U nas zapłacisz kartą
Jak zaczyna się łuszczyca - Pierwsze objawy i sposoby jej rozpoznania
Co wywołuje pierwsze oznaki łuszczycy?
Pomimo tego, że łuszczyca nie jest dziedziczona (potwierdzają to najnowsze badania), istnieje wiele czynników, które z predyspozycją do łuszczycy mogą wywołać jej kliniczną manifestację.
- Zwykle początek łuszczycy poprzedza jakiś rodzaj załamania nerwowego lub uraz psychiczny. Czynnik ten najczęściej wywołuje rozwój łuszczycy.
- Brak równowagi hormonalnej może wywołać chorobę, dlatego kobiety w okresie ciąży, laktacji i menopauzy muszą szczególnie uważać na siebie - przestrzegać zdrowego trybu życia, unikać negatywnych emocji, nie przebywać na słońcu przez długi czas, przebywać na świeżym powietrzu częściej.
- Wyzwalaczem rozwoju łuszczycy może być zmiana otaczającego klimatu (przeniesienie się w inne miejsce zamieszkania, odpoczynek w gorącym kraju w styczniu). Dlatego lepiej powstrzymać się od gwałtownej zmiany szerokości geograficznej, a nawet od zimy do lata (poruszając się w obszarze o klimacie z dużą różnicą temperatur), jeśli w historii rodziny występuje łuskowaty porost. W przypadku wymuszonego ruchu bardzo ważne jest w tym okresie, aby szczególnie uważać na swoje ciało.
- Przewlekłe ogniska infekcji mogą również prowadzić do pojawienia się blaszek łuszczycowych. Choroby przewlekłe należy zawsze leczyć, ale w rodzinie, w której występują już przypadki łuszczycy, ognisko paciorkowców w organizmie jest szczególnie niebezpieczne. Jednak próchnica, przewlekłe zapalenie migdałków, zapalenie zatok, zapalenie dziąseł - wszystkie te powolne choroby stanowią zagrożenie dla każdego organizmu.
Jak zaczyna się łuszczyca - pierwsze oznaki choroby
Łuszczący się porost jest bardzo powszechną chorobą skóry, z którą najczęściej spotyka się dermatologów. Choroba ta nie tylko wygląda niezbyt estetycznie (czerwone łuszczące się plamy o nieregularnym kształcie na skórze odstraszają wiele innych), ale powoduje dyskomfort psychiczny, problemy fizyczne i psychiczne, aw przyszłości poważne komplikacje.Dlatego wiedząc o podstępności choroby i pułapkach jej przewlekłego przebiegu (częste nawroty) w rodzinie, w której są już pacjenci z łuszczącymi się porostami, jej członkowie szczególnie boją się zachorowań i nieufnie przed wszelkimi zmianami skórnymi.
Jak rozpoznać pierwsze oznaki łuszczycy (inna nazwa łuszczącego się porostu)? Jak zaczyna się choroba? W jakim wieku choroba najczęściej się objawia? Co musisz wiedzieć, aby nie przegapić pierwszych objawów łuszczycy i na czas rozpocząć leczenie? Czy istnieje różnica w pierwszych objawach choroby u mężczyzn i kobiet? Na te i wiele innych pytań postaramy się odpowiedzieć w tym artykule.
Łuszczyca – leczenie miejscowe. Jak złagodzić objawy?
Właściwa pielęgnacja skóry osób chorych na łuszczycę jest niezbędna podczas leczenia zmian chorobowych. Stanowi także profilaktykę przed zaostrzeniem choroby. W pielęgnacji skóry z objawami charakterystycznymi dla łuszczycy zaleca się regularne złuszczanie naskórka, nawilżanie oraz natłuszczanie. Pomocne bywają preparaty emolientowe, które tworzą warstwę ochronną na powierzchni skóry, dzięki czemu zapobiegają nadmiernej utracie wody ze skóry oraz zmniejszają świąd. Zaleca się używanie preparatów emolientowych co najmniej 3 razy na dobę. Do substancji łagodzących objawy łuszczycy zalicza się także mocznik, kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas hialuronowy, glicerynę oraz dekspantenol, który ma działanie nawilżające, łagodzące i przeciwzapalne. Mocznik ma działanie keratolityczne, przez co ułatwia usunięcie blaszek łuszczycowych.
