U nas zapłacisz kartą
Zespół Sjögrena a wypadanie włosów - Przyczyny, Objawy i Metody Leczenia
Zespół Sjögrena przyczyny i objawy. Leczenie zespołu suchości
Zespół Sjögrena, czyli zespół suchości, to choroba autoimmunologiczna, która prowadzi do upośledzenia m.in. gruczołów łzowych i ślinianek. Co ciekawe, dotyka głównie kobiety w wieku menopauzalnym. Jakie są jej przyczyny i objawy? Na czym polega leczenie zespołu Sjögrena?
Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.
Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.
Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.
Zespól Sjögrena, inaczej zespół suchości lub choroba Mikulicza-Radeckiego, to przewlekła choroba autoimmunologiczna, w przebiegu której dochodzi do stanu zapalnego w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, a co za tym idzie - do ich upośledzenia. Często zmiany zapalne obejmują także wiele narządów wewnętrznych (głównie płuc, nerek, narządów przewodu pokarmowego, tarczycy).
Zespół Sjögrena to druga co do częstości występowania, po reumatoidalnym zapaleniu stawów, choroba autoimmunologiczna. Szacuje się, że zmaga się z nią od 0,5 do 5% populacji, z czego ponad 90% chorych to kobiety (zwłaszcza między 45 a 55 rokiem życia).
Nie należy lekceważyć suchości śluzówek, to może być objaw zespołu Sjögrena
Brak łez, suchość w jamie ustnej, przewlekłe zmęczenie, nawracające infekcje, objawowe i bezobjawowe kamice: nerkowa, pęcherzyka żółciowego, ślinianek, bóle stawów mogą wskazywać na zespół Sjögrena. Jakie badania pozwolą zdiagnozować tę chorobę i jakie są metody jej leczenia? Kto powinien zająć się chorym z zespołem Sjögrena?
Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywnaWymienione objawy mogą, choć nie muszą, oznaczać zespół Sjögrena (ZS). Nazwa choroby pochodzi od szwedzkiego okulisty, Henrika Sjögrena, który w 1933 r. zbadał i opisał w swoim doktoracie pacjentki z objawami suchego oka i w większości z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Dopiero jednak przełożenie jego opracowania na język angielski i zwrócenie międzynarodowej uwagi na problem uczyniło Sjögrena sławnym i przyczyniło się do nadania nazwy chorobie.
W historii poznania choroby jest też akcent polski. Działający we Wrocławiu chirurg Jan Mikulicz-Radecki już w 1888 r. opisał objawy suchości jamy ustnej i przewlekłe powiększenie ślinianek, co przez lata wiązano głównie z zespołem Sjögrena. Obecnie jednak opisane przez polskiego lekarza objawy odpowiadają obrazowi innej choroby autoimmunologicznej, a mianowicie chorobie IgG4-zależnej.
Zespół Sjögrena - diagnostyka
Jak zwykle kluczowy jest podstawowy element badania lekarskiego, czyli wywiad, odsłaniający dotychczasową historię medyczną, objawy, występowanie chorób w rodzinie. Współwystępowanie z suchością takich objawów, jak:
- bóle i obrzęki stawów,
- przewlekłe zmęczenie,
- kamica nerek bądź pęcherzyka żółciowego,
powinno skłonić lekarza do szukania wspólnego mianownika, a więc dalszej diagnostyki.
Badanie fizykalne może nie ujawnić przyczyny dolegliwości, poza stwierdzeniem podsychających śluzówek, zaczerwienienia oka. Mogą zwracać uwagę powiększone ślinianki, obwodowe węzły chłonne. Ważnym elementem badania fizykalnego jest osłuchanie płuc, dzięki któremu można wstępnie podejrzewać zmiany śródmiąższowe z włóknieniem włącznie (trzeszczenia u podstawy płuc).
Badania laboratoryjne trzeba zacząć od podstaw, jak:
- morfologia krwi,
- OB,
- czynnik reumatoidalny (RF),
- proteinogram,
- enzymy wątrobowe,
- kreatynina,
- badanie ogólne moczu.
W zespole Sjögrena występują m.in.:
- podwyższone stężenie gammaglobulin,
- przyspieszone OB (często przy prawidłowym stężeniu CRP),
- dodatni czynnik reumatoidalny,
- obniżenie liczby płytek krwi,
- leukopenia,
- niekiedy niedokrwistość chorób przewlekłych,
- mogą być obecne krioglobuliny.
Aby wykluczyć inne choroby, które mogą dawać podobne objawy suchości, należy sprawdzić stężenie hormonów tarczycy, enzymów wątrobowych, obecność przeciwciał HCV i antygenu HBs.
Pacjent powinien też trafić do okulisty, który podda go m.in. testom pozwalającym ocenić nasilenie objawów suchego oka (test Schirmera, barwienie powierzchni oka zielenią lizaminową i fluoresceiną, test przerwania filmu łzowego). Do ustalenia rozpoznania zespołu Sjögrena konieczne jest potwierdzenie suchości właśnie w testach okulistycznych (dwóch pierwszych wymienionych).