U nas zapłacisz kartą
Rak płaskonabłonkowy g1 - Przegląd objawów, leczenia i perspektyw
Jakie są czynniki ryzyka rozwoju raka płaskonabłonkowego skóry?
Do najważniejszych czynników sprzyjających zachorowaniu na raka płaskonabłonkowego skóry należą: uwarunkowania genetyczne (mutacje niektórych genów oraz związane z nimi zespoły przebiegające ze zwiększoną skłonnością do występowania różnych nowotworów złośliwych), promieniowanie ultrafioletowe (głównie UVB), ekspozycja na promieniowanie słoneczne (zwłaszcza w dzieciństwie), podeszły wiek (ponieważ uszkadzające działania wielu czynników kumuluje się przez wiele lat życia), płeć męska, jasna karnacja skóry (tzw. fototyp I i II skóry wg WHO), przewlekłe leczenie zmniejszające odporność (stosowane np. u osób, którym przeszczepiono narządy) lub choroby przebiegające z upośledzeniem odporności (np. zakażenie HIV), obecność przez wiele lat rozległych blizn (zwłaszcza po oparzeniach) lub niegojących się ran (np. w przebiegu zespołu pozakrzepowego w nogach).
Rak płaskonabłonkowy skóry występuje najczęściej na odsłoniętych okolicach ciała: na twarzy, plecach, ramionach lub górnej wardze. Nowotwór ten może przypominać rogowaciejącą, łuszczącą się zmianę, często owrzodzoną i pokrytą strupem, może też przybierać postać guzka, owrzodzenia, grudki, płaskiego lub wyniosłego nacieku itp. Czasem może być źródłem mniej lub bardziej intensywnego krwawienia albo w jego obrębie może sączyć się płyn (jasny, klarowny lub mętny).
W przypadku podejrzenia raka płaskonabłonkowego skóry należy całą zmianę wyciąć chirurgicznie i zbadać pod mikroskopem (jeśli jej wielkość na to pozwala). Jeśli podejrzana zmiana jest duża, lekarz zazwyczaj pobiera wycinek (tj. wycina w znieczuleniu miejscowym fragment z pogranicza nowotworu i zdrowej skóry).
Jeśli istnieje podejrzenie zajęcia regionalnych węzłów chłonnych, należy wykonać USG tej grupy węzłów i ewentualnie biopsję cienkoigłową największych węzłów, aby w ten sposób potwierdzić zaawansowanie choroby.
Ponadto, tak jak w przypadku innych nowotworów złośliwych, w razie potwierdzenia rozpoznania raka należy przeprowadzić odpowiednią diagnostykę obrazową w poszukiwaniu przerzutów odległych.
Rak płaskonabłonkowy płuc: przyczyny, objawy, leczenie
Rak płaskonabłonkowy płuc jest typem nowotworu tego narządu szczególnie silnie związanym z narażeniem na dym tytoniowy, występuje on więc najczęściej u palaczy, ale także u osób przebywających w dymie tytoniowym. Warto dowiedzieć się jakie są jego objawy, metody leczenia oraz rokowanie.
Spis treści
- Rak płaskonabłonkowy płuc: objawy
- Rak płaskonabłonkowy płuc: czynniki ryzyka
- Rak płaskonabłonkowy płuc: diagnostyka
- Rak płaskonabłonkowy płuc: ocena zaawansowania
- Rak płaskonabłonkowy płuc: leczenie
- Rak płaskonabłonkowy płuc: zaawansowanie choroby, a możliwości leczenia
- Rak płaskonabłonkowy płuc: rokowanie
Rak płaskonabłonkowy płuc stanowi około 30% wszystkich guzów tego narządu. Rak ten jest zaliczany do grupy nowotworów płuc, ale punktem jego wyjścia są zmienione komórki dolnych dróg oddechowych - oskrzeli.
Rak płaskonabłonkowy płuc należy do grupy raków niedrobnokomórkowych, które stanowią większość przypadków raka płuc (ponad 80%), pozostałe typy raka płuc to raki drobnokomórkowe, przerzuty z innych narządów, oraz inne rzadko spotykane guzy, np. mięsaki.
Drobnokomórkowy rak płuc jest nowotworem, którego występowanie jest szczególnie silnie związane z paleniem, a rzucenie palenia znacznie zmniejsza ryzyko zachorowania.
Rak płuca jest pierwszą przyczyną zgonów wśród chorób nowotworowych i zgodnie z obserwowanymi tendencjami przez wiele lat taki stan rzeczy utrzyma się, co więcej niepokojącym zjawiskiem jest fakt zwiększania się ilości kobiet chorujących na ten nowotwór.
Rak płaskonabłonkowy (rak kolczystokomórkowy)- przyczyny
Przyczyny raka płaskonabłonkowego związane są najczęściej z nadmierną ekspozycją na promieniowanie UV. Długie przebywanie na słońcu, bez stosowania odpowiedniej ochrony, prowadzi do rozwoju nowotworu u starszych osób, ponieważ w ich organizmach następuje kumulacja uszkodzeń posłonecznych na skórze. Niestety, ale rak kolczystokomórkowy występuje też coraz częściej u młodych ludzi, co związane jest z nadmiernym opalaniem się albo korzystaniem z solarium.
Ponieważ nadmierna ekspozycja na promieniowanie UV jest przyczyną raka kolczystokomórkowego, duże ryzyko jego wystąpienia notuje się u osób zawodowo albo hobbistycznie przebywających na słońcu. Budowlańcy, działkowcy, rolnicy, rybacy czy drogowcy poddawani są długiemu promieniowaniu, a jeżeli nie stosują ochronnej odzieży oraz kremów z filtrem – zwiększa się prawdopodobieństwo zachorowania.
Rak kloczystokomórkowy może także wystąpić w wyniku przewlekłej styczności z substancjami chemicznymi, takimi jak azbest czy środki grzybobójcze. W niektórych przypadkach występują również skłonności genetyczne.
Kolejną grupą ryzyka są osoby poddawane immunosupresji lub sterydoterapii z powodu leczenia schorzeń takich jak HIV albo przyjmujące leki po przeszczepieniu narządów.
Również długo niegojące się rany na skórze, będące wynikiem uszkodzeń, oparzeń i chorób (na przykład zespół pozakrzepowy w nogach) mogą powodować stany przednowotworowe, na których podstawie rozwinie się rak płaskonabłonkowy.