Lek biologiczny w leczeniu łuszczycy - Nowa nadzieja dla pacjentów

Łuszczyca - leczenie biologiczne czy klasyczne?

Jak zaznacza prof. Lidia Rudnicka, prezes Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, prorektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego rekomendacje PTD nie określają jaki lek powinien wybrać lekarz dla pacjenta.

Zdaniem ekspertów nie powinno narzucać się lekarzowi (a tak wymóg stawia program lekowy) czy wybierze on tzw. klasyczny lek - głównie cyklosporyna, acytretyna, metotreksat, czy lek biologiczny. Wynika to m.in. stąd, że proces ustalania postępowania terapeutycznego w łuszczycy jest bardzo złożony.

- Na listę życzeń kierowanych do MZ w dniu chorych na łuszczycę wpisałabym postulat, by takiego wymogu nie było - mówiła prof. Lidia Rudnicka. Tłumaczyła: - Według obecnego stanu wiedzy można uznać, że skuteczność i profil bezpieczeństwa w przypadku większości leków biologicznych są lepsze niż większości leków klasycznych.

Kolejną ważną kwestią do modyfikacji - na co wielokrotnie już wcześniej zwracali uwagę eksperci - jest umożliwienie szybkiego dostępu do leczenia dla wszystkich chorych, którzy kwalifikują się do leczenia biologicznego. Dla przykładu, teraz zasadniczo tylko pacjenci z ciężką postacią łuszczy plackowatej mają zagwarantowany dostęp do najskuteczniejszych opcji leczenia w programie lekowym. W codziennej praktyce leczenia łuszczycy ważne jest aby decyzje terapeutyczne mogły być dostosowane indywidualnie do potrzeb chorego, jego aktualnego stanu klinicznego, a także uwzględniały bieżące doniesienia naukowe.

Stąd powtarzany postulat, aby leczenie nowoczesnymi lekami biologicznymi było możliwe przy niższym niż dotąd PASI. Obecnie jest to możliwe przy kryterium nasilenia choroby PASI>18, które określa łuszczycę ciężką.

Chcielibyśmy prosić o rozważenie obniżenia PASI w przypadku tych najnowocześniejszych cząsteczek - mówiła dr hab. Irena Walecka, prof. CMKP, konsultant wojewódzki dla województwa mazowieckiego w dziedzinie dermatologii i wenerologii.

Łuszczyca. Ogromny postęp w leczeniu. Eksperci i pacjenci mówią, co jeszcze można udoskonalić w programie lekowym

Łuszczyca w postaci ciężkiej lub umiarkowanej to choroba, którą w Polsce potrafimy dobrze leczyć dzięki dostępowi do nowoczesnych leków biologicznych. Pacjenci czują jednak lęk przed wstrzymaniem tego leczenia. Jakie prośby dotyczące terapii mieli chorzy i leczący ich specjaliści z okazji obchodzonego niedawno Światowego Dnia Łuszczycy?

• Ostatnie 3 lata przyniosły ogromny przełom w leczeniu łuszczycy
• Pojawienie się tańszych niż leki oryginalne biosymilarów pozwoliło na zwiększenie dostępności do leczenia biologicznego. Nadal jednak istnieją ograniczenia
• Zgodnie z zapisami programu lekowego B.47 limitowany jest czas leczenia wszystkimi lekami biologicznymi - do 96 tygodni - za wyjątkiem inhibitorów TNF-alfa
• Leczenie biologiczne w łuszczy plackowatej nie powinno być przerywane nie tylko dlatego, iż nie ma ku temu żadnych rekomendacji medycznych, ale również ze względów humanitarnych
• Wiemy, że w łuszczy plackowatej po ponownym włączeniu tej samej terapii 1 na 5 pacjentów nie uzyska satysfakcjonującej poprawy

Prof. Joanna Narbutt, konsultant krajowy w dziedzinie dermatologii i wenerologii, z Kliniki Dermatologii Dziecięcej i Onkologicznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi zwracając się do pacjentów z okazji obchodzonego 29 października Światowego Dnia Łuszczycy, powiedziała, że może skierować do nich pozytywny przekaz.

Leczenie biologiczne łuszczycy i AZS

Jeszcze kilkanaście lat temu leczenie biologiczne łuszczycy oraz atopowego zapalenia skóry zarezerwowane było dla zaledwie kilkuset pacjentów w Polsce, którzy ze względu na najcięższą formę choroby mogli skorzystać z darmowego leczenia. Nieustanne osiągnięcia współczesnej dermatologii sprawiają, że leczenie biologiczne łuszczycy, nazywane także terapią celowaną, jest obecnie dostępne dla coraz większej liczby pacjentów, którzy mogą leczyć się bezpłatnie. Ta wyjątkowo skuteczna metoda leczenia stosowana jest przede wszystkim u pacjentów w zaawansowanym stadium choroby, u których tradycyjna terapia nie przyniosła oczekiwanych rezultatów.

Najczęściej stosowanymi lekami biologicznymi na łuszczycę są te należące do grupy inhibitorów TNF-alfa, a mianowicie:

• infliksymab,
• adalimuma,
• certolizumab,
• golimumab,
• etanercept.

Warto przy tym wspomnieć, że, jak potwierdzają liczne badania, największą skuteczność w terapii łuszczycy dłoni i stóp wykazuje infliksymab, który nie powoduje działań niepożądanych podczas regularnego stosowania, a co najważniejsze – gwarantuje długotrwałą remisję choroby. W dermatologii jest on uznawany za lek pierwszego wyboru podczas leczenia łuszczycy krostkowej.

---

luszczyca