U nas zapłacisz kartą
Jak zadbać o blizny na twarzy u dziecka?
Usuwanie blizn u dzieci. Czy warto to robić?
Rozwiązaniem ostatecznym jest usuwanie blizn u dzieci - laserowe lub z użyciem skalpela. Stosowane są różne metody, w tym miejscowa plastyka ograniczona do samych blizn oraz szersze interwencje polegające na wycinaniu fragmentów skóry oraz wykonywaniu niewielkich przeszczepów.
Usługi tego typu oferuje wiele gabinetów medycyny estetycznej. Należy jednak pamiętać, że obecnie rekomenduje się tego typu działania jedynie w przypadkach skrajnych, przy urazach bardzo rozległych i bliznach wyjątkowo szpecących oraz nie poddających innym metodom leczenia, tudzież istotnie ograniczających mobilność (silne przykurcze).
Powodem jest nie tyle inwazyjność, co relatywnie niska skuteczność. W przypadku keloidów, laser czy skalpel usuwają wprawdzie nieprawidłowe tkanki, jednak istnieje bardzo duże ryzyko nawrotu, szacowane nawet na 80 procent (dane: G. Broniarczyk-Dyła).
Tym bardziej, że każda interwencja w obszarze skóry może dodatkowo pobudzać nieprawidłowe mechanizmy dotyczące aktywności fibroblastów i produkcji kolagenu.
Oczywiście zawsze też istnieje ryzyko innych powikłań, w tym zakażeń bakteryjnych czy uszkodzenia skóry w przypadku niewprawnego użycia lasera o zbyt dużej mocy.
Choć więc dla wielu rodziców i ich dzieci zabiegi tego typu mogą się wydawać atrakcyjnym rozwiązaniem, warto wcześniej skonsultować się z lekarzem. W wielu przypadkach lepszą opcją są żele i kremy, czy profesjonalna fizjoterapia blizn.
Podział na typy blizn ze względu na przyczynę:
- Potrądzikowe – najczęściej powstałe po ciężkich odmianach trądziku grudkowego.
- Pourazowe – następstwo urazów mechanicznych, również tych, gdzie nie była konieczna interwencja chirurgiczna (szycie, stapler – zszywanie rany, stripy – sklejanie rany plastrem chirurgicznym, klejenie rany – klej tkankowy).
- Pooperacyjne – powstałe w wyniku celowych działań chirurgicznych (implantacja w chirurgii plastycznej i ortopedii, cięcie cesarskie, operacje w obrębie jamy brzusznej i inne). W zależności od tego, jak przebiegało gojenie, może w efekcie powstać blizna delikatna, cienka i jasna lub przebarwiona, ciemna i gruba. W przypadku rozejścia się tkanki włóknistej po zdjęciu szwów powstaje cienka i jasna blizna.
- Pooparzeniowe – sięgające różnej głębokości, zależnie od czynnika parzącego: woda, olej, ogień, substancje chemiczne (kwasy, zasady) oraz stopnia oparzenia (I-IV). Blizny pooparzeniowe są trudne w leczeniu ze względu na zwykle rozległy charakter – zabiegi są drogie i wymagają wielu sesji.
- Rozstępy – rodzaj blizny powstałej w czasie nadmiernego napięcia i uszkodzenia skóry do warstwy właściwej w okolicy np. brzucha (otyłość, ciąża) lub bioder.
Po wstępnym zagojeniu rany i zdjęciu szwów pacjenci zazwyczaj sądzą, że to koniec problemu. Niestety, właśnie od tego momentu należy zwrócić szczególną uwagę na dalszy przebieg gojenia. Należy obserwować zmiany zachodzące w strukturze blizny, takie jak: ścieńczenie, pogrubienie lub zmiana koloru.
Zobacz też: Blizny - jak je usuwać?
- I etap gojenia: we wstępnym etapie gojenia dbamy o tzw. niepowikłane zarastanie. Należy dbać o aseptykę w obrębie rany, nie dopuszczać do przedwczesnego zerwania strupa oraz unikać nadmiernego rozciągania skóry w miejscach gojenia. W tym okresie warto stosować opatrunki specjalistyczne hydrokoloidowe, a w miarę potrzeby dołączyć zaopatrzenie w opatrunki pochłaniające wysięk surowiczy lub ropny – to zwykle rola lekarza.
- II etap gojenia: to czas od momentu zdjęcia szwów lub w przypadku innych ran zejścia strupa, do powstania tkanki najbardziej zbliżonej kolorem i strukturą do skóry normalnej, otaczającej miejsce wygojenia – to jest już rola w głównej mierze pacjenta lub rodzica dziecka. Polecane są dostępne na rynku preparaty zawierające: silikon, wyciąg z masy perłowej (z muszli ostryg) lub cebuli oraz heparynę zapobiegają powstawaniu twardej blizny. Wymienione składniki mają za zadanie zmiękczanie struktury blizny oraz zapobieganie nadmiernemu przerostowi tkanki włóknistej w obrębie uszkodzenia skóry. W sprzedaży dostępne są plastry silikonowe, naklejone na bliznę ograniczają jej przerost. Są to preparaty bezpieczne dla dzieci.
