U nas zapłacisz kartą
Co to jest przeszczep włosów?
Gdzie najlepiej wykonać przeszczep włosów?
Mężczyźni, którzy z własnego wyboru zrezygnowali z owłosienia na głowie i systematycznie golą się "na zero", nie znają problemu łysienia. Ci, którzy cierpią z powodu nadmiernego wypadania włosów, próbują wszelkich sposobów na odzyskanie bujnej czupryny – od różnego rodzaju preparatów witaminowych po złożone transplantacje. Na jaką metodę przeszczepu włosów w Polsce można się zdecydować?
Polska to jedno z 10 państw o największej liczbie łysych osób. Przyczyn nadmiernego wypadania włosów jest kilka: jego powodem może być zbyt drastyczna, uboga w składniki odżywcze dieta, stres, choroby skóry głowy i włosów czy źle dobrane leki. Łysienie może być także genetyczne, albowiem dziedziczymy nadwrażliwość komórek włosa na DHT, męski hormon zwany dihydrotestosteronem. Ów hormon odpowiada za pojawianie się zakoli i przerzedzenia na czubku głowy.
Metody przeszczepu włosów: FUT (strip), FUE i BHT, urządzenie S.A.F.E.R.
Metody przeszczepu włosów polegają na tym samym, czyli pobraniu włosów z jednego miejsca i wszczepieniu ich w inne. Różnią się jednak precyzją, efektem i skutkami w postaci blizn. Metoda FUT lub inaczej strip polega na pobraniu paska owłosionej skóry z boku lub z tyłu głowy, a następnie podzieleniu go na mikroskopijne fragmenty z mieszkami włosowymi. Powstałą ranę, która ma około 1 centymetra szerokości i kilka centymetrów długości, zszywa się. Po zagojeniu blizna nie powinna być szersza niż od 1 do 3 milimetrów. Przygotowane mieszki włosowe wszczepia się w przygotowane wcześniej miejsca. Niechirurgiczny przeszczep włosów możliwy jest dzięki metodzie FUE, czyli z angielskiego follicular unit extraction. Nie wycina się skóry, ale przy pomocy specjalnego urządzenia z mikroskopem pobiera się mieszki włosowe, a następnie wszczepia je w ustalone miejsca. Blizny po zabiegu są mikroskopijne i przeważnie niezauważalne gołym okiem. Metodą BHT przeszczepia się włosy z innych owłosionych części ciała na głowę. W tym celu używa się techniki FUE. Skrótowiec S.A.F.E.R. oznacza Suction Assisted Follicular Extraction and Re-implantation. To rodzaj metody FUE, ale zabieg wykonuje się z użyciem specjalnego urządzenia – przy jego pomocy lekarz pobiera pojedyncze mieszki włosowe, a następnie wprowadza je na obszarze biorczym. Urządzenie umożliwia pobranie włosów poprzez ich wyciągnięcie za sprawą tworzącego się podciśnienia. Zmniejsza to ryzyko uszkodzenia pobranych mieszków.
- łysienie plackowate,
- brak włosów na prawie całej głowie,
- stany zapalne na skalpie,
- u kobiet ciężkie zaburzenia hormonalne.
W dniu zabiegu rano należy umyć głowę szamponem, nie stosując żadnych innych kosmetyków ani preparatów. Warto też zjeść lekkostrawne śniadanie. Stosowane leki na cukrzycę czy choroby układu krwionośnego można zażyć jak zwykle.
Rodzaje łysienia
Ze względu na wieloczynnikowość problemu nadmiernej utraty włosów wyróżnia się kilka rodzajów łysienia, które omówione zostały poniżej.
Łysienie androgenowe u mężczyzn
Charakterystyczna dla łysienia androgenowego jest utrata włosów zaczynająca się od kątów czołowo-skroniowych. Z początku niewielkie zakola pogłębiają się coraz bardziej , a z czasem na głowie zostaje jedynie wąski pas włosów - z tyłu i po bokach.
Łysienie androgenowe jest skutkiem nadmiaru DHT (dihydrotestosteronu) - pochodnej testosteronu. Mieszki włosów rosnących w okolicy zakoli, szczytu głowy oraz tonsury są na niego wrażliwe, dlatego jeśli jest go zbyt dużo, dochodzi do nadmiernego wypadania włosów. W przebiegu tego typu łysienia całkowita utrata włosów jest niemożliwa, ponieważ mieszki znajdujące się w dolnych partiach skroni oraz potylicy nie posiadają receptorów dla DHT.
Łysienie androgenowe u kobiet
Co ciekawe, łysienie u kobiet również może występować na tle androgenowym. Dochodzi do niego wskutek zaburzeń hormonalnych, a dokładnie zbyt dużego stężenia androgenów lub zbyt małej ilości hormonów żeńskich we krwi. Objawy żeńskiego łysienia androgenowego u są takie same, jak u mężczyzn, z tym że włosy wypadają najczęściej z okolicy czołowo-ciemieniowej.
- silny stres,
- uraz lub operacja,
- choroby skóry (np. łojotokowe zapalenie skóry głowy),
- poród i związane z nim wahania hormonalne,
- brak żelaza lub witamin z grupy B w diecie,
- przyjmowanie niektórych leków (np. przeciwpadaczkowych),
- choroby przewlekłe, np. toczeń układowy.
Łysienie plackowate
O łysieniu plackowatym mówimy, gdy - jak wskazuje jego nazwa - na owłosionej skórze zaczynają tworzyć się coraz bardziej rozległe, pozbawione włosów obszary („placki”). Dzieje się tak wskutek uszkodzenia mieszków włosowych. Zmiany mogą powstawać nie tylko na skórze głowy, lecz w każdej owłosionej okolicy, np. na brodzie. Brak wprowadzonego adekwatnego leczenia może doprowadzić nawet do całkowitej utraty włosów, dlatego ważne jest jak najszybsze zgłoszenie się z tym problemem do lekarza.