U nas zapłacisz kartą
Leczenie raka płaskonabłonkowego - Nowe Światło Nadziei
Rak płaskonabłonkowy płuc: diagnostyka
Objawy podobne do raka płuc powodować mogą:
- guzy niezłośliwe
- ropień płuca
- gruźlica
- sarkoidoza
- ale także przerzuty nowotworowe z innych narządów
W celu postawienia pewnej diagnozy konieczne jest wykonanie kilku badań dodatkowych.
W przypadku uzasadnionego podejrzenia raka płuca konieczna jest poszerzona diagnostyka w celu wykrycia lub wykluczenia tego nowotworu. Rozpoczyna się ją od wykonania RTG klatki piersiowej w dwóch projekcjach, tzn. przedniej i bocznej, może on uwidocznić sam guz lub cechy pośrednie mogące o nim świadczyć, np.
- powiększenie węzłów chłonnych
- płyn w jamie opłucnej
- niedodmę
- niekiedy przerzuty w kościach
Gdy na zdjęciu rtg pojawią się niepokojące zmiany każdy lekarz pierwszego kontaktu powinien skierować pacjenta do specjalisty.
Wprawdzie bywa, że na zdjęciu zmiana jest niewidoczna, ale wówczas, przy utrzymywaniu się objawów, specjalista zaordynuje dalsze badania, np. tomografię komputerową, bronchoskopię, która pozwala na bezpośrednie wzrokowe badanie krtani, tchawicy i oskrzeli, czy torakoskopię, umożliwiającą ogląd płuca i całej jamy opłucnej.
Podczas tych badań można od razu pobrać próbki tkanek do badań histopatologicznych, które rozstrzygną, czy zmiany mają charakter złośliwy czy też nie. Rak rozwija się długo i można z nim wygrać, wtedy gdy wcześnie rozpocznie się walkę.
Niestety prawidłowy obraz RTG nie wyklucza występowania nowotworu ze stuprocentową pewnością.
Kolejnym przydatnym badaniem jest tomografia klatki piersiowej.
Tak zwana niskodawkowa tomografia przydatna jest w przypadku diagnostyki, podejrzenia raka, natomiast "standardowa" tomografia komputerowa służy przede wszystkim do oceny zaawansowania choroby: wielkości guza, naciekania struktur sąsiednich i obecności przerzutów w węzłach chłonnych.
Rak kolczystokomórkowy
Cała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną.
Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć.
Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter.
- Epidemiologia
- Przyczyny
- Czynniki ryzyka
- Patogeneza
- Objawy
- Komplikacje i konsekwencje
- Diagnostyka
- Diagnostyka różnicowa
- Leczenie
- Z kim się skontaktować?
- Zapobieganie
- Prognoza
W onkologii rak płaskonabłonkowy lub rak płaskonabłonkowy definiuje się jako specjalny typ histologiczny nowotworu złośliwego, który rozwija się z patologicznie zmodyfikowanych komórek nabłonka płaskonabłonkowego, tkanki tworzącej górną warstwę skóry (naskórek), błony śluzowe puste i narządy kanalikowe wielu układów (w tym oddechowego, trawiennego i moczowo-płciowego) oraz wyściółka jamy opłucnej i otrzewnej.
Patogeneza
Nadal trwają badania nad podstawowym mechanizmem molekularnym kancerogenezy, w tym patogenezą powstawania raka płaskonabłonkowego. Przypisuje się go uszkodzeniom lub zmianom (mutacjom) DNA komórek, które regulują ich wzrost, rozwój i apoptozę (zaprogramowaną śmierć).
tkanki nabłonkowe Wiadomo, że mają bardzo wysokie zdolności naprawcze. Jak? Dzięki zawartym w nich komórkom macierzystym, które mają zdolność do samoodnawiania przez długi czas i mogą różnicować się (dojrzewać) w linie komórkowe pierwotnej tkanki. Zapewniają utrzymanie homeostazy tkankowej skóry (wymiana komórek), jej regenerację po uszkodzeniach i fizjologiczną regenerację błon śluzowych dowolnej lokalizacji (od krtani do jelita). Te nabłonkowe komórki macierzyste zachowały potencjał proliferacji – podziału z utworzeniem komórek potomnych.
