U nas zapłacisz kartą
Co to jest liszaj i jak się różni od łuszczycy?
Odmiany łuszczycy: zwyczajna, krostkowa, stawowa
Łuszczyca jest najczęściej rozpoznawaną chorobą dermatologiczną. Jej rodzaje różnią się wyglądem, lokalizacją, intensywnością zabarwienia wykwitów, charakterem łuski.
Łuszczyca zwyczajna (plackowata) występuje najczęściej (dotyczy nawet 90% chorych). Typowe dla niej zmiany są wypukłe, okrągłe lub owalne, pokryte łuską, wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry, zlokalizowane na nogach, ramionach, kolanach i łokciach, plecach, głowie, rzadziej na twarzy, dłoniach, stopach, czy brzuchu.
Fot. 2. Łuszczyca skóry łokci
Łuszczyca krostkowa – zajęta zmianami skóra jest czerwona, opuchnięta i pokryta krostami z wydzieliną ropną. Ten rodzaj łuszczycy występuje w dwóch postaciach: uogólnionej (jest to jedna z najcięższych postaci łuszczycy) i miejscowej (na dłoniach i stopach).
Łuszczyca stawowa, czyli łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) – manifestuje się przewlekłym zapaleniem stawów z łuszczycą lub bez łuszczycy skóry. Może występować tylko w jednej lokalizacji lub zajmować wiele stawów. Najbardziej powszechną postacią jest łuszczycowe zapalenie stawów obejmujące dystalne stawy międzypaliczkowe, często występują też zmiany łuszczycowe w obrębie paznokci. Choroba ma na ogół łagodny przebieg, w rzadkich przypadkach ciężkiej postaci może prowadzić do zniszczenia stawów i niesprawności.
Łuszczyca paznokci może współistnieć ze zmianami skórnymi lub stanowić jedyny objaw choroby. Jej objawem jest naparstkowanie – w płytce paznokciowej powstają punktowe wgłębienia ułożone liniowo lub przypadkowo. W wyniku zajęcia łożyska widoczne jest żółtawe przebarwienie wyglądające jak kropla oleju po płytką paznokcia. W zaawansowanych postaciach dochodzi do oddzielenia płytek paznokciowych (onycholizy), paznokcie są zgrubiałe, matowe, białawożółte, kruche i poprzecinane poprzecznymi bruzdami. W ciężkich postaciach płytki oddzielają się całkowicie.
Rodzaje Liszaja
Liszaj płaski
To najczęściej spotykana postać liszaja. Charakteryzuje się sinofioletowymi, połyskującymi grudkami na skórze, którym towarzyszy świąd. Przyczyny występowania liszaja płaskiego nie są do końca znane. Przypuszczalnie czynnikami wywołującymi chorobę są zaburzenia funkcjonowania układu autoimmunologicznego, przyjmowanie niektórych leków oraz kwestie psychologiczne – np. silny stres.
Leczenie liszaja płaskiego jest długotrwałe i wymaga cierpliwości. Walka z chorobą koncentruje się na jej objawach, nie na przyczynach. Polega ono na podawaniu leków, takich jak kortykosterydów, a w cięższych przypadkach metotreksatu. W leczeniu miejscowym stosuje się maści i kremy sterydowe. Lekarze niekiedy łączą z główną terapią stosowanie leków przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybicznych. W celu zmniejszenia świądu stosuje się leki przeciwhistaminowe. Jak w przypadku wszystkich schorzeń dermatologicznych, chorzy z liszajem płaskim powinni przykładać szczególną uwagę do pielęgnacji skóry, odpowiednio ją nawilżać i natłuszczać oraz unikać kontaktu z substancjami drażniącymi.
