Brodawczak płaskonabłonkowy skóry - Objawy, Diagnoza i Leczenie

Brodawczak płaskonabłonkowy w jamie ustnej

Wirus brodawczaka ludzkiego może zlokalizować się w jamie ustnej, czego konsekwencją są niewielkie grudki pojawiające się na podniebieniu, języku czy wardze. Brodawczak płaskonabłonkowy jest uznawany za łagodną zmianę nowotworową, która jednak może ulec zezłośliwieniu u osób narażonych na działanie dodatkowych czynników kancerogennych, na przykład nadużywających alkoholu, palących papierosy, a także często uprawiających seks oralny. Ryzyko rozwoju raka jamy ustnej znacząco zwiększa zwłaszcza jeden ze szczepów wirusa brodawczaka ludzkiego – HPV 16.

Brodawczak pęcherza moczowego jest łagodną zmianą nowotworową, która przyjmuje postać narośli na błonie śluzowej dróg moczowych. Dotyczy głównie mężczyzn po 60. roku życia. Objawem wskazującym na obecność brodawczaka pęcherza moczowego jest bezbolesny krwiomocz. Jego rozwojowi sprzyja też długotrwałe palenie papierosów, przewlekłe i nieleczone zapalenie pęcherza moczowego, a także przebyta chemio- i radioterapia.

Jak leczy się raka płaskonabłonkowego skóry?

Leczenie większości chorych na raka płaskonabłonkowego skóry polega na prostym chirurgicznym wycięciu zmiany z marginesem (najlepiej około 1 cm, ale w wielu miejscach ciała uzyskanie takiego marginesu bocznego nie jest możliwe, wówczas za wystarczający trzeba uznać margines możliwy do uzyskania). Jeśli po wycięciu zmiany ubytek skóry jest zbyt duży, aby ranę można było zszyć, lekarz operujący wykonuje tak zwaną plastykę – np. przesuwa fragment skóry z sąsiedztwa lub przeszczepia kawałek własnej skóry chorego pobranej z innej okolicy ciała. Takie operacje czasem wymagają znieczulenia ogólnego, ale u znacznej części chorych można je wykonać w znieczuleniu miejscowym.

Jeśli na podstawie wykonanej biopsji cienkoigłowej stwierdza się obecność przerzutów w regionalnych węzłach chłonnych, konieczne jest chirurgiczne wycięcie odpowiedniej grupy węzłów (np. w pachwinie lub pod pachą albo na szyi).

Uzupełniającą radioterapię stosuje się czasem u chorych, u których operacja nie była doszczętna i nie da się poszerzyć jej zakresu, a także jako uzupełnienie operacji przeprowadzonej z powodu nawrotu choroby lub zajęcia przez nowotwór węzłów chłonnych.

W przypadku obecności przerzutów odległych w innych narządach stosuje się leczenie systemowe (chemioterapię).

Inne rodzaje raka płaskonabłonkowego

Inne rodzaje raka płaskonabłonkowego to:

  • rak płaskonabłonkowy przełyku – większość zmian występuje w dolnej i środkowej części przełyku. Rak może tworzyć przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych, co zmniejsza szanse wyleczenia,
  • rak płaskonabłonkowy jamy ustnej – stanowi aż 90% przypadków nowotworów jamy ustnej. Może występować w obrębie warg, tylnej ściany gardła i wewnętrznej części jamy ustnej, a w zaawansowanym stadium objąć całe gardło i nos. Szybko rozpoznany może być skutecznie wyleczony – aż w 80% przypadków możliwe jest całkowite wyzdrowienie,
  • rak płaskonabłonkowy odbytu – ten rodzaj nowotworu występuje u zaledwie 1–2% populacji. Leczenie obejmuje zmianę odżywiana, chirurgiczne wycięcie zmian, radioterapię i chemioterapię.

Zobacz film: Jak można ustrzec się przed nowotworem szyjki macicy? Źródło: 36,6.

Do sprzyjających rozwojowi raka płaskonabłonkowego skóry zalicza się także przewlekłe leczenie zmniejszające odporność lub choroby przebiegające z upośledzeniem odporności, a także obecność rozległych blizn i niegojących się ran.

Czytaj dalej...

Leczenie większości chorych na raka płaskonabłonkowego skóry polega na prostym chirurgicznym wycięciu zmiany z marginesem najlepiej około 1 cm, ale w wielu miejscach ciała uzyskanie takiego marginesu bocznego nie jest możliwe; wówczas za wystarczający trzeba uznać margines możliwy do uzyskania.

Czytaj dalej...

Leczenie większości chorych na raka płaskonabłonkowego skóry polega na prostym chirurgicznym wycięciu zmiany z marginesem najlepiej około 1 cm, ale w wielu miejscach ciała uzyskanie takiego marginesu bocznego nie jest możliwe; wówczas za wystarczający trzeba uznać margines możliwy do uzyskania.

Czytaj dalej...

Uzupełniającą radioterapię stosuje się czasem u chorych, u których operacja nie była doszczętna i nie da się poszerzyć jej zakresu, a także jako uzupełnienie operacji przeprowadzonej z powodu nawrotu choroby lub zajęcia przez nowotwór węzłów chłonnych.

Czytaj dalej...