U nas zapłacisz kartą
Co to jest przeszczep włosów?
Przeszczep włosów metodą FUE – zalecenia po zabiegu
Okres rekonwalescencji po przeszczepie włosów FUE jest bardzo krótki. Proces gojenia obszaru dawczego trwa zazwyczaj około tygodnia, a odrastające włosy ułatwiają ukrycie malutkich blizn. W pierwszych dniach po zabiegu pacjent powinien zachowywać szczególną ostrożność, by nie uszkodzić przeszczepionych włosów, na przykład poprzez nadmierne pocieranie czy ucisk. Nie należy przejmować się obrzękiem czoła, który może wystąpić jako efekt podania miejscowych środków znieczulających. Obrzęk zazwyczaj utrzymuje się do tygodnia, po czym ustępuje samoistnie, nie pozostawiając żadnych śladów.
Pierwsze mycie głowy szamponem po przeszczepie włosów można wykonać po 5 dniach od zabiegu. Do tego czasu należy systematycznie przemywać skórę solą fizjologiczną co 2-4 godziny. Niewielkie strupki pokrywające przeszczepione miejsca odpadają w ciągu tygodnia. W ciągu dwóch tygodni od zabiegu przeszczepione włosy wypadają, a w ich miejscu wyrastają nowe – jest to całkowicie naturalne i u poszczególnych pacjentów może występować w różnym czasie. U niektórych osób odrost nowych włosów jest widoczny już po 3 miesiącach, a u innych – dopiero po upływie około roku. Ostatecznie efekt i skuteczność przeszczepu włosów należy więc oceniać po 12 miesiącach od zabiegu.
Do 5 dni po przeszczepie włosów
W pierwszych dniach po zabiegu pacjent musi zachowywać szczególną ostrożność – nadmierne pocieranie czy ucisk mogłoby uszkodzić przeszczepione mieszki włosowe. Obszar biorczy należy przemywać solą fizjologiczną co 2-4 godziny (w pierwszych dniach nawet co 30 minut), a obszar dawczy kremem wspomagającym regenerację Cicatidrina 2 razy dziennie. Pojawienie się obrzęku w okolicy czoła jest normalne i ustąpi samoistnie w ciągu tygodnia. Należy unikać aktywności fizycznej, wysiłku oraz wizyt w miejscach, w których może dojść do infekcji skóry głowy (sauna, basen).
Leczenie łysienia
Leczenie łysienia powinno być uzależnione od jego przyczyn i zdecydowanie nie należy prowadzić go na własną rękę, korzystając jedynie z odpowiednich szamponów i suplementów diety. Kluczowe role w diagnostyce pełnią: wywiad lekarski i badania krwi. Dzięki nim, lekarz często jest w stanie ocenić z jakim rodzajem łysienia zmaga się jego pacjent. Często wykonywanym badaniem jest również trichogram, czyli mikroskopowa analiza kondycji włosów. Pozwala ona wykryć włosy zmienione chorobowo, jak również ocenić ile włosów znajduje się w poszczególnych fazach wzrostu.
W leczeniu łysienia plackowatego niestety nie można zastosować żadnej terapii przyczynowej, w związku z czym wykorzystuje się różnego rodzaju substancje, np. minoksydyl. Preparaty na nim oparte stosuje się miejscowo, co jest zaletą, ponieważ nie ma wówczas mowy o działaniu ogólnoustrojowym. Niektórzy specjaliści proponują wdrożenie terapii immunomodulującej, która wpływa hamująco na potencjał prozapalny skóry.
W leczeniu łysienia androgenowego u mężczyzn stosuje się substancje hamujące aktywność enzymu 5alfa-reduktazy, odpowiedzialnego za przemianę testosteronu w DHT. Jednym z takich preparatów jest finasteryd. U kobiet blokery receptorów androgenowych podaje się często w skojarzeniu z estrogenami, o ile nie ma ku temu przeciwwskazań ginekologicznych. Miejscowo stosuje się także wspomniany już wcześniej minoksydyl. Niestety, im później zostanie wdrożone leczenie, tym mniejsza szansa na pełne przywrócenie pełnego wzrostu włosów. W przypadku braku prawidłowej diagnozy lub odpowiedniej terapii, zmiany w mieszkach włosowych mogą stać się nieodwracalne - wówczas jedynym sposobem na odzyskanie bujnej fryzury zarówno u mężczyzn, jak i kobiet, jest przeszczep.
Trycholog - specjalista od włosów
Osoby, które szukają specjalisty od włosów, powinny udać się do trychologa. Trychologia to dziedzina medycyny zajmująca się diagnozowaniem i leczeniem dolegliwości związanych z włosami oraz skórą głowy. Choć w Polsce jest to ciągle nowość, w coraz większej ilości miast można znaleźć specjalistów zajmujących się tą dziedziną. Trycholog dokładnie obejrzy skórę głowy przy pomocy specjalnej kamery, przeprowadzi szczegółowy wywiad i zleci niezbędne badania. W razie potrzeby przeprowadzi także zabiegi, takie jak peeling czy mezoterapia.
Metody przeszczepu włosów: FUT (strip), FUE i BHT, urządzenie S.A.F.E.R.
Metody przeszczepu włosów polegają na tym samym, czyli pobraniu włosów z jednego miejsca i wszczepieniu ich w inne. Różnią się jednak precyzją, efektem i skutkami w postaci blizn. Metoda FUT lub inaczej strip polega na pobraniu paska owłosionej skóry z boku lub z tyłu głowy, a następnie podzieleniu go na mikroskopijne fragmenty z mieszkami włosowymi. Powstałą ranę, która ma około 1 centymetra szerokości i kilka centymetrów długości, zszywa się. Po zagojeniu blizna nie powinna być szersza niż od 1 do 3 milimetrów. Przygotowane mieszki włosowe wszczepia się w przygotowane wcześniej miejsca. Niechirurgiczny przeszczep włosów możliwy jest dzięki metodzie FUE, czyli z angielskiego follicular unit extraction. Nie wycina się skóry, ale przy pomocy specjalnego urządzenia z mikroskopem pobiera się mieszki włosowe, a następnie wszczepia je w ustalone miejsca. Blizny po zabiegu są mikroskopijne i przeważnie niezauważalne gołym okiem. Metodą BHT przeszczepia się włosy z innych owłosionych części ciała na głowę. W tym celu używa się techniki FUE. Skrótowiec S.A.F.E.R. oznacza Suction Assisted Follicular Extraction and Re-implantation. To rodzaj metody FUE, ale zabieg wykonuje się z użyciem specjalnego urządzenia – przy jego pomocy lekarz pobiera pojedyncze mieszki włosowe, a następnie wprowadza je na obszarze biorczym. Urządzenie umożliwia pobranie włosów poprzez ich wyciągnięcie za sprawą tworzącego się podciśnienia. Zmniejsza to ryzyko uszkodzenia pobranych mieszków.
- łysienie plackowate,
- brak włosów na prawie całej głowie,
- stany zapalne na skalpie,
- u kobiet ciężkie zaburzenia hormonalne.
W dniu zabiegu rano należy umyć głowę szamponem, nie stosując żadnych innych kosmetyków ani preparatów. Warto też zjeść lekkostrawne śniadanie. Stosowane leki na cukrzycę czy choroby układu krwionośnego można zażyć jak zwykle.