Liszaj rumieniowaty
Inna nazwa liszaja rumieniowatego to toczeń rumieniowaty. Jest to bardzo rzadka, przewlekła choroba immunologiczna. Objawia się stanami zapalnymi w obrębie wielu narządów, charakterystycznym objawem są także cytopenie. Zmiany skórne mają postać czerwonych gródek zlewających się w większe wykwity. Cechą charakterystyczną tej choroby jest także nadwrażliwość na światło. Przyczyny liszaja rumieniowatego nie są znane, specjaliści dopatrują się ich w genach, zakażeniach wirusowych, hormonach oraz czynnikach psychologicznych i środowiskowych. Leczenie liszaja rumieniowatego polega na podawaniu leków immunosupresyjnych, kortykosteroidów i środków przeciwmalarycznych.
Łuszczyca skóry – Podsumowanie
Najczęściej choroby skóry uważane są przez społeczeństwo za problem kosmetyczny. Pacjenci chorujący na łuszczycę gorzej postrzegają własne ciało, co bardzo często prowadzi do obniżonego poczucia własnej wartości i pogorszenia jakości życia.
Bardzo ważnym elementem w procesie leczenia skóry łuszczycowej jest jej odpowiednia pielęgnacja. I choć dla każdego jasne jest, że kosmetyki nie leczą, a jedynie pielęgnują, to wiele osób zapomina o tym, że w przypadku problemów dermatologicznych, pielęgnacja istotnie wpływa na efekty leczenia łuszczycy, wspierając terapię farmakologiczną.
Nieleczona łuszczyca stanowi duży problem dla osób dotkniętych tą przypadłością i potrafi znacząco utrudniać normalne funkcjonowanie. Na szczęście z pomocą odpowiednich leków i kosmetyków można złagodzić jej przebieg i cieszyć się normalnym życiem.
Artykuły o podobnej tematyce:
- Odżywianie w łuszczycy i leczenie dietą – dietetyk kliniczny radzi
- Jak żyć z łuszczycą – kilka praktycznych wskazówek
- Co na łuszczyce głowy?
Jakie są rodzaje łuszczycy?
Objawy łuszczycy można minimalizować, jednak należy dopasować leczenie i pielęgnację skóry łuszczycowej do danej odmiany łuszczycy.
Łuszczyca nie jest chorobą jednorodną. U wielu osób występuje pod różnymi postaciami, a rozpoznanie dotyczące tego, z jakim rodzajem łuszczycy pacjent ma do czynienia, prowadzone jest na podstawie wyglądu zmian, miejsca ich występowania, intensywności czy charakteru łuski.
Rodzaje łuszczycy różnią się od siebie wyglądem zmian na skórze, ale również miejscem występowania:
- Łuszczyca zwyczajna, zwana również pospolitą, występuje najczęściej, bo aż u 80-90% chorych. Charakteryzuje się ona zmianami wypukłymi, okrągłymi lub owalnymi, pokrytymi białą ( srebrzystą łuską). Ponadto zmiany na skórze są wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry i przeważnie pokrywają skórę głowy, pleców, nóg i łokci, ale mogą także pojawić się na twarzy, dłoniach oraz na brzuchu.
- Łuszczyca odwrócona to choroba, która dotyka przede wszystkim osoby starsze i otyłe. Zmiany lokalizują się na owłosionych miejscach ciała, w zgięciach, pachwinach, pośladkach i fałdach skórnych, czyli wszędzie tam, gdzie skóra ma kontakt ze skórą i może dochodzić do otarć. Ten typ łuszczycy jest bardzo uciążliwy, ponieważ bardzo często towarzyszą jej również stany zapalne skóry.
- Łuszczyca krostkowa wyraźnie różni się od pozostałych. Charakteryzuje się niewielkimi żółtawymi krostkami, które dodatkowo wypełnione są ropą. Grudki z czasem wysychają, a pozostałością po nich są brązowe kropki. Dodatkowo po wyschnięciu grudek, skóra w tym miejscu może zacząć się łuszczyć. Jest to choroba przede wszystkim osób dorosłych, najczęściej obserwowana na dłoniach i stopach. Jej pojawienie się może się wiązać z infekcjami, poparzeniami słonecznymi lub żażywaniem niektórych leków. Chorobie może towarzyszyć również gorączka, uczucie zmęczenia oraz dreszcze, a najgroźniejszym powikłaniem jest amyloidoza z zajęciem nerek.
