U nas zapłacisz kartą
Rak płaskonabłonkowy g1 - Przegląd objawów, leczenia i perspektyw
Rak płaskonabłonkowy płuc: diagnostyka
Objawy podobne do raka płuc powodować mogą:
- guzy niezłośliwe
- ropień płuca
- gruźlica
- sarkoidoza
- ale także przerzuty nowotworowe z innych narządów
W celu postawienia pewnej diagnozy konieczne jest wykonanie kilku badań dodatkowych.
W przypadku uzasadnionego podejrzenia raka płuca konieczna jest poszerzona diagnostyka w celu wykrycia lub wykluczenia tego nowotworu. Rozpoczyna się ją od wykonania RTG klatki piersiowej w dwóch projekcjach, tzn. przedniej i bocznej, może on uwidocznić sam guz lub cechy pośrednie mogące o nim świadczyć, np.
- powiększenie węzłów chłonnych
- płyn w jamie opłucnej
- niedodmę
- niekiedy przerzuty w kościach
Gdy na zdjęciu rtg pojawią się niepokojące zmiany każdy lekarz pierwszego kontaktu powinien skierować pacjenta do specjalisty.
Wprawdzie bywa, że na zdjęciu zmiana jest niewidoczna, ale wówczas, przy utrzymywaniu się objawów, specjalista zaordynuje dalsze badania, np. tomografię komputerową, bronchoskopię, która pozwala na bezpośrednie wzrokowe badanie krtani, tchawicy i oskrzeli, czy torakoskopię, umożliwiającą ogląd płuca i całej jamy opłucnej.
Podczas tych badań można od razu pobrać próbki tkanek do badań histopatologicznych, które rozstrzygną, czy zmiany mają charakter złośliwy czy też nie. Rak rozwija się długo i można z nim wygrać, wtedy gdy wcześnie rozpocznie się walkę.
Niestety prawidłowy obraz RTG nie wyklucza występowania nowotworu ze stuprocentową pewnością.
Kolejnym przydatnym badaniem jest tomografia klatki piersiowej.
Tak zwana niskodawkowa tomografia przydatna jest w przypadku diagnostyki, podejrzenia raka, natomiast "standardowa" tomografia komputerowa służy przede wszystkim do oceny zaawansowania choroby: wielkości guza, naciekania struktur sąsiednich i obecności przerzutów w węzłach chłonnych.
Rak płaskonabłonkowy (rak kolczystokomórkowy)– objawy
Jak wygląda rak płaskonabłonkowy (rak kolczystokomórkowy) na skórze? Zmiany przybierają postać rogowaciejącą albo wrzodziejącą. Pojawia się:
- Rogowaciejący, łuszczący się guzek pokryty strupkiem, jest wyniosły ponad powierzchnię skóry (typ rogowaciejący rzadko nacieka wgłąb skóry)
- Owrzodzenia albo brodawki o twardych nacieczonych brzegach (typ wrzodziejący zazwyczaj nacieka w głab skóry)
Rak płaskonabłonkowy, zwłaszcza na wczesnych etapach, jest przez pacjentów mylony ze zmianą kosmetyczną i traktowany jako defekt estetyczny. Tym bardziej, że w początkowej fazie może nie dawać innych objawów. Chorzy często myślą, że na przykład zacięli się podczas golenia albo depilacji, i ranka nie chce się zagoić. Nierzadkim określeniem jest, że ranka albo oparzenie „ babrze się”. Z czasem pojawia się jednak swędzenie, ból oraz krwawienie.
Zmiany nowotworowe najczęściej umiejscawiają się na odsłoniętych częściach ciała : pod włosami na głowie, na uchu, nosie, policzku, na dolnej wardze lub języku oraz tułowiu.
Jakie są czynniki ryzyka rozwoju raka płaskonabłonkowego skóry?
Do najważniejszych czynników sprzyjających zachorowaniu na raka płaskonabłonkowego skóry należą: uwarunkowania genetyczne (mutacje niektórych genów oraz związane z nimi zespoły przebiegające ze zwiększoną skłonnością do występowania różnych nowotworów złośliwych), promieniowanie ultrafioletowe (głównie UVB), ekspozycja na promieniowanie słoneczne (zwłaszcza w dzieciństwie), podeszły wiek (ponieważ uszkadzające działania wielu czynników kumuluje się przez wiele lat życia), płeć męska, jasna karnacja skóry (tzw. fototyp I i II skóry wg WHO), przewlekłe leczenie zmniejszające odporność (stosowane np. u osób, którym przeszczepiono narządy) lub choroby przebiegające z upośledzeniem odporności (np. zakażenie HIV), obecność przez wiele lat rozległych blizn (zwłaszcza po oparzeniach) lub niegojących się ran (np. w przebiegu zespołu pozakrzepowego w nogach).
Rak płaskonabłonkowy skóry występuje najczęściej na odsłoniętych okolicach ciała: na twarzy, plecach, ramionach lub górnej wardze. Nowotwór ten może przypominać rogowaciejącą, łuszczącą się zmianę, często owrzodzoną i pokrytą strupem, może też przybierać postać guzka, owrzodzenia, grudki, płaskiego lub wyniosłego nacieku itp. Czasem może być źródłem mniej lub bardziej intensywnego krwawienia albo w jego obrębie może sączyć się płyn (jasny, klarowny lub mętny).
W przypadku podejrzenia raka płaskonabłonkowego skóry należy całą zmianę wyciąć chirurgicznie i zbadać pod mikroskopem (jeśli jej wielkość na to pozwala). Jeśli podejrzana zmiana jest duża, lekarz zazwyczaj pobiera wycinek (tj. wycina w znieczuleniu miejscowym fragment z pogranicza nowotworu i zdrowej skóry).
Jeśli istnieje podejrzenie zajęcia regionalnych węzłów chłonnych, należy wykonać USG tej grupy węzłów i ewentualnie biopsję cienkoigłową największych węzłów, aby w ten sposób potwierdzić zaawansowanie choroby.
Ponadto, tak jak w przypadku innych nowotworów złośliwych, w razie potwierdzenia rozpoznania raka należy przeprowadzić odpowiednią diagnostykę obrazową w poszukiwaniu przerzutów odległych.