, a nie wtedy, gdy większość włosów już wypadnie.
opracowanie tekstu - Dr Marek Wasiluk
Czy łysienie jest odwracalne?
Łysienia androgenowego nie da się cofnąć, jednak można je zahamować i pobudzić mieszki włosowe do wytwarzania nowych włosów. Objawy łysienia są więc odwracalne, ale pod warunkiem, że leczenie zostanie wcześniej podjęte, będzie odpowiednio dobrane i prawidłowo rozłożone w czasie.
Pierwszym krokiem leczenia łysienia androgenowego jest ustalenie przyczyny choroby. Jeśli są to zmiany hormonalne, które można wyregulować, to w pierwszej kolejności specjaliści skupiają się na tym elemencie.
Gdy mamy do czynienia z łysieniem uwarunkowanym genetycznie, to terapię można prowadzić w sposób dwutorowy:
- stosować leki, blokujące receptory androgenowe,
- przeprowadzać zabiegi, które wzmacniają włosy i pobudzają mieszki włosowe.
Leczenie łysienia - popularne metody
Metody leczenia łysienia można podzielić na bardziej i mniej radykalne. Techniki chirurgiczne (przeszczepy włosów, implanty) mają na celu przywrócenie dawnej gęstości włosów w sytuacji, gdy naturalnie nie będą one w stanie odrosnąć. Sposoby bardziej naturalne (preparaty do stosowania zewnętrznego, leczenie doustne, mezoterapia, laser) eliminują przyczyny łysienia, regenerują mieszki włosowe i pobudzają je do pracy.
1. Przeszczep włosów
Najbardziej radykalna metoda, która polega na pobraniu włosów z miejsc dawczych pacjenta i wstawieniu w okolice, które wyłysiały. Ma wysoką skuteczność, przy czym trzeba pamiętać, że przeszczepem nie zwiększamy liczby włosów, a jedynie robimy kamuflaż – w okolicach, z których włosy są pobierane, ubywa ich. Włosy pobiera się w taki sposób, żeby te, które rosną wyżej, opadały na miejsca, z których zostały zabrane. Metoda jest kosztowna, nie pobudza cebulek włosowych do pracy i nie działa hamująco na dihydrotestosteron, a więc nie zatrzymuje procesu łysienia. Istnieje niewielkie ryzyko, że przeszczepione włosy (lub jakaś ich część) się nie przyjmą alo że powstaną blizny.
2. Implanty włosów
Metoda podobna do przeszczepu, tyle że wszczepia się sztuczne włosy, a nie własne. Niegdyś była bardziej popularna, jednak nie przyjęła się powszechnie (mimo wysokiej skuteczności), gdyż efekt zabiegu jest nieco sztuczny. Nadzieją są tutaj implanty BioFibre, które swym wyglądem bardzo przypominają ludzkie włosy.
3. Wcierki do włosów
Szampony, odżywki, ampułki i inne preparaty wciera się miejscowo w skórę głowy. Najpopularniejszym lekiem do stosowania zewnętrznego jest minoksydyl, który wciera się we włosy dwa razy dziennie. W czasie stosowania stymuluje on wzrost włosów, jednak po zakończonej kuracji efekty znikają.
