U nas zapłacisz kartą
Co to jest liszaj i jak się różni od łuszczycy?
Leczenie Liszaju
Maść na liszaje
Terapia opiera się przede wszystkim na leczeniu objawowym, które obejmuje stosowanie miejscowych środków. Podaje się przede wszystkim maści na bazie kortykosterydów, które redukują zapalenie skóry.
Antybiotykoterapia
Profilaktycznie wdraża się również antybiotykoterapię, która zapobiega rozwojowi zakażeń. Liszaj płaski może być także leczony terapią świetlną, jednak metoda ta jest obecnie w fazie udoskonalania – pokłada się w niej duże nadzieje.
Czy Ty lub ktoś z Twoich bliskich cierpi na liszaj? Opisz przebieg swojej choroby i podziel się doświadczeniami w komentarzu!
American Academy of Dermatology: “Lichen Planus.”
Braun-Falco O., Plewig G., Wolff H.H., Burgdorf W.H.C: Dermatologia, red. wyd. pol. Gliński W., Wolska H., Wydawnictwo Czelej, Lublin 2004
45 KOMENTARZE
Witajcie, mój brat pozbył się liszaja na dobre……UWAGA! W 2 MIESIĄCE. Kochani wiem co on przechodził….i potrafię się wczuć w Waszą sytuację, kiedy męczycie się z chorobą latami. ….Udzielę wszelkich informacji aby Was z tego wyciągnąć na zawsze. Pamiętajcie dermatolodzy leczą tylko OBJAWY a nie PRZYCZYNY.
PS to jest nasza misja z bratem aby pomóc wszystkim tym, którym potrzebna jest pomoc. Mojemu bratu też ktoś kiedyś pomógł i chcemy dzielić się tą wiedzą.
Pani Agnieszko Proszę o informację jak to leczyć ja już lecze 2lata i nic żadnej poprawy lekasz mowi cały czas cierpliwości a ja już jej nie mam to straszna choroba nadmienię że mam ja w miejscu intymnym
Czy Pani dowiedziala sie od Agnieszki jak jej brat wyleczyl liszaja plaskiego juz od 2 lat borykam sie z tym problemem blagam o pompc Bogusia
Pani Agnieszko proszę o informację. Choruję na to obrzydlistwo od 7 lat . Jest raz lepiej a raz gorzej … jestem już tym wykończona 🙁
Witam. Chcialabym dowiedzieć się w jaki sposób Brat wyleczyl się z choroby. Dziękuję pozdrawiam proszę napisać jak wyleczył się pani brat ,mi już nic nie pomaga:( Czy mogę dostać informacyjne jak to wyleczyć. Pani Agnieszko. Dziekuje. Witam bardzo proszę pomóżcie mi się tego pozbyć. Męczę się już kilka lat. DziękujęDzień dobry Myślę że to do was dojdzie będziecie mogli mi to napisać co mógłbym jeszcze spróbować mianowicie mam czerwone plamy na policzkach czasami to swędzi ale rzadko stosowałem różne kremy które nic nie pomagają u dermatologa nigdy nie byłem i raczej chyba nie pójdę wierzę w terapię naturalną stosowałem wszystko co miałem zasięgu od wody Po ogórkach kiszonych jadalne kwasy różne owoce ale nic nie pomaga plamy najbardziej są widoczne przez jakiś czas po kąpieli czasem było tak że w ciągu dnia poczułem swędzenie i paznokciem ściągnąłem małe płatki skóry wtedy posmarowałem kremem który udało kupić mi się w aptece krem używają bardzo rzadko jeśli możecie i jest to możliwe Napiszcie mi co jeszcze mogę spróbować ja będę wdzięczny
Jakie są przyczyny łuszczycy skóry?
Główna przyczyna łuszczycy i jej rozwoju jest do tej pory nieznana i nie wiemy co ją powoduje. Uznaje się jednak, że duży wpływ na proces powstawania zmian łuszczycowych na ciele ma podłoże genetyczne (różnice w obrębie genu HLA-Cw6,) i immunologiczne. Natomiast wiemy jak powstaje łuszczyca – dużą rolę odgrywają mechanizmy, które powodują tworzenie się na skórze charakterystycznych łusek, co jest powodowane przez nieprawidłowe, nadmierne namnażanie się komórek naskórka i stan zapalny.
Czynniki środowiskowe, które także mogą mieć wpływ na łuszczycę i jej następstwa to: palenie papierosów, picie alkoholu, przebyte infekcje, a nawet stres i zażywanie leków. Inne okoliczności, na które należy zwrócić uwagę to przede wszystkim różnego rodzaju schorzenia metaboliczne, np. cukrzyca typu 2 oraz dna moczanowa.
Łuszczyca charakteryzuje się również okresowością zmian na skórze, czyli nawrotami i przerwami pomiędzy tymi okresami, podczas których na skórze nie ma zmian. Częstotliwość występowania nawrotów zależy od stopnia nasilenia choroby i skuteczność leczenia oraz, co ważne – od właściwej pielęgnacji skóry.
Spis treści:
- Co warto wiedzieć o łuszczycy?
