Leczenie raka płaskonabłonkowego - Nowe Światło Nadziei

5 Typów raka kotów - objawy i leczenie

W tym artykule opowiem o tym, jakie nowotwory (rak) występują u kotów, jakie są przyczyny ich rozwoju i główne objawy. Opiszę metody diagnozowania takich chorób, metody leczenia oraz co powinien zrobić właściciel w przypadku wykrycia strasznej choroby u zwierzęcia. Powiem ci, czy onkologia kotów jest niebezpieczna dla ludzi i czym jest profilaktyka.

• Rodzaje onkologii kotów i jej objawy
  • Rak piersi (piersi zwierzęcia)
  • Chłoniak
  • Mięsak (włókniakomięsak, kostniakomięsak, tłuszczakomięsak)
  • Rak i gruczolakorak
  • Rak kolczystokomórkowy

  Rodzaje onkologii kotów i jej objawy

  Onkologia to choroba, w której komórki zaczynają rosnąć i wrastać w otaczające tkanki w sposób całkowicie niekontrolowany. Istnieją dwa typy nowotworów złośliwych: zlokalizowane (gdy guz jest ograniczony do jednego obszaru zmiany) i uogólnione (rozprzestrzenione po całym ciele).

  U kotów występują następujące nowotwory.

  Rak piersi (piersi zwierzęcia)

  Rak piersi (pierwszy najczęściej występujący).

  Wpływa na nie wysterylizowane koty i jest częściej obserwowany u zwierząt domowych, które nigdy nie urodziły potomstwa.

  Guzy lub grudki rosną wewnątrz gruczołów mlecznych (piersi). Najpierw pojawiają się małe gęste kulki, które stopniowo powiększają się i otwierają na ostatnim etapie. Bez leczenia zwierzę nie będzie żyło długo.

  Chłoniak

  Nieprawidłowe komórki wpływają na węzły chłonne, najpierw jeden, a następnie rozprzestrzeniają się na pozostałe i wpływają na wątrobę i szpik kostny. Choroba objawia się zagęszczeniem dotkniętych węzłów chłonnych.

  Rak płaskonabłonkowy płuc: rokowanie

  Rokowanie zależy w dużej mierze od pierwotnego stopnia zaawansowania choroby (wielkości, położenia, naciekania, obecności przerzutów w węzłach i innych narządach), a także wieku, płci i cech molekularnych nowotworu.

  Uważa się, że w 1 i 2 stopniu zaawansowania udaje się wyleczyć ponad 50% chorych, natomiast w stopniu 3 i 4 tylko poniżej 15%. Pojawienie się odległych przerzutów pogarsza rokowanie, ale oczywiście nie wyklucza dalszego leczenia (najczęściej jest to chemioterapia).

  Niestety, rokowanie w raku płuca jest bardzo niepomyślne, związane jest to głównie z późnym wykrywaniem nowotworu, co z kolei wynika z braku wczesnych objawów oraz skutecznych badań przesiewowych.

  Szacuje się, że wyleczenie raka płaskonabłonkowego udaje się uzyskać tylko u około 10% chorych, a skuteczne leczenie operacyjne udaje się przeprowadzić u mniej niż 20% chorych.

  Ze względu na tak złą prognozę konieczne jest ograniczenie czynników ryzyka zachorowania przede wszystkim zaprzestanie palenia.

  Patogeneza

  Nadal trwają badania nad podstawowym mechanizmem molekularnym kancerogenezy, w tym patogenezą powstawania raka płaskonabłonkowego. Przypisuje się go uszkodzeniom lub zmianom (mutacjom) DNA komórek, które regulują ich wzrost, rozwój i apoptozę (zaprogramowaną śmierć).

  tkanki nabłonkowe Wiadomo, że mają bardzo wysokie zdolności naprawcze. Jak? Dzięki zawartym w nich komórkom macierzystym, które mają zdolność do samoodnawiania przez długi czas i mogą różnicować się (dojrzewać) w linie komórkowe pierwotnej tkanki. Zapewniają utrzymanie homeostazy tkankowej skóry (wymiana komórek), jej regenerację po uszkodzeniach i fizjologiczną regenerację błon śluzowych dowolnej lokalizacji (od krtani do jelita). Te nabłonkowe komórki macierzyste zachowały potencjał proliferacji – podziału z utworzeniem komórek potomnych.

  Na przykład jelitowe komórki macierzyste w sposób ciągły odnawiają się, dzieląc i różnicując mniej wyspecjalizowane komórki w wyspecjalizowane komórki nabłonka jelitowego, który odnawia się przez całe życie.

  I dlatego według naukowców onkologów nabłonkowe komórki macierzyste są bezpośrednio powiązane z karcynogenezą. Nagromadzenie mutacji prowadzi do ich genetycznego „przeprogramowania” – z powtarzającym się niekontrolowanym podziałem, wykładniczym wzrostem liczby komórek i przekształceniem się w nieprawidłowe – nowotworowe komórki macierzyste pochodzenia nabłonkowego.

  Początkowo lokalizują się na ograniczonym obszarze i stan ten nazywany jest rakiem płaskonabłonkowym in situ. Kiedy jednak agresywne komórki nowotworowe zaczną bezpośrednio atakować sąsiednie tkanki, rozpoznaje się inwazyjnego raka płaskonabłonkowego. Na przykład rak płaskonabłonkowy szyjki macicy może wrosnąć bezpośrednio w ścianę macicy, a rak płaskonabłonkowy powstający w małżowinie usznej może zaatakować zewnętrzny przewód słuchowy, ucho środkowe i śliniankę przyuszną.

  Rak płaskonabłonkowy skóry – rodzaje

  Wyróżniamy dwie odmiany raka płaskonabłonkowego skóry. Odmiana wrzodziejąca związana jest z gorszymi rokowaniami, co ma związek z naciekaniem w głąb okolicznych tkanek. Drugą odmianą raka płaskonabłonkowego jest odmiana brodawkująca. W tym przypadku mamy do czynienia z ograniczonym naciekaniem w głąb tkanek oraz lepszymi rokowaniami. Odmiana brodawkująca powoduje, że zmiany nowotworowe są w znacznie bardziej wyniesione ponad powierzchnię skóry.

  Przyczyny raka płaskonabłonkowego skóry są bezpośrednio związane z czynnikami ryzyka rozwoju tego nowotworu skóry. Jedną z najczęstszych przyczyn jest systematyczne wystawianie odsłoniętej skóry na działanie promieniowania UV. Rezygnacja ze stosowania kremów ochronnych z wysokim filtrem, dopuszczanie do powstawania poparzeń słonecznych w wieku dziecięcym i wczesnej młodości, a także korzystanie z solarium w stopniu znacznym zwiększają ryzyko rozwoju raka płaskonabłonkowego oraz innych nowotworów skóry. W przypadku raka płaskonabłonkowego mamy także do czynienia ze znacznym ryzykiem rozwoju zmian na skutek uszkodzeń mechanicznych skóry, jej ciągłego drażnienia np. na skutek zaburzeń objawiających się niekontrolowanym drapaniem lub uporczywym skubaniem skóry.

  Na rozwój raka płaskonabłonkowego skóry mają także wpływ niektóre infekcje wirusowe. Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego to kolejna z przyczyn rozwoju zmian nowotworowych, które wywodzą się z komórek nabłonkowych. W przypadku raka płaskonabłonkowego mamy do czynienia z występowaniem stanów przedrakowych, z których powstają zmiany nowotworowe. To m.in. rogowacenie słoneczne oraz leukoplakia. Do rozwoju raka płaskonabłonkowego może również doprowadzić zespół pozakrzepowy, który powoduje powstawanie na skórze np. kończyn dolnych trudno gojących się ran. Wyróżniamy wiele czynników środowiskowych, których działanie przyczynia się do powstawania raka płaskonabłonkowego skóry, jednak równie ważne są uwarunkowania genetyczne. Z tego względu osoby, w których rodzinie został zdiagnozowany złośliwy nowotwór skóry, powinny szczególnie pamiętać o unikaniu czynników ryzyka.

  

  ---

  płaskonabłonkowy