Na przykład jelitowe komórki macierzyste w sposób ciągły odnawiają się, dzieląc i różnicując mniej wyspecjalizowane komórki w wyspecjalizowane komórki nabłonka jelitowego, który odnawia się przez całe życie.
I dlatego według naukowców onkologów nabłonkowe komórki macierzyste są bezpośrednio powiązane z karcynogenezą. Nagromadzenie mutacji prowadzi do ich genetycznego „przeprogramowania” – z powtarzającym się niekontrolowanym podziałem, wykładniczym wzrostem liczby komórek i przekształceniem się w nieprawidłowe – nowotworowe komórki macierzyste pochodzenia nabłonkowego.
Początkowo lokalizują się na ograniczonym obszarze i stan ten nazywany jest rakiem płaskonabłonkowym in situ. Kiedy jednak agresywne komórki nowotworowe zaczną bezpośrednio atakować sąsiednie tkanki, rozpoznaje się inwazyjnego raka płaskonabłonkowego. Na przykład rak płaskonabłonkowy szyjki macicy może wrosnąć bezpośrednio w ścianę macicy, a rak płaskonabłonkowy powstający w małżowinie usznej może zaatakować zewnętrzny przewód słuchowy, ucho środkowe i śliniankę przyuszną.
Epidemiologia
Rak płaskonabłonkowy jest najczęstszym nowotworem szyjki macicy i stanowi 70–80% nowotworów złośliwych, a rak płaskonabłonkowy pochwy stanowi nie więcej niż 2% wszystkich nowotworów złośliwych ginekologicznych.
Według niektórych szacunków 25–55% wszystkich nowotworów płuc to rak płaskonabłonkowy.
W 90% przypadków nowotworów złośliwych jamy ustnej wykrywa się nowotwór płaskonabłonkowych komórek nabłonkowych. Wśród nowotworów jamy nosowej i zatok przynosowych, nosogardzieli, krtani i części ustnej gardła rak płaskonabłonkowy zajmuje szóste miejsce na świecie pod względem zachorowalności. Rak płaskonabłonkowy skóry jest drugą najczęstszą postacią raka skóry po raku podstawnokomórkowym.
Rak płaskonabłonkowy przełyku jest jednym z dziesięciu najczęściej występujących nowotworów na świecie.
Rak płaskonabłonkowy żołądka jest chorobą bardzo nietypową i rzadką, gdyż jego częstość występowania szacuje się na 0,05% wszystkich przypadków złośliwych nowotworów żołądka i jelit na świecie.
Rak płaskonabłonkowy płuc: rokowanie
Rokowanie zależy w dużej mierze od pierwotnego stopnia zaawansowania choroby (wielkości, położenia, naciekania, obecności przerzutów w węzłach i innych narządach), a także wieku, płci i cech molekularnych nowotworu.
Uważa się, że w 1 i 2 stopniu zaawansowania udaje się wyleczyć ponad 50% chorych, natomiast w stopniu 3 i 4 tylko poniżej 15%. Pojawienie się odległych przerzutów pogarsza rokowanie, ale oczywiście nie wyklucza dalszego leczenia (najczęściej jest to chemioterapia).
Niestety, rokowanie w raku płuca jest bardzo niepomyślne, związane jest to głównie z późnym wykrywaniem nowotworu, co z kolei wynika z braku wczesnych objawów oraz skutecznych badań przesiewowych.
Szacuje się, że wyleczenie raka płaskonabłonkowego udaje się uzyskać tylko u około 10% chorych, a skuteczne leczenie operacyjne udaje się przeprowadzić u mniej niż 20% chorych.
Ze względu na tak złą prognozę konieczne jest ograniczenie czynników ryzyka zachorowania przede wszystkim zaprzestanie palenia.