Co stosować na blizny u dzieci? Maści i inne preparaty
Co stosować na blizny u dzieci? Takie pytanie najczęściej zadają sobie rodzice i opiekunowie maluchów, u których nietrudno o ślady po różnego rodzaju urazach, oparzeniach czy medycznych interwencjach. Warto zatem wiedzieć, po jakie preparaty na blizny można sięgnąć i jakie domowe sposoby mogą być bezpiecznie stosowane. Dowiedz się, dlaczego chirurgiczne lub laserowe usuwanie szpecących pamiątek może nie być skutecznym rozwiązaniem. Sprawdź, jak ważna jest właściwa pielęgnacja blizn od pierwszych chwil.
- Co stosować na blizny u dzieci? Warto sięgnąć po preparaty zawierające heparynę, alantoinę i wyciąg z cebuli.
- Wczesna terapia blizn zmniejsza ryzyko powstawania patologicznych i bardzo szpecących blizn przerostowych i keloidów.
- Usuwanie blizn skalpelem lub laserem to ostateczność. Zdecydowanie lepiej jest działać profilaktycznie i farmakologicznie, niż inwazyjnie.
Jak bezpiecznie usuwać blizny u dzieci?
W leczeniu blizn powstałych mimo systematycznego stosowania środków zapobiegawczych najlepiej sprawdzają się: lasery pulsacyjno-barwnikowe, bromkowo-miedziowe, rzadziej IPL.
Zabiegi wykonywane intensywnym źródłem światła (IPL) oraz laserami nie są bolesne – w przypadku blizn stosujemy bowiem niskie parametry zabiegowe. Zwykle potrzebnych jest od 6 do 12 sesji zabiegowych. W skrajnych przypadkach blizn przerostowych należy wykonać zabieg iniekcji kortykosteroidu do tkanki bliznowatej w celu jej wstępnego rozmiękczenia.
Przełomem w leczeniu blizn w ostatnim czasie jest naświetlanie diodami LED. Lampa emituje bezpieczne, niekumulujące się w organizmie światło o odpowiedniej długości fali (kolorze). Zabieg trwa 10-20 minut, jest wykonywany 2 razy w tygodniu, może być stosowany przez cały rok bez względu na nasłonecznienie.
– Dzieci bardzo dobrze znoszą zabiegi laserowe, szczególnie jeśli rodzice przygotują je wcześniej rozmową. Laser to jedynie silny błysk z odczuciem punktowego ciepła. Oczywiście ze względów bezpieczeństwa wszyscy obecni przy zabiegu mają okulary ochronne. Naświetlanie LED nie boli wcale, dziecko musi jedynie wytrzymać leżenie pod lampą przez okres 10-20 minut – wyjaśnia dr Bartosz Pawlikowski.
Niezależnie od wieku zawsze warto dbać o prawidłowe gojenie rany, a następnie o odpowiednie zaopatrzenie blizny. Im lepiej zadbamy o ranę oraz bliznę tuż po jej wygojeniu, tym mniej zabiegów ewentualnie będzie potrzebnych by poprawić jej wygląd.
Autor: dr Bartosz Pawlikowski, dermatolog dziecięcy, pediatra z łódzkiej Kliniki Medevac.
Rodzaje blizn u dzieci
Istnieją różne rodzaje blizn u dzieci. Jeśli uraz był mały, a proces gojenia przebiega właściwie, konsekwencją są prawidłowe blizny - mało widoczne, miękkie, płaskie, z czasem blednące, wykazujące tendencję do samoistnego zanikania.
W sytuacji, gdy zachodzi nadprodukcja kolagenu, efektem są patologiczne blizny przerostowe lub bliznowce (keloidy). Jedne i drugie są twarde, ciemne, wyniesione ponad powierzchnię skóry, niekiedy zmniejszające mobilność i powodujące ból (zwłaszcza jeśli znajdują się w pobliżu stawów).
Te pierwsze są ograniczone swoim zasięgiem do obszaru zranienia, drugie zajmują też zdrowe tkanki wokół. Blizny przerostowe i keloidy tworzą się zwykle w miejscu poważnych i rozległych obrażeń, w tym po:
- dużych urazach ciętych,
- oparzeniach,
- operacjach,
- założonych szwach.
Do tego typu nieprawidłowości może dochodzić z powodu różnych zaburzeń i predyspozycji genetycznych, ale też często stanowi to konsekwencję tego, w jaki sposób funkcjonuje ludzki organizm. W pierwszych latach życia produkcja kolagenu jest wyższa, niż u osób starszych. Przyczyną bywa też niewłaściwa pielęgnacja.
Oprócz tego wyróżnia się jeszcze blizny atroficzne, które są wklęsłe i stanowią konsekwencję mechanizmów odwrotnych do wyżej opisanych. W tym przypadku produkcja kolagenu jest niewystarczająca. W praktyce najczęściej powstają one po:
- ospie wietrznej,
- trądziku,
- ukąszeniach komarów i innych owadów.
