U nas zapłacisz kartą
"Zmiany skórne na zdjęciach - Wszystko, co Musisz Wiedzieć!"
Chłoniak skóry typu T (ziarniniak grzybiasty, Mycosis fungoides)
To rzadki nowotwór skóry. występuje u osób między 40. a 60. rokiem życia, częściej u mężczyzn. Jest spowodowany niekontrolowanym rozrostem komórek T w skórze. Najczęstsze typy/rodzaje chłoniaka skórnego T-komórkowego to ziarniniak grzybiasty oraz Zespół Sezary'ego.
Choroba Pageta - we wczesnym etapie choroby na skórze pojawiają się plamy rumieniowe, które wywołują świąd i uczucie pieczenia. Może z nich sączyć się wydzielina. Następnie mogą się pojawić nadżerki (często krwawiące).Zmiany występują zwykle w okolicy zewnętrznych narządów płciowych: srom, odbyt, prącie i worek mosznowy - są to okolice bogate w gruczoły apokrynowe i ekrynowe. Rzadziej nowotwór obejmuje górną część ud, pośladki, pachy i okolicę pępka. Znane są pojedyncze przypadki lokalizacji zmian nowotworowych w obszarach skóry pozbawionych gruczołów apokrynowych np.: w przewodach słuchowych zewnętrznych, na powiekach, w przełyku, w cewce moczowej.
Znamiona barwnikowe – jak odróżnić łagodne od atypowych? Kiedy warto je skonsultować?
Znamię barwnikowe może mieć charakter wrodzony lub nabyty. W przypadku zmian wrodzonych mówimy o znamionach, które posiadamy na ciele już w momencie urodzenia. Tymczasem zmiany nabyte pojawiają się z wiekiem i mogą być zarówno łagodne, jak i złośliwe. Zmiany łagodne to najczęściej znamiona:
- płaskie,
- o regularnym kształcie,
- o gładkiej powierzchni.
W przypadku znamion barwnikowych atypowych złośliwych istnieje ryzyko przekształcenia się w czerniaka, dlatego wymagają regularnej kontroli dermatologicznej. Wśród zmian atypowych wyróżnia się:
- znamię błękitne - ma charakter łagodny,
- znamię Spitz - o grudkowej powierzchni,
- znamię Beckera - z obecnymi na powierzchni włoskami,
- znamię Suttona - w ciemnym kolorze, z odbarwieniem wokół skóry,
- znamię Clarka - komórki barwnikowe znajdują się bardzo powierzchownie na granicy naskórka.
Każda zmiana skórna o charakterze barwnikowym wymaga konsultacji lekarskiej, nawet jeśli wydaje się nam, że ma ona charakter łagodny. Bez odpowiedniej wiedzy oraz doświadczenia nie jesteśmy w stanie ocenić, czy znamiona są groźne, czy też nie.
Niegojąca się rana – po jakim czasie należy ją skonsultować?
Rany, powstałe na skutek uszkodzeń skóry, powinny prędzej czy później zacząć się goić. Tempo gojenia ran zależy od wielu czynników, jednak już po kilku dniach powinniśmy zauważyć, że nasza skóra rozpoczęła proces regeneracji. Nie zawsze jednak tak się dzieje - istnieją różne przyczyny niegojących się ran, w tym choroby układu krążenia czy niewłaściwa pielęgnacja (rozdrapywanie rany, aplikowanie bezpośrednio na nią nieodpowiednich preparatów). Niemniej jednak jeśli pomimo prawidłowego obchodzenia się z raną ta nie goi się, należy zasięgnąć porady lekarza. Niegojąca się rana powinna zostać skonsultowana po około dwóch tygodniach, jeśli w tym czasie nie rozpoczął się proces regeneracji skóry. Zazwyczaj pacjenci zgłaszają się do lekarza nieco później, po około miesiącu czy dwóch. Warto jednak pamiętać, że może być to jeden z objawów raka skóry bądź poważnych problemów z funkcjonowaniem układu krążenia, dlatego z wizytą u specjalisty nie należy zwlekać. W przypadku, gdy dodatkowo pojawia się gorączka czy zaczerwienienie rany, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.
Twardy guzek pod skórą, naczyniaki, włókniaki, pieprzyki, wysypka - czy wszystkie te zmiany mogą mieć charakter nowotworowy? Pacjentom trudno jednoznacznie stwierdzić, czy konkretne zmiany są nieszkodliwe dla zdrowia, czy też świadczą o poważnej chorobie, dlatego tak ważna jest konsultacja ze specjalistą. Wbrew pozorom zmiany skórne mogą świadczyć nie tylko o nowotworach skóry - przykładowo, swędząca wysypka może być objawem chłoniaka, natomiast twardy guzek pod skórą może świadczyć o mięsaku. Charakteru nowotworowego nie ma natomiast:
- wysypka alergiczna - tak zwana pokrzywka,
- ostuda - zmiana skórna w postaci brązowych plam na twarzy,
- kurzajka,
- brodawka łojotokowa,
- rogowiak.
Niemniej jednak niepokojące objawy skórne powinny być każdorazowo konsultowane z dermatologiem, bowiem nawet, jeśli nie mają one charakteru nowotworowego, mogą wymagać specjalistycznego leczenia.