U nas zapłacisz kartą
Lek biologiczny w leczeniu łuszczycy - Nowa nadzieja dla pacjentów
Koszty leczenia - jakie są, jakie mogą być?
Profesor przywołała aktualne dane analityczne ukazujące jaki wpływ na budżet NFZ może mieć zniesienie wymogu obowiązkowego przerywania terapii inhibitorami interleukiny po 96 dniach jej trwania. W przypadku, jeśli średnia przerwa w leczeniu trwa obecnie krócej niż 16 tygodni powoduje to oszczędności w wydatkach ponoszonych przez NFZ na program lekowy B.47.
Wprowadzenie ciągłego leczenia (zamiast 96 tygodni) dla chorych leczonych ixekizumabem, sekukinumabem, ustekinumabem może spowodować:
• w przypadku, gdy przerwa w leczeniu trwa obecnie 4 miesiące - wzrost wydatków NFZ w 4-letniej perspektywie na poziomie 0,5 mln zł (ok. 0,35 całkowitych wydatków na leczenie pacjentów w ramach programu)
• w przypadku, gdy przerwa w leczeniu jest dłuższa i wynosi 6 miesięcy - wzrost wydatków NFZ w 4-letniej perspektywie na poziomie 6,4 mln zł (ok. 5 proc. całkowitych wydatków na leczenie pacjentów w ramach programu).
- Zatem nie są to duże koszty dla systemu - oceniała prof. Aleksandra Lesiak. Dodała, że optymalizacja programu, m.in. brak przerw w podawaniu leku, została pozytywnie zaopiniowana przez Agencję Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji. - Mamy zatem nadzieję i zarazem petycję do Ministerstwa Zdrowia, by nadchodzące miesiące przyniosły zniesienie tych barier w dostępie do leczenia w łuszczycy - podsumowała.
Co to są leki biologiczne?
Leki biologiczne służą modulacji odpowiedzi układu odpornościowego człowieka, który zareagował nieodpowiednio, skoro doszło do rozwoju ciężkiej postaci choroby autoimmunologicznej. To właśnie te stany chorobowe są leczone poprzez wdrożenie terapii biologicznej. Lek biologiczny ma regulować procesy zapalne w organizmie. Do środków tego typu zalicza się przede wszystkim przeciwciała monoklonalne i białka fuzyjne. Naśladują one prawidłowe białka ludzkie, działając na receptory komórkowe dla cytokin prozapalnych (czyli cząsteczek uczestniczących w odpowiedzi zapalnej organizmu). Leki te mają za zadanie modulować przebieg choroby, łagodzić jej objawy i wydłużyć czas remisji (ustąpienia objawów). Im dłużej są stosowane, tym dłuższy efekt terapeutyczny wywołują. Początkowo łagodzą ból i hamują proces zapalny. Z czasem hamują proces chorobowy. Preparaty te są podawane doustnie, podskórnie i dożylnie.
Leki biologiczne są stosowane w leczeniu łuszczycy, która jest chorobą dermatologiczną o charakterze autoimmunologicznym. Jej powikłaniem jest łuszczycowe zapalenie stawów. W tym przypadku stosuje się: adalizumab, infliksimab, enteracept czy esteinumab. Leki biologiczne są wykorzystywane również w terapii choroby Leśniowskiego-Crohna, a także wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Wtedy też wykorzystuje się najczęściej infliksimab, natalizumab, adalimumab lub cetrolizumab. W reumatologii wykorzystuje się je w terapii reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) lub młodzieńczego zapalenia stawów, a szczególnie: infliksimab, adalizumab, anakinra, tocilizumab, abatecept i rituksymab.
Mimo że leki biologiczne umożliwiają zredukowanie dawek innych leków (powodujących zdecydowanie więcej skutków ubocznych) i są często bardziej skuteczne, szczególnie w chorobach o ciężkim przebiegu, to cena leków biologicznych zdecydowanie przewyższa koszty standardowego leczenia.
Limitowany czas leczenia w łuszczycy
Zgodnie z zapisami programu lekowego B.47 limitowany jest czas leczenia wszystkimi lekami biologicznymi - do 96 tygodni - za wyjątkiem inhibitorów TNF-alfa. Po odstawieniu leku ponowne włączenie pacjenta do leczenia jest możliwe wówczas, gdy ponownie rozwiną się zmiany łuszczycowe na skórze.
Dr hab. n. med. Agnieszka Owczarczyk-Saczonek, prof. UWM z Wydziału Lekarskiego Collegium Medicum Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego zaznaczyła, przywołując doświadczenie w leczeniu pacjentów z łuszczycą, że takie postępowanie - polegające na przerywaniu leczenia po 96 tygodniach - rodzi problemy medyczne. - Wiemy, że po ponownym włączeniu tej samej terapii 1 na 5 pacjentów nie uzyska satysfakcjonującej poprawy - podkreślała.
