U nas zapłacisz kartą
Jak zaczyna się łuszczyca - Pierwsze objawy i sposoby jej rozpoznania
Łuszczyca – rodzaje
Istnieje aż pięć typów łuszczycy:
- Łuszczyca plackowata - to najczęściej spotykany wariant choroby, który dotyczy niemal 80% osób dotkniętych łuszczycą. Jak wygląda? To głównie czerwone, zapalne plamy, kt ó re pokrywają białe płaty lub łuski skóry. Placki tego typu pojawiają się zwłaszcza na łokciach, kolanach i sk ó rze głowy.
- Łuszczyca kropelkowa (lub: kropelkowata) - jest powszechna w dzieciństwie. Ten rodzaj choroby powoduje występowanie małych różowych plamek. Najczęstszymi miejscami, na których pojawiają się wykwity są tułów, ręce i nogi. Plamy te rzadko są jednak grube lub wypukłe (w przeciwieństwie do łuszczycy plackowatej).
- Łuszczyca krostkowa - to najczęściej przypadłość osób dorosłych. Choroba tego typu powoduje pojawianie się bia łych, wypeł nion ych ropą pę cherz y oraz czerwonych stanów zapalnych sk ó ry. Łuszczyca krostkowa występuje zazwyczaj na mniejszych partiach cia ła, takich jak dłonie lub stopy, ale łatwo może rozprzestrzenić się po całej skórze.
- Łuszczyca odwrócona – ten typ łuszczycy sprawia, że na skórze pojawiają się duże połacie zaczerwienień. Plamy łuszczycy odwr ó conej rozwijają się pod pachami lub piersiami, w pachwinie lub w okolicy genitaliów.
- Łuszczyca erytrodermiczna - to bardzo ciężka i rzadka odmiana łuszczycy. Ta forma choroby często obejmuje jednocześnie dużą powierzchnię cia ł a. Sk ó ra wydaje się na spaloną przez słońce. Placki łuszczycowe złuszczają się często w postaci du żych płatów. Często zdarza się, że osoba z tego rodzaju łuszczycą ma podwyższoną temperaturę lub jest w zaawansowanym stadium innej choroby. Ten typ schorzenia może zagrażać życiu.
Rodzaje łuszczycy
Do najczęstszych rodzajów łuszczycy zalicza się:
- łuszczycę zwyczajną, która charakteryzuje się obecnością typowych zmian skórnych,
- łuszczycę krostkową, która występuje w dwóch postaciach – uogólnionej (jest to jedna z najcięższych postaci łuszczycy) i postaci miejscowej (łuszczyca krostkowa dłoni i stóp),
- łuszczycę uogólnioną (tzw. erytrodermia łuszczycowa), przy której zmiany skórne obejmują całą powierzchnię ciała, a dodatkowo występuje gorączka,
- łuszczycę stawową, która najczęściej dotyczy stawów międzypaliczkowych dalszych, może prowadzić do trwałego inwalidztwa.
Oprócz stawów, łuszczyca nie zajmuje innych narządów wewnętrznych. W łuszczycy stawowej często występują też zmiany łuszczycowe w obrębie paznokci (tzw. objaw naparstkowania).
Powiązane produkty
krem, łuszczyca, rogowacenie, suchość, cukrzyca, dla diabetyków, dla alergików, bez konserwantów, bez parabenów
wyrób medyczny, krem, łuszczyca, egzema, suchość, azs (atopowe zapalenie skóry), alergia, podrażnienie, świąd
krem, alergia, łuszczyca, podrażnienie, egzema, atopowe zapalenie skórykrem, stan zapalny, świąd, zaczerwienienie, łuszczyca, bez sls, bez sztucznych barwników, dla alergików, bez barwników, bez parabenów, bez peg
maść, alergia, atopowe zapalenie skóry, egzema, łuszczyca, stan zapalny, suchość, świąd, zaczerwienienie, bez barwników, bez konserwantów, bez parabenów, bez peg, bez sls, bez sztucznych barwników, dla alergików
balsam, azs (atopowe zapalenie skóry), łuszczyca, nadwrażliwość, suchość, trądzik, dla alergikówbalsam, łuszczyca, nawilżenie, niacynamid, pantenol, suchość, trądzik, nadwrażliwość, azs (atopowe zapalenie skóry), trądzik różowaty, dla alergików
Przyczyny łuszczycy
Typowe zmiany łuszczycowe mogą pojawić się na skórze osoby w każdym wieku, zdarza się, że to specyficzne zapalenie skóry rozpoznaje się już u niemowląt. Najczęściej jednak pierwsze objawy łuszczycy pojawiają się pomiędzy 20. a 40. rokiem życia (jest to tzw. I typ łuszczycy). II typ łuszczycy dotyczy osób po ukończeniu 50. roku życia.
