U nas zapłacisz kartą
Bolące pryszcze przed okresem - Przyczyny, Leczenie i Porady
Najczęściej występujące objawy przed okresem
Jedną z charakterystycznych zmian w trakcie cyklu miesiączkowego jest wygląd wydzieliny z pochwy. Zazwyczaj przed okresem śluz gęstnieje, traci przezroczystość i przyjmuje białawy kolor. To naturalne zjawisko, wywołane wzrostem stężenia progesteronu, zatem nie musisz się martwić.
Zwróć jednak uwagę na to, czy wydzielina nie ma niepokojącego zapachu lub koloru, ani czy nie towarzyszą jej inne objawy, np. świąd albo pieczenie pochwy. Takie symptomy mogą świadczyć o infekcji bakteryjnej lub grzybiczej. Z kolei brunatne upławy przed okresem warto skonsultować z ginekologiem, ponieważ towarzyszą czasem zaburzeniom hormonalnym.
Fizyczne objawy przed okresem
Częstym objawem przed okresem jest ból brzucha wywołany przez skurcze mięśni gładkich macicy. Wynikają one ze zwiększonego wydzielania prostaglandyn, czyli związków odpowiadających za rozwój stanu zapalnego oraz dolegliwości bólowych. Podobny mechanizm powoduje też biegunkę przed okresem – prostaglandyny wywołują skurcze mięśni gładkich jelit, a przez to pobudzają ich perystaltykę. Efektem tego jest nie tylko biegunka, ale też wzdęcia i zaburzenia trawienia.
Istotną rolę w pojawianiu się objawów przed okresem odgrywa spadek stężenia estrogenów, który powoduje zmianę w balansie pomiędzy różnymi hormonami. W jej wyniku często dochodzi do puchnięcia przed okresem, ponieważ w organizmie zatrzymuje się nadmiar wody. W efekcie mogą dokuczać ci obrzęki, uczucie ciężkości i tymczasowy wzrost wagi.
Estrogeny pełnią wiele funkcji w organizmie, m.in. mają wpływ na pobudliwość neuronów. Spadek ich stężenia może powodować bóle głowy przed okresem, a także zwiększać częstość ataków migreny. Ponadto mniej estrogenów oznacza, że większą rolę odgrywają m.in. męskie hormony płciowe – androgeny, które w niewielkich ilościach występują także w organizmie kobiety. W wyniku ich działania może dojść do nasilenia trądziku przed okresem, ponieważ zwiększają produkcję sebum w skórze.
Jak wygląda trądzik przed okresem?
Wypryski przed okresem wyglądają podobnie jak podczas normalnego trądziku – to czerwone, opuchnięte zmiany zapalne, często z białym czubkiem. Najczęściej pojawiają się w dolnych partiach twarzy, np. na brodzie, szyi czy wokół ust. Ponadto możesz wtedy zaobserwować zwiększoną liczbę drobnych, czarnych zaskórników na skórze. A na ile dni przed okresem wyskakują pryszcze? Przyjmuje się, że zwykle trądzik pojawia się ok. 10 dni przed miesiączką, a po rozpoczęciu krwawienia stan skóry dość szybko ulega poprawie.
Nie da się całkowicie zapobiec powstaniu bolących pryszczy przed okresem. Możesz jednak zmniejszyć ryzyko ich rozwoju, jeśli zadbasz o swój organizm i utrzymasz go w dobrej kondycji. Równowagę hormonalną zakłócają zmęczenie i stres. Nasilają one produkcję kortyzolu, który zaburza pracę innych hormonów. W dniach przed okresem unikaj więc nerwowych sytuacji, zadbaj też o odpowiednio długi sen.
Niektóre składniki żywności, głównie cukry proste i alkohol, sprzyjają powstawaniu wyprysków przed okresem. Postaraj się ograniczyć ich spożycie, żeby nie zwiększać ryzyka rozwoju zmian trądzikowych. Zadbaj też o swoją skórę:
- stosuj dopasowane do rodzaju cery kosmetyki, które nie będą zapychały porów,
- unikaj dotykania twarzy w ciągu dnia, żeby nie przenieść na nią drobnoustrojów z dłoni,
- dbaj o odpowiednie nawilżenie skóry – jeśli jest zbyt sucha, nasila się produkcja sebum. Pij dużo płynów, żeby dostarczyć wodę także od wewnątrz.
