U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na członku - przyczyny, leczenie i porady
Czerwone krostki a grzybica penisa
Czerwone krostki mogą wskazywać także na grzybicę penisa. Może się ona rozwinąć pod wpływem działania kilku czynników np. nieprzestrzegania zasad higieny, noszenia nieprzepuszczającej powietrza bielizny i odzieży ze sztucznych włókien oraz stosowania do wycierania okolic intymnych wspólnych ręczników. Warto pamiętać, że higiena intymna nie może ograniczać się jedynie do umycia penisa, musi ona także uwzględniać stosowanie czystego ręcznika, który przeznaczony będzie do osuszania okolic intymnych, aby nie przenosić niebezpiecznych drobnoustrojów, które bytują np. na stopach.
W przypadku grzybicy pojawieniu się krostek na penisie towarzyszy także uporczywy świąd, pieczenie i zaczerwienienie naskórka, pieczenie w trakcie oddawania moczu oraz nieprzyjemnie pachnąca wydzielina.
Infekcje intymne u mężczyzn nie należą do rzadkości, jednak można im skutecznie zapobiegać poprzez właściwą higienę oraz unikanie przygodnych kontaktów płciowych bez zabezpieczenia, które mogą zakończyć się o wiele poważniejszymi problemami np. zakażeniem wirusem HIV.
Jak leczyć białe krostki na penisie?
Jak leczyć białe krostki na żołędzi, napletku, trzonie członka czy jądrach? O dostępnych metodach terapii prosaków zostało powiedziane wyżej.
Jeśli chodzi o plamki Fordyce'a, leczenia nie zaleca się w ogóle, a jeśli już, to wyłącznie z przyczyn estetycznych. W grę wchodzą zabiegi elektrokoagulacji oraz wysuszania prądem, może też być zastosowany laser CO2, który wywołuje kontrolowany uraz fototermiczny wybranych tkanek.
Jest to metoda skuteczna, ale droga, dlatego zasadność jej stosowania w leczeniu całkowicie niegroźnych zmian bywa kwestionowana.
Oprócz tego białe pryszcze na penisie można traktować maścią z retinoidami, na przykład tretinoiną albo retinolem, które ułatwiają złuszczanie naskórka i mogą w pewnym stopniu udrażniać kanaliki gruczołów łojowych.
Białe krosty na prąciu i jądrach będące kaszakami usuwa się podobnie, aczkolwiek ze względu na możliwe powikłania w postaci zmian zapalnych, niekiedy jest to nie obligatoryjne, a zalecane.
Najczęściej stosowany jest zabieg chirurgicznego nacinania, po którym znajdująca się wewnątrz treść swobodnie wypływa na zewnątrz. Jeśli jednak wdaje się zapalenie, lekarz powinien usunąć całą torebkę, a w razie konieczności, zaordynować także antybiotykoterapię.
Alternatywą dla działań chirurgicznych są zabiegi wykonywane w gabinetach medycyny estetycznej. Kaszaki można wypalać laserem CO2 lub też wymrażać (krioterapia).
Tak jak zostało już wspomniane wyżej, leczenie powinno być prowadzane przez specjalistów. Konsultacja ma charakter dermatologiczny, a usuwanie - chirurgiczny.
Nie należy podejmować działań na własną rękę, jako że są one nieefektywne, a w dodatku grożą powstawaniem ran lub zakażeń.
W procesie diagnostyki niezwykle ważne jest też różnicowanie z innymi potencjalnymi schorzeniami, które mogą być znacznie groźniejsze, a których pacjent nie jest w stanie samodzielnie rozpoznać.<
Jak odróżnić pryszcz od opryszczki penisa?
Opryszczka różni się od pryszczy na penisie objawami, przyczyną powstawania i postępowaniem. Opryszczka penisa jest zawsze wywołana wirusem HSV (Herpes simplex virus), tym samym, który odpowiada za występowanie opryszczki na wargach lub błonie śluzowej jamy ustnej. Do zakażenia opryszczką narządów płciowych dochodzi podczas stosunku płciowego bez zabezpieczenia z osobą, która jest nosicielem tego wirusa, także podczas seksu oralnego.
Objawy opryszczki na penisie pojawiają się po pewnym czasie od odbycia stosunku płciowego. Na początku mężczyzna odczuwa świąd, pieczenie i lekki ból na skórze prącia. Po kilku dniach pojawiają się bolesne, tkliwe i piekące pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym, które w ostatecznej fazie przekształcają się w owrzodzenia. Opryszczka narządów płciowych pojawia się najczęściej na żołędzi penisa, trzonie prącia i w okolicy odbytu. Zmianom skórnym może towarzyszyć gorączka, osłabienie, powiększenie się węzłów chłonnych.
Opryszczka prącia wymaga leczenia objawowego, ponieważ wirusa HSV nie można trwale usunąć z organizmu. Leczenie polega na przyjmowaniu miejscowym i doustnym leków przeciwwirusowych. Opryszczki nie wolno dotykać, aby nie rozsiewać jej na inne miejsca, np. oczy lub usta. Należy unikać przemęczenia i osłabienia organizmu, ponieważ wtedy opryszczka ma skłonności do nawrotów. Opryszczka prącia jest bezwzględnym wskazaniem do zachowania wstrzemięźliwości seksualnej do momentu ustąpienia zmian skórnych oraz do stosowania zabezpieczenia w postaci prezerwatywy.
Zobacz film: Wzrost zachorowań na choroby weneryczne. Źródło: Dzień Dobry TVN.Autor: Redakcja Dzień Dobry TVN