U nas zapłacisz kartą
Jak skutecznie walczyć z łuszczycą - Praktyczne porady i strategie
Jak nie leki na receptę, to co?
Leki na łuszczycę często zawierają sterydy, nie da się ich więc kupić bez recepty. Jednak jest wiele preparatów, które można kupić i stosować na własną rękę. Wystarczy, że się odwiedzi dobrą aptekę. W przypadku łuszczycy na głowie absolutną podstawą jest specjalny szampon na łuszczycę. Oprócz tego są różnego rodzaju specjalistyczne żele i maści, które też będą pomocne. Aby mieć pewność, że kosmetyki faktycznie są wskazane przy skórze łuszczycowej, musi być informacja na opakowaniu. Mają w swoim składzie związki oczyszczające i nawilżające, a przy tym nie wywołują podrażnień.
Oprócz tego warte uwagi są na przykład żele, które nakłada się na skórę, delikatnie wmasowuje, a po powstaniu piany spłukuje. Tego typu produkty nie zawierają sterydów, ale i tak wykazują dużą skuteczność. Przy łuszczycy głowy poleca się również kąpiele w morzu albo moczenie włosów w solance. Wystarczy moczyć głowę w ciepłej wodzie z solą przez kwadrans, aby objawy choroby zaczęły się zmniejszać.
Łuszczyca – objawy
Charakterystycznym objawem łuszczycy są różowe lub czerwonobrunatne wykwity skórne, przypominające płaskie grudki o różnej wielkości, owalne lub okrągłe, które występują na rozległych powierzchniach ciała. Skóra w tych miejscach nadmiernie się łuszczy, w wyniku czego pojawia się na niej tzw. blaszka łuszczycowa. Zmiany skórne pojawiają się zwykle w okolicach łokci oraz kolan, pośladków i kości krzyżowej, dłoniach i stopach, a także na owłosionej skórze głowy. W tym ostatnim przypadku zmiany mogą przechodzić także na skórę czoła, karku oraz za uszami.
Istnieje wiele odmian łuszczycy, jednak do jednych z najczęściej występujących zalicza się:
- łuszczycę zwykłą (łac. psoriasis vulgaris) - na skórze pojawiają się rozognione zmiany pokryte srebrnobiałą łuską,
- łuszczycę krostkową (łac. psoriasis pustulosa) – może być miejscowa (głównie atakująca dłonie i stopy) lub ogólna. Pojawiające się na skórze tkliwe krostki wypełnione są treścią ropną,
- łuszczycę uogólnioną (łac. erythrodermia psoriatica) - stan zapalny i łuszczenie się skóry obejmuje duże powierzchnie ciała, objawom towarzyszy świąd, ból oraz obrzęki.,
- łuszczycę stawową (łac. psoriasis arthropatica) - powoduje przewlekłe zapalenie stawów oraz struktur do nich przylegających. Nieleczona może prowadzić do trwałego kalectwa.
Kolejną formą tego schorzenia jest łuszczyca paznokci (łac. psoriasis unguium), cechująca się zagłębieniami poprzecznymi rowkami na płytce paznokciowej, a także onycholizą (płytka odwarstwia się od łożyska) i żółto-brązowymi przebarwieniami. Łuszczyca paznokci często bywa mylona z grzybicą paznokci.
Jak leczyć łuszczycę? Czy jest uleczalna?
Leczenie łuszczycy zawsze odbywa się pod kontrolą lekarza dermatologa. W łagodnych przypadkach wystarczy leczenie miejscowe, którego celem jest usunięcie łusek łuszczycowych oraz zmniejszenie namnażania się komórek skóry.
W tym celu stosuje się preparaty na bazie kwasu salicylowego (Saliderm żel, Rekord Łuszczy, Salicylol) i mocznika (Hasceral, Keratolit, SolcoKerasal, Pilarix), które redukują łuski oraz poprawiają przenikanie przez skórę innych środków. W leczeniu wykorzystuje się także pochodne węgla kamiennego (tzw. dziegcie), głównie w postaci maści i past z cygnoliną. Miejscowo można także stosować glikokortykosteroidy, jednak wyłącznie pod kontrolą lekarza. Możliwe działania niepożądane tych preparatów oraz interakcje z innymi lekami można znaleźć na stronie KtoMaLek.pl. Serwis umożliwia użytkownikom zarezerwowanie wybranego leku i odbiór w pobliskiej aptece.