W przypadku łuszczycy skóry głowy zaleca się stosowanie szamponów przeznaczonych dla osób z łuszczycą (najczęściej zawierających dziegcie). Podczas kuracji preparatami zawierającymi dziegcie należy unikać ekspozycji na promienie słoneczne. Warto pamiętać także, aby delikatnie myć skórę głowy, dzięki czemu unikniemy uszkodzeń mechanicznych skóry głowy i powstawania nowych zmian.
Osoby mające zmiany na dłoniach powinny ograniczyć stosowanie mydeł i detergentów, gdyż prowadzą one do przesuszania skóry i jej mechanicznych uszkodzeń. Zaleca się także regularne stosowanie kremów do rąk.
Łuszczyca a solarium, tatuaż
Światło ultrafioletowe, które jest emitowane w solarium, może łagodzić objawy skórne łuszczycy, jednakże nie zaleca się korzystania z solariów, bezpieczniejszym sposobem fototerapii jest naświetlanie PUVA, które może zalecić lekarz dermatolog. Dlatego też osoby z łuszczycą nie powinny zastępować profesjonalnej terapii choroby (naświetlania PUVA) pobytem w solarium.
Należy pamiętać, że tatuaż może powodować pojawienie się zmian łuszczycowych, co jest wywołane uszkodzeniem skóry, dlatego osoby dotknięte tą chorobą skórną nie powinny wykonywać sobie tatuaży.
Odmiany łuszczycy: zwyczajna, krostkowa, stawowa
Łuszczyca jest najczęściej rozpoznawaną chorobą dermatologiczną. Jej rodzaje różnią się wyglądem, lokalizacją, intensywnością zabarwienia wykwitów, charakterem łuski.
Łuszczyca zwyczajna (plackowata) występuje najczęściej (dotyczy nawet 90% chorych). Typowe dla niej zmiany są wypukłe, okrągłe lub owalne, pokryte łuską, wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry, zlokalizowane na nogach, ramionach, kolanach i łokciach, plecach, głowie, rzadziej na twarzy, dłoniach, stopach, czy brzuchu.
Fot. 2. Łuszczyca skóry łokci
Łuszczyca krostkowa – zajęta zmianami skóra jest czerwona, opuchnięta i pokryta krostami z wydzieliną ropną. Ten rodzaj łuszczycy występuje w dwóch postaciach: uogólnionej (jest to jedna z najcięższych postaci łuszczycy) i miejscowej (na dłoniach i stopach).
Łuszczyca stawowa, czyli łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) – manifestuje się przewlekłym zapaleniem stawów z łuszczycą lub bez łuszczycy skóry. Może występować tylko w jednej lokalizacji lub zajmować wiele stawów. Najbardziej powszechną postacią jest łuszczycowe zapalenie stawów obejmujące dystalne stawy międzypaliczkowe, często występują też zmiany łuszczycowe w obrębie paznokci. Choroba ma na ogół łagodny przebieg, w rzadkich przypadkach ciężkiej postaci może prowadzić do zniszczenia stawów i niesprawności.
Łuszczyca paznokci może współistnieć ze zmianami skórnymi lub stanowić jedyny objaw choroby. Jej objawem jest naparstkowanie – w płytce paznokciowej powstają punktowe wgłębienia ułożone liniowo lub przypadkowo. W wyniku zajęcia łożyska widoczne jest żółtawe przebarwienie wyglądające jak kropla oleju po płytką paznokcia. W zaawansowanych postaciach dochodzi do oddzielenia płytek paznokciowych (onycholizy), paznokcie są zgrubiałe, matowe, białawożółte, kruche i poprzecinane poprzecznymi bruzdami. W ciężkich postaciach płytki oddzielają się całkowicie.