Łuszczyca należy do grupy chorób o podłożu autoimmunologicznym i charakteryzuje się uogólnionym procesem zapalnym. Ważną rolę w rozwoju łuszczycy odgrywają czynniki genetyczne oraz bodźce środowiskowe takie jak stres, uraz, infekcje bakteryjne lub grzybicze.
Łuszczyca a dziedziczenie
Łuszczyca jest chorobą dziedziczną, co potwierdza fakt, że jeśli u obojga rodziców rozpoznano łuszczycę, prawdopodobieństwo rozwoju choroby u ich dziecka wynosi około 70%. W przypadku tylko jednego rodzica z łuszczycą dziecko ma około 20% szans, że rozwiną się u niego objawy łuszczycy. Niekiedy dochodzi do przeskoku jednego pokolenia, tzn. zostaje ominięte pierwsze pokolenie, a symptomy łuszczycy rozwijają się w kolejnym (wnuki). Łuszczyca może pojawić się także u osób bez obciążonego wywiadu rodzinnego, gdyż mogą zajść świeże mutacje.
Łuszczyca typu I, czyli objawiająca się pomiędzy 20-40. rokiem życia, dziedziczy się autosomalnie dominująco.
Czy łuszczyca jest zaraźliwa?
Łuszczyca nie jest chorobą zakaźną, zatem nie można się nią zarazić nawet w wyniku bezpośredniego kontaktu z osobą mającą objawy choroby.
Pierwsze oznaki łuszczycy skóry głowy
Łuszczyca owłosionej skóry głowy przypomina łojotok z powodu obfitego łuszczenia. Może przebiegać osobno, bez wpływu na inne obszary skóry, przez długi czas. Pacjenci leczy się z łupieżu kupując specjalne szampony, nawet nie zdając sobie sprawy, że mają łuszczycę na głowie. Po pewnym czasie zmiana obejmuje obszar za uchem, szyją i schodzi poniżej. I tylko w tym przypadku pacjenci zaczynają alarmować i udać się do lekarza.
W przypadku łuszczycowego zapalenia stawów wysypki mogą nie występować. Pierwszymi objawami łuszczycy będą dolegliwości związane z deformacją stawów, które powiększają się i stają się bolesne. Palce u rąk i nóg są spuchnięte i przypominają kiełbaski. W miarę postępu choroby chód się zmienia. Rozpoznanie łuszczycy w tej postaci może być problematyczne, wielu pacjentów jest leczonych z powodu artrozy i reumatoidalnego zapalenia stawów. W takim przypadku obecność łuszczycy u krewnych i dokładna diagnostyka różnicowa z chorobami stawów pomaga w postawieniu prawidłowej diagnozy.
Odmiany łuszczycy: zwyczajna, krostkowa, stawowa
Łuszczyca jest najczęściej rozpoznawaną chorobą dermatologiczną. Jej rodzaje różnią się wyglądem, lokalizacją, intensywnością zabarwienia wykwitów, charakterem łuski.
Łuszczyca zwyczajna (plackowata) występuje najczęściej (dotyczy nawet 90% chorych). Typowe dla niej zmiany są wypukłe, okrągłe lub owalne, pokryte łuską, wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry, zlokalizowane na nogach, ramionach, kolanach i łokciach, plecach, głowie, rzadziej na twarzy, dłoniach, stopach, czy brzuchu.
Fot. 2. Łuszczyca skóry łokci
Łuszczyca krostkowa – zajęta zmianami skóra jest czerwona, opuchnięta i pokryta krostami z wydzieliną ropną. Ten rodzaj łuszczycy występuje w dwóch postaciach: uogólnionej (jest to jedna z najcięższych postaci łuszczycy) i miejscowej (na dłoniach i stopach).
Łuszczyca stawowa, czyli łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) – manifestuje się przewlekłym zapaleniem stawów z łuszczycą lub bez łuszczycy skóry. Może występować tylko w jednej lokalizacji lub zajmować wiele stawów. Najbardziej powszechną postacią jest łuszczycowe zapalenie stawów obejmujące dystalne stawy międzypaliczkowe, często występują też zmiany łuszczycowe w obrębie paznokci. Choroba ma na ogół łagodny przebieg, w rzadkich przypadkach ciężkiej postaci może prowadzić do zniszczenia stawów i niesprawności.
Łuszczyca paznokci może współistnieć ze zmianami skórnymi lub stanowić jedyny objaw choroby. Jej objawem jest naparstkowanie – w płytce paznokciowej powstają punktowe wgłębienia ułożone liniowo lub przypadkowo. W wyniku zajęcia łożyska widoczne jest żółtawe przebarwienie wyglądające jak kropla oleju po płytką paznokcia. W zaawansowanych postaciach dochodzi do oddzielenia płytek paznokciowych (onycholizy), paznokcie są zgrubiałe, matowe, białawożółte, kruche i poprzecinane poprzecznymi bruzdami. W ciężkich postaciach płytki oddzielają się całkowicie.
