U nas zapłacisz kartą
Lek biologiczny w leczeniu łuszczycy - Nowa nadzieja dla pacjentów
LECZENIE BIOLOGICZNE: wskazania, przeciwwskazania, skutki uboczne
Leczenie biologiczne zyskuje coraz więcej zwolenników. Jest nadzieją dla wielu osób przewlekle i nieuleczalnie chorych. Sprawdź, jakie są wskazania i przeciwwskazania do stosowania leczenia biologicznego i jakie może ono nieść ze sobą skutki uboczne.
Spis treści
Leczenie biologiczne hamuje nadmierną reakcję układu immunologicznego. Leki biologiczne działają szybko i to jest jedna z ich największych zalet. Równie ważne jest oddziaływanie na konkretne mechanizmy zachodzące w organizmie. Dzięki temu są skuteczne i powodują zdecydowane zmniejszenie objawów choroby. Znacząco poprawiają więc komfort życia chorego. Leki biologiczne są też bardzo wygodne w stosowaniu.
Leczenie biologiczne: możliwe skutki uboczne
Leczenie biologiczne zwykle jest dobrze tolerowane, ale oczywiście mogą pojawić się skutki uboczne. W zależności od mechanizmu działania leku biologicznego różna jest częstość występowania działań niepożądanych, ich charakter i nasilenie. Leki wpływające na układ immunologiczny sprawiają, że obniża się naturalna zdolność organizmu do walki z infekcjami, wirusami czy grzybami. Między innymi mogą zwiększać ryzyko zakażenia prątkami gruźlicy, Pneumocystis carinii, Listerią monocytogenes i Legionellą czy grzybicą. Częste są także zakażenia grzybicze.
Leczenie biologiczne może również wpływać na układ krążenia i prowadzić do niewydolności serca. W przypadku stwardnienia rozsianego leki biologiczne mogą je ujawnić, a u osób już zdiagnozowanych - zaostrzyć objawy.
Przyjmowanie niektórych leków wiąże się z pojawieniem się miejscowego odczynu w miejscu iniekcji. W innych przypadkach po zastosowaniu terapii biologicznej może dojść do ujawnienia się gruźlicy latentnej (utajonej) czy też rozwinięcia się silnej reakcji autoimmunizacyjnej, która będzie zagrażała życiu chorego. Co za tym idzie, nie można określić tych samych przeciwwskazań dla wszystkich leków biologicznych, ponieważ ich wpływ (mechanizm działania) na układ immunologiczny jest odmienny.
Łuszczyca. Ogromny postęp w leczeniu. Eksperci i pacjenci mówią, co jeszcze można udoskonalić w programie lekowym
Łuszczyca w postaci ciężkiej lub umiarkowanej to choroba, którą w Polsce potrafimy dobrze leczyć dzięki dostępowi do nowoczesnych leków biologicznych. Pacjenci czują jednak lęk przed wstrzymaniem tego leczenia. Jakie prośby dotyczące terapii mieli chorzy i leczący ich specjaliści z okazji obchodzonego niedawno Światowego Dnia Łuszczycy?
- Ostatnie 3 lata przyniosły ogromny przełom w leczeniu łuszczycy
- Pojawienie się tańszych niż leki oryginalne biosymilarów pozwoliło na zwiększenie dostępności do leczenia biologicznego. Nadal jednak istnieją ograniczenia
- Zgodnie z zapisami programu lekowego B.47 limitowany jest czas leczenia wszystkimi lekami biologicznymi - do 96 tygodni - za wyjątkiem inhibitorów TNF-alfa
- Leczenie biologiczne w łuszczy plackowatej nie powinno być przerywane nie tylko dlatego, iż nie ma ku temu żadnych rekomendacji medycznych, ale również ze względów humanitarnych
- Wiemy, że w łuszczy plackowatej po ponownym włączeniu tej samej terapii 1 na 5 pacjentów nie uzyska satysfakcjonującej poprawy
Prof. Joanna Narbutt, konsultant krajowy w dziedzinie dermatologii i wenerologii, z Kliniki Dermatologii Dziecięcej i Onkologicznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi zwracając się do pacjentów z okazji obchodzonego 29 października Światowego Dnia Łuszczycy, powiedziała, że może skierować do nich pozytywny przekaz.
Leczenie biologiczne łuszczycy i AZS
Jeszcze kilkanaście lat temu leczenie biologiczne łuszczycy oraz atopowego zapalenia skóry zarezerwowane było dla zaledwie kilkuset pacjentów w Polsce, którzy ze względu na najcięższą formę choroby mogli skorzystać z darmowego leczenia. Nieustanne osiągnięcia współczesnej dermatologii sprawiają, że leczenie biologiczne łuszczycy, nazywane także terapią celowaną, jest obecnie dostępne dla coraz większej liczby pacjentów, którzy mogą leczyć się bezpłatnie. Ta wyjątkowo skuteczna metoda leczenia stosowana jest przede wszystkim u pacjentów w zaawansowanym stadium choroby, u których tradycyjna terapia nie przyniosła oczekiwanych rezultatów.
Najczęściej stosowanymi lekami biologicznymi na łuszczycę są te należące do grupy inhibitorów TNF-alfa, a mianowicie:
- infliksymab,
- adalimuma,
- certolizumab,
- golimumab,
- etanercept.
Warto przy tym wspomnieć, że, jak potwierdzają liczne badania, największą skuteczność w terapii łuszczycy dłoni i stóp wykazuje infliksymab, który nie powoduje działań niepożądanych podczas regularnego stosowania, a co najważniejsze – gwarantuje długotrwałą remisję choroby. W dermatologii jest on uznawany za lek pierwszego wyboru podczas leczenia łuszczycy krostkowej.
Ryzyka
Zastrzyki z łuszczycy mogą wpływać na układ odpornościowy. W związku z tym przed zastosowaniem leku konieczne jest ustalenie pewnych względów zdrowotnych, które osoba i lekarz muszą wykonać.
Po pierwsze, leki mogą zwiększać ryzyko zachorowania na infekcje, takie jak gruźlica. Osoby muszą być badane pod kątem gruźlicy przed i podczas leczenia zastrzykami z łuszczycy.
Wpływ środków biologicznych na kobiety w ciąży nie jest znany. W rezultacie rzadko są przepisywane kobietom w ciąży lub karmiącym.
Skutki uboczne związane z iniekcjami łuszczycy mogą wahać się od łagodnego do ciężkiego. Przykłady częstszych działań niepożądanych obejmują:
- wyższe ryzyko infekcji dróg oddechowych
- większe szanse na objawy grypopodobne, takie jak niska energia i bóle ciała
- reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak zaczerwienienie, obrzęk lub dyskomfort
Rzadziej występujące działania niepożądane związane z przyjmowaniem zastrzyków z łuszczycy obejmują:
- choroby krwi
- zwiększone ryzyko niektórych rodzajów raka
- zwiększone ryzyko poważnych zaburzeń układu nerwowego, w tym stwardnienie rozsiane, zapalenie układu nerwowego i drgawki
Metotreksat może powodować osobny zestaw działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, utrata apetytu i zmęczenie.
Jednak długoterminowe leczenie metotreksatem może prowadzić do uszkodzenia wątroby i wpłynąć na produkcję czerwonych i białych krwinek.
Lekarz powinien zalecić osobie otrzymującej zastrzyk łuszczycy informacje na temat objawów mogących wskazywać na infekcję. Chorzy na łuszczycę powinni skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią u nich takie objawy.
