Wszystko, co musisz wiedzieć o raku płaskonabłonkowym in situ

Rak płaskonabłonkowy skóry - badania

Chory zgłaszając się do specjalisty powinien:

• dokładnie opisać swoje obecne dolegliwości, czy podobne zdarzały się już w przeszłości,
• wymienić choroby, na które aktualnie cierpi, włączając w to uwarunkowane genetycznie, czy schorzenie pojawiło się u któregoś z członków rodziny,
• wymienić wszystkie przyjmowane obecnie leki, zdiagnozowane alergie, jeśli tak, to na co.

Istotnym narzędziem diagnostycznym w przypadku wszystkich schorzeń skóry, nie tylko nowotworowych, jest badanie fizykalne. Konieczne jest, aby pacjent był gotów zaprezentować lekarzowi każdy fragment ciała, nie tylko miejsce występowania zmiany. W ten sposób przeprowadzane jest pełne, prawidłowe badanie dermatologiczne. Oglądaniem i dotykiem specjalista ocenia charakter zmian.

Szybką, nieinwazyjną oraz prostą metodą diagnostyczną jest dermoskopia. Dermatoskop jest podstawowym narzędziem każdego dermatologa. Na podstawie obrazu dermatoskopowego możliwe jest rozpoznawanie zarówno zmian łagodnych ale także złośliwych, (w tym raka podstawnokomórkowego, kolczystokomórkowego jak i czerniaka).

Decydującym elementem (tzw. złotym standardem) procesu diagnostycznego jest badanie histopatologiczne pobranego wycinka i wykazanie obecności komórek nowotworowych. Ważna jest też ocena stopnia naciekania, ponieważ wpływa to na wybór leczenia i rokowanie. Zabieg jest całkowicie bezbolesny, poprzedzony podaniem środka znieczulającego (np. lidokainy).

Jak wygląda rak płaskonabłonkowy skóry? Leczenie i rokowania

Rak płaskonabłonkowy skóry to jeden z najczęściej występujących nowotworów skóry. Charakteryzuje się m.in. częstymi przerzutami, owrzodzeniami na powierzchni, zaczerwienieniem pokrytym strupem, rzadko kiedy świądem i bólem. W przypadku pojawienia się objawów należy udać się do dermatologa, który zada wiele szczegółowych pytań. Jakie badania wykona specjalista oraz jak przebiega leczenie płaskonabłonkowego raka skóry?

• Odmiany raka płaskonabłonkowego skóry
• Przyczyny raka płaskonabłonkowy skóry
• Czym charakteryzuje się rak płaskonabłonkowy skóry?
• Jak powstaje rak płaskonabłonkowy skóry?
• Jak dochodzi do przerzutów?
• Objawy przerzutów raka płaskonabłonkowego skóry
• Diagnostyka raka płaskonabłonkowego skóry
• Rak płaskonabłonkowy skóry - badania
• Diagnozowania raka płaskonabłonkowego skóry
• Leczenie przerzutów raka płaskonabłonkowego skóry
• Leczenie chirurgiczne raka płaskonabłonkowego skóry
• Radioterapia raka płaskonabłonkowego skóry
  • Działania niepożądane radioterapii

  Rak płaskonabłonkowy, inaczej kolczystokomórkowy (ang. squamous cell carcinoma, SCC) to obok raka podstawnokomórkowego (ang. basal cell carcinoma, BCC), jeden z dwóch, głównych typów nowotworów skóry spotykanych wśród polskiej populacji.

  

  Odmiany raka płaskonabłonkowego skóry

  Opisuje się dwie jego główne odmiany:

  • rogowaciejącą – guz pokryty na powierzchni masami zrogowaciałego naskórka, zmiany są wyniosłe ponad powierzchnię, naciekanie wgłąb skóry jest niewielkie,
  • wrzodziejącą – o znacznie większym naciekaniu w głąb, twardych nacieczonych brzegach, a tym samym gorszym rokowaniu niż odmiana rogowaciejąca.

  Dwie rzadsze odmiany raka kolczystokomórkowego to:

  Rak płaskonabłonkowy oraz podstawnokomórkowy stanowią łącznie ok. 96% nowotworów skóry i aż 35% wszystkich nowotworów. Częstość zachorowania na SCC wzrasta wraz z wiekiem, szczególnie po 60. roku życia. Mężczyźni chorują częściej niż kobiety.

  Zobacz wideo: Czy każdy nowotwór powoduje ból?

  Jak powstaje rak płaskonabłonkowy skóry?

  Mechanizmy prowadzące do transformacji nowotworowej są następujące. W komórkach naskórka (podobnie jak w większości innych komórek organizmu człowieka) zlokalizowany jest materiał genetyczny uformowany w podwójną nić DNA. Wymienia się szereg czynników mogących wywoływać podobne zmiany, należą do nich:

  • promieniowanie słoneczne,
  • infekcje wirusowe,
  • czynniki mechaniczne i chemiczne.

  Początkowo mutacje są szybko wykrywane i usuwane przez systemy naprawy DNA z zaoszczędzeniem komórki, lub następuje jej zaprogramowana śmierć, tzw. apoptoza. Jednak w miarę zwiększania liczby mutacji i braku możliwości jednoczesnej naprawy, komórka przechodzi w fazę transformacji złośliwej. Skutkuje to:

  • brakiem kontroli nad dzielącą się komórką,
  • jej niezahamowanym wzrostem,
  • powstaniem kolonii (grupy) komórek potomnych o tych samych cechach,
  • a następnie widocznych gołym okiem zmian skórnych.
  

  Jak dochodzi do przerzutów?

  Mechanizm tworzenia przerzutów związany jest z systematycznym zwiększaniem liczby komórek oraz wytwarzaniem przez nie substancji niszczących otaczające tkanki. Nowotwór nacieka sąsiadujące z nim struktury, w tym naczynia krwionośne i limfatyczne. Jego komórki stopniowo przenikają do układu krążenia stąd przerzuty w płucach, mózgu, kościach a także dostają się drogą naczyń chłonnych (przerzuty w okolicznych węzłach chłonnych).

  W momencie wystąpienia przerzutów mogą pojawić się objawy ze strony zajętych narządów.

  • powiększenie,
  • bolesność przy dotyku,
  • unieruchomienie względem podłoża lub pokrywającej skóry,
  • połączenie kilku węzłów w tzw. pakiety,

  Płuca:

  Kości miednicy, żebra, kręgosłup, kości udowe:

  Mózg:

  • bóle głowy,
  • nudności,
  • wymioty,
  • halucynacje,
  • zaburzenia świadomości,
  • napady padaczkowe
  

  ---

  płaskonabłonkowy situ