U nas zapłacisz kartą
Brodawczak płaskonabłonkowy skóry - Objawy, Diagnoza i Leczenie
Jakie są czynniki ryzyka rozwoju raka płaskonabłonkowego skóry?
Do najważniejszych czynników sprzyjających zachorowaniu na raka płaskonabłonkowego skóry należą: uwarunkowania genetyczne (mutacje niektórych genów oraz związane z nimi zespoły przebiegające ze zwiększoną skłonnością do występowania różnych nowotworów złośliwych), promieniowanie ultrafioletowe (głównie UVB), ekspozycja na promieniowanie słoneczne (zwłaszcza w dzieciństwie), podeszły wiek (ponieważ uszkadzające działania wielu czynników kumuluje się przez wiele lat życia), płeć męska, jasna karnacja skóry (tzw. fototyp I i II skóry wg WHO), przewlekłe leczenie zmniejszające odporność (stosowane np. u osób, którym przeszczepiono narządy) lub choroby przebiegające z upośledzeniem odporności (np. zakażenie HIV), obecność przez wiele lat rozległych blizn (zwłaszcza po oparzeniach) lub niegojących się ran (np. w przebiegu zespołu pozakrzepowego w nogach).
Rak płaskonabłonkowy skóry występuje najczęściej na odsłoniętych okolicach ciała: na twarzy, plecach, ramionach lub górnej wardze. Nowotwór ten może przypominać rogowaciejącą, łuszczącą się zmianę, często owrzodzoną i pokrytą strupem, może też przybierać postać guzka, owrzodzenia, grudki, płaskiego lub wyniosłego nacieku itp. Czasem może być źródłem mniej lub bardziej intensywnego krwawienia albo w jego obrębie może sączyć się płyn (jasny, klarowny lub mętny).
W przypadku podejrzenia raka płaskonabłonkowego skóry należy całą zmianę wyciąć chirurgicznie i zbadać pod mikroskopem (jeśli jej wielkość na to pozwala). Jeśli podejrzana zmiana jest duża, lekarz zazwyczaj pobiera wycinek (tj. wycina w znieczuleniu miejscowym fragment z pogranicza nowotworu i zdrowej skóry).
Jeśli istnieje podejrzenie zajęcia regionalnych węzłów chłonnych, należy wykonać USG tej grupy węzłów i ewentualnie biopsję cienkoigłową największych węzłów, aby w ten sposób potwierdzić zaawansowanie choroby.
Ponadto, tak jak w przypadku innych nowotworów złośliwych, w razie potwierdzenia rozpoznania raka należy przeprowadzić odpowiednią diagnostykę obrazową w poszukiwaniu przerzutów odległych.
Brodawczak płaskonabłonkowy w jamie ustnej
Wirus brodawczaka ludzkiego może zlokalizować się w jamie ustnej, czego konsekwencją są niewielkie grudki pojawiające się na podniebieniu, języku czy wardze. Brodawczak płaskonabłonkowy jest uznawany za łagodną zmianę nowotworową, która jednak może ulec zezłośliwieniu u osób narażonych na działanie dodatkowych czynników kancerogennych, na przykład nadużywających alkoholu, palących papierosy, a także często uprawiających seks oralny. Ryzyko rozwoju raka jamy ustnej znacząco zwiększa zwłaszcza jeden ze szczepów wirusa brodawczaka ludzkiego – HPV 16.
Brodawczak pęcherza moczowego jest łagodną zmianą nowotworową, która przyjmuje postać narośli na błonie śluzowej dróg moczowych. Dotyczy głównie mężczyzn po 60. roku życia. Objawem wskazującym na obecność brodawczaka pęcherza moczowego jest bezbolesny krwiomocz. Jego rozwojowi sprzyja też długotrwałe palenie papierosów, przewlekłe i nieleczone zapalenie pęcherza moczowego, a także przebyta chemio- i radioterapia.
Rak płaskonabłonkowy skóry
Rak płaskonabłonkowy skóry to złośliwy nowotwór skóry pochodzenia nabłonkowego, który zazwyczaj rośnie powoli, ale ma zdolność do tworzenia przerzutów odległych w innych narządach. Rak płaskonabłonkowy skóry jest zazwyczaj częściowo zbudowany z komórek ulegających rogowaceniu (tj. podobnych do zdrowego naskórka pokrywającego ludzkie ciało). Rak płaskonabłonkowy skóry występuje przede wszystkim u osób rasy białej. Najbardziej dojrzała postać tego nowotworu była dawniej określana jako rak kolczystokomórkowy skóry.
Rak płaskonabłonkowy skóry jest drugim co do częstości (po raku podstawnokomórkowym) nowotworem skóry. Dokładną częstość występowania raka kolczystokomórkowego skóry trudno ocenić, ponieważ wczesne przypadki tego nowotworu często nie są rozpoznawane i zgłaszane do odpowiednich rejestrów zachorowań na nowotwory złośliwe (w Polsce jest to Krajowy Rejestr Nowotworów).
Brodawczak – odmiany, leczenie, charakterystyka
Brodawczak to guz wywoływany przez wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), rozwijający się na powierzchni skóry, w gardle, krtani, jamie ustnej lub pęcherzu moczowym. Zwykle ma charakter łagodny, ale niekiedy może prowadzić również do zmian nowotworowych.
Brodawczak jest dość powszechnym zjawiskiem, tak jak powodujący go wirus. Szacuje się, że brodawczakiem ludzkim (HPV – Human papilloma virus) zakażony jest niemal co drugi mieszkaniec naszej planety, jednak u większości ludzi występuje on w formie utajonej. Naukowcy zidentyfikowali niemal 100 jego odmian, przy czym ponad 30 dotyczy zakażeń narządów płciowych i przebiega bezobjawowo. Istnieją typy onkogenne, mogące wywołać zmiany nowotworowe w obrębie szyjki macicy, a także typy odpowiedzialne za powstawanie kłykcin kończystych na narządach płciowych zewnętrznych. Wirus może wywoływać zmiany w błonach śluzowych większości narządów a także na skórze.
