U nas zapłacisz kartą
Brodawczak płaskonabłonkowy skóry - Objawy, Diagnoza i Leczenie
Brodawczak odwrócony przyczyny występowania
Etiologia brodawczaka odwróconego jest wciąż niejasna. Było wiele przyczyn sugerowanych, takich jak alergia, przewlekłe zapalenie zatok, infekcje wirusowe i zapalenie. Alergia jest jednak mało prawdopodobna, ponieważ większość pacjentów nie ma historii alergicznej, a polipy związane z alergicznym nieżytem nosa zazwyczaj są dwustronne. Obecność zapalenia zatok jest bardziej związana z obturacyjnym charakterem choroby, a nie przyczyną. Objawy przewlekłego zakażeń zatok są zbyt częste, że mogą wystąpić w rzadkich przypadkach brodawek inwersyjnych.
Analiza histologiczna sugeruje, że powstawanie nowotworu może wystąpić poprzez stopniowe serie zdarzeń dyskretnych ocenianych według czterostopniowego systemu klasyfikacji histologicznej (stadium I i II, łagodnego guza, stadium III, dysplastycznego guza, stadium IV, raka). Określenie przyczyn obejmuje wirus brodawczaka ludzkiego, zmiany genu supresora guza oraz przewlekłe zapalenie. Narażenie zawodowe, pył i aerozole szkodliwe, są czynnikami mogącymi odgrywać ważną rolę w patogenezie brodawczaka odwróconego.
Jakie są czynniki ryzyka rozwoju raka płaskonabłonkowego skóry?
Do najważniejszych czynników sprzyjających zachorowaniu na raka płaskonabłonkowego skóry należą: uwarunkowania genetyczne (mutacje niektórych genów oraz związane z nimi zespoły przebiegające ze zwiększoną skłonnością do występowania różnych nowotworów złośliwych), promieniowanie ultrafioletowe (głównie UVB), ekspozycja na promieniowanie słoneczne (zwłaszcza w dzieciństwie), podeszły wiek (ponieważ uszkadzające działania wielu czynników kumuluje się przez wiele lat życia), płeć męska, jasna karnacja skóry (tzw. fototyp I i II skóry wg WHO), przewlekłe leczenie zmniejszające odporność (stosowane np. u osób, którym przeszczepiono narządy) lub choroby przebiegające z upośledzeniem odporności (np. zakażenie HIV), obecność przez wiele lat rozległych blizn (zwłaszcza po oparzeniach) lub niegojących się ran (np. w przebiegu zespołu pozakrzepowego w nogach).
Rak płaskonabłonkowy skóry występuje najczęściej na odsłoniętych okolicach ciała: na twarzy, plecach, ramionach lub górnej wardze. Nowotwór ten może przypominać rogowaciejącą, łuszczącą się zmianę, często owrzodzoną i pokrytą strupem, może też przybierać postać guzka, owrzodzenia, grudki, płaskiego lub wyniosłego nacieku itp. Czasem może być źródłem mniej lub bardziej intensywnego krwawienia albo w jego obrębie może sączyć się płyn (jasny, klarowny lub mętny).
W przypadku podejrzenia raka płaskonabłonkowego skóry należy całą zmianę wyciąć chirurgicznie i zbadać pod mikroskopem (jeśli jej wielkość na to pozwala). Jeśli podejrzana zmiana jest duża, lekarz zazwyczaj pobiera wycinek (tj. wycina w znieczuleniu miejscowym fragment z pogranicza nowotworu i zdrowej skóry).
Jeśli istnieje podejrzenie zajęcia regionalnych węzłów chłonnych, należy wykonać USG tej grupy węzłów i ewentualnie biopsję cienkoigłową największych węzłów, aby w ten sposób potwierdzić zaawansowanie choroby.
Ponadto, tak jak w przypadku innych nowotworów złośliwych, w razie potwierdzenia rozpoznania raka należy przeprowadzić odpowiednią diagnostykę obrazową w poszukiwaniu przerzutów odległych.
Inne rodzaje raka płaskonabłonkowego
Inne rodzaje raka płaskonabłonkowego to:
- rak płaskonabłonkowy przełyku – większość zmian występuje w dolnej i środkowej części przełyku. Rak może tworzyć przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych, co zmniejsza szanse wyleczenia,
- rak płaskonabłonkowy jamy ustnej – stanowi aż 90% przypadków nowotworów jamy ustnej. Może występować w obrębie warg, tylnej ściany gardła i wewnętrznej części jamy ustnej, a w zaawansowanym stadium objąć całe gardło i nos. Szybko rozpoznany może być skutecznie wyleczony – aż w 80% przypadków możliwe jest całkowite wyzdrowienie,
- rak płaskonabłonkowy odbytu – ten rodzaj nowotworu występuje u zaledwie 1–2% populacji. Leczenie obejmuje zmianę odżywiana, chirurgiczne wycięcie zmian, radioterapię i chemioterapię.
Zobacz film: Jak można ustrzec się przed nowotworem szyjki macicy? Źródło: 36,6.
Leczenie brodawek odwróconych
Chirurgia
Chirurgia jest podstawową metodą leczeniem brodawek odwróconych. Ze względu na wysoki odsetek nawrotów (40 do 80 procent), zaleca się wczesną, agresywną chirurgię w celu usunięcia brodawczaka. Brodawczaki odwrócone zatok, jamy nosowej i podstawy czaszki można usunąć bezpośrednio za pomocą endoskopowego podejścia Endonasacal (EEA).
To najnowocześniejsze, minimalnie inwazyjne podejście umożliwia chirurgom dostęp do guza przez naturalny korytarz nosa, bez naciągania otwartego. Lekarze następnie usuwają brodawkę inwertowaną przez nos i jamę nosową. EEA oferuje korzyści, których nie można wyleczyć, nie zniekształcając i szybciej odzyskiwać. Podejścia endoskopowe, takie jak EEA mają dobre wskaźniki sukcesu w zapobieganiu nawrotom i lepszym efektom kosmetycznym niż tradycyjne podejście otwartego chirurgicznego.
Brodawczak odwrócony są resekcjonowany przez otolaryngologa za pośrednictwem minimalnie inwazyjnego podejścia zwanego Funkcjonalną Endoskopową Operacją Sinus (FESS). Większe nowotwory mogą wymagać połączenia podejścia między neurochirurgią a otolaryngologią, zwaną Expanded Endonasal Approach (EEA). W obu podejściach nie ma nacięć na skórze, a jest szybszy powrót do zdrowia niż przy otwartych metodach.