Niekiedy samo leczenie miejscowe może się okazać nieskuteczne. W tym wypadku lub, gdy choroba ma ciężki charakter, lekarz może zalecić leczenie ogólne. Wśród dostępnych metod należy wymienić leczenie metotreksatem, cyklosporyną (lek immunosupresyjny), retinoidami, pochodnymi witaminy D3, a także fototerapię i fotochemioterapię. W przypadku dwóch ostatnich metod skóra chorego jest wystawiona na ekspozycję światła ultrafioletowego, emitowanego przez specjalistyczne lampy. Zabieg taki wykonuje się pod kontrolą wykwalifikowanego personelu medycznego. U chorych z ciężką postacią łuszczycy stosuje się także tzw. leki biologiczne, które podawane są w postaci podskórnych lub dożylnych iniekcji.
Krok 3 – ogranicz stres
Stres na liście przyczyn łuszczycy, stworzonej przez dra Tiranta, zajmuje ważne miejsce, bo jest zarówno czynnikiem wywołującym chorobę (pierwotnym), jak i nasilającym jej objawy (wtórnym).
Australijski naukowiec zwraca szczególną uwagę na to, by podczas leczenia łuszczycy walczyć ze stresem i – jeśli to możliwe – eliminować sytuacje stresowe ze swojego życia. Pomagają w tym między innymi ćwiczenia fizyczne i uprawianie takich dyscyplin jak joga czy tai chi, medytacja, ale także relaksujące hobby, jak choćby czytanie książek czy łowienie ryb.
Kontrolując stres, warto także nauczyć się zostawiania przykrych i stresujących sytuacji za sobą, a nie przezywania ich ponownie kilka razy w ciągu dnia. Gdy po ciężkim dniu w pracy opowiadamy o swoich nieprzyjemnych przeżyciach komuś bliskiemu, nasz organizm nie wie, czy stresujemy się naprawdę czy tylko przywołujemy emocje sprzed kilku godzin, a przecież w stresie produkowanych jest więcej hormonów prozapalnych, które pogarszają stan skóry.
Krok 4 – zmień dietę
Dla wielu chorych zmiana trybu życia – w tym właśnie zmiana diety – to najtrudniejszy etap walki z łuszczycą.
W pierwszej kolejności trzeba odstawić tytoń i alkohol, ale także wszystkie pokarmy odwadniające (kawa, ostre potrawy) oraz wywołujące produkcję histaminy odpowiedzialnej za swędzenie skóry (są to np. truskawki, pomidory, pomarańcze, ananasy, jagody). Unikać powinno się także ciężkostrawnych pokarmów, które mają dużo związków siarki (czerwone mięso, warzywa strączkowe).
Korzystnie na stan skóry osoby chorej na łuszczycę wpływają zielone warzywa, zawierające kwas foliowy, ale także marchewka, dynia czy seler. Z mięs najlepszym wyborem są ryby lub białe mięso (drób), które łatwo odchodzi od kości. Obowiązkowym dodatkiem do diety jest także duża ilość wody, która wypłukuje z organizmu uboczne produkty metabolizmu.
Te cztery kroki to tak naprawdę początek długiej drogi prowadzącej do znacznej poprawy stanu skóry chorego na łuszczycę, a co za tym idzie – poprawy jakości życia. Oczywiście sama zdrowa dieta i ograniczenie stresu nie wystarczą – konieczna będzie także kuracja lekami i stosowanie odpowiednich dermokosmetyków, ale trzeba mieć świadomość, że leczenie to nie wszystko, bo równie ważne jest odpowiednie nastawienie i praca chorego nad samym sobą.
Opracowanie: Agnieszka Wyrzykowska, materiały prasowe Skupieński Marketing/mn
Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!
