U nas zapłacisz kartą
Zmiana na nosie - Przyczyny, Objawy i Sposoby Leczenia
Rak podstawnokomórkowy skóry
Rak podstawnokomórkowy skóry (carcinoma basocellulare) to najczęściej występująca postać raka skóry, stanowi około 75% przypadków. W zdecydowanej większości jego lokalizacja obejmuje skórę głowy i szyi.
Rozwija się w skórze powiek, czoła, nosa, policzków, nigdy na stopach, dłoniach czy błonach śluzowych. Rak przydatków skóry występuje równie często u mężczyzn, jak i kobiet, najczęściej po 60 roku życia.
Cechą charakterystyczną raka podstawnokomórkowego skóry jest brak przerzutów odległych oraz miejscowa złośliwość. Eksperci wyróżniają dwie odmiany tej choroby – pierwsza rozwija się wolno, nie nacieka w głąb, a leczenie daje dobre efekty. Druga odmiana raka podstawnokomórkowego skóry jest bardziej agresywna, ma zdolność do naciekania, niszczenia tkanek, jest wrzodziejąca i często nawraca, co utrudnia wyleczenia.
Jakie są przyczyny guzowatości nosa?
Jak już zostało wspomniane, zgrubienia są efektem postępującego trądziku różowatego - jednak to nie jedyna przyczyna. Do powiększenia gruczołów łojowych i zwiększenia łojotoku dochodzi także na skutek nadużywania alkoholu. W Strasburgu przeprowadzono badania, z których wynikało, że nadmierne spożycie napojów wysokoprocentowych prowadzi do zmian naczyniowych, bezpośrednio związanych z trądzikiem różowatym, a zatem i jego następstwem, czyli rhinophymą.
Obecnie nie ma pewności co do tego, czy guzowatość nosa jest dziedziczna, jednak istnieją czynniki mogące sprzyjać jej rozwojowi. Wśród nich wymienia się m.in. cukrzycę, choroby tarczycy, nadmiar stresu, niewłaściwą pielęgnację skóry i niedobory witamin z grupy B.
Leczenie raka podstawnokomórkowego skóry
Leczenie radykalne raka podstawnokomórkowego skóry polega na chirurgicznym usunięciu zmiany wraz z marginesem zdrowych tkanek. Doszczętność wycięcia stanowi czynnik rokowniczy. W przypadku braku doszczętności wznowa raka podstawnokomórkowego występuje u 25% pacjentów.
Jeśli zabieg chirurgiczny jest niemożliwy, eksperci zalecają rozważenie radioterapii. W przypadku niskiego ryzyka nawrotu dopuszczalne są metody leczenia miejscowego raka podstawnokomórkowy skóry takie jak: krioterapia, laseroterapia, elektrokoagulacja lub stosowanie 5-fluorouracylu.
W rzadkich przypadkach przerzutowych stosuje się chemioterapię opartą na cisplatynie.
W leczeniu zaawansowanego raka podstawnokomórkowego skóry stosuje się również terapię celowaną lekiem wismodegib. Działanie terapii celowanej polega na blokowaniu szlaku sygnałowego Hedgehog, czyli hamowaniu podziału komórek rakowych.