- Problemy osób z łuszczycą
- Krótka historia choroby
- Przyczyny łuszczycy
- Łuszczyca – odmiany
- Objawy łuszczycy
- Kto choruje na łuszczycę?
- Łuszczycowe zapalenie stawów
- Diagnozowanie i leczenie łuszczycy
- Rady dla chorych na łuszczycę
Łuszczyca (łac. psoriasis) to przewlekła, nawracająca choroba układowa o podłożu autoimmunologicznym. Pojawia się u osób w każdym wieku, w jednakowym stopniu dotyka kobiety i mężczyzn. Może mieć różne nasilenie i nie zawsze tak samo reaguje na leczenie. W Polsce choruje na nią już około miliona osób. W przeciwieństwie do innych chorób układowych, np. cukrzycy, widoczna jest niestety gołym okiem, jej objawy manifestują się bowiem przede wszystkim na skórze.
Odmiany łuszczycy: zwyczajna, krostkowa, stawowa
Łuszczyca jest najczęściej rozpoznawaną chorobą dermatologiczną. Jej rodzaje różnią się wyglądem, lokalizacją, intensywnością zabarwienia wykwitów, charakterem łuski.
Łuszczyca zwyczajna (plackowata) występuje najczęściej (dotyczy nawet 90% chorych). Typowe dla niej zmiany są wypukłe, okrągłe lub owalne, pokryte łuską, wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry, zlokalizowane na nogach, ramionach, kolanach i łokciach, plecach, głowie, rzadziej na twarzy, dłoniach, stopach, czy brzuchu.
Fot. 2. Łuszczyca skóry łokci
Łuszczyca krostkowa – zajęta zmianami skóra jest czerwona, opuchnięta i pokryta krostami z wydzieliną ropną. Ten rodzaj łuszczycy występuje w dwóch postaciach: uogólnionej (jest to jedna z najcięższych postaci łuszczycy) i miejscowej (na dłoniach i stopach).
Łuszczyca stawowa, czyli łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) – manifestuje się przewlekłym zapaleniem stawów z łuszczycą lub bez łuszczycy skóry. Może występować tylko w jednej lokalizacji lub zajmować wiele stawów. Najbardziej powszechną postacią jest łuszczycowe zapalenie stawów obejmujące dystalne stawy międzypaliczkowe, często występują też zmiany łuszczycowe w obrębie paznokci. Choroba ma na ogół łagodny przebieg, w rzadkich przypadkach ciężkiej postaci może prowadzić do zniszczenia stawów i niesprawności.
Łuszczyca paznokci może współistnieć ze zmianami skórnymi lub stanowić jedyny objaw choroby. Jej objawem jest naparstkowanie – w płytce paznokciowej powstają punktowe wgłębienia ułożone liniowo lub przypadkowo. W wyniku zajęcia łożyska widoczne jest żółtawe przebarwienie wyglądające jak kropla oleju po płytką paznokcia. W zaawansowanych postaciach dochodzi do oddzielenia płytek paznokciowych (onycholizy), paznokcie są zgrubiałe, matowe, białawożółte, kruche i poprzecinane poprzecznymi bruzdami. W ciężkich postaciach płytki oddzielają się całkowicie.
Rodzaje Liszaja
Liszaj płaski
To najczęściej spotykana postać liszaja. Charakteryzuje się sinofioletowymi, połyskującymi grudkami na skórze, którym towarzyszy świąd. Przyczyny występowania liszaja płaskiego nie są do końca znane. Przypuszczalnie czynnikami wywołującymi chorobę są zaburzenia funkcjonowania układu autoimmunologicznego, przyjmowanie niektórych leków oraz kwestie psychologiczne – np. silny stres.
Leczenie liszaja płaskiego jest długotrwałe i wymaga cierpliwości. Walka z chorobą koncentruje się na jej objawach, nie na przyczynach. Polega ono na podawaniu leków, takich jak kortykosterydów, a w cięższych przypadkach metotreksatu. W leczeniu miejscowym stosuje się maści i kremy sterydowe. Lekarze niekiedy łączą z główną terapią stosowanie leków przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybicznych. W celu zmniejszenia świądu stosuje się leki przeciwhistaminowe. Jak w przypadku wszystkich schorzeń dermatologicznych, chorzy z liszajem płaskim powinni przykładać szczególną uwagę do pielęgnacji skóry, odpowiednio ją nawilżać i natłuszczać oraz unikać kontaktu z substancjami drażniącymi.
Liszaj rumieniowaty
Inna nazwa liszaja rumieniowatego to toczeń rumieniowaty. Jest to bardzo rzadka, przewlekła choroba immunologiczna. Objawia się stanami zapalnymi w obrębie wielu narządów, charakterystycznym objawem są także cytopenie. Zmiany skórne mają postać czerwonych gródek zlewających się w większe wykwity. Cechą charakterystyczną tej choroby jest także nadwrażliwość na światło. Przyczyny liszaja rumieniowatego nie są znane, specjaliści dopatrują się ich w genach, zakażeniach wirusowych, hormonach oraz czynnikach psychologicznych i środowiskowych. Leczenie liszaja rumieniowatego polega na podawaniu leków immunosupresyjnych, kortykosteroidów i środków przeciwmalarycznych.