U nas zapłacisz kartą
Leczenie raka płaskonabłonkowego - Nowe Światło Nadziei
Przyczyny rak kolczystokomórkowy
Nie wszystkie przyczyny powstawania raka płaskonabłonkowego – podobnie jak wielu innych odmian nowotworów złośliwych – są dziś znane.
Wiadomo jednak na pewno, że rak płaskonabłonkowy może być spowodowany przez ponad pół tuzina typów onkogennychwirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), który należy do wirusów DNA i wprowadza swój genom do zdrowych komórek, zakłócając ich normalny cykl i strukturę komórkową. Widzieć -Podział komórkowy: cykl komórkowy
Zatem u prawie 75% pacjentek rozwój raka płaskonabłonkowego szyjki macicy jest etiologicznie związany zTyp onkogenny HPV 16 ITyp HPV 18.
HPV typ 51 może powodować raka płaskonabłonkowego odbytu,HPV typ 52 może powodować raka płaskonabłonkowego odbytnicy, a typy HPV 45 i 68 mogą powodować raka prącia.
Podobnie jak w przypadku większości nowotworów skóry, najczęstszą przyczyną raka płaskonabłonkowego jest promieniowanie UV uszkadzające DNA komórek naskórka skóry (ekspozycja na słońce lub lampy opalające).
Jakie jest rokowanie w raku płaskonabłonkowym skóry?
Rak płaskonabłonkowy skóry cechuje się ogólnie dobrym rokowaniem. Szacuje się, że 5 lat od rozpoznania choroby przeżywa >90% chorych. Przerzuty odległe pojawiają się tylko u 3–5% chorych, ale ich wystąpienie bardzo znacznie pogarsza szanse na wyleczenie.
W trakcie badań kontrolnych zaleca się ocenę miejsca wycięcia zmiany pierwotnej oraz wszystkich innych zmian na całej skórze. Należy również dokładnie ocenić stan okolicznych węzłów chłonnych (można rozważyć okresowe badanie USG tych okolic).
Wizyty kontrolne należy powtarzać co 1–3 miesiące przez 2 lata po leczeniu, co 3–12 miesięcy przez kolejne 3 lata, a następnie corocznie (częstość wizyt uzależnia się od zaawansowania i zróżnicowania nowotworu).
Wybrane treści dla Ciebie
Rak płaskonabłonkowy spojówki Rak płaskonabłonkowy spojówki to nowotwór złośliwy wywodzący się z nabłonka spojówki. Wyróżnia się dwie postacie raka: przedinwazyjną oraz inwazyjną. Rak płaskonabłonkowy może naciekać sąsiednie struktury oka oraz dawać przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych i przerzuty odległe. Przyczyny rozwoju raka płaskonabłonkowego nie są do końca poznane, jednak wyniki badań wskazują na dużą rolę promieniowania ultrafioletowego (UVA, UVB) oraz zakażeń podtypem 16 lub 18 wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV).
Epidemiologia
Rak płaskonabłonkowy jest najczęstszym nowotworem szyjki macicy i stanowi 70–80% nowotworów złośliwych, a rak płaskonabłonkowy pochwy stanowi nie więcej niż 2% wszystkich nowotworów złośliwych ginekologicznych.
Według niektórych szacunków 25–55% wszystkich nowotworów płuc to rak płaskonabłonkowy.
W 90% przypadków nowotworów złośliwych jamy ustnej wykrywa się nowotwór płaskonabłonkowych komórek nabłonkowych. Wśród nowotworów jamy nosowej i zatok przynosowych, nosogardzieli, krtani i części ustnej gardła rak płaskonabłonkowy zajmuje szóste miejsce na świecie pod względem zachorowalności. Rak płaskonabłonkowy skóry jest drugą najczęstszą postacią raka skóry po raku podstawnokomórkowym.
Rak płaskonabłonkowy przełyku jest jednym z dziesięciu najczęściej występujących nowotworów na świecie.
Rak płaskonabłonkowy żołądka jest chorobą bardzo nietypową i rzadką, gdyż jego częstość występowania szacuje się na 0,05% wszystkich przypadków złośliwych nowotworów żołądka i jelit na świecie.
Co warto wiedzieć o raku płaskonabłonkowym skóry? – rokowania, kto choruje
Jak już zostało wspomniane, rak płaskonabłonkowy skóry diagnozowany jest przede wszystkim u osób z jasną karnacją. Od wielu lat obserwowany jest wzrost liczby diagnozowanych przypadków tego nowotworu złośliwego, co ma związek m.in. ze zmianą trybu życia oraz „modą” na korzystanie z kąpieli słonecznych oraz solarium. Czynniki ryzyka, które w największym stopniu wpływają na rozwój raka płaskonabłonkowego skóry to m.in.:
- promieniowanie ultrafioletowe,
- jasna karnacja skóry,
- czynniki chemiczne,
- częsta ekspozycja na promieniowanie słoneczne w dzieciństwie,
- uwarunkowania genetyczne,
- przewlekłe leczenie zmniejszające odporność.
Czynnikiem, który zwiększa ryzyko rozwoju nowotworu płaskonabłonkowego skóry, jest przede wszystkim promieniowanie słoneczne. Nowotwór ten wywodzi się zarówno z komórek nabłonkowych, jak i komórek ulegających rogowaceniu na skutek ekspozycji ciała na promienie słoneczne. Ryzyko rozwoju raka kolczystokomórkowego zwiększają również choroby przebiegające z niedoborami odporności na skutek działania procesu chorobowego, stosowanego leczenia farmakologicznego, a także stosowania niektórych procedur medycznych. Odporność ulega znacznemu osłabieniu np. po przeszczepach narządów, co ma związek ze stosowaniem leczenia, które ma na celu uniknięcie odrzucenia przeszczepu. Warto pamiętać, że przewlekłe narażenie skóry na działanie promieniowania UV, a także substancji chemicznych i toksyn, które obecne są np. w dymie papierosowym, zwiększa ryzyko rozwoju raka płaskonabłonkowego na skórze oraz na granicy skóry i błon śluzowych. U nałogowych palaczy tytoniu oraz osób nadużywających alkoholu, rak płaskonabłonkowy często powstaje w okolicy warg.
Rak płaskonabłonkowy najczęściej pojawia się u osób w średnim i podeszłym wieku, co ma związek z długotrwałym wpływem na organizm czynników wyzwalających rozwój choroby. Na rozwój nowotworu w szczególności narażone są odsłaniane partie ciała oraz skóra, która ma przewlekły kontakt np. z chemikaliami i innymi substancjami o mutagennym działaniu. Na rozwój raka skóry narażone są także osoby, których skóra ulega częstym uszkodzeniom mechanicznym np. podczas golenia zarostu na twarzy. Rak płaskonabłonkowy może także utworzyć się na podłożu blizn.
