Leczenie biologiczne łuszczycy - Skuteczność, Metody i Nowe Perspektywy

Leczenie biologiczne: przeciwwskazania

Osoby cierpiące na przewlekłe, nieuleczalne choroby pokładają w lekach biologicznych ogromne nadzieje. Ci, którzy mieli szczęście skorzystać z nich, poznali nową jakość życia. W wielu przypadkach ustąpiły dokuczliwe objawy lub tak się osłabiły, że możliwy był powrót do pracy i pełna samodzielność. Ale nie jest to terapia dla wszystkich chorych. Do terapii biologicznej pacjent jest kwalifikowany po wykonaniu wielu badań. Do głównych kryteriów wykluczających zastosowanie leków biologicznych należą:

  • ciężki/średni stan ogólny pacjenta
  • średnio/ciężko nasilona choroba zakaźna
  • gruźlica (czynna i utajona)
  • zakażenia przewlekłe i oportunistyczne
  • ciężka/średnia niewydolność układu sercowo-naczyniowego, niewydolność układu oddechowego, niewydolność wątroby, niewydolność nerek, choroby nowotworowe (z wyjątkiem wskazań rejestracyjnych konkretnego leku biologicznego),
  • choroby autoimmunologiczne (z wyjątkiem wskazań rejestracyjnych leku biologicznego),
  • choroby neurologiczne (z wyjątkiem wskazań rejestracyjnych).
  • zapalenie nerwu wzrokowego

Względnym przeciwwskazaniem są również wirusowe zapalenie wątroby i HIV, a także nadwrażliwość na któryś ze składników stosowanego leku.

Opcje leczenia łuszczycy

Choć łuszczycy nie da się wyleczyć całkowicie i trwale, istnieją skuteczne sposoby na łagodzenie występujących w jej przebiegu objawów. Specjaliści zalecają nierzadko wdrożenie farmakoterapii – stosowanie leków miejscowo, ogólnie lub w ramach terapii skojarzonej, w zależności od specyfiki danego przypadku. Duże znaczenie ma wówczas stopień nasilenia zmian, ich rozległość oraz częstotliwość nawrotu. Leczenie miejscowe ma na celu usunięcie łusek oraz zahamowanie nadmiernej proliferacji naskórka i stanu zapalnego. W takim procesie wykorzystywane są następujące środki:

  • dziegcie (pochodne węgla kamiennego), głównie w formie maści i past,
  • preparaty keratolityczne zawierające 5–10% kwasu salicylowego lub mocznika,
  • cygnolina w stężeniach od 0,5 do 2%, stosowana głównie w tzw. leczeniu minutowym,
  • glikokortykosteroidy, o silnych właściwościach przeciwzapalnych, antyproliferacyjnych i immunomodulujących,
  • analogi witaminy D3 (kalcypotriol, takalcytol), przynoszące mniej działań niepożądanych niż miejscowo stosowane kortykosteroidy.

Uwaga: kiedy zmiany zajmują więcej niż 10% powierzchni ciała, a leczenie miejscowe nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wdrożone może zostać leczenie ogólne – wskazaniem do jego rozpoczęcia jest też łuszczyca krostkowa, erytrodemia łuszczycowa oraz łuszczyca stawowa.

Elementy leczenia ogólnego:

  • fototerapia,
  • fotochemioterapia,
  • stosowanie metotreksatu,
  • podawanie cyklosporyny A,
  • stosowanie retinoidów,
  • wykorzystywanie leków biologicznych.

Czy wiesz, że: istnieją również domowe sposoby leczenia łuszczycy skórnej? Metody te powinny natomiast stanowić jedynie uzupełnienie zalecanej przez dermatologa terapii. W przebiegu tej choroby bardzo ważna jest pielęgnacja ciała za pomocą odpowiednich dermokosmetyków, m.in. płynów zawierających dziegieć czy środków złuszczających zrogowaciały naskórek.

Przyczyny łuszczycy

Pomimo wielu badań przyczyny rozwoju łuszczycy wciąż nie są w pełni znane. Pewne jest natomiast, że o jej pojawieniu się przesądzają zarówno czynniki genetyczne, jak i czynniki immunologiczne i środowiskowe.

Łuszczyca – przyczyny:

  • genetyczne – m.in. polimorfizm genu HLA-Cw6,
  • immunologiczne – zaburzenia funkcjonowania obecnych w naskórku komórek Langerhansa oraz mechanizmy zależne od limfocytów T, w szczególności subpopulacji Th1 i Th17,
  • środowiskowe – infekcje, wybrane leki (np. przeciwmalaryczne), picie alkoholu, palenie tytoniu, ciąża i poród, stres, menopauza.

Czy łuszczyca jest dziedziczna?

Dziedziczenie tej choroby ma charakter wielogenowy. Uznaje się, że ryzyko zachorowania na łuszczycę dziecka zdrowych rodziców wynosi od 1 do 2%. Choroba jednego z rodziców zwiększa to ryzyko do 10–20%, a choroba obojga rodziców – do aż 50–70%.

Łuszczyca – przyczyny, objawy, leczenie i dieta

Łuszczyca szpeci, swędzi i budzi niechęć otoczenia, choć nie jest chorobą zaraźliwą. Objawia się pod postacią zaczerwienionych, łuszczących się wykwitów, przede wszystkim na skórze głowy, zgięciach łokci i kolan oraz paznokciach. Na poprawę stanu skóry w łuszczycy mają więc wpływ nie tylko leki, ale także odpowiednia pielęgnacja domowa, dieta oraz poprawa komfortu psychicznego.

  1. Co to jest łuszczyca?
  2. Jak wygląda łuszczyca?
  3. Przyczyny łuszczycy
  4. Dziedziczenie łuszczycy
  5. Rodzaje łuszczycy
  6. Objawy łuszczycy
  7. Diagnostyka łuszczycy
  8. Jak leczyć łuszczycę?
  9. Leki stosowane w łuszczycy
  10. Co stosować na łuszczycę – leczenie domowe
  11. Dieta w łuszczycy
  12. Życie z łuszczycą

Postawiłam na olej z konopi, z pestek malin i jojoba ale tym najważniejszym był olejek z konopi z CBD używałam 5 Oczekiwanie na efekty zajęło sporo czasu ale dziś po roku stosowania moja tłusta cera z tysiącem niedoskonałości stała się cerą normalną bez żadnych.

Czytaj dalej...

psolareny stosowane leczniczo lub zawarte w owocach, zwłaszcza w limonkach i jarzynach , czerwień bengalska stosowana w okulistyce , niesteroidowe leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, pochodne kwasu propionowego np.

Czytaj dalej...

Redakcja i wydawca serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, który nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art.

Czytaj dalej...

Redakcja i wydawca serwisu nie ponoszą odpowiedzialności wynikającej z zastosowania informacji zamieszczonych na stronach serwisu, który nie prowadzi działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art.

Czytaj dalej...