Jak skutecznie walczyć z łuszczycą - Praktyczne porady i strategie

Autor

Polecane artykuły

Ból łokcia – rozpoznanie i leczenie

Bronchit — przyczyny, objawy, leczenie. Co warto wiedzieć o zapaleniu oskrzeli?

Przeziębienie czy zapalenie zatok – jak rozróżnić?

Jak wybrać opiekunkę dla seniora z chorobą Alzheimera?

Przewlekłe zapalenie gardła – co warto wiedzieć?

Niedobór witaminy C – jak się objawia i czym może skutkować?

Jak leczyć łuszczycę? Czy jest uleczalna?

Leczenie łuszczycy zawsze odbywa się pod kontrolą lekarza dermatologa. W łagodnych przypadkach wystarczy leczenie miejscowe, którego celem jest usunięcie łusek łuszczycowych oraz zmniejszenie namnażania się komórek skóry.

W tym celu stosuje się preparaty na bazie kwasu salicylowego (Saliderm żel, Rekord Łuszczy, Salicylol) i mocznika (Hasceral, Keratolit, SolcoKerasal, Pilarix), które redukują łuski oraz poprawiają przenikanie przez skórę innych środków. W leczeniu wykorzystuje się także pochodne węgla kamiennego (tzw. dziegcie), głównie w postaci maści i past z cygnoliną. Miejscowo można także stosować glikokortykosteroidy, jednak wyłącznie pod kontrolą lekarza. Możliwe działania niepożądane tych preparatów oraz interakcje z innymi lekami można znaleźć na stronie KtoMaLek.pl. Serwis umożliwia użytkownikom zarezerwowanie wybranego leku i odbiór w pobliskiej aptece.

Niekiedy samo leczenie miejscowe może się okazać nieskuteczne. W tym wypadku lub, gdy choroba ma ciężki charakter, lekarz może zalecić leczenie ogólne. Wśród dostępnych metod należy wymienić leczenie metotreksatem, cyklosporyną (lek immunosupresyjny), retinoidami, pochodnymi witaminy D3, a także fototerapię i fotochemioterapię. W przypadku dwóch ostatnich metod skóra chorego jest wystawiona na ekspozycję światła ultrafioletowego, emitowanego przez specjalistyczne lampy. Zabieg taki wykonuje się pod kontrolą wykwalifikowanego personelu medycznego. U chorych z ciężką postacią łuszczycy stosuje się także tzw. leki biologiczne, które podawane są w postaci podskórnych lub dożylnych iniekcji.

Łuszczyca – co to za choroba?

Łuszczyca jest chorobą skóry o przewlekłym, nawrotowym charakterze. Należy do grupy chorób autoimmunizacyjnych, tj. takich, w których układ immunologiczny zaczyna niszczyć własne tkanki i komórki. Łuszczyca często przyczynia się do rozwoju innych problemów dermatologicznych. Choroba ta dotyczy około 2% mieszkańców Europy oraz Stanów Zjednoczonych. Mimo szerokich badań na temat tego schorzenia, nadal nie poznano jego przyczyny. Łuszczyca nie jest choroba zakaźną, zatem nie można się nią zarazić poprzez bezpośredni kontakt z osobą chorą. To ważna informacja, często bowiem osoby chorujące na łuszczycę są dyskryminowane przez otoczenie, co wynika z niewiedzy i lęku przed chorobą.

Można wyróżnić dwa typy łuszczycy:

  • typ 1 - ma podłoże genetyczne , pierwsze objawy daje w młodym wieku, jeszcze przed ukończeniem 40. roku życia,
  • typ 2 - rozpoczyna się przeważnie między 50. a 70. rokiem życia.

Domowe sposoby na łuszczycę – 4 sprawdzone i naturalne metody

Łuszczyca skóry głowy jest często chorobą, jaka dotyka nie tylko dorosłych – pojawić się może bowiem nawet… u niemowlaka. Niestety, ale żadna z istniejących metod nie jest w stanie całkowicie jej wyleczyć. Ważne jest jednak, aby kurację przepisaną przez lekarza wzbogacić o niekonwencjonalne, domowe sposoby na łuszczycę. Leczenie domowe pomoże w walce z tą nieprzyjemną przypadłością i pozwoli na zmniejszenie objawów. Czym leczyć łuszczycę? Dowiesz się z poniższego artykułu!

Jeśli szukasz więcej porad, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły z domowymi sposobami.

Krok 4 – zmień dietę

Dla wielu chorych zmiana trybu życia – w tym właśnie zmiana diety – to najtrudniejszy etap walki z łuszczycą.

W pierwszej kolejności trzeba odstawić tytoń i alkohol, ale także wszystkie pokarmy odwadniające (kawa, ostre potrawy) oraz wywołujące produkcję histaminy odpowiedzialnej za swędzenie skóry (są to np. truskawki, pomidory, pomarańcze, ananasy, jagody). Unikać powinno się także ciężkostrawnych pokarmów, które mają dużo związków siarki (czerwone mięso, warzywa strączkowe).

Korzystnie na stan skóry osoby chorej na łuszczycę wpływają zielone warzywa, zawierające kwas foliowy, ale także marchewka, dynia czy seler. Z mięs najlepszym wyborem są ryby lub białe mięso (drób), które łatwo odchodzi od kości. Obowiązkowym dodatkiem do diety jest także duża ilość wody, która wypłukuje z organizmu uboczne produkty metabolizmu.

Te cztery kroki to tak naprawdę początek długiej drogi prowadzącej do znacznej poprawy stanu skóry chorego na łuszczycę, a co za tym idzie – poprawy jakości życia. Oczywiście sama zdrowa dieta i ograniczenie stresu nie wystarczą – konieczna będzie także kuracja lekami i stosowanie odpowiednich dermokosmetyków, ale trzeba mieć świadomość, że leczenie to nie wszystko, bo równie ważne jest odpowiednie nastawienie i praca chorego nad samym sobą.

Opracowanie: Agnieszka Wyrzykowska, materiały prasowe Skupieński Marketing/mn

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

O ile stosunkowo łatwo jest rozróżnić łuszczycę owłosionej skóry głowy od grzybicy głowy, która daje charakterystyczny obraz kliniczny i już coraz rzadziej występuje, o tyle bez pojawienia się charakterystycznych zmian na ciele łuszczyca może przypominać łojotokowe zapalenie skóry.

Czytaj dalej...

Spadek masy ciała bez wyraźnej przyczyny nieplanowana utrata wagi może wynikać z faktu, że organizm nie jest w stanie prawidłowo przetwarzać glukozy i zaczyna korzystać z zapasów tłuszczu jako źródła energii.

Czytaj dalej...

Postawiłam na olej z konopi, z pestek malin i jojoba ale tym najważniejszym był olejek z konopi z CBD używałam 5 Oczekiwanie na efekty zajęło sporo czasu ale dziś po roku stosowania moja tłusta cera z tysiącem niedoskonałości stała się cerą normalną bez żadnych.

Czytaj dalej...

Wynika to z tego, że witamina D odpowiada między innymi za gospodarkę wapnia w organizmie, a witamina K2 MK-7 niejako transportuje wapń z całego organizmu do miejsca, w którym powinien się znaleźć kości.

Czytaj dalej...