U nas zapłacisz kartą
Bolące pryszcze przed okresem - Przyczyny, Leczenie i Porady
Czy można leczyć PMS i PMDD?
Na wstępie warto wyróżnić sposoby, które łagodzą objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Dobrze by było, gdyby kobiety w czasie PMS wprowadziły małe zmiany w swojej diecie – mowa tu o ograniczeniu alkoholu, kawy, słodyczy i soli kuchennej. Suplementacja wapnia i magnezu będzie także przydatna. Warto również unikać stresu i mała aktywność fizyczna. A co z PMDD?
W przypadku przedmiesiączkowych zaburzeń dysforycznych zaleca się terapię poznawczo-behawioralną oraz farmakologiczną. W leczeniu kobiet dotkniętych ciężkimi postaciami PMDD i PMS coraz częściej stosuje się leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny. Czasem pacjentki przyjmują także antykoncepcję hormonalną. Przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych łagodzi nieprzyjemne dolegliwości i sprawia, ze krwawienie jest mniej bolesne i mniej obfite.
Zaburzenia hormonalne silnie wpływają na psychikę kobiety, dlatego warto zastanowić się nad wizytą u psychiatry, który pomoże w pokonaniu uciążliwych objawów. Należy także pamiętać o tym, że leczenie powinno się odbywać pod ścisłą kontrolą ginekologa.
Jeżeli przed pojawieniem się okresu występują u Ciebie dokuczliwe objawy skonsultuj się z lekarzem. Żadna kobieta nie powinna męczyć się z silnymi bólami zanim zacznie się krwawienie Udaj się do ginekologa i przedyskutuj z nim swoje symptomy, które mogą wskazywać na PMS lub PMDD.
To może Cię zainteresować:
Promocja!
Czy ból nóg może być związany z zespołem przedmiesiączkowym?
Ból i tkliwość piersi, zaburzenia trawienia czy złe samopoczucie należą do dość charakterystycznych objawów zbliżającej się miesiączki. Mniej oczywisty jest ból nóg. Jak się jednak okazuje i on może pojawić się przed okresem . Wynika to z zachodzących w fazie lutealnej przemian hormonalnych. W pierwszej połowie fazy lutealnej poziom estradiolu podnosi się, c iałko żółte wykształcone z pęcherzyka Graafa wydziela też znaczące ilości progesteronu. Z kolei w drugiej połowie , czyli przed miesiączką, stężenie obu hormonów gwałtownie spada .
Rwący ból nóg przed okresem najprawdopodobniej wynika pośrednio ze spadku poziomu progesteronu . Powoduje to bowiem pobudzenie metabolizowania kwasu arachidonowego, a ten z kolei wzmaga syntezę prostaglandyn (to hormony, które warunkują powstawanie stanów zapalnych). To właśnie one odpowiadają za odczuwany dyskomfort o różnym nasileniu.
Ból na nogi przenosi się z macicy. Prostaglandyny bowiem (a dokładnie prostaglandyny F2-alfa) pobudzają jej mięśnie, powodując ich niedotlenienie i niedokrwienie, a w konsekwencji odkładanie się w beztlenowych metabolitów. Oddziałują one bezpośrednio na receptory bólu.
Czy ból okresowy mija z wiekiem?
Bóle brzucha związane z okresem pojawiają się w 2-3 lata po pierwszym krwawieniu, gdy dziewczęta zaczynają regularnie miesiączkować i mają regularne owulacje. Obiegowa opinia głosi, że ból brzucha przed okresem najsilniej odczuwany jest w wieku 23-27 lat.
Wiele kobiet obserwuje, że dolegliwości zmniejszają się u nich wraz z wiekiem, a niekiedy znikają po porodzie. Po urodzeniu dziecka szyjka macicy rozluźnia się, co ułatwia przepływ krwi menstruacyjnej i zmniejsza ból.
Nie jest to oczywiście regułą – wiele kobiet, które urodziły dzieci nadal cierpi z powodu bólu okresowego, jednak specjaliści potwierdzają, że młode kobiety częściej zgłaszają się do nich z tym problemem, niż panie po 30. Ponowne problemy mogą, ale nie muszą, pojawiać się po 40. roku życia. To tzw. wtórne bolesne miesiaczkowanie, które pojawia się u kobiet wcześniej nie cierpiących na takie dolegliwości. Ich przyczyną są zmiany hormonalne, stany zapalne czy mięśniaki.
Przyczyny dolegliwości bólowych związanych z PMS i PMDD
PMDD to przedmiesiączkowe zaburzenia dysforyczne. Jest to rodzaj zaburzenia, które zostało wydzielone z PMS. Jest to podobny stan do zespołu napięcia przedmiesiączkowego, lecz charakteryzuje się znacznie bardziej nasilonymi objawami, jak ataki paniki, objadanie się, spadek libido, a nawet wstręt do seksu, czarne myśli, duży lęk czy gniew i brak entuzjazmu.
PMDD łączy się ze zmianą stężeń hormonów płciowych, a co najważniejsze – z metabolizmem progesteronu w drugiej fazie cyklu miesiączkowego.
Dokładne przyczyny PMS I PMSS nie są znane. Niektóre badania sugerują, że objawy wynikają z nieprawidłowej reakcji przekaźników w układzie nerwowym na prawidłową czynność jajników. Istnieje również opinia, mówiąca o tym, że objawy przed okresem to efekt podniesienia się w tym czasie poziomu prolaktyny. Ponadto, u kobiet cierpiących na PMS można zauważyć obniżony poziom serotoniny w organizmie.
Mówi się, że z PMS zmaga się około 20-40% kobiet, natomiast z PMDD – 1-9%.