Jak tłumaczyła, dzieje się tak ponieważ leki biologiczne są cząsteczkami białkowymi i organizm ludzki wytwarza przeciwciała przeciwko tym cząsteczkom. Powoduje to, że lek jest niszczony przez produkowane przeciwciała i dlatego maleje jego skuteczność.
Dodatkowo należy brać pod uwagę, że w zmianach łuszczycowych, które pozornie ustąpiły ze skóry są obecne tzw. komórki pamięci. - Im dłużej trwa proces łuszczycowy, tym tych komórek pamięci jest więcej. Wystarczy uraz, infekcja i te komórki bardzo szybko ponownie inicjują stan zapalny, łuszczycowy - mówiła dr hab. n. med. Agnieszka Owczarczyk-Saczonek.
Jak opisywała, postępowanie wymuszone administracyjnymi kryteriami programu nie jest właściwe także dlatego, iż nie bierze pod uwagę faktu, że łuszczyca jest chorobą ogólnoustrojową, która prowadzi do bardzo wielu powikłań, m.in. do szybszego rozwoju miażdżycy. - Zatem, jeśli leczymy pacjentów lekami biologicznymi wydłużamy im życie. Jest już dużo dowodów w literaturze, a my też widzimy, że pacjenci leczeni lekami biologicznymi mają zahamowany proces rozwoju powikłań - podkreślała.
W leczeniu łuszczycy dostępne wszystkie leki biologiczne
- Ostatnie 3 lata przyniosły ogromny przełom w leczeniu łuszczycy. Mamy dostęp do wszystkich leków biologicznych stosowanych na świecie w tej chorobie - powiedziała prof. Narbutt
Łuszczyca, szczególnie w postaci umiarkowanej i ciężkiej, to poważna choroba objawiająca się zmianami skórnymi w postaci srebrzysto-białych łusek. Nieleczona prowadzi do licznych powikłań m.in. chorób kardiologicznych, cukrzycy, może jej towarzyszyć łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS).
Leczenie lekami biologicznymi jest najskuteczniejsze. Dla chorych z łuszczycą dostępne są starszej generacji leki - inhibitory TNF-alfa. Mogą być nimi leczeni pacjenci z umiarkowaną postacią łuszczycy. Kilka lat temu wprowadzono inhibitory interleukiny 17, leki o wysokiej skuteczności. W ubiegłym roku zostały wprowadzone inhibitory interleukiny 23, dla leczenia pacjentów z ciężką postacią łuszczycy. Od 1 listopada pacjenci z umiarkowaną łuszczycą zyskali dostęp do inhibitora interleukiny 23.
Leki biologiczne są podawane w ramach programów lekowych. To narzędzie utworzone przed laty w celu finansowania drogich terapii biologicznych. Stąd skrupulatna sprawozdawczość dotycząca m.in. określonych kryteriów kwalifikacji do leczenia, podań leku, badań wykonywanych u pacjenta. W łuszczycy leki biologiczne są podawane w ramach programu lekowego B.47 „Leczenie umiarkowanej i ciężkiej postaci łuszczycy plackowatej”. Zasady refundacji leków biologicznych w programie lekowym - co podkreślają eksperci - opierają się nie tylko na kryterium medycznym zawartym w rekomendacjach PTD, ale także na kryterium ekonomicznym.
Zastrzyki w leczeniu łuszczycy: Co trzeba wiedzieć
Zastrzyki są opcją do leczenia stanu skóry znanego jako łuszczyca, w którym osoba rozwija nadmiar komórek skóry na swoim ciele. Komórki te mogą przypominać grube łuski lub łaty, często nazywane płytkami.
Dokładna przyczyna jest nieznana, ale uważa się, że jest to spowodowane wpływem układu odpornościowego na zdrowe komórki i wyzwalaniem nadmiernego wzrostu komórek skóry.
Łuszczyca jest stanem przewlekłym, którego nie można wyleczyć, a jedynie kontrolować. Jeśli leczenie bez recepty, zmiany stylu życia i leki na receptę nie działają, pomocne mogą być zastrzyki.
Zazwyczaj nie są one stosowane w pierwszej linii leczenia łuszczycy, ale są skuteczne w zmniejszaniu liczby płytek.
Podobnie jak w przypadku wszystkich leków, istnieją działania niepożądane, które osoba musi rozważyć przed rozpoczęciem wstrzyknięć.