- Łuszczyca erytrodermiczna to najcięższa ze wszystkich odmian łuszczycy. Chory, u którego zostanie zdiagnozowana, nie tyko musi natychmiast rozpocząć leczenie, ale powinien również być od razu hospitalizowany, ponieważ ten rodzaj łuszczycy stanowi bardzo poważne zagrożenie dla życia chorego. Objawami tej odmiany są nie tylko zmiany skórne, ale również reakcja całego organizmu polegająca na: trudnościach w utrzymaniu właściwej temperatury ciała, odczuwaniu ataków zimna i gorąca, czy przyspieszonym biciu serca. Zmiany są czerwone i płaskie, a swoim wyglądem przypominają poparzenia i występują niemalże na całej powierzchni ciała.
- Łuszczyca kropelkowa najczęściej pojawia się po przebytych infekcjach gardła. Objawy choroby występują w postaci kropelek na skroniach lub czole, na kończynach, a czasami też na tułowiu.
- Łuszczyca stawowa jest bardzo rzadkim a zarazem niezwykle groźnym rodzajem łuszczycy, który najcześciej występuje po ok. 10 latach od pierwszych objawów. Jest to przewlekłe zapalenie stawów typu dystalnego, reumatoidalnego lub zniekształcającego. Leczenie łuszczycy nadzorowane jest przez reumatologa, gdyż może doprowadzić do trwałego kalectwa.
Co stosować na łuszczycę? – Pielęgnacja zmian łuszczycowych
Ogromnie ważną sprawą jest właściwa pielęgnacja zmian łuszczycowych, ponieważ zapobiega ona nawrotom tej choroby. Właściwie dobrane produkty kosmetyczne w istotny sposób pomagają chorym utrzymywać skórę w dobrej kondycji, nawilżyć ją i wspomóc szybką regenerację. Ponadto zastosowanie odpowiednich produktów kosmetycznych wesprze również leczenie farmakologiczne poprzez ułatwienie wchłaniania i przenikania w głąb skóry substancji stosowanych w leczeniu miejscowym w postaci maści, kremów czy żeli.
Od razu nasuwa się pytanie jakie kosmetyki do pielęgnacji skóry z łuszczycą należy stosować? Ważne jest, aby wybrane preparaty miały delikatne właściwości złuszczające. Obszary ciała, na których wystąpiła łuszczyca, należy regularnie oczyszczać ze złuszczającego się naskórka. Istotne jest również odpowiednie nawilżanie i natłuszczanie oraz łagodzenie świądu. Oznacza to, że w leczeniu łuszczycy najlepiej sięgać po emolienty, ponieważ takie kosmetyki wygładzą skórę, pozwolą odzyskać jej prawidłowe nawilżenie oraz sprężystość.
Do najnowszej generacji produktów kosmetycznych opartych na buskiej mineralnej wodzie siarczkowej należą Psorinokosmetyki marki dr Duda. Są to kosmetyki, które w dużej mierze powstały na bazie wody siarczkowej lub siarkowej oraz z wyciągów borowinowych pochodzących ze źródeł znajdujących się w Busku Zdroju, i których skład został opracowany specjalnie do pielęgnacji wrażliwej skóry łuszczycowej. Doskonale pielęgnują zmiany chorobowe, nawilżają je i łagodzą podrażnienia. W rezultacie, skóra ze zmianami łuszczycowymi jest mniej wysuszona, napięta i mniej ściągnięta, co powoduje, że nie jest tak bolesna.
Do stosowania dostępne są żele do kąpieli, balsamy i maski do ciała, które pobudzają mikrokrążenie w głębszych partiach skóry, a przez to odżywiają i wzmacniają jej warstwy zewnętrzne, łącznie z naskórkiem.
Łuszczyca – program Dra Dudy oparty o 4 kroki pielęgnacyjne:
Sprawdź nasz autorski program 4 kroków w pielęgnacji skóry łuszczycowej, w którego skład wchodzą: