U nas zapłacisz kartą
Białe pryszcze na nogach - przyczyny, leczenie i porady pielęgnacyjne
Wykwity wtórne
Nadżerka jest powierzchownym ubytkiem naskórka, który ustępuje bez pozostawienia blizny. Nadżerki tworzą się w miejscu wykwitów pierwotnych: pęcherzyków, pęcherzy, krost, sączących grudek.
Przeczos
Fot. 9. Przeczos
Przeczos linijny ubytek naskórka będący następstwem drapania. Odmiennie niż nadżerki, przeczosy występują w skórze niezmienionej na skutek mechanicznych urazów.
Pęknięcie, szczelina
Pęknięcie, szczelina jest płytkim linijnym ubytkiem skóry dotyczącym głównie naskórka. Występuje w okolicach, gdzie skóra narażona jest na napinanie i rozciąganie (okolica otworów naturalnych, brodawek sutkowych, dużych stawów). Czynnikami predysponującymi do pęknięć są: suchość skóry i jej wzmożone rogowacenie (rogowiec dłoni i stóp), obrzęk i stan zapalny (wyprzenia drożdżakowe, grzybica stóp międzypalcowa).
Rozpadlina
Rozpadlina różni się od pęknięcia głębszym usadowieniem, sięgającym do skóry właściwej. Zmiany te łatwiej ulegają wtórnemu zakażeniu, goją się z pozostawieniem blizny.
Łuska
Fot. 10. Łuska
Fot. 11. Strup
Fot. 12. Owrzodzenie
Łuska jest wykwitem powstającym w wyniku niepełnego oddzielania się powierzchownych, zrogowaciałych warstw naskórka.
Ze względu na wielkość łusek wyróżniamy: złuszczanie otrębiaste (łupież skóry owłosionej głowy, przyłuszczyca plackowata drobnoogniskowa, odra) i złuszczanie płatowe (erytrodermie, płonica, choroba Kawasakiego).
Strup
Strup – wykwit powstający na skutek zasychania na powierzchni skóry płynu surowiczego, ropnego lub surowiczo-krwawego z resztkami rozpadłych komórek, krwinek i bakterii. Następstwem strupów pokrywających nadżerki są przejściowe przebarwienia, natomiast pokrywających owrzodzenia – blizny.
Czemu pojawiają się białe plamy na skórze po opalaniu?
Wystawianie skóry na działanie promieni słonecznych naraża ją na powstawanie przebarwień, w tym białych plam na ciele. Tego typu zmiany mogą być skutkiem nie tylko poparzenia słonecznego, ale również infekcji grzybiczej. Nierzadko pojawiają się także u kobiet stosujących leki antykoncepcyjne, a także w okresie menopauzy i w trakcie ciąży. Białe ślady na skórze są wynikiem hipopigmentacji, czyli zaburzeń barwnikowych wynikających z niedoboru melaniny w naskórku. Jeśli białe plamy powstają po opalaniu, wynika to z oparzenia słonecznego. W jego trakcie zostały zniszczone melanocyty, czyli komórki produkujące melaninę, co zablokowało produkcję barwnika. Plamy te znikają po ok. miesiącu – w tym czasie następuje regeneracja naskórka.
Skóra dziecka jest delikatna i cienka, dlatego często może ulegać podrażnieniom. Dlatego też mogą występować na niej białe plamy. Przyczyn ich pojawienia się może być wiele. Najczęstszą są infekcje grzybicze wywołujące łupież pstry i łupież biały. Inną przyczyną powstawania białych plam na skórze dziecka jest egzema bądź bielactwo. Warto pamiętać, że białe plamy mogą być także skutkiem niedoborów powstałych w wyniku nieprawidłowych nawyków żywieniowych. Jako symptom powinny być każdorazowo skonsultowane ze specjalistą.
Zobacz film: Jakie funkcje pełni skóra człowieka? Źródło: Bez skazy
Wykwity pierwotne
Plama
Fot. 1. Plamy (bielactwo nabyte), w centrum widoczna nadżerka pokryta strupem
Fot. 2. Plamy rumieniowe
Plama to zmiana zabarwienia skóry na ograniczonej powierzchni, leżąca w poziomie skóry, tj. niewyczuwalna przy dotyku. Plamy mogą mieć różną wielkość, kolor i lokalizację. Mogą też towarzyszyć im różne objawy – świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, nadmierne ucieplenie skóry w okolicy plamy. Jeśli plamy występują na całym ciele, mówimy o wysypce (lub osutce) i opisujemy jej cechy charakterystyczne, np. wysypka drobnoplamista (kiedy plamy są niewielkie). Plamy mogą się zlewać się w większe ogniska, a także ulegać ewolucji – zmiana skórna, która początkowo była np. grudką lub pęcherzem może się zmienić w plamę.
1. Plamy z zaburzeń ukrwienia
- plamy rumieniowe: małe, najczęściej liczne wykwity, mogące się zlewać i tworzyć zmiany o charakterze wielokolistym, obrączkowatym. Obserwuje się je często w przebiegu chorób zakaźnych (orda, różyczka, płonica) i w wysypkach (osutkach) polekowych
- rumienie są wykwitami większymi od plam rumieniowych. Mogą mieć charakter przelotny, czyli chwilowy, ustępujący bez leczenia – związane są ze zwiększonym przepływem krwi przez naczynia skórne (np. rumień emocjonalny, rumień wywołany przez związki naczyniorozszerzające) lub trwały – najczęściej w wyniku przekrwienia związanego ze stanem zapalnym, np.: odczyn fototoksyczny i fotoalergiczny, róża
- erytrodermia jest uogólnionym stanem zapalnym skóry. Skóra jest zaczerwieniona jednolicie na większej powierzchni, obrzęknięta z nadmiernym złuszczaniem naskórka. Częstymi objawami towarzyszącymi są świąd, niekiedy powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura, dreszcze, złe samopoczucie.
Białe plamy na skórze (ciele) – na rękach, nogach, plecach
Białe plamy na skórze u dziecka i dorosłego mogą mieć różną przyczynę powstawania. Aby dowiedzieć się, co może być ich przyczyną, należy udać się do specjalisty. Podczas wywiadu klinicznego i badania fizykalnego lekarz oceni lokalizację, rozległość i charakter przebarwień. Uwzględni także czas trwania i utrzymywania się na ciele białych plam.
Przyczynami występowania białych plam na skórze może być:
- infekcja grzybicza – łupież pstry, łupież biały,
- bielactwo,
- choroby autoimmunologiczne,
- zakażenia,
- niedobory witamin i minerałów,
- stosowanie leków,
- poparzenia słoneczne,
- nadmierne opalanie,
- zaburzenia hormonalne (także wynikające z ciąży lub menopauzy),
- alergie i nietolerancje,
- uwarunkowania genetyczne,
- czynniki chemiczne,
- stres.
Białe plamy na ciele (na rękach, plecach, nogach itp.) w większości przypadków są zmianami odwracalnymi. Zastosowanie odpowiedniej suplementacji (np. błonnik, algi, żywe kultury bakterii), terapii farmakologicznej bądź zastosowanie produktów, takich jak kremy, mogą usunąć przebarwienia ze skóry. Tylko niektóre przypadki będą dotyczyły postępujących, nieodwracalnych zmian skórnych.
Skąd się biorą przebarwienia na skórze? Dowiesz się tego z filmu:
Zobacz film: Przebarwienia na skórze. Źródło: 36,6.
Pryszcze - leczenie
Stosuje się różne metody w zależności od nasilenia i rodzaju trądziku. Terapia jest zwykle długotrwała. Przy łagodnym przebiegu wystarcza stosowanie miejscowych preparatów zawierających retinoidy, nadtlenek benzoilu, antybiotyki (erytromycyna i klindamycyna), kwas azelainowy. W średnio- lub bardzo nasilonym trądziku grudkowo-krostkowym stosuje się doustnie antybiotyki najczęściej z grupy tetracyklin. W cięższych postaciach trądziku, przy przewlekłym przebiegu choroby oraz oporności na inne formy leczenia stosuje się pochodne witaminy A, która działa na łojotok, nadmierne rogowacenie ujść przewodów łojowych oraz odczyn zapalny. Uwaga! W związku z działaniem uszkadzającym płód konieczne jest bezwzględne unikanie ciąży przez cały czas trwania leczenia witaminą A oraz po jego zakończeniu.
Odradza się celowe opalanie cery z wypryskami, w związku z tym, że pod wpływem promieni ultrafioletowych dochodzi do nasilenia istniejących zaburzeń złuszczania naskórka, w efekcie czego następuje pogorszenie stanu skóry skłonnej do trądziku w okresie jesiennym.