Przyczyny dolegliwości bólowych związanych z PMS i PMDD
PMDD to przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne. Jest to rodzaj zaburzenia, które zostało wydzielone z PMS. Jest to podobny stan do zespołu napięcia przedmiesiączkowego, lecz charakteryzuje się znacznie bardziej nasilonymi objawami, jak ataki paniki, objadanie się, spadek libido, a nawet wstręt do seksu, czarne myśli, duży lęk czy gniew i brak entuzjazmu.
PMDD łączy się ze zmianą stężeń hormonów płciowych, a co najważniejsze – z metabolizmem progesteronu w drugiej fazie cyklu miesiączkowego.
Dokładne przyczyny PMS I PMSS nie są znane. Niektóre badania sugerują, że objawy wynikają z nieprawidłowej reakcji przekaźników w układzie nerwowym na prawidłową czynność jajników. Istnieje również opinia, mówiąca o tym, że objawy przed okresem to efekt podniesienia się w tym czasie poziomu prolaktyny. Ponadto, u kobiet cierpiących na PMS można zauważyć obniżony poziom serotoniny w organizmie.
Mówi się, że z PMS zmaga się około 20-40% kobiet, natomiast z PMDD – 1-9%.
Czy można leczyć PMS i PMDD?
Na wstępie warto wyróżnić sposoby, które łagodzą objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Dobrze by było, gdyby kobiety w czasie PMS wprowadziły małe zmiany w swojej diecie – mowa tu o ograniczeniu alkoholu, kawy, słodyczy i soli kuchennej. Suplementacja wapnia i magnezu będzie także przydatna. Warto również unikać stresu i mała aktywność fizyczna. A co z PMDD?
W przypadku przedmiesiączkowych zaburzeń dysforycznych zaleca się terapię poznawczo-behawioralną oraz farmakologiczną. W leczeniu kobiet dotkniętych ciężkimi postaciami PMDD i PMS coraz częściej stosuje się leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny. Czasem pacjentki przyjmują także antykoncepcję hormonalną. Przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych łagodzi nieprzyjemne dolegliwości i sprawia, ze krwawienie jest mniej bolesne i mniej obfite.
Zaburzenia hormonalne silnie wpływają na psychikę kobiety, dlatego warto zastanowić się nad wizytą u psychiatry, który pomoże w pokonaniu uciążliwych objawów. Należy także pamiętać o tym, że leczenie powinno się odbywać pod ścisłą kontrolą ginekologa.
Jeżeli przed pojawieniem się okresu występują u Ciebie dokuczliwe objawy skonsultuj się z lekarzem. Żadna kobieta nie powinna męczyć się z silnymi bólami zanim zacznie się krwawienie Udaj się do ginekologa i przedyskutuj z nim swoje symptomy, które mogą wskazywać na PMS lub PMDD.
To może Cię zainteresować:
Promocja!
PMS, czyli zespół napięcia przedmiesiączkowego
Uciążliwe objawy przed okresem zostały nazwane zespołem napięcia przedmiesiączkowego (PMS). Mogą one mieć naturę fizyczną lub emocjonalną. Pojawiają się po owulacji, w fazie lutealnej cyklu menstruacyjnego, i ustępują wraz z początkiem krwawienia.
PMS rozwija się w okresie dojrzewania i może trwać aż do menopauzy, jednak zazwyczaj jest najsilniej odczuwany między 25. a 35. rokiem życia. Nie znamy dokładnych przyczyn występowania objawów przed okresem, natomiast z pewnością są one wynikiem zmian stężeń hormonów płciowych w trakcie cyklu miesiączkowego. Oprócz tego podejrzewa się, że na obecność i nasilenie tych dolegliwości wpływają też uwarunkowania genetyczne lub inne, jeszcze niepoznane czynniki.
PMS a PMDD – czym się różnią?
Ok. 4-8% kobiet cierpi na ciężką postać PMS, czyli przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne – PMDD. Ich rozpoznanie zależy od ilości występujących objawów przed okresem i stopnia ich nasilenia. Podczas PMS co najmniej jeden symptom o średnim lub ciężkim nasileniu pojawia się do 5. dni przed krwawieniem.
Z kolei PMDD rozpoznaje się, jeśli występuje przynajmniej 5 objawów przed okresem, co najmniej tydzień przed krwawieniem i w większości cykli. PMDD to najcięższa postać PMS – zaburza codzienne życie zarówno pod kątem nauki czy pracy, jak i stosunków międzyludzkich.
PMDD, czyli przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne
