U nas zapłacisz kartą
"Zmiany skórne na zdjęciach - Wszystko, co Musisz Wiedzieć!"
Alergia skórna u dzieci. Jak ją rozpoznać?
Alergia skórna u dzieci może być powodowana różnymi czynnikami, w tym także kontaktowymi.
Najczęściej jednak w tym kontekście wspomina się o atopowym zapaleniu skóry. AZS jest schorzeniem, które towarzyszy człowiekowi przez całe życie, ale występuje w trzech dających się wyodrębnić fazach: niemowlęcej, dziecięcej i dorosłej.
Często jego objawy są obserwowane już około 3-4 miesiąca życia.
Co niezwykle ważne, główną przyczyną występowania objawów AZS u najmłodszych są pojawiające się wtedy pierwsze alergie pokarmowe, w tym w szczególności na alergia na białka mleka krowiego, ale też na inne produkty, które są stopniowo wprowadzane do diety po szóstym miesiącu życia. Dlatego też zagadnienia te często rozpatruje się łącznie.
Oprócz tego należy pamiętać, że problemy dermatologiczne związane z niewłaściwą odpowiedzią na składniki pożywienia mogą się objawiać w inny sposób, bez związku z AZS.
Jak rozpoznać tego typu alergię skórną u dziecka? Na co należy zwrócić uwagę?
Objawy alergii skórnej u dzieci
Związana z AZS alergia skórna u niemowlaka daje bardzo charakterystyczne objawy. Typowy dla pierwszej fazy choroby jest ostry stan zapalny skóry ze zmianami grudkowo-pęcherzykowymi na podłożu rumieniowym, z których następnie powstają nadżerki i strupy.
W klasycznych przypadkach wykwity najczęściej lokalizują się na policzkach i owłosionej skórze głowy, ale w cięższych przypadkach mogą obejmować całą twarz, tułów, pośladki oraz kończyny. Towarzyszą temu uczucie niepokoju, rozdrażnienie oraz bezsenność.
Faza druga, czyli dziecięca, stanowi kontynuację niemowlęcej, bądź też choroba objawia się wówczas po raz pierwszy. Typowe na tym etapie są ogniska rumieniowe z niewielkimi grudkami, nadżerkami i przeczosami.
Są one umiejscowione przede wszystkim na zgięciach łokci i kolan, a także na nadgarstkach, dłoniach, stopach oraz karku. Tego typu alergia skórna u dziecka powoduje też bardzo silny świąd, który u maluchów po ukończeniu pierwszego roku życia powoduje rozdrapywanie skóry.
Przyczyny alergii skórnej
Przyczyny alergii skórnej są bardzo zróżnicowane. Najczęściej nieprawidłową reakcję wywołuje bezpośredni kontakt ciała z metalami, chemikaliami, składnikami pożywienia oraz roślinami.
Dobrze obrazuje to zestawienie ICD10, gdzie w kolejnych podkategoriach wyróżnione są różne typy alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, występującego w odpowiedzi na:
- metale,
- substancje klejące,
- kosmetyki,
- leki
- barwniki
- inne środki chemiczne,
- pokarmy,
- rośliny.
W praktyce do czynników silnie alergizujących należą między innymi nikiel, chrom, cynk, kobalt, guma, lateks, terpentyna, formaldehyd oraz różne substancje znajdujące się w składzie kosmetyków.
Nie można zapominać, że na skórze objawiają się też czasem alergie wziewne (na przykład na pyłki roślin czy roztocza kurzu domowego) oraz pokarmowe (na białka określonych produktów spożywczych, takich jak truskawki, mleko, orzechy, kakao, jaja, zboża zawierające gluten).
U osób do tego predestynowanych, a więc alergików, układ odpornościowy wytwarza przeciwciała skierowane przeciw antygenom określonych alergenów. W następstwie tego uwalniane są różne substancje, takie jak histamina, które powodują reakcje zapalne - w tym przypadku reakcje skórne.
Skłonność do tego może być uwarunkowana genetycznie, istnieją też okoliczności zwiększające prawdopodobieństwo reakcji alergicznych oraz ich nasilenie, takie jak choćby silna i długotrwała ekspozycja na stres czy zmiany hormonalne w czasie ciąży i menopauzy.
Alergia skórna a tarczyca
Alergie skórne mogą współwystępować, a także być konsekwencją lub przyczyną innych schorzeń.
Zauważono na przykład, że alergie pokarmowe często nasilają objawy AZS. Innym przykładem złożonych zależności w tej materii jest związek alergii skórnej z tarczycą, a konkretnie chorobami autoimmunologicznymi (wywoływanymi autoagresją układu odpornościowego) tego gruczołu.
Niegojąca się rana – po jakim czasie należy ją skonsultować?
Rany, powstałe na skutek uszkodzeń skóry, powinny prędzej czy później zacząć się goić. Tempo gojenia ran zależy od wielu czynników, jednak już po kilku dniach powinniśmy zauważyć, że nasza skóra rozpoczęła proces regeneracji. Nie zawsze jednak tak się dzieje - istnieją różne przyczyny niegojących się ran, w tym choroby układu krążenia czy niewłaściwa pielęgnacja (rozdrapywanie rany, aplikowanie bezpośrednio na nią nieodpowiednich preparatów). Niemniej jednak jeśli pomimo prawidłowego obchodzenia się z raną ta nie goi się, należy zasięgnąć porady lekarza. Niegojąca się rana powinna zostać skonsultowana po około dwóch tygodniach, jeśli w tym czasie nie rozpoczął się proces regeneracji skóry. Zazwyczaj pacjenci zgłaszają się do lekarza nieco później, po około miesiącu czy dwóch. Warto jednak pamiętać, że może być to jeden z objawów raka skóry bądź poważnych problemów z funkcjonowaniem układu krążenia, dlatego z wizytą u specjalisty nie należy zwlekać. W przypadku, gdy dodatkowo pojawia się gorączka czy zaczerwienienie rany, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
Twardy guzek pod skórą, naczyniaki, włókniaki, pieprzyki, wysypka - czy wszystkie te zmiany mogą mieć charakter nowotworowy? Pacjentom trudno jednoznacznie stwierdzić, czy konkretne zmiany są nieszkodliwe dla zdrowia, czy też świadczą o poważnej chorobie, dlatego tak ważna jest konsultacja ze specjalistą. Wbrew pozorom zmiany skórne mogą świadczyć nie tylko o nowotworach skóry - przykładowo, swędząca wysypka może być objawem chłoniaka, natomiast twardy guzek pod skórą może świadczyć o mięsaku. Charakteru nowotworowego nie ma natomiast:
- wysypka alergiczna - tak zwana pokrzywka,
- ostuda - zmiana skórna w postaci brązowych plam na twarzy,
- kurzajka,
- brodawka łojotokowa,
- rogowiak.
Niemniej jednak niepokojące objawy skórne powinny być każdorazowo konsultowane z dermatologiem, bowiem nawet, jeśli nie mają one charakteru nowotworowego, mogą wymagać specjalistycznego leczenia.