U nas zapłacisz kartą
Rak płaskonabłonkowy g1 - Przegląd objawów, leczenia i perspektyw
Rak płaskonabłonkowy płuc: leczenie
Udowodniono, że ten typ nowotworu jest mało podatny na chemioterapię, a decyzję co do sposobu leczenia podejmuje konsylium lekarskie po ocenie zaawansowania choroby oraz stanu ogólnego pacjenta.
We wczesnych stadiach metodą z wyboru jest leczenie operacyjne polegające na usunięciu płata, bardzo rzadko całego płuca oraz regionalnych węzłów chłonnych.
W bardziej zaawansowanych przypadkach zastosować można operację poprzedzoną chemioterapią. Kolejną metodą terapii jest tak zwane leczenie skojarzone, jest to połączenie dwóch technik z pośród:
- operacji
- radioterapii
- chemioterapii
Najczęściej stosuje się:
- radioterapię przedoperacyjną, niekiedy łącznie z chemioterapią,
- radioterapię pooperacyjną, jeśli nie ma całkowitej pewności co do usunięcia guza w czasie zabiegu
- chemioterapię przedoperacyjną, aby zmniejszyć zaawansowanie choroby i zwiększyć szansę na całkowite usunięcie guza
- chemioterapię pooperacyjną
Kolejną ważną metodą leczenia raka drobnokomórkowego płuc jest radioterapia, stosuje się ją u osób, u których nie można przeprowadzić operacji z powodu zaawansowania nowotworu lub istnienia przeciwwskazań do zabiegu. Typy radioterapii:
- radykalna - jeśli guz jest ograniczony, nie występują przerzuty, celem jest wyleczenie
- stereotaktyczna - w najwcześniejszych stadiach nowotworu, jeśli operacja jest przeciwwskazana
- paliatywna - mająca na celu zmniejszenie dolegliwości w najbardziej zaawansowanych stadiach choroby
Rzadko stosowanymi metodami jest leczenie wewnątrzoskrzelowe polega ono na: dostarczeniu materiału promieniotwórczego - brachyterapia, czyli bezpośrednie napromienianie zmian, fototerapii lub poszerzaniu dróg oddechowych – stentowaniu.
W płaskonabłonkowym raku płuca tylko wyjątkowo stosuje się chemioterapię, najczęściej w leczeniu zaawansowanej choroby, celem zmniejszenia objawów.
Rak płaskonabłonkowy płuc: rokowanie
Rokowanie zależy w dużej mierze od pierwotnego stopnia zaawansowania choroby (wielkości, położenia, naciekania, obecności przerzutów w węzłach i innych narządach), a także wieku, płci i cech molekularnych nowotworu.
Uważa się, że w 1 i 2 stopniu zaawansowania udaje się wyleczyć ponad 50% chorych, natomiast w stopniu 3 i 4 tylko poniżej 15%. Pojawienie się odległych przerzutów pogarsza rokowanie, ale oczywiście nie wyklucza dalszego leczenia (najczęściej jest to chemioterapia).
Niestety, rokowanie w raku płuca jest bardzo niepomyślne, związane jest to głównie z późnym wykrywaniem nowotworu, co z kolei wynika z braku wczesnych objawów oraz skutecznych badań przesiewowych.
Szacuje się, że wyleczenie raka płaskonabłonkowego udaje się uzyskać tylko u około 10% chorych, a skuteczne leczenie operacyjne udaje się przeprowadzić u mniej niż 20% chorych.
Ze względu na tak złą prognozę konieczne jest ograniczenie czynników ryzyka zachorowania przede wszystkim zaprzestanie palenia.
Odmiany raka płaskonabłonkowego skóry
Opisuje się dwie jego główne odmiany:
- rogowaciejącą – guz pokryty na powierzchni masami zrogowaciałego naskórka, zmiany są wyniosłe ponad powierzchnię, naciekanie wgłąb skóry jest niewielkie,
- wrzodziejącą – o znacznie większym naciekaniu w głąb, twardych nacieczonych brzegach, a tym samym gorszym rokowaniu niż odmiana rogowaciejąca.
Dwie rzadsze odmiany raka kolczystokomórkowego to:
Rak płaskonabłonkowy oraz podstawnokomórkowy stanowią łącznie ok. 96% nowotworów skóry i aż 35% wszystkich nowotworów. Częstość zachorowania na SCC wzrasta wraz z wiekiem, szczególnie po 60. roku życia. Mężczyźni chorują częściej niż kobiety.
Zobacz wideo: Czy każdy nowotwór powoduje